What do you think?
Rate this book
Malcolm X
Hij was tegelijkertijd een van de meest gehate en geliefde mannen van zijn tijd. Droeg de geuzentitel angriest man in America. Voerde een kruistocht tegen de onderdrukking van de zwarten in de VS. Vervelde van militant van het schimmige Nation of Islam tot revolutionair. Was net geen veertig toen drie mannen hem tijdens een toespraak in New York doodschoten. Meer dan een halve eeuw na datum blijft Malcolm X, formerly known as Malcolm Little, een icoon en cultheld in hetzelfde rijtje als Che en Lumumba. Dit boek wekt hem weer tot leven.
In het eerste deel schrijft Fikry El Azzouzi zijn fascinatie voor Malcolm X van zich af: 'Ik sta recht / Niet voor de klant / Maar voor de onderkant / Voor de mensen aan de rand / Heb ik toegezegd / Om eindelijk te beginnen / Aan mijn gevecht.'
Het tweede deel is de neerslag van een legendarische toespraak van meneer X zelve over de Afro-Amerikaanse geschiedenis, slavernij, kolonialisme en kapitalisme.
Met een voorwoord van Dyab Abou Jahjah en een nawoord van Rachida Aziz.
'Malcolm X komt tot leven in de zinnen die Fikry El Azzouzi hier neerpent. Niet als een mythische figuur die boven de wereld staat, niet als een man die groter is dan het volk en de mensen. Maar als een voorbeeld en een mens waar ook een 16-jarige jongere uit Borgerhout of Molenbeek zich kan in vinden.' – Dyab Abou Jahjah, schrijver.
In het eerste deel schrijft Fikry El Azzouzi zijn fascinatie voor Malcolm X van zich af: 'Ik sta recht / Niet voor de klant / Maar voor de onderkant / Voor de mensen aan de rand / Heb ik toegezegd / Om eindelijk te beginnen / Aan mijn gevecht.'
Het tweede deel is de neerslag van een legendarische toespraak van meneer X zelve over de Afro-Amerikaanse geschiedenis, slavernij, kolonialisme en kapitalisme.
Met een voorwoord van Dyab Abou Jahjah en een nawoord van Rachida Aziz.
'Malcolm X komt tot leven in de zinnen die Fikry El Azzouzi hier neerpent. Niet als een mythische figuur die boven de wereld staat, niet als een man die groter is dan het volk en de mensen. Maar als een voorbeeld en een mens waar ook een 16-jarige jongere uit Borgerhout of Molenbeek zich kan in vinden.' – Dyab Abou Jahjah, schrijver.
128 pages, Paperback
First published January 1, 2016
1 person is currently reading
20 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
September 26, 2021
Dit boekje uit 2016 is een los samenraapsel van stukken met Malcolm X als rode draad. Fikry El Azzouzi staat vermeld als de auteur, maar in feite is hij enkel de auteur van een zogenaamd gedicht over Malcolm X en van een verhaal waarin deze Amerikaanse burgerrechtenactivist uit de jaren '60 centraal staat. De ik-persoon (Fikry) probeert tijdens een treinfrit de interesse te wekken van twee jongeren (een van Congolese afkomst en een van Marokkaanse afkomst) voor Malcolm X. Hij doet dat op een ongenuanceerde wijze. Eigenlijk heeft dit verhaal niet veel om het lijf en vernemen we niet echt waar Malcolm X voor stond.
Daarna volgt de vertaling van een toespraak van Malcolm X zelf uit 1965. Dit is interessanter om te lezen omdat we hierin kennis maken met sommige ideeën van de activist. Erg genuanceerd is Malcolm X hierin niet, hij verwijst veel naar de geschiedenis van de zwarte Afrikanen en neemt daarbij meermaals een loopje met de werkelijkheid.
Dit boekje bevat een voorwoord door Dyab Abou Jahjah en een nawoord door Rachida Aziz. Uit het geheel maken we op dat activisten van bij ons de Amerikaanse activist voor hun kar willen spannen, zonder te wijzen op de belangrijke verschillen tussen de situatie van Afro-Amerikanen enerzijds en van de migranten in Europa anderzijds. Het geheel is teleurstellend omdat ik hoopte op een degelijke biografie van Malcolm X, die ik elders zal moeten zoeken.
