Kitap

by René Belletto, Orçun Türkay (Translator)

İmzasız ve anlamlandırılamayan bir mektup, hayati bir dönemece varmak üzere gün sayan münzevi bir adamın tüm gerçekliğini nasıl altüst edebilir?

Sinematografik üslubu ve okuru soluksuz bırakan kurgusuyla çağdaş Fransız edebiyatının dikkat çeken yazarlarından René Belletto, yalnızlık, obsesyon, varoluşsal sıkıntılar ve geçmişe dayalı travmalarla örülen modern yaşamları, endişe uyandıran detaylarla yoldan çıkarıyor. Kaygılı bir zihnin ve yalnızlıktan soğumaya yüz tutmuş bir kalbin oynayabileceği oyunların tutsağı haline gelmiş bir adamı isimsiz ama adresi açık bir kitabın peşinden sürüklüyor.

Gerçeklikle sanrıların birbirine karıştığı zarif bir kara polisiye…

184 pages, Paperback

First published March 1, 2014

About the author

René Belletto is a French novelist and script-writer. His novels (Le Revenant, 1981; Sur la terre comme au ciel, 1982; L'Enfer, 1986) combine the suspense of the detective story with humour and sensitive characterisation.

Reviews

[Konserve Ruhlar · Rating 2 out of 5]

İyi bir başlangıç beklentimi yükseğe çekti sanırım. Sonlara doğru her şey hızlandı ve birbirine karıştı. Olaylar bir yere bağlanmadı. Bazı cümleler çok gereksizdi. Hikaye uzadıkça uzadı ama bir yerde kaldı. Ve o parantezler !!!

[Aslıhan Çelik Tufan · Rating 3 out of 5]

Adı, içeriği ve kapak tasarımı tam anlamıyla bir bütün olarak tamam olmuş bir kitaptan bahsetmek istiyorum. Pek çok kişi aradığını bulamamış, arka kapak tanıtım yazısını abartılı bulmuş. Fakat kitap yarattığı beklentinin üstünde bence. Son derece sıradan basit bir anlatımla hiç ummadığını bir noktadan asla beklemediğini bir noktaya götürüyor okuru bence.

Başlangıçta güdelik sıkıntı ve hayatın içindeki dertlerle boğuştuğunu düşündüğümüz baş karakterimizin saplantılı ve takıntılı halleriyle tanışıp, bol gerilimli bir finale kavuşuyoruz.

Belki polisiye/gerilim romanı sevenlere hitap etmemiştir, doğrudur maksadı ve türü o değil bence, senelerce polisiye okudum, izledim. Belki alt metinde derin manalar arayanları da tatmin etmemiştir, ama bence yine her kitabın alt metni olmak zorunda değil. Bu kitabı Fransız edebiyatından güzel bir kalem tanımak için fırsat bilip, belki biraz da beklentinizi düşürerek okumalısınız.

Keyifli okumalar 🌼

#readingismycardio #aslihanneokudu #okudumbitti #2021okumalarım #okuryorumu #kitaptavsiyesi #neokudum #renebelleto #kitap #lelivre #selyayınları #selyayıncılık #çevirikitaplar #yazarlarkitaplar #fransızedebiyatı

[Esma T · Rating 2 out of 5]

Çok güzel başlamış ve giderek kötüleşen bir kitap oldu benim için Kitap. Yazar hikayeye hem güzel bir noktadan giriyor hem de geri dönüşlerle süsleyerek sizi kitabın içine çekiyor ve siz devamında ne olacağını merak ederken kitap bambaşka bir türe dönüşüp yepyeni haller alıyor, haller diyorum çünkü kitabın türünü hala anlamadım, baya hal değişikliği yaşadı. Kitabın arka kapak yazısında "Gerçeklikle sanrıların birbirine karıştığı zarif bir kara polisiye…" yazıyor ancak ben bu tabiri de uygun bulamadım.

Kitabın başları dediğim gibi çok güzeldi, yazar kurduğu cümleleri parantezli açıklamalarla süslemek yerine uzun ve hoş cümleler kursa ilk bölümler çok daha hoş olurdu eminim. Yazarın bu kadar çok parantez kullanmasının da kolaya kaçmak olduğunu düşünmeden edemiyorum. Kitabın basit bir dili vardı bu da bana niye klasikleri daha çok sevdiğimi düşündürttü. Başlangıcı hoş olsa da giderek sanrı ve anlaşılmaz olay dizileriyle süslenen ve neden yaşandığını anlamadığım olaylarla biten bir kitap oldu, sevmedim, sevemedim.

[Meltem Sağlam · Rating 4 out of 5]

Sıkıntılar, bunalımlar, ölüm ve fakat diğer taraftan hayata bağlanma arzusu ve aşk gibi güçlü ve karşıt duyguları, hayal ile gerçeklik arasında yazmayı başaran yazarın, okuduğum ilk kitabından etkilendiğimi söyleyebilirim. Farklı özellikleri olan ve farklı tarzları birleştirmede başarılı bir yazar.

