แอดเวนเจอร์ ออฟ เมอฤดี ฉบับ Paris Syndrome

by คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง

บันทึกประสบการณ์เดินทางในเมืองสุดโรแมนติกอย่างปารีส โดยนักท่องเที่ยวฝีปากจัดอย่าง ‘คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง’ ที่ไปแดนน้ำหอมเพื่อตามรอยหนัง ไปชมคอนเสิร์ตวงโปรด ท่องเที่ยวหอศิลป์ และการพบกับวีรกรรมสุดวายป่วงอย่างการโดนเด็กขโมยเฟรนช์ฟรายส์ เจอคนยืนฉี่ต่อหน้า รวมถึงวิธีการเอาตัวรอดจากโจรฝรั่งเศส

226 pages, Paperback

Published March 1, 2017

Reviews

[미 은연 · Rating 4 out of 5]

ถ้าพูดให้ CLICKBAIT ก็คือ ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่

- เป็นหนังสือเล่าประสบการณ์ที่ไปเที่ยวฝรั่งเศส แทรกไปกับข้อมูลเนื้อหาของสถานที่นั้น ๆ ประกอบกับเล่าประเด็นต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งปกติเราเป็นคนไม่ชอบหนังสือฟีลท่องเที่ยวเป็นทุนเดิม ประกอบกับไม่ได้ติ่งฝรศ.เลยไม่ได้อิน (ไม่ได้รักชาติแต่อย่างใด แต่ถ้าเมอฤดีออนโคเรีย จะไปหาอ่านให้ได้)

- เบื่อช่วงเล่าเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ภาพยนตร์มากกกก เพราะเหมือนเรียนซ้ำซาก ที่มหาลัยก็จัดให้เรียนซ้ำซาก2ปี แล้วมาเจออันนี้อีก แทบเสียสติ

- ปกติถ้าเราไม่อยากรับข้อมูลอะไรจะรู้สึกสติแตก เป็นบางจุดกับเล่มนี้

- ตรงกันข้ามกับข้อก่อนหน้า สิ่งที่ชอบมาก ๆ คือช่วงที่พูดถึงเพลง เพราะรสนิยมใกล้เคียงกับผู้เขียนในบางจุด ตอนพูดถึง CLAUDE DERBUSSY แทบกรี๊ด แล้วคนเขียนชอบเพลง LIFE ON MARS ของเดวิดโบวี่เหมือนกันอีก กรี๊ดอีก

- จริง ๆ หนังสือมันโอเคเลย สำหรับคนที่ติ่งฝรั่งเศส ข้อมูลจุก ๆ ถ้าวางแผนจะไปเที่ยวอ่านเป็นไกด์บุ๊คได้อะ แทบไม่ต้องหาข้อมูลเพิ่ม55555 ส่วนตัวถ้าจะไปเที่ยว ก็อยากติดเล่มนี้ไว้อ่านเพลิน ๆ คงเที่ยวสนุกขึ้นหลายเท่า

- ยังชอบลีลาการเขียนที่ขี้ด่า สำบัดสำนวนพิลึกพิลั่นเหมือนกับเล่มอื่นที่ผ่านมา แต่นับว่าเล่มนี้แรดน้อยที่สุดเท่าที่เคยอ่าน

- อ่านจบแล้วก็ได้แต่สงสัย ว่าแม่ดิฉันไปฝรั่งเศษเป็นอาทิตย์โดยสวัสดิภาพได้ไง

[Ongorn · Rating 4 out of 5]

ชื่อหนังสือหมายถึง อาการ culture shock ของนักท่องเที่ยว ที่วาดฝันว่าจะได้มาเดินโรแมนติกๆ ริมแม่น้ำเซน ท่ามกลางสถาปัตยกรรมเก่าแก่สวยงาม มองไกลออกไปเห็นหอไอเฟล แต่ต้องมาพบความจริงว่าปารีสทั้งเหม็นฉี่ อึหมาเยอะ มิจฉาชีพเยอะ ซึ่งคนเขียนก็จะคอยบอกเรื่องเหล่านี้ และข้อพึงระวัง ข้อพึงปฏิบัติอยู่ตลอดทั้งเล่ม ที่เขียนนี่คือชอบนะ เพราะคงหาอ่านเรื่องแบบนี้ไม่ได้ในหนังสือท่องเที่ยวอื่นๆ นี่ถึงกับเอาปากไฮไลต์ขีดไว้เตือนตน