Daarna volgt de vertaling van een toespraak van Malcolm X zelf uit 1965. Dit is interessanter om te lezen omdat we hierin kennis maken met sommige ideeën van de activist. Erg genuanceerd is Malcolm X hierin niet, hij verwijst veel naar de geschiedenis van de zwarte Afrikanen en neemt daarbij meermaals een loopje met de werkelijkheid.
Dit boekje bevat een voorwoord door Dyab Abou Jahjah en een nawoord door Rachida Aziz. Uit het geheel maken we op dat activisten van bij ons de Amerikaanse activist voor hun kar willen spannen, zonder te wijzen op de belangrijke verschillen tussen de situatie van Afro-Amerikanen enerzijds en van de migranten in Europa anderzijds. Het geheel is teleurstellend omdat ik hoopte op een degelijke biografie van Malcolm X, die ik elders zal moeten zoeken.
January 19, 2022
Ik weet eigenlijk niet goed wat ik van dit boek moet maken. Ik weet ook niet of dat per sé slecht is. Voor mij was de titel gewoon niet zo passend.
Essays of overpeinzingen van Malcolm X hadden de inhoud van het boek beter weergegeven.
Het gedicht was echt mijn ding niet, maar dat is natuurlijk heel persoonlijk.
Toen ik aan het tweede deel van de treinrit begon, leek het even alsof het moraliserende er echt te dik oplag. Maar plots merkte ik dat ik echt moest lachen om de jongens op de trein. Ik werd echt in het boek gezogen en kon me zo inleven in de situatie. Ik denk dat El Azzouzi via het verhaal van Malcolm vooral bruggen wil bouwen (jong/oud, allochtoon/autochtoon,..). Hij wil volgens mij aantonen dat we met empathie en begrip voor elkaar een heel stuk verder komen. We zijn niet zo anders als we denken dat we zijn. Zo beschrijft hij een ruzie tussen een dronken witte man en de twee jongens (oud/jong en autochtoon/allochtoon staan hier tegenover elkaar). Er ligt nadruk op het feit dat de man drongen is, later in de trein halen de jongeren zelf een fles wodka naar boven. Het ik personage krijgt hoofdpijn en irriteert zich aan de jongeren (oud/jong). Maar later geeft hij aan dat hij vroeger net als hun was (hij stal bv een fiets zonder aan de gevolgen te denken.) De vader van Rachid is boos omdat hij laat thuis komt en omdat hij wel weet dat hij stiekem rookt en drinkt. Maar via het ik personage weten we dat hij vroeger net eender was.
In het boek als geheel ervaar ik dat net zo. Hij wil jongeren aanmoedigen om trots te zijn op hun afkomst, huidskleur en religie. Tegelijkertijd geeft hij me het gevoel dat hij ook de witte lezer van middelbare leeftijd erbij wil betrekken. Hen inwijden in het leven van deze jongeren. Hun gedrag verklaren.
In het gesprek met zijn jeugdvriend lees ik vooral hoe hij zijn eigen duale identiteit ervaart. Voor sommige te veel Belg voor sommige te veel Marokkaan.
Ik heb in elk geval heel veel zin om zijn romans te lezen. 3.5/5
Essays of overpeinzingen van Malcolm X hadden de inhoud van het boek beter weergegeven.
Het gedicht was echt mijn ding niet, maar dat is natuurlijk heel persoonlijk.
