What do you think?
Rate this book
On/Off
De hoeveelheid digitale technologie om ons heen groeit onstuimig en verrijkt ons leven op soms onvoorstelbare wijze. Maar dat is niet het hele verhaal. Wat gebeurt er met onze creativiteit, onze cultuur, ons geheugen en ons zelfbeeld door al dat gemak, al die hulp en afleidingen? Staan we wel stil bij ongewenste en vaak zeer subtiele gevolgen - en kunnen we daar nog iets tegen doen? In On/Off bespreekt mediawetenschapper Sidney Vollmer op toegankelijke wijze zijn eigen worsteling met digitale verlokkingen. Van een jeugd vol videobanden, msn-chats en Nintendo en het lenen van zijn moeders mobiele telefoon komt hij uit bij de algoritmes, big data en kunstmatige intelligentie van nu. Hij laat op een fascinerende manier zien wat voor belangrijke voorlopers onze huidige digitale wereld kent, beschrijft enkele cruciale verschillen tussen toen en nu en vertelt welke stappen wij als gebruikers kunnen nemen om onze afhankelijkheid van moderne technologie - ons digitalisme - te lijf te gaan. On/Off is een persoonlijke en openhartige zoektocht naar balans in digitale tijden.
288 pages, Paperback
Published April 25, 2017
51 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
June 20, 2017
Pff.. Een taai boek waar ik me doorheen geworsteld heb. Ik heb het met constante weerzin gelezen. Enerzijds omdat het slecht geschreven is, anderzijds omdat het inhoudelijk te negatief en te kortzichtig geschreven is. Vind ik dan (en toch doorgelezen ;). Ik onderzoek de voor- en nadelen van de digitalisering en dit is een boek over alleen de nadelen ervan. Een paar dingen die opvielen:
- Het is flauw en van de hak op de tak geschreven. Ook probeert Sidney Vollmer hier en daar wat literaire zinnen erin te knallen, maar hij kàn dat gewoon niet.
- Herkenbaar waren de voorbeelden uit de jaren 90 (hoe alles wat zonder digitale middelen / in de opkomst ervan).
- Vollmer beweert dat we door Spotify minder naar optredens gaan, minder goed namen van liedjes onthouden en minder vaak hetzelfde album luisteren. Dat laatste klopt wel, maar ik ga bijvoorbeeld juist meer naar optredens en ontdek veel nieuwe muziek door Spotify. Dit is dus één van die voorbeelden die Vollmer beweert als waarheid, maar die eigenlijk alleen voor hemzelf kloppen (als in: niet voor iedereen).
- Ook ebooks kraakt hij helemaal af. Zijn boek is alleen als paperback te krijgen om die reden. Hij geeft aan dat de software van ereaders slecht werkt (heb ik geen problemen mee) en dat je minder vaak leest of een boek sneller weg legt als -ie niet goed is. Dat laatste vind ik juist fijn. Ook lees ik veel meer onderweg (en dit boek van Vollmer is zo dik, dat je 'm niet even gemakkelijk mee neemt). Daarbij geldt voor mij dat ik sowieso juist meer lees sinds ik een ereader heb, omdat de boeken betaalbaarder zijn. Zelf zegt Vollmer: "Nieuwe boeken vind ik vaak best duur." Ironisch, want zijn eigen boek kost €22,50.
- Uiteraard wordt ook Netflix bekritiseerd. Vollmer zegt: "Netflix is geen gloeilamp." Hij bedoelt hiermee dat we doen alsof het DE nieuwe uitvinding is, alsof we Netflix zien als iets revolutionairs en het daarom slecht is. Nou, ik zie het niet zo. Waarom al die hassle?
- Facebook blijft niet onaangeroerd. Over Zuckerberg zegt Vollmer: "Die man is licht autistisch, hoe kun je zo iemand een bedrijf laten leiden?" Ok, vrij heftig. Is Vollmer gewoon jaloers?
- Ironisch is dat Vollmer Twitter dan wel weer oké vindt, want dat gebruikt -ie elke dag. Maar omdat hij dit ("gedwongen") tientallen keren per dag checkt, vindt hij dat Twitter hier iets aan moet doen. Oh, dan is het opeens weer hun schuld en verantwoordelijkheid?
Conclusie: ik denk dat er zeker voor- en nadelen zijn aan de digitalisering. Het helemaal de grond in stampen, zoals Vollmer doet in dit boek, is niet de juiste manier. Het is vooral wijzen en de verantwoordelijkheid buiten zichzelf leggen. Ik denk dat je eerder op zoek moet gaan naar een manier waarop men zich bewust wordt van wat digitalisering toevoegt en kan wegnemen, en hoe je zelf weerbaarder kunt worden en er je kracht van kunt maken. Uit die slachtofferrol dus, hup!
- Het is flauw en van de hak op de tak geschreven. Ook probeert Sidney Vollmer hier en daar wat literaire zinnen erin te knallen, maar hij kàn dat gewoon niet.
- Herkenbaar waren de voorbeelden uit de jaren 90 (hoe alles wat zonder digitale middelen / in de opkomst ervan).
- Vollmer beweert dat we door Spotify minder naar optredens gaan, minder goed namen van liedjes onthouden en minder vaak hetzelfde album luisteren. Dat laatste klopt wel, maar ik ga bijvoorbeeld juist meer naar optredens en ontdek veel nieuwe muziek door Spotify. Dit is dus één van die voorbeelden die Vollmer beweert als waarheid, maar die eigenlijk alleen voor hemzelf kloppen (als in: niet voor iedereen).
