Het ene verhaal is nog niet ten einde of het volgende is al begonnen: de verteller van Eindeloos eiland blijkt op de verkeerde plaats te zijn geboren en als kind Albert Camus te hebben ontmoet, een hotelkamer in Rome ontvangt een bedrogen echtgenoot, iemand wordt wanhopig aangeklampt door duizenden die hij ooit heel even zag maar niet meer herkent, een hond blijkt veel langer te leven dan voor mogelijk wordt gehouden, een zielsgelukkige leraar Engels trouwt met een zielsgelukkige pornoactrice, de verteller neemt de allerlaatste vlucht naar een eiland dat eindeloos duurt…
Eindeloos eiland gaat over het verlangen naar liefde en vriendschap, en vooral over de pogingen tegen beter weten in om dit liefst wederzijdse verlangen in stand te houden, terwijl de mensheid er onstuitbaar mee doorgaat van het aards paradijs een inferno te maken.
In het begin moet ik erg wennen aan de schrijfstijl. In het midden is een mooi stuk over een hond die niet ouder wordt en daarna nog een prachtig surrealistisch verhaal, maar naar het einde toe kan Huub Beurskens mijn interesse helaas niet vasthouden. Het boek verzandt in een tentoonstelling van moeilijke woorden...
Opmerkelijk boek omwille van de invalshoeken...Het zijn eigenlijk verhalen die wat op zichzelf staan. Vooral het verhaal met de hond kon me zeer bekoren..begin en einde was ik niet volledig mee, toch graag gelezen.
Citaat : Ik benijdde de mensen niet die in een verkeerd lichaam waren geboren. Ik moest er niet aan denken wat voor fysieke ingrepen zij moesten ondergaan om zich psychisch weer enigzins op hun gemak te kunnen voelen. Als persoon die op de verkeerde plek was geboren, had je het heel wat makkelijker. Niemand die je het aanzag, je er op aansprak of je er zelfs om schoffeerde. Review : Huub Beurskens (1950) is een Nederlandse dichter, schrijver en kunstschilder. Hij debuteerde in 1975 met Blindkap gevolgd door Cirkelgang in 1977. Beurskens was redacteur van de literaire tijdschriften Het Moment (1986-1988) en De Gids. Huub Beurskens is tevens de auteur achter de roman Oorlogskind van Loni Wolf (2009). Huub Beurskens vertaalde ook werk van o.a. Georg Trakl, Nelly Sachs en Anne Duden. In het najaar van 2006 verscheen Even dit, een vertaalde bloemlezing van gedichten van William Carlos Williams. In 2008 verscheen zijn integrale vertaling van Gottfried Benn, Statische Gedichte. Huub Beurskens stelde met Wiel Kusters en Benno Barnard een omvangrijke, tweetalige bloemlezing samen uit de poëzie van W.H. Auden: Nee, Plato, nee, Meulenhoff (ISBN 9789029083607), februari 2009. In 2016 verscheen bij Uitgeverij Koppernik zijn vertaling Gedicht aan de duur van Peter Handke.In februari 2012 verscheen de roman De hemelse kamer bij uitgeverij Wereldbibliotheek.
In april 2013 blies Huub Beurskens het tijdschrift Het Moment als internetmagazine nieuw leven in. Zijn meest recente boekpublicatie is de roman:Eindeloos eiland. In deze roman is het ene verhaal is nog niet ten einde of het volgende is al begonnen. Het is al het ware een verhalensnoer bestaand uit flarden en fragmenten die de roman stutten. Zo volgen we een bedrogen echtgenoot soelaas zoekt in een hotelkamer in Rome. De verteller zelf komt erachter als kind op Samos de schrijver Camus te hebben ontmoet. Iemand anders wordt hoopvol aangeklampt door duizenden die hij ooit maar even zag. Een hond leeft veel langer dan voor mogelijk wordt gehouden. Een jongen wil blinde worden in Marrakesh. Een zielsgelukkige leraar trouwt met een zielsgelukkige pornoactrice. Een 'allerbeste vriend' raakt juist van streek wanneer blijkt dat hij niet de enige ter wereld is die de liefde bedrijft. De onderwerpen en gebeurtenissen borrelen en gissen om uiteindelijk de verteller zichzelf in veiligheid te laten brengen met de allerlaatste vlucht naar een 'Portugalachtig' eiland.
De roman zit buitengewoon goed in mekaar en confronteert de lezer op een geniale wijze met het verlangen naar liefde en vriendschap, en vooral over de pogingen tegen beter weten in om dit liefst wederzijdse verlangen in stand te houden, terwijl de mensheid er onstuitbaar mee doorgaat van een mogelijk aards paradijs een inferno te maken. Huub Beurskens zet stevige personages neer en laat hen situaties doorleven die werkelijk tot nadenken aansporen. Lezers die van mysterie met een flinke brok filosofie en psychologie houden zullen in deze mooie roman zeker hun gading vinden.
I was actually really lost in this novel and even after finishing it, I don't know what to think. At first, I quite liked the style and I liked where it was going but then suddenly I wasn't sure where it was going, so I started disliking it. Maybe my class about this novel will make certain things clear, otherwise it will be yet another weird book that I didn't particularly enjoy, but did not hate either, that I had to read for uni.
Heerlijk boek, dat je meeneemt op een meanderende reis door verschillende perspectieven en tijden en allerlei lijnen, thema's en hoofdpersonen op speelse manier steeds weer op laat duiken.
Uit dit boek wordt wel duidelijk dat de auteur zeer belezen is en beschikking heeft over een grote woordenschat, maar het lukt hem – mijns inziens – niet deze eigenschappen om te zetten in beklijvende verhalen. Ze voelen ontzield aan: sierlijk op papier gezet, maar verstoken van leven. Museaal proza.