Toen ik aan het tweede deel van de treinrit begon, leek het even alsof het moraliserende er echt te dik oplag. Maar plots merkte ik dat ik echt moest lachen om de jongens op de trein. Ik werd echt in het boek gezogen en kon me zo inleven in de situatie. Ik denk dat El Azzouzi via het verhaal van Malcolm vooral bruggen wil bouwen (jong/oud, allochtoon/autochtoon,..). Hij wil volgens mij aantonen dat we met empathie en begrip voor elkaar een heel stuk verder komen. We zijn niet zo anders als we denken dat we zijn. Zo beschrijft hij een ruzie tussen een dronken witte man en de twee jongens (oud/jong en autochtoon/allochtoon staan hier tegenover elkaar). Er ligt nadruk op het feit dat de man drongen is, later in de trein halen de jongeren zelf een fles wodka naar boven. Het ik personage krijgt hoofdpijn en irriteert zich aan de jongeren (oud/jong). Maar later geeft hij aan dat hij vroeger net als hun was (hij stal bv een fiets zonder aan de gevolgen te denken.) De vader van Rachid is boos omdat hij laat thuis komt en omdat hij wel weet dat hij stiekem rookt en drinkt. Maar via het ik personage weten we dat hij vroeger net eender was.
In het boek als geheel ervaar ik dat net zo. Hij wil jongeren aanmoedigen om trots te zijn op hun afkomst, huidskleur en religie. Tegelijkertijd geeft hij me het gevoel dat hij ook de witte lezer van middelbare leeftijd erbij wil betrekken. Hen inwijden in het leven van deze jongeren. Hun gedrag verklaren.
In het gesprek met zijn jeugdvriend lees ik vooral hoe hij zijn eigen duale identiteit ervaart. Voor sommige te veel Belg voor sommige te veel Marokkaan.
Ik heb in elk geval heel veel zin om zijn romans te lezen. 3.5/5
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 18, 2023
Citaat : Helaas is hij al een tijdje overleden.
Daarom zijn we dringend op zoek naar nieuwe Malcolm X’en in dit land en deze wereld. Zodat zij de jeugd kunnen inspireren.
Review : Fikry El Azzouzi schreef onder andere Het Schapenfeest en Drarrie in de nacht, De handen van Fatma en Alleen zij. Hij maakt ook deel uit van theatergezelschap SINCOLLECTIEF. In 2015 won hij de Arkprijs van het Vrije Woord.
Fikry El Azzouzi wil de figuur Malcolm X' terug bij jongeren bekend maken. Daarom maakte hij een theaterstuk en een boek waarin de man centraal staat. Het Brussel van vandaag is het achterdoek waartegen KVS-gezichten Junior Mthombeni, Fikry El Azzouzi en Cesar Janssens het verhaal van de Amerikaanse radicale burgerrechtenactivist situeren. Geïnspireerd door deze iconische en compromisloze figuur nemen performers – acteurs, muzikanten, dansers en slammers – de handschoen op. Recht voor de raap, op de tonen van stuwende en broeierige livemuziek, gooien ze hun hele hebben en houwen in de strijd. Want “a man who stands for nothing will fall for anything”. (Malcolm X)
In het boek schrijft Fikry El Azzouzi zijn fascinatie voor Malcolm X van zich af: 'Ik sta recht / Niet voor de klant / Maar voor de onderkant / Voor de mensen aan de rand / Heb ik toegezegd / Om eindelijk te beginnen / Aan mijn gevecht.'
Het tweede deel is de neerslag van een legendarische toespraak van Malcom X zelve van 24 januari 1965 in Harlem, New York, vier weken voor hij werd vermoord, over de Afro-Amerikaanse geschiedenis, slavernij, kolonialisme en kapitalisme.
Er is een voorwoord van Dyab Abou Jahjah en een nawoord van Rachida Aziz.
Op 19 februari 1965 werd Malcolm X vermoord in New York, drie maand voor zijn veertigste verjaardag. De binnenlandse inlichtingendienst FBI heeft elke betrokkenheid altijd ontkend. Maar later vrijgekomen documenten over de COINTELPRO-operaties1 van het FBI tonen dat deze overheidsdienst minstens zeer goed op de hoogte was van concrete plannen van de vijanden van Malcolm X en besliste niet op te treden om de moordaanslag te voorkomen.
