Het moderne boerenland doet pijn; kleuren vervagen en geluiden sterven weg in het moderne land van zuivel, vlees en turbogras. Burgers maken zich grote zorgen over de teloorgang van bloemen, planten, vogels en insecten. Veehouders en akkerbouwers vechten voor hun bestaan. Een megastalboer zegt met ingehouden woede dat er maar weer eens een hongerwinter moet komen. 'Dan leren mensen ons tenminste opnieuw waarderen.' Deze groeiende kloof tussen landbouwers en burgers bemoeilijkt een gesprek over de toekomst van ons platteland. Door de perspectieven van beide kampen te laten zien hoopt Jantien de Boer bruggen te bouwen. We kunnen immers niet langer machteloos toezien hoe onze lentes jaar na jaar stiller en stiller worden.
Jantien de Boer (1965) is journalist en columnist bij de Leeuwarder Courant. In 2015 schreef ze een verhalenserie over landschapspijn in Friesland waarover de discussie hoog opliep. De Vogelbescherming twitterde over haar essay: 'Verplicht leesvoer!'
Belangrijk betoog, vanuit meerdere standpunten beschreven. Vooral de achteruitgang van biodiversiteit komt aan bod. Ik miste de rol van verloren cultuur historie in landschapspijn.
Tijdens het lezen van dit boek zakte me de moed in de schoenen door alle problemen en standpunten die beschreven werden. Pas tegen het einde gloorde er wat hoop: weliswaar kun je niet alles zelf oplossen, maar je kunt wel stemmen met je portemonnee, door producten te kopen tegen een prijs die de boeren nou eens niet dwingt om het platteland in een openluchtfabriekswoestijn te veranderen om nog rond te kunnen komen. Het voelt een beetje als een druppel op de gloeiende plaat, maar het is tenminste iets.
Als je dit jaar maar één boek leest, lees dan deze. Is maar 100 pagina's. Niet omdat het zo mooi geschreven is (is het wel vind ik), maar omdat het ontzettend belangrijk is.
Ik wist al iets van wat er in staat omdat ik geregeld door het landschap fiets met iemand die heel verdrietig wordt van eindeloze strakgroene weilanden, maar dat het zó ver gaat was nog niet doorgedrongen.
Geeft een duidelijk beeld van het veranderende landschap en het boerenland, de biodiversiteit. De gewijzigde natuur waarbij alleen naar opbrengst en schaalvergroting is gekeken in het verleden. Essay is de moeite waard om te lezen. Zoals meerdere zaken het is niet zwart of wit.
Zeer actueel thema, niet zeer diepgaad, maar geeft wel een goede weergave van de argumenten die 4 jaar later nog gebruikt worden. goede aanmoediging om echt wat te gaan doen met weidevogels.
Een warm pleidooi voor natuurlijk boeren. Mooi geschreven en van alle kanten belicht. Het spanningsveld is groot, er zijn veel verschillende belangen die een rol spelen. Als we het allemaal willen (boer, politiek en consument) en er werkelijk de schouders onder zetten, dan horen we na verloop van tijd weer vogels, als we het platteland op gaan. Een mooi vooruitzicht.