Αν μ άφηνες τη λέξη να σου μάθω

by Dimitris Bourantas, Δημήτρης Μπουραντάς

Όπως και στο πρώτο μου μυθιστόρημα, το "Όλα σού τα 'μαθα, μα ξέχασα μια λέξη", έτσι και σε τούτη τη συνέχειά του, το νόημα για μένα είναι να αποτελέσει έναν καθρέφτη για να δούμε πιο ξεκάθαρα τον εαυτό μας και τους θεμελιώδεις κοινωνικούς ρόλους που έχουμε ως σύντροφοι, γονείς, εργαζόμενοι και πολίτες. Να μας δώσει ιδέες -ή έστω και μόνο μία- για να κάνουμε σωστές επιλογές και να ζήσουμε όσο γίνεται καλύτερα και πιο πλούσια τη μία και μικρής διάρκειας ζωή μας σε μια κοινωνία συνοχής και ευημερίας, σε μια πατρίδα που αξίζει σε μας και στα παιδιά μας. Για να δώσουμε, δηλαδή, ζωή στα χρόνια μας. Εύχομαι ολόψυχα αυτό να συμβεί σε σας και σ' αυτούς που αγαπάτε. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

352 pages, Paperback

Published March 1, 2017

About the author

Dimitris Bourantas (Greek: Δημήτρης Μπουραντάς) is Professor of Human Resources Management and Director of the Executive MBA & Co-Director of Msc in Human Resources Management at the Athens University of Economics and Business.

Reviews

[Alex Pant · Rating 4 out of 5]

Το βιβλίο αυτό δεν γράφτηκε για να πει μια ιστορία που εξελίσσεται μέσα στην κρίση, γράφτηκε για να μιλήσει για την ίδια την κρίση. Ο Δημήτρης Μπουραντάς μέσα από τον μεστό, δημοσιογραφικό - θα λέγαμε - λόγο θα γράψει ένα δοκιμιακού χαρακτήρα μυθιστόρημα που παίζει ανάμεσα στο fiction και στο non fiction. Αληθινοί διάλογοι, αληθινοί προβληματισμοί γύρω από τα θέματα της κοινωνίας, της παιδείας, της οικονομίας και της πολιτικής. Το χαρακτηριστικό που κάνει αυτό το βιβλίο ξεχωριστό δεν είναι ότι θέτει απλά ερωτήματα, αλλά δίνει και απαντήσεις, προτείνει λύσεις. Δεν αναφέρεται μόνο στην πολιτική ευθύνη, αλλά και στην ατομική ευθύνη του καθενός μας. Ίσως, σε αυτό το βιβλίο η μυθοπλασία να βρίσκεται σε μικρότερο ποσοστό από ότι στο προηγούμενο. Όμως, η απλότητα του λόγου, η ειλικρίνεια που υπάρχει μέσα από τη γραφή του Μπουραντά φτάνει στο τέλος να μην σε ενοχλεί τόσο. Ίσως σε αυτό μεγάλο ρόλο παίζει και το λογοτεχνικό εύρημα του Μπουραντά που στο τέλος σε κάνει να αντιληφθείς ότι οι ήρωες είναι τελικά σύμβολα που σχετίζονται με την ίδια τη χώρα και την εξέλιξη της. Μη το δείτε σαν ένα πολιτικό θρίλερ, δείτε το σαν ένα ταξίδι στην αυτογνωσία, την ευγνωμοσύνη και τη συναισθηματική και κοινωνική νοημοσύνη.
Είναι ένα βιβλίο που σίγουρα θα σας μάθει κάτι…

[Κάτια Ντάκουλα · Rating 5 out of 5]