- Ook ebooks kraakt hij helemaal af. Zijn boek is alleen als paperback te krijgen om die reden. Hij geeft aan dat de software van ereaders slecht werkt (heb ik geen problemen mee) en dat je minder vaak leest of een boek sneller weg legt als -ie niet goed is. Dat laatste vind ik juist fijn. Ook lees ik veel meer onderweg (en dit boek van Vollmer is zo dik, dat je 'm niet even gemakkelijk mee neemt). Daarbij geldt voor mij dat ik sowieso juist meer lees sinds ik een ereader heb, omdat de boeken betaalbaarder zijn. Zelf zegt Vollmer: "Nieuwe boeken vind ik vaak best duur." Ironisch, want zijn eigen boek kost €22,50.
- Uiteraard wordt ook Netflix bekritiseerd. Vollmer zegt: "Netflix is geen gloeilamp." Hij bedoelt hiermee dat we doen alsof het DE nieuwe uitvinding is, alsof we Netflix zien als iets revolutionairs en het daarom slecht is. Nou, ik zie het niet zo. Waarom al die hassle?
- Facebook blijft niet onaangeroerd. Over Zuckerberg zegt Vollmer: "Die man is licht autistisch, hoe kun je zo iemand een bedrijf laten leiden?" Ok, vrij heftig. Is Vollmer gewoon jaloers?
- Ironisch is dat Vollmer Twitter dan wel weer oké vindt, want dat gebruikt -ie elke dag. Maar omdat hij dit ("gedwongen") tientallen keren per dag checkt, vindt hij dat Twitter hier iets aan moet doen. Oh, dan is het opeens weer hun schuld en verantwoordelijkheid?
Conclusie: ik denk dat er zeker voor- en nadelen zijn aan de digitalisering. Het helemaal de grond in stampen, zoals Vollmer doet in dit boek, is niet de juiste manier. Het is vooral wijzen en de verantwoordelijkheid buiten zichzelf leggen. Ik denk dat je eerder op zoek moet gaan naar een manier waarop men zich bewust wordt van wat digitalisering toevoegt en kan wegnemen, en hoe je zelf weerbaarder kunt worden en er je kracht van kunt maken. Uit die slachtofferrol dus, hup!
May 25, 2017
Fantastic and super relevant book. It dives deep in to difficult topics and picks them apart so that it isn't too difficult to read.
As a programmer I use technology every day. I, however, start to see the 'dark side' of the use of (some) technology. With my work, and at home.
In the past couple of years I've become more and more a privacy activist, but I had trouble articulating my view on certain topics. This book almost took my thoughts and put them on the pages, in a good, easy to understand, way. Absolutely loved it.
Also as someone who is dyslectic, I've just raced through this book. It took me only 4 days from start to finish, which is pretty impressive for me. Only goes to show how well and easy to understand this book is.
As a programmer I use technology every day. I, however, start to see the 'dark side' of the use of (some) technology. With my work, and at home.
In the past couple of years I've become more and more a privacy activist, but I had trouble articulating my view on certain topics. This book almost took my thoughts and put them on the pages, in a good, easy to understand, way. Absolutely loved it.
Also as someone who is dyslectic, I've just raced through this book. It took me only 4 days from start to finish, which is pretty impressive for me. Only goes to show how well and easy to understand this book is.
February 1, 2018
Vond dit een dik, maar waanzinnig interessant boek. Goed onderzocht, eindeloos veel bladerplezier met alle eindnoten, vol creatieve oplossingen voor tijden vol smartphoneverslavingen. Het is een mooie amalgaam van wetenschappelijke reflecties, filosofische overpeinzingen en herkenbare momenten uit de jaren '90 toen mijn kinderen met de mobieltjes en internet aan de slag gingen.
Je moet er zeker even voor zitten, want soms is het ingewikkelde materie. Maar de holistische kijk op de digitale zaken beviel me zeer.
Van harte aanbevolen.
Je moet er zeker even voor zitten, want soms is het ingewikkelde materie. Maar de holistische kijk op de digitale zaken beviel me zeer.
Van harte aanbevolen.
March 30, 2022
Deze gozer was zijn tijd ver vooruit. Eerst de voordelen van digitale innovatie ingezien, om vervolgens ook de grote nadelen ervan in te zien. Inmiddels is er ook een Netflix documentaire met dezelfde strekking.
July 10, 2023
An early warning call for what the writer of the book calls "Digitalism"; even now more relevant than when it was published in 2017; it's a pity it was not published in English to reach a larger audience
August 4, 2017
Eye-opener.
Ik vergeef het laatste hoofdstukje dat een beetje vreemd aanvoelde bij de rest van het boek.
Iedereen zou dit boek moeten lezen.
Ik vergeef het laatste hoofdstukje dat een beetje vreemd aanvoelde bij de rest van het boek.
Iedereen zou dit boek moeten lezen.
December 8, 2019
Geïnspireerd door Vollmer's podcast 'Digitalisme' dook ik in zijn boek van 2017. Hoewel zijn filosofie exploraties vaak interessant zijn en zijn voetnoten vaak inspirerend, tekent het boek zich mijn inziens vaak te veel door zijn persoonlijke meningen en overtuigingen. Ik begrijp dat dat ook de insteek was van het boek, maar ik vraag me af om dit dan de beste vorm is.
April 11, 2024
Not bad. Not bad at all. 😎
Displaying 1 - 8 of 8 reviews