Το τελευταίο δαχτυλίδι

by Σπύρος Πετρουλάκης

Η ΕΛΠΙΔΑ
Η Νάσια, ένα γεμάτο όνειρα νεαρό κορίτσι από την Καστοριά, κατεβαίνει στην Αθήνα για να πραγματοποιήσει τα σχέδιά της.
Η πρωτεύου­σα την ελκύει όπως το φως την πεταλούδα.
Θέατρο, χορός, παραστάσεις αποτελούν για εκείνη έναν ονειρικό και παραμυθένιο κόσμο.
Τι θα συμβεί όμως όταν απαντήσει στην αγγελία: «Ζητείται παρένθετη μητέρα»;
Ποια απρόσμενη τροπή θα πάρει η ζωή της;

ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ
Άγγελος και Τατιάνα: εκείνη πετυχημένη συγγραφέας παιδικών βιβλίων, εκείνος καταξιωμένος σχεδιαστής κοσμημάτων.
Ζουν την απόλυτη ευτυχία, ώσπου ένα αναπάντεχο τηλεφώνημα θα ανατρέψει τα πάντα στην τακτοποιημένη ζωή τους.
Η Τατιάνα ανακαλύπτει το καλούπι με τα πέντε πανομοιότυπα δαχτυλίδια που είχε σχεδιάσει ο Άγγελος.
Για τα τρία πρώτα είναι σίγουρη πού βρίσκονται.
Προσπαθώντας, όμως, να ανακαλύψει τα άλλα δύο και τις κατόχους τους, θα κληθεί να πληρώσει ένα μεγάλο τίμημα.

ΠΕΝΤΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΠΕΝΤΕ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΑ
Το κόστος για την απόκτησή τους δεν απαιτούσε χρήμα, μα κάτι πολύ πιο ισχυρό.

496 pages, Paperback

First published January 1, 2017

About the author

Ο Σπύρος Πετρουλάκης γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα, έχοντας ζήσει επίσης στο Ρέθυμνο και στα Χανιά από όπου και κατάγεται. Έχει δύο παιδιά, την Ειρήνη και τον Κωνσταντίνο. Είναι συνθέτης και στιχουργός