Em "Morte e Sobrevivência", Max Scheler procura estabelecer os fundamentos da possibilidade de se admitir uma continuidade da pessoa para além do seu modo de existência visível e corporal. É com total independência relativamente a qualquer crença de natureza religiosa que o autor tenta mostrar-nos como é a própria noção de pessoa e exigir que se encare seriamente tal possibilidade.
Max Scheler (August 22, 1874, Munich – May 19, 1928, Frankfurt am Main) was a German philosopher known for his work in phenomenology, ethics, and philosophical anthropology. Scheler developed further the philosophical method of the founder of phenomenology, Edmund Husserl, and was called by José Ortega y Gasset "the first man of the philosophical paradise." After his demise in 1928, Heidegger affirmed, with Ortega y Gasset, that all philosophers of the century were indebted to Scheler and praised him as "the strongest philosophical force in modern Germany, nay, in contemporary Europe and in contemporary philosophy as such."[1] In 1954, Karol Wojtyła, later Pope John Paul II, defended his doctoral thesis on "An Evaluation of the Possibility of Constructing a Christian Ethics on the Basis of the System of Max Scheler."
Αυτό το δοκίμιο του Max Scheler διαιρείται σε δύο μέρη: το ένα συζητά τις διάφορες απαντήσεις που έχουν κατά καιρούς δοθεί στο μυστήριο του θανάτου, ενώ στο δεύτερο περιγράφεται η έννοια της τραγωδίας πρωταρχικά στη ζωή και συνακόλουθα, στην τέχνη. Σύμφωνα με τον Scheler, το τραγικό, από το οποίο αντλεί πολλές φορές και η τέχνη, είναι φαινόμενο της ζωής, και διακρίνεται από μια σύγκρουση δύο ισχυρών θετικών αξιών, αποτέλεσμα της οποίας έρχεται η καταστροφή. Για να υπάρξει τραγωδία, πρέπει να υφίσταται τόσο προσωπική ελευθερία όσο και μια σχεδόν νομοτελειακή καταστροφή κάποιου. Δεν αποτελεί τραγωδία όταν συγκρούεται το καλό με το κακό, αλλά το καλό με το καλό. Μήπως η τραγικότητα αποτελεί θεμελιώδης καθορισμός της ανθρώπινης ζωής εν γένει; Ο Max Scheler, εξετάζει επίσης το φαινόμενο του θανάτου, καθώς και τις σημαντικότερες απαντήσεις που έχουν προταθεί στα ερωτήματα για αυτόν. Χρησιμοποιώντας τη φαινομενολογία του Husserl και επηρεασμένος από τον Pascal, ο Scheler περιγράφει τον θάνατο όχι ως εμπειρικό γεγονός αλλά ως υποκειμενικό βίωμα της συνείδησης.
This entire review has been hidden because of spoilers.