Was het de bedoeling van de toenmalige regering van president Lyndon Johnson om zo van deze lastigaard af te geraken, dan is dat in ieder geval volledig mislukt. In Afro-Amerikaanse middens, in Afrika en Latijns-Amerika, in feite in heel de wereld (buiten de voormalige koloniale machten) is de ster van Malcolm X nooit getaand en zelfs toegenomen.
Over de figuur Malcolm X bestaan heel wat hardnekkige mythes, de ene al fouter en gemener dan de andere. De jarenlange lastercampagnes, ook na zijn dood, hebben echter niet gewerkt. De herinnering aan deze voorvechter voor gelijke burgerrechten in de VS en verdediger van mensenrechten in Afrika, Latijns-Amerika en Azië is sterker, levendiger en actueler dan ooit.
De film Malcolm X in 1992, met Denzel Washington in de hoofdrol, was een waardig eerbetoon. Spike Lee, maker van de film heeft Malcolm X vooral voor witte medemensen uit de vergetelheid gehaald en een aantal racistische leugens over hem ontkracht. Op deze film heeft Fikry zich dan ook voor een stuk op deze film gebaseerd om te beginnen aan theaterstuk en boek.
De heruitgave van Malcolm X's laatste toespraak in samenwerking met Fikry El Azzouzi doet de man terug bekendheid krijgen bij een Nederlandstalig publiek.
In zijn eigen verhaal gaat Fikry El Azzouzi op stap met enkele rebelse jongeren. Met hen gaat hij op zoek naar de relevantie van Malcolm X vandaag.
Het is een knap verhaal waarin hij uitpluist wat dit icoon nog voor de hedendaagse jongeren kan betekenen.
Fikry is er zeker van dat Malcolm X de jeugd de weg zou wijzen en motiveren.
Er wordt ook uitgelegd hoe een verstandig man als Malcolm X zich aanvankelijk kon vinden in een organisatie als de Nation of Islam en hoe hij daar dan later afstand van nam.
De toespraak van Malcolm X klinkt ook vandaag zeer herkenbaar.
Malcolm X herinnert zijn toehoorders aan een verleden dat ze meestal niet kennen, lang voor de slavernij hun Afrikaanse gemeenschappen verwoestte. Hij legt de mechanismen uit waarmee de witte slavenhandelaars en hun latere reïncarnaties, de witte kolonialen, het onmenselijke karakter van hun uitbuitingspraktijken voor zichzelf goedpraatten en hoe veel zwarte Amerikanen die normen internaliseerden.
Malcolm X zag de strijd voor gelijke burgerrechten in de VS echter niet zomaar als een lokale aangelegenheid. Voor hem was de onderdrukking van volkeren in Azië, Afrika en Latijns-Amerika onderdeel van dezelfde strijd. Deze toespraak geeft ook een kort overzicht van de geschiedenis van de Afro-Amerikanen.
In tegenstelling tot Martin Luther King meende Malcolm X dat het gebruik van geweld als verdediging wel verantwoord was.
In haar nawoord haalt Rachida Aziz het voorbeeld aan van Zulaikha Patel. Dit dertienjarig Zuid-Afrikaans meisje ging viraal met haar strijd om op school haar natuurlijk afrokapsel te mogen dragen.
Malcolm X was een kind van zijn tijd, een aantal van zijn uitspraken zijn inderdaad controversieel. Maar daar waar nodig was hij ook altijd bereid om vroegere standpunten te corrigeren, er voor uit te komen en zich zelfs te excuseren.
Ik kan me dan ook helemaal vinden in dit citaat van Dyab Abou Jahjah uit zijn voorwoord:'Malcolm X komt tot leven in de zinnen die Fikry El Azzouzi hier neerpent. Niet als een mythische figuur die boven de wereld staat, niet als een man die groter is dan het volk en de mensen. Maar als een voorbeeld en een mens waar ook een 16-jarige jongere uit Borgerhout of Molenbeek zich kan in vinden.'
Malcolm X is een sterk en een terecht eerbetoon en zal hopelijk voor vele jongeren een mogelijkheid zijn om een belangrijk en historisch icoon te (her)ontdekken.