ที่ชอบอีก 3 อย่างคือ
1) คนเขียนชอบไปพิพิธภัณฑ์เหมือนเรา ลอกได้เลย
2) เป็นผู้ชายปากร้ายอ้ะ แต่ก็ทำให้อ่านสนุก ฮาอย่างกะอ่านขายหัวเราะ
3) คนเขียนชอบดูหนังฟังเพลง ชอบระดับทำเป็นอาชีพได้ อ่านหนังสือเล่มนี้เลยได้ความรู้อื่นๆด้วย ไม่ใช่การเที่ยวอย่างเดียว

หัก 1 ดาว เพราะภาพประกอบดันเป็นภาพย้อมสีให้มีโทนเดียวซะงั้น
คือรู้แหละว่าเน้นเนื้อหา แต่ก็ยังอยากดูภาพสวยๆ ชัดๆ ดูง่ายๆ ง่ะ

[pong O · Rating 4 out of 5]

อาจจะเพราะเคยไปปารีสคนเดียว (จริงๆ เคยไปลิยงอีกเมืองด้วย) เวลาอ่านเลยไหลตามไปกับเรื่องราว นอยๆ ชวนปวดหัวของคันฉัตรได้ในระดับหนึ่งเลย

ทำเอาคิดถึงตอนที่ต้องไปเดินทางเองซึ่งก็ลุยอยู่ไม่น้อยเลย (ตอนนั้นยังไม่ได้ใช้ smartphone ด้วย)

[Medu · Rating 5 out of 5]

ได้ทั้งความรู้และความสุข เป็นอีกเล่มหนึ่งที่ชอบมาก

[Kamons · Rating 3 out of 5]

ตามสไตล์คันฉัตรที่จะออกแนวจิกๆ กัดๆ บ่นๆ หน่อย อย่างเราเคยมีประสบการณ์แบบเดียวกับผู้เขียนมาบ้างก็จะอ่านสนุก นอกจากนี้ก็จะมีแทรกเกร็ดความรู้เล็กๆ น้อยๆ ให้คนอ่านด้วย

[กิ๊ก อึนอึน · Rating 4 out of 5]

อ่านเพลินๆ แทรกสาระมาแบบพอดีๆ ไม่มากไปไม่น้อยไป

[Radit Panjapiyakul · Rating 3 out of 5]

อ่านเพลินๆจบอย่างรวดเร็ว อาจเพราะปารีสเป็นเมืองที่มีอะไรให้พูดถึงหรือบ่นเยอะดี จึงเหมาะกับสไตล์ของคันฉัตรมาก

[Jin Rotruai · Rating 4 out of 5]

อ่านเพลินดีครับ มีเกร็ดประวัติศาสตร์เล็กๆน้อยๆแทรกตลอด

[Khanobkun Sappan · Rating 5 out of 5]

ตลก จิก กัด เสียดสีทั้งเรื่องการเมือง สังคม วัฒนธรรม ชอบมุขกระจกพิระมิดหน้าพิพิธภัณฑ์ลูฟว์ ตลกมากๆค่ะ แต่ไม่ว่าหนังสือพูดถึงปารีสยังงัยก้อยังอยากไปปารีสอยู่ดีค่ะ

[Uminaka16 · Rating 4 out of 5]

ยังคงสไตล์คันฉัตรไว้เหมือนเดิม แต่เล่มนี้เป็นการเขียนย้อนหลังนานพอควร เพราะเดินทางตั้งแต่ปี 2015 เลยไม่ได้เล่าเป็นบันทึกการเดินทางทีละวันๆ แต่เป็นการสรุปเรื่องราวเป็นหัวข้อ + ข้อมูลแน่นปึกทั้งประวัติศาสตร์ สถิติ และเกร็ดตัวบุคคล + ประสบการณ์เดินทางของเจ้าตัวนิดหน่อย ดังนั้นเลยออกมาเหมือนเป็นหนังสือบทความว่าด้วยปารีสมากกว่าบันทึกการเดินทาง

ยังไงก็ดี ก็ยังอ่านได้สนุกอยู่ เรื่องเหวอๆ ป่วงๆ ที่เป็นจุดขายก็ยังมีอยู่ ชอบที่สุดคือตอนตามรอยโลเกชั่นหนังแล้วถ่ายรูปสองแชะ แล้วเจ้าตัวก็งงว่าจะถ่อมาทำไมเนี่ย

ข้อติ 1 : น่าจะสะกดเสียงอ่านให้สักหน่อย เพราะในเล่มมีชื่อสถานที่และชื่อคนเป็นภาษาฝรั่งเศสเยอะมาก อ่านไม่ออกเลยอ่านข้ามไปเลย

ข้อติ 2 : เล่มนี้เจอพิมพ์ตกหล่นเยอะกว่ามาตรฐานปกติของแซลมอน (ประมาณ 4-5 ที่ได้ คงรีบมาก เพราะรีบออกในงานหนังสือ)