[Burak Uzun · Rating 3 out of 5]

Kitabın adını okuduğumda, kitap güzellemeleri dolu bir kitaptır diye ön yargıyla elimi uzatmıştım. Zihni ve kanlı oyunlarının bir kitap çevresinde döndüğü bir kaos ortamıyla karşılaştım. Kitabın tanıtımında polisiye denilmiş ama macera olarak anmayı tercih edeceğim bir kurmacaydı. Çağdaş Fransız yazınından bir yazarla tanışmış oldum.

[Leylak Dalı · Rating 4 out of 5]

Taşıdığı isimle pek alakası olmasa da düşle gerçeğin birbirine karıştığı hayli akıcı bir kara polisiyeydi. Keşke daha belirgin bir final okusaydık...

[Mer ve Ötesi · Rating 2 out of 5]

İsmi ilgimi çektiği için başladım ancak hayal kırıklığı ile bitirdim. Ne anlatıyor başı nere sonu nere diyebileceğim bir kitaptı. Michel Avantin kız kardeşi Elisabeth'in ölümünden sonra kendi kabuğuna çekilmiş bir senaryo yazarıdır. Sadece bir filmde başrolü oynamış ve film sinema camiası tarafından görmezden gelinmiş. Sevgilisi Lilliane'dan ayrıldıktan sonra evinden dışarı ufak tefek işler dışında pek çıkmayan işsiz bir adam olarak yaşamaya başlamış. Bir gün yaşadığı rahatsızlıklardan ötürü hastaneye (kız kardeşinin yattığı hastane) gidiyor ve kız kardeşinin yattığı 18 numaralı odada tuhaf bir adamın kendisine (parmağındaki şövalye yüzüğüne) nefretle baktığını görüyor. Zaten kitabın ilk sayfası da bu andan başlıyor. Bu tuhaf adam Michel'e bir mektup ve içerisinde sadece "6" rakamı olan bir mektup gönderiyor ve hastaneden kaçıyor. Olayın polisiye kısmı bu andan sonra başlıyor. Aynı zaman diliminde başka bir mektubu Evelyne Doublier adında avukat bir kadına daha gönderiyor. Kadına gönderdiği mektup aşk itirafından oluşuyor. Michel allem edip kallem edip bu mektupta ne yazıyor acaba kendisine yazılan "6" rakamı ile bir ilgisi var mı mantığında iz sürmeye çalışıyor. Açıkçası okurken hikaye bu gizemi çözmeyi anlatıyor sanıyordum. Ancak tekrar eden olayların (Michel'in parmağındaki yüzük, kız kardeşinin ölümü, tekrar eden sayılar ve günler vb.) birbirine bağlanmaması hayal kırıklığıydı. Cyril Mallier adındaki -ki gerçek adının bu olmadığı anlaşılan- adamın Michel ve Evelyne i neden hedef aldığı anlatılmamış. Eva Tircee adındaki hemşire kadının sonlara doğru ortaya çıkan günlüğü ve Michel'in başından geçenleri günlüğe yazması için Eva'ya anlatması bana saçma gelmişti.
Cyril Mallier'in kitap yazarı olduğu ve o kitapta yazanları kimse öğrenemeyecek demesi üzerine Michel'in kitabın izini bulması o kitapta geçenleri Yazgı'ya kaderi değiştirme ve tüm insanların ölümüne yol açma kurgusu) rüyasında görmesi ve sonrasında aslında böyle bir kitabın bambaşka birisi tarafından yazılması ve konusunun da farklı olaması gibi daldan dala atlayan bir olay örgüsü var. Sürekli bir varsayımda bulunarak okudum ama sonunun bir yere bağlanmayacağını biliyordum ki öyle de oldu. Michel'in "İnsanlara 'dün' derken, 'benim' 7'si Salı güünümden söz ediyordum, oysa onlar 6'sı Pazartesi'nden söz ettiğimi sanıyorlardı. Farklı günlerden söz ediyorduk, buna karşın konuşurken tam bir anlaşmazlık yaşamıyorduk..." sözlerinden etkilenip "acaba insanlar bir gün öncesini yaşarken anlatıcı sonraki günü mü yaşıyor" diye etkilenmiştim ama devamında bunu göremedim. Kısacası yaşananlar rüya mı, anlatıcının kullandığı uyku ilaçları yüzünden yaşadığı sanrılar mı, yoksa kitap içinde kitap mı olduğu belli olmayan kurgusuz bir kurguydu okuduğum. Anlatımı akıcı olmasaydı bir de merakımı çekecek olaylara yer vermeseydi çoktan yarıda bırakırdım.

[Volkan Oktar · Rating 3 out of 5]

rüyalar ile gerçeklik arasında geçen bir polisiye. ilk okuduğum rene belletto kitabı oldu. satırlarıyla ve olay kurgusuyla çokça sarıp sarmalamasa da zaman ayırılabilir bir yazar gibi görünüyor. birkaç farklı kitabını okuyup değerlendirmeye karar verdim doğrusu.

[Melisa Gelbal · Rating 4 out of 5]

Bir filmi izler gibi okuyorsunuz sayfaları. Ben keyifle okudum, yazarın sinematografik tarzı da hoşuma gitti.

[Mert Kizilyamac · Rating 4 out of 5]

Felt all too human