Ο Κώστας Κατσουλάρης μας γνωρίζει μια μοιραία -και άπιστη- γυναίκα που καταστρέφει τη ζωή δύο αντρών. Ο Παναγιώτης Αγαπητός αποδεικνύει ότι ένα έγκλημα που έγινε την εποχή του Βυζαντίου μπορεί να έχει επιπτώσεις και στη σημερινή πραγματικότητα. Η Αμάντα Μιχαλοπούλου γράφει για μια αστυνόμο διαφορετική από τις άλλες, που προσπαθεί να κατανοήσει τη θεωρία της «ανθρώπινης συμπύκνωσης». Ο Φίλιππος Φιλίππου μπλέκεται στα πόδια δύο αποφασισμένων για όλα γυναικών που κάνουν διακοπές στην Κέρκυρα. Ο Ιερώνυμος Λύκαρης γράφει για έναν διπλό φόνο, για αρχαιοκαπηλία και για την κρίση μιας ολόκληρης γενιάς. Ο Ανδρέας Αποστολίδης διηγείται μια ιστορία με ακέφαλα πτώματα, ναρκωτικά και μπράβους της νύχτας, που θυμίζουν αληθινές ιστορίες που βρίσκουμε στις εφημερίδες. Και ο Πέτρος Μάρκαρης, γράφοντας για ένα πτώμα και ένα πηγάδι, διηγείται πώς τα ΜΜΕ έγιναν η αστυνομία της εποχής μας.
Ο Ανταίος Χρυσοστομίδης (1952-2015) γεννήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου. Υπήρξε δημοσιογράφος, μεταφραστής και υπεύθυνος της ξένης λογοτεχνίας στις Εκδόσεις Καστανιώτη. Το 2003 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης, ενώ το 2004 το ιταλικό κράτος του απένειμε τον τίτλο του Ιππότη Εργασίας. Από το 2006 ως το 2013 παρουσίασε με τη Μικέλα Χαρτουλάρη την τηλεοπτική εκπομπή «Οι κεραίες της εποχής μας» (ΕΡΤ). της Αιγύπτου. Υπήρξε δημοσιογράφος, μεταφραστής και υπεύθυνος της ξένης λογοτεχνίας στις Εκδόσεις Καστανιώτη. Το 2003 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης, ενώ το 2004 το ιταλικό κράτος του απένειμε τον τίτλο του Ιππότη Εργασίας. Από το 2006 ως το 2013 παρουσίασε με τη Μικέλα Χαρτουλάρη την τηλεοπτική εκπομπή «Οι κεραίες της εποχής μας» (ΕΡΤ). English: Antaios Chrysostomidis, Italian: Anteos Chrisostomides
Πολύ ενδιαφέρουσα συλλογή αστυνομικών διηγημάτων Ελλήνων συγγραφέων. Ενθουσιάστηκα πολύ με το διήγημα "Περίπτωση αυτοδικίας'', στο οποίο βασίστηκε η υπόθεση του Έτερος εγώ" (το διήγημα εκδόθηκε το 2007 και το σενάριο της ταινίας το 2010''. Και ναι υπάρχουν εγκλήματα που ερμηνεύονται με βάση τα θεωρήματα του Πυθαγόρα, αλλά στο υπέροχο διήγημα του Τεύκρου Μιχαηλίδη τα εγκλήματα δεν διαλευκάνει η ιδιοφυΐα του Εγκληματολογικού, αλλά μια νεαρή υπαξιωματικός της ελληνικής αστυνομίας. Αλλά δυο μόνο γυναίκες συγγραφείς στους 13 σύνολο;;;;
Το μόνο που δεν μου άρεσε ήταν τα σεξιστικά σχόλια στο διήγημα του Μανώλη Πιμπλή" Γαλάζιος Δούναβης''. Γιατί πώς αλλιώς θα έλεγε κανείς το παρακάτω "Ήξερε τι σημαίνουν τα τριάντα. Και καλά εκείνη είχε κουκουλωθεί νωρίς, η Μαρία όμως είχε αφεθεί στη γλύκα της ελευθερίας και των σπουδών- Νομική στην Αθήνα, μεταπτυχιακά στο Τίμπικεν-, μιας ελευθερίας που ξυπνάς μια μέρα και ανακαλύπτεις ότι ανεπαίσθητα έχει γίνει απειλή". Το απόσπασμα περιγράφει έναν δευτερεύοντα γυναικείο χαρακτήρα και φυσικά το έγκλημα, τη διαλεύκανση του οποίου σχεδόν δεν κατάλαβα, την αναλαμβάνει πάλι ένας άντρας. Και μιλάμε για έτος έκδοσης 2007, όχι 1977 ή 1987!!!!
Ανάμεικτα συναισθήματα αν και σε γενικές γραμμές ωραία συλλογή αστυνομικών ιστοριών. Μου άρεσαν πάρα πολύ η "Περίπτωση Αυτοδικίας" (Τεύκρου Μιχαηλίδη), η "Οι πιο ωραίες είναι οι πιο άπιστες" (Πέτρος Μαρτινίδης) και ο "Καπνός..." (Αθηνά Κακούρη). Από τις χειρότερες η "Ψυχή Φονιά" (Κώστα Κατσουλάρης) που ήταν αφελές και αρκετά ανόητο και το "In the pinewood" (Ανδρέας Αποστολίδης) ίσως γιατί δεν παρακολουθώ την επικαιρότητα και μετά από κάποιο σημείο έχασα το νόημα. Πετά πρόσωπα και καταστάσεις στην μέση πολύ γρήγορα και συνδέονται μεταξύ τους μόνο μέσω της ελληνικής πραγματικότητας γιατί τα πρόσωπα είναι υπαρκτά με λίγο αλλοιωμένα ονόματα. Όσο για την τελευταία ιστορία "Το πτώμα και το πηγάδι" έχω την αίσθηση ότι μπήκε μόνο γιατί υπήρχαν κάποιες σελίδες κενές. Καμία σχέση με το θέμα έχω την αίσθηση.
Άνιση συλλογή σε σχέση με το πρώτο μέρος, πάντως ξεχωρίζουν τα διηγήματα Ψυχή φονιά του Κατσουλαρη, Η νύχτα των φιλοσόφων του Αγαπητού και η Βαθιά, γαλάζια λίμνη του Φιλίππου.
Το βιβλίο αποτελεί μια ανθολογία αστυνομικών ιστοριών, καθόλου πρωτότυπων στο σύνολό τους και με κακή αστυνομική πλοκή. Οι μόνες ιστορίες που αξίζουν και στέκονται στο ύψος των περιστάσεων είναι του Π.Μαρτινίδη, του Τ.Μιχαηλίδη, της Α.Μιχαλοπούλου και του Ι.Λύκαρη.