Daarom zijn we dringend op zoek naar nieuwe Malcolm X’en in dit land en deze wereld. Zodat zij de jeugd kunnen inspireren.
Review : Fikry El Azzouzi schreef onder andere Het Schapenfeest en Drarrie in de nacht, De handen van Fatma en Alleen zij. Hij maakt ook deel uit van theatergezelschap SINCOLLECTIEF. In 2015 won hij de Arkprijs van het Vrije Woord.
Fikry El Azzouzi wil de figuur Malcolm X' terug bij jongeren bekend maken. Daarom maakte hij een theaterstuk en een boek waarin de man centraal staat. Het Brussel van vandaag is het achterdoek waartegen KVS-gezichten Junior Mthombeni, Fikry El Azzouzi en Cesar Janssens het verhaal van de Amerikaanse radicale burgerrechtenactivist situeren. Geïnspireerd door deze iconische en compromisloze figuur nemen performers – acteurs, muzikanten, dansers en slammers – de handschoen op. Recht voor de raap, op de tonen van stuwende en broeierige livemuziek, gooien ze hun hele hebben en houwen in de strijd. Want “a man who stands for nothing will fall for anything”. (Malcolm X)
In het boek schrijft Fikry El Azzouzi zijn fascinatie voor Malcolm X van zich af: 'Ik sta recht / Niet voor de klant / Maar voor de onderkant / Voor de mensen aan de rand / Heb ik toegezegd / Om eindelijk te beginnen / Aan mijn gevecht.'
Het tweede deel is de neerslag van een legendarische toespraak van Malcom X zelve van 24 januari 1965 in Harlem, New York, vier weken voor hij werd vermoord, over de Afro-Amerikaanse geschiedenis, slavernij, kolonialisme en kapitalisme.
Er is een voorwoord van Dyab Abou Jahjah en een nawoord van Rachida Aziz.
Op 19 februari 1965 werd Malcolm X vermoord in New York, drie maand voor zijn veertigste verjaardag. De binnenlandse inlichtingendienst FBI heeft elke betrokkenheid altijd ontkend. Maar later vrijgekomen documenten over de COINTELPRO-operaties1 van het FBI tonen dat deze overheidsdienst minstens zeer goed op de hoogte was van concrete plannen van de vijanden van Malcolm X en besliste niet op te treden om de moordaanslag te voorkomen.
Was het de bedoeling van de toenmalige regering van president Lyndon Johnson om zo van deze lastigaard af te geraken, dan is dat in ieder geval volledig mislukt. In Afro-Amerikaanse middens, in Afrika en Latijns-Amerika, in feite in heel de wereld (buiten de voormalige koloniale machten) is de ster van Malcolm X nooit getaand en zelfs toegenomen.
Over de figuur Malcolm X bestaan heel wat hardnekkige mythes, de ene al fouter en gemener dan de andere. De jarenlange lastercampagnes, ook na zijn dood, hebben echter niet gewerkt. De herinnering aan deze voorvechter voor gelijke burgerrechten in de VS en verdediger van mensenrechten in Afrika, Latijns-Amerika en Azië is sterker, levendiger en actueler dan ooit.
De film Malcolm X in 1992, met Denzel Washington in de hoofdrol, was een waardig eerbetoon. Spike Lee, maker van de film heeft Malcolm X vooral voor witte medemensen uit de vergetelheid gehaald en een aantal racistische leugens over hem ontkracht. Op deze film heeft Fikry zich dan ook voor een stuk op deze film gebaseerd om te beginnen aan theaterstuk en boek.
De heruitgave van Malcolm X's laatste toespraak in samenwerking met Fikry El Azzouzi doet de man terug bekendheid krijgen bij een Nederlandstalig publiek.
In zijn eigen verhaal gaat Fikry El Azzouzi op stap met enkele rebelse jongeren. Met hen gaat hij op zoek naar de relevantie van Malcolm X vandaag.
Het is een knap verhaal waarin hij uitpluist wat dit icoon nog voor de hedendaagse jongeren kan betekenen.