"Μόνο ό,τι δέχτηκες με την ψυχή σου, αυτό μόνο μαθαίνεις και αυτό ενσωματώνεις στη ζωή και το χαρακτήρα σου."(Dewey)
Το λογοτεχνικό βιβλίο είναι ενας ζωντανός κόσμος που δρα, λειτουργεί, στμπεριφέρεται, διδάσκει, ψυχαγωγεί, προβληματιζει και συχνά καθορίζει στάσεις ζωής.
Το "Αν μ αφηνες τη λέξη να σου μάθω" του Δ. Μπουραντά καλέί τον αναγνώστη να ζήσει μια περιπέτεια, με χαρακτηριστική την αριστοτελική αληθοφάνεια. Κάνω χρήση των όρων λογοτεχνία, περιπέτεια, αριστοτελική ηθική, κάθαρση. Όρους που οι φιλόλογοι χρησιμοποιούμε συχνά ερμηνεύοντας και αναλύοντας τις αρχαίες τραγωδίες και αποτελούν ακριγωνιαίους λίθους της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας. Καθόλου τυχαία, καθώς και η φιλοσοφία του βιβλίου στηρίζεται σε αυτούς τους άξονες, διαπερνώντας διαχρονικά την ελληνική σκέψη και φιλοσοφία από την αρχαιότητα εως σήμερα. Είναι πραγματικα μαγικό το δεσιμο της αρχαίας Ελλάδας με την εποχή μας που γίνεται μέσα από το όνειρο του καθηγητή Αλεξίου. Και είναι εμπνευσμένη η παρουσίαση της πορείας μιας ολόκληρης χώρας παράλληλα με την πορεία της ζωής των βασικών ηρώων. Προσωπικές αξίες, ηθική, υπαρξισμός, αγάπη, ύβρις, μετάνοια, συγχώρεση, κρίση αξιών, τόσο σε συλλογικό επίπεδο όσο και σε ατομικό...πολλά τα θέματα που διαπραγματέύεται ο συγγραφέας, κάποιες στιγμές κάτω από το προσωπείο του εμπνευσμένου δασκάλου(που υπηρετεί με μεγάλη επιτυχία για πολλα και μάλλον αποτελέί δεύτερη φύση του) αλλά με αλήθεια, με αίσθημα και αγωνία...αγωνία για τις δύσκολες στιγμές που ζει η χώρα του και αποσυμβολίζεται στο πρόσωπο της αγαπημένης του Άννας...όχι Άννα, όχι πατρίδα μου...
Η αναζήτηση μιάς νέας αρχής δεν μπορέί να γίνει παρά μόνο μετά την ουσιαστική μετάνοια, τη συγχώρεση και τη δημιουργθα ενός νέου αξιακού και ηθικού υπόβαθρου.
Ένα βιβλίο που δεν μας μαθαίνει μόνο να λέμε ευχαριστώ, να ζητάμε συγχώρεση και να αγαπάμε αλλά μας βοηθά ουσιαστικά να δούμε τον εαυτό μας στον καθρεφτη και να συνειδητοποιήσουμε ποιοι είμαστε πραγματικά. Ανεκτίμητη η προσφορά του Δ. Μπουραντα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ προσωπικά στον άνθρωπο και τον συγγραφέα που άλλαξε τη ζωή μου.

[Karasavidou · Rating 4 out of 5]

Καθώς δεν διάβασα το προηγούμενο βιβλίο, το συγκεκριμένο μου φάνηκε αρκετά καλό.
Σου μαθαίνει πράγματα για τον εαυτό σου και τον κόσμο, σε βοηθά να αποκτήσεις θετική σκέψη.
Αρκετά καλογραμμένο και άρτιο, δεν σε κουράζει, αλλά δεν σε συναρπάζει κιόλας. Δεν είναι μυθιστόρημα, με την αυστηρή έννοια της λέξης, μα περισσότερο μια ματιά στην πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά.

[Eva · Rating 2 out of 5]

Μυθιστόρημα δεν θα το ελεγα.δοκίμιο ίσως μου αφησε την αίσθηση της αφήγησης της ζωης του συγγραφέα καθως εχω δει καποιες συνεντεύξεις του.μονο το τελος με κράτησε λιγο δεν θα το ξαναδιάβαζα

[Stavroula · Rating 4 out of 5]

3,5-4 Μία καλή ματιά στην ελληνική πραγματικότητα. Αν και επαναλαμβάνει συχνά τα ίδια, πλατειάζει και περιττολογεί βρήκα ότι συμφωνώ σε αρκετές από τις απόψεις ή θεωρίες που αναπτύσσει σε αυτό το βιβλίο παρά στο ΄΄όλα σου τα΄μαθα ,μα ξέχασα μία λέξη΄΄. Βρήκα και την λέξη επιτέλους. Όσο για τον ελληνικό λαό εγώ τουλάχιστον δεν ξεχνώ ότι υπήρξαμε 400 χρόνια σκλάβοι + 100 εκμεταλλευόμενοι από τις μεγάλες δυνάμεις. εξαθλίωση+φτώχεια+παγαποντιά+λάδωμα+διαφθορά+δουλικότητα+συμβιβασμό++++++όλα τα αρνητικά που μπορώ να φανταστώ=επιβίωση. επιβίωση που πέρασε στο DNA και παίρνει χρόνια για να φύγει και δουλειά .