Coen Simon, een van de meest originele opiniemakers van dit moment, geeft de lezer originele en geestige handvatten om te overleven in een tijd waarin niemand hetzelfde wil zijn en iedereen hetzelfde doet. Van Simon verschenen onder meer het veelbesproken En toen wisten we alles, dat de Socrates Wisselbeker won in 2012, het succesvolle Waarom we onszelf zoeken maar niet vinden, en het literaire Zo begint de ziener.
Tweehonderd jaar geleden riep de Duitse filosoof Immanuel Kant de mens op om zich te bevrijden uit de ‘onmondigheid die hij aan zichzelf heeft te wijten’. ‘Heb de moed je van je éígen verstand te bedienen!’ schreef hij. En hup, de mening was geboren.
Het is fijn dat die mening sindsdien alleen maar vrijer en individueler is geworden. Maar voordat het mondig geachte individu zelf grondig heeft kunnen nadenken, zijn er al vele wetenschappelijk onderbouwde meningen geproduceerd, gedeeld en geliket. En zelfs voordat hij zijn onderbuik kan laten spreken hebben tientallen satirische media zijn ‘echte’ gevoelens al voor hem geïroniseerd.
In Oordeel zelf toont Coen Simon op even geestige als scherpe wijze hoe we onze oordeelskracht kunnen behouden in een tijd waarin we liever een voetbalanalist napraten dan ons neerleggen bij het besluit van een scheidsrechter, een tijd waarin we ons kapot ergeren aan mensen die niet positief in het leven staan, en waarin we de origineelste mening willen hebben over trending topics. Kortom een tijd waarin niemand hetzelfde wil zijn en iedereen hetzelfde doet.
Dit cadeautje want afgeprijsd naar € 3,- is zeker minimaal de originele boekenprijs waard. Simon behandeld in 14 hoofdstukken tal van onderwerpen waarbij oordeelsvermogen van belang is. Daarmee wordt ook duidelijk dat oordeelsvermogen alles behalve een vanzelfsprekend begrip is. Daarnaast zet hij consequent een dialoog op met de ander of de anderen en legt daarin het verband met de media die we gebruiken. Er is sinds 2017 nog meer sprake van de verruwing in het debat. Simon legt daar in de woorden van Habermas een heldere verklaring onder. Helaas als noodzakelijke voorwaarde maar niet als voldoende voorwaarde. Dat wordt gedeeltelijk goedgemaakt in hfst. 2 waarin de rol van het geheugen bij contextcreatie en hfst. 3 Waar tekstbegrip ondanks de bedoelingen van de schrijver uiteindelijk bepaald wordt door de lezer.De hoofdstukken 9 t/m 12 vormen een soort zelfhulp advies bij het waarderen van het eigen gedrag of gevoel. De laatste twee hoofdstukken sluiten weer aan op het begin omdat ze helpen om grip te krijgen op de problemen bij oordeelsvorming. "waar zijn de feiten" waar simon pleit voor het populariseren van het wetenschappelijk denken. De afsluiting vind ik interessant omdat je als je de redenering van Simon doortrekt naar het politieke domein en een aantal ethische criteria verondersteld worden waar tegenwoordig niet meer aan voldaan wordt. Kortom ik heb ervan genoten en kan het iedereen aanbevelen. Ik hoop dat ik de termen van simon hiermee de sterren hierboven verantwoord heb.
Volgens voormalig Denker des vaderlands Rene ten Bos kunnen we autonomie nooit bereiken wanneer we niet luisteren naar de mensen waar we het niet mee eens zijn. Hoe lastig dit ook is in deze tijd waar het vertrouwen in instituties en de mens regelmatig compleet weg is, moet je je best blijven doen om elkaar te verstaan. En dan helpt het dat Coen Simon er is die ons wijst op ons gebrekkige oordeelsvermogen. Dit boek is al vijf jaar uit en toch zo actueel. Er waren een paar stukken waar ik, ondanks sterke argumenten, maar een zwak verhaal, het niet mee eens was. Gelukkig maar, want het zou wat zijn dat we allemaal hetzelfde vinden. Als we allemaal de neuzen dezelfde kant op hebben staan, dan hebben we oogkleppen op.
Actuele filosofie over onze oordeelkracht (in een tijd waarin niemand hetzelfde wil zijn en iedereen hetzelfde doet). Hier en daar wat stroef geschreven, maar het levert genoeg stof tot (lang) nadenken op.