Τι είναι η Μεσόγειος; Είναι χίλια πράγματα μαζί. Δεν είναι μόνο ένα τοπίο αλλά αμέτρητα τοπία. Δεν είναι μία θάλασσα αλλά διαδοχή θαλασσών. Δεν είναι ένας πολιτισμός, αλλά πολιτισμοί που συσσωρεύονται ο ένας πάνω στον άλλον.
Σ' αυτό το βιβλίο τα καράβια αρμενίζουν· τα κύματα επαναλαμβάνουν το τραγούδι τους· οι αμπελουργοί κατηφορίζουν από τους λόφους των Cinque Terre στη γενοβέζικη Ριβιέρα· στην Προβηγκία και στην Ελλάδα τινάζουν τα δέντρα για να πέσουν οι ελιές· στην ήρεμη λιμνοθάλασσα της Βενετίας ή στα κανάλια της Τζέρμπα οι ψαράδες τραβούν τα δίχτυα τους· οι ξυλουργοί κατασκευάζουν βάρκες ίδιες με κείνες του χθες... Και για μια ακόμη φορά κοιτάζοντάς τους βρισκόμαστε εκτός χρόνου.
Το ταξίδι στη Μεσόγειο είναι μια συνάντηση με πράγματα πολύ παλιά, που είναι όμως ακόμη ζωντανά και συνυπάρχουν με το υπερ-μοντέρνο, μια διείσδυση στον αρχαϊσμό των νησιωτικών κόσμων, το ξάφνισμα μπροστά στην εξαιρετική νεότητα πόλεων πολύ παλιών που παραμένουν ανοιχτές σ' όλους τους ανέμους του πολιτισμού και του κέρδους και που εδώ και αιώνες ελέγχουν και απομυζούν τη θάλασσα.
Σκοπός του βιβλίου είναι να δείξει πως αυτές οι εμπειρίες και τα επιτεύγματα μπορούν να γίνουν κατανοητά μονάχα αν θεωρηθούν στο σύνολό τους, πως πρέπει ακόμη να συνδυαστούν μεταξύ τους, αφού το φως του παρόντος συχνά τους ταιριάζει και με βάση ό,τι βλέπουμε σήμερα κρίνουμε, κατανοούμε το χθες και αντίστροφα. Η Μεσόγειος είναι μια καλή αφορμή να παρουσιάσουμε έναν «άλλο» τρόπο ιστορικής προσέγγισης. Διότι η θάλασσα, έτσι όπως μπορούμε να την αντικρίσουμε και να την αγαπήσουμε, είναι για το πιο εκπληκτικό παρελθόν της η πιο διάφανη απ' όλες τις μαρτυρίες.
Περιεχόμενα:
Μεσόγειος (Fernand Braudel) 1. Η γη 2. Η θάλασσα 3. Το χάραμα
Fernand Paul Achille Braudel was a French historian and a leader of the Annales School. His scholarship focused on three main projects: The Mediterranean (1923–49, then 1949–66), Civilization and Capitalism (1955–79), and the unfinished Identity of France (1970–85). His reputation stems in part from his writings, but even more from his success in making the Annales School the most important engine of historical research in France and much of the world after 1950. As the dominant leader of the Annales School of historiography in the 1950s and 1960s, he exerted enormous influence on historical writing in France and other countries.
Braudel has been considered one of the greatest of the modern historians who have emphasized the role of large-scale socioeconomic factors in the making and writing of history. He can also be considered as one of the precursors of world-systems theory.
«[...] μέσα στη συναυλία της Μεσογείου ο άνθρωπος της Δύσης δεν πρέπει να ακούει αποκλειστικά τις φωνές που του είναι γνώριμες. Υπάρχουν πάντα και άλλες, ξένες φωνές και τα πλήκτρα ζητούν και τα δύο χέρια.»
Además de dar un paseo por la geografía y las sociedades del Mediterraneo, el libro sirve como un breve pero muy clara introducción a la forma de entender y de estudiar la historia para la escuela de los anales francesa. El libro es pequeño y cada capitulo es un ensayo, cuatro de los ensayos de Fernand Braudel y un par escritos por Filippo Coarelli y Maurice Aymard.
Es un libro muy recomendable para una lectura recreativa de fin semana.
Баш занимљиво издање које на сажет начин ”објашњава” значај и историјске фазе развоја Медитерана. Бродел је иначе један од твораца теорије система и на самом Средоземњу идентификује три цивилизације (западну, православну и исламску). На оном основном нивоу занимљиво је утврдити еволутивни редослед медитеранских империја и њиховог значаја. Посебно место у историји, а и у самом издању заузима Венеција којој је посвећен и леп посебан текст.
Δουλεμενη περίληψη του χώρου της Μεσογείου ως έναν από τους ριζικους-οχι πρωτεϊκους - της καταγεγραμμένης ιστορίας και του ρόλου του ως παραγωγού οικονομικών σχέσεων και πολιτισμού. Σημαντικές οι διαπιστώσεις του FB για το δέσιμο δογμάτων και τρόπων στις συγκεκριμένες επικράτειες τις οποίες αναγνωρίζει σε μια τρόικα θεωρητικών σωμάτων : ισλάμ για την μ.ανατολη και Λεβάντε, ρωμαιοκαθολικισμός για την δύση, ανατολική εκκλησία για τους Σλάβους και τα Βαλκάνια. Ως άλλος Huntingdon παίρνει υπόψη ότι οι άνω παράγοντες ήταν οι καθοριστικοί για την πολιτική/πολιτισμό και το χτίσιμο της πόλης/επικρατείας και των σχέσεων με τους γείτονες. Ως επιτομή ,το δοκίμιο παραβαλει τόμους σκέψης και θυμίζει τον Toynbee και την αντιμετώπιση της ιστορίας ως amor fati και σημασία, παρά ως σύμπτωση
Encore plus que le texte de Braudel dont personne conteste la finesse, le dernier texte écrit par Maurice Aymard, "espaces" est d'une justesse époustouflante. Son analyse des différents espaces de la ville, à la fois en opposition à la maison (avec l'analyse des maisons kabyles de Bourdieu à couper le souffle) et comme lieu collectif de recréation est tout simplement lumineux.
Excelente libro para pensar en el Mediterráneo no solo desde su dimensión espacial sino también desde su historicidad. Es un claro ejemplo de un trabajo desde la corriente historiográfica que el autor fundó.