Fikry is er zeker van dat Malcolm X de jeugd de weg zou wijzen en motiveren.
Er wordt ook uitgelegd hoe een verstandig man als Malcolm X zich aanvankelijk kon vinden in een organisatie als de Nation of Islam en hoe hij daar dan later afstand van nam.
De toespraak van Malcolm X klinkt ook vandaag zeer herkenbaar.
Malcolm X herinnert zijn toehoorders aan een verleden dat ze meestal niet kennen, lang voor de slavernij hun Afrikaanse gemeenschappen verwoestte. Hij legt de mechanismen uit waarmee de witte slavenhandelaars en hun latere reïncarnaties, de witte kolonialen, het onmenselijke karakter van hun uitbuitingspraktijken voor zichzelf goedpraatten en hoe veel zwarte Amerikanen die normen internaliseerden.
Malcolm X zag de strijd voor gelijke burgerrechten in de VS echter niet zomaar als een lokale aangelegenheid. Voor hem was de onderdrukking van volkeren in Azië, Afrika en Latijns-Amerika onderdeel van dezelfde strijd. Deze toespraak geeft ook een kort overzicht van de geschiedenis van de Afro-Amerikanen.
In tegenstelling tot Martin Luther King meende Malcolm X dat het gebruik van geweld als verdediging wel verantwoord was.
In haar nawoord haalt Rachida Aziz het voorbeeld aan van Zulaikha Patel. Dit dertienjarig Zuid-Afrikaans meisje ging viraal met haar strijd om op school haar natuurlijk afrokapsel te mogen dragen.
Malcolm X was een kind van zijn tijd, een aantal van zijn uitspraken zijn inderdaad controversieel. Maar daar waar nodig was hij ook altijd bereid om vroegere standpunten te corrigeren, er voor uit te komen en zich zelfs te excuseren.
Ik kan me dan ook helemaal vinden in dit citaat van Dyab Abou Jahjah uit zijn voorwoord:'Malcolm X komt tot leven in de zinnen die Fikry El Azzouzi hier neerpent. Niet als een mythische figuur die boven de wereld staat, niet als een man die groter is dan het volk en de mensen. Maar als een voorbeeld en een mens waar ook een 16-jarige jongere uit Borgerhout of Molenbeek zich kan in vinden.'
Malcolm X is een sterk en een terecht eerbetoon en zal hopelijk voor vele jongeren een mogelijkheid zijn om een belangrijk en historisch icoon te (her)ontdekken.
October 8, 2024
Hoewel het nawoord van Rachida Aziz heel goed is, was Fikry El Azzouzi’s tekst vaak niet mijn ding. De manier waarop de ikfiguur in discussie treedt met twee allochtone jongeren en opeens een lange theoretische monoloog afsteekt, is best gekunsteld en voelt alsof je een soort didactisch toneelstuk aan het lezen bent. Maar El Azzouzi slaagt er onderweg wel in om een aantal inzichtelijke bruggen te slaan tussen Amerika indertijd en België vandaag. Ik kan zeker zien hoe dit boek sommigen, waaronder ook tieners, op een toegankelijke manier warm maakt om meer rond Malcolm X of (anti)racisme te lezen. Kritische steun!
December 15, 2024
Het boek bestaat uit drie delen: een gedicht, een verhaal van de schrijver en een speech van Malcolm x. Het gedicht trok mijn interesse niet echt. Dat is omdat ik deze vorm van tekst niet goed opneem. Het verhaal van de schrijver was echter fantastisch. Het verhaal gaat over een man die geïnspireerd is door Malcolm X en daarover praat met twee pubers in de trein. De karakters zijn goed en realistisch geschreven en het vormt een interessante situatie. De speech van Malcolm x was interessant om te lezen maar wel hier en daar gedateerd. Dit boek is een enorme aanrader voor het middelste verhaal van de schrijver.
May 13, 2022
Was niet echt wat ik verwachte van het boek
December 20, 2022
Interessant boekje maar had er iets meer van verwacht. De helft is een vertaalde speech van X waardoor er niet veel overschiet voor originele content.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews