เนื้อเรื่องคร่าวๆ คือ เมสัน ทหารรับจ้างโดนลูกทีมหักหลังฆ่าตาย ในจังหวะเดียวกับที่เฮลีย์ ลัสค์ ดารายอดแย่ประจำฮอลลีวูดหัวใจวายตายพอดี ไม่รู้ด้วยเหตุผลกลใดเหมือนกัน อยู่เมสันก็กลับมาตื่นอีกทีในร่างของเฮลีย์ ลัสค์ หลังจากงงๆ อยู่พักหนึ่งก็ระลึกได้ว่าอุตส่าห์จบสิ้นกับชีวิตนักฆ่าแสนทรหดจะได้ใช้ชีวิตใหม่แม้จะยังเป็นแบบไม่คุ้นชินเท่าไหร่ก็ตาม แต่ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป เมสันตัดสินใจใช้ชีวิตของเฮลีย์ต่อ เพราะเขาก็มีความฝันที่ยังไม่ได้ทำตอนที่ยังเป็นเมสันอยู่ นั่นคือเปิดร้านกาแฟ แต่ชีวิตมันก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น เพราะเฮลีย์ก่อนตายนั้นไม่มีอะไรเลยนอกจากข่าวฉาว งานถ่ายหนังก็เหนื่อยแล้ว ไหนต้องกลับมาเจอกับโนอาห์ คนที่เมสันเคยช่วยขีวิตไว้เมื่อ 20 ปีก่อนอีก แถมเจอกันที่ไหนไม่เจอ มาเจอกันที่บ้านเก่าของเมสันด้วย ทีนี้ก็ต้องมานั่งคิดอีกว่าโนอาห์ตามหาเมสันทำไมน้อ เงินก็ต้องหา ปัญหาเรื่องโนอาห์ก็ต้องวิเคราะห์ ไหนจะอันตรายจากอดีตเพื่อนร่วมงานที่เคยฆ่ากันมาก่อนอีก ชีวิตใหม่ก็ไม่ได้ง่ายเลยจริงๆ
เรื่องนี้แนะนำให้อ่านแบบปล่อยจอยเลยค่ะ ถอดสมอง อ่านเอาเพลินๆ เท่านั้นเลย เพราะมันแสนจะแฟนตาซีจ๋าๆ ไม่มีอะไรสมจริงตามที่นักเขียนแจ้งไว้ในทอล์คท้ายเล่มเลยค่ะ แต่ส่วนตัวเราอ่านสนุกอยู่นะคะ ไม่น่าเชื่อ เนื้อเรื่องเริ่มเล่าจากทางฝั่งเมสันก่อน แล้วค่อยๆ ปูให้ไปเจอกับโนอาห์ จากนั้นก็เริ่มเฉลยเรื่องราวตั้งแต่เมื่อ 20 ปีก่อน ตามด้วย 10 ปีต่อมา จากนั้นก็เล่นเรื่องอารมณ์ของเมสันกับโนอาห์ล้วนๆ เลย ชอบตอนเล่าเรื่องของโนอาห์นะ พ่อหนุ่มผู้น่าสงสาร ชีวิตนี้อยู่มาถึงทุกวันนี้ได้เพราะเมสัน ตอนเขาแตกสลายเพราะคิดว่าเมสันตายแล้วจริงๆ คือน้ำตาซึมตามเลย ฝั่งเมสันก็อ่านแล้วรู้สึกได้ว่าเขาสับสนจริงๆ แหละ แบบแรกๆ คือระแวงตลอดเวลาว่าโนอาห์จะมาไม้ไหนกับเราวะ แต่ในขณะเดียวกันก็ละสายตาจากโนอาห์ไม่ได้เหมือนกัน ไม่อยากเข้าใกล้ แต่ก็ทนเห็นเขามีอันตรายหรือร้องไห้ไม่ได้เลย สุดท้ายชายแท้ก็พ่ายแพ้ให้กับโนอาห์คนงามจนได้ ชอบตอนพิเศษที่ตกลงเป็นแฟนกันอะ โนอาห์มันเป็นน่าเอ็นดูมาก ตอนรอคำตอบก็คือเป็นหมาน้อยหูลู่หางตก พอได้คำตอบเท่านั้นแหละ โบกหางพั่บๆ เลย นอกจากเรื่องหัวใจก็มีปัญหาเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับเรื่องงานถ่ายหนังของเมสันมาร่วมด้วย ทำให้ตัวเส้นเรื่องไม่อ่อนด้อยจนเกินไป และปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ก็เชื่อมโยงกับเส้นเรื่องหลักได้ดีทีเดียวค่ะ
แต่ก็มีพล็อตโฮลนิดๆ หน่อยๆ เหมือนกัน คือผู้เขียนไม่ได้สรุปนะว่าสุดท้ายแล้วทำไมเมสันวาร์ปมาอยู่ในร่างเฮลีย์ได้ เพราะเหมือนเปิดๆ เรื่องว่าเฮลีย์เล่นของด้วยอะไรด้วย แต่พูดปิดท้ายว่าเป็นพรหมลิขิต แต่ก็ช่างมันได้ค่ะ บอกแล้วว่ามันแฟนตาซีจ๋า ไม่ได้มีผลกับเส้นเรื่องหลัก กับอีกเรื่องที่อ่านแล้วค่อนข้างอึดอัดคือ เลิฟซีน มันเป็น sex ที่ดูเหมือนมีแค่โนอาห์ที่เอนจอยอะ ใดๆ คือก็ consent แหละ แต่ฝั่งเมสันคืออึดอัดขั้นสุด ระหว่างมีsexก็คือโดน manipulate ตลอด ว่าดูสิ คุณดูชอบออก คือด้วยเมสันเป็นชายแท้มาก่อนแล้วหนึ่ง เขาก็ฝืนสุดๆ แล้วกับการยอมเป็นbottom แล้วดันมาเจอคู่นอนที่ไม่ประนีประนอมใดๆ อีก เอาตัวเองฟินอย่างเดียวมันก็เลยออกมาอึดอัดแบบนี้ สองคือเมสันรู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองไม่ได้แฮปปี้ขนาดนั้น มีจังหวะหนึ่งที่พอโนอาห์เริ่มตัวเองก็กังวลแล้ว แต่พอโนอาห์ถามก็ไม่กล้าบอกไปอีกเพราะกลัวโนอาห์เสียใจ เราคนอ่านก็ทำได้แค่เห้อ คู่รักที่ดีมันก็ต้องคุยกันมั้ย ไม่ใช่ตามใจกันตะพึด ซึ่งจุดนี้เราก็ว่าอะไรมากไม่ได้อีก เพราะผู้เขียนแปะป้ายใหญ่มากว่าโนอาห์คือจุดอ่อนของเมสัน เมสันไม่อยากเห็นโนอาห์ร้องไห้เสียใจ อะก็โอเค แล้วแต่เลย
อีกเรื่องที่ไม่ค่อยชอบคือเรื่องการแบ่งวรรค แบ่งย่อหน้า อันนี้เดาว่าน่าจะแปลตามแบบเกาหลีมา เช่นบางทีคนพูดคนเดียวกัน คุณผู้เขียนจะปิดเครื่องหมายคำพูดแล้วขึ้นย่อหน้าใหม่ทำไมก่อน เราอ่านเดินหน้าถอยหลังหลายรอบมากกว่าจะชินวิธีเขียนแบบนี้ ส่วนเรื่องสำนวนการแปลก็โอเค อ่านได้สบายดี คุณนักแปลอาจไม่ค่อยคุ้นกับเลิฟซีนรึเปล่านะ บางจุดก็แปลทื่อๆ ไป อ่านแล้วเขินๆ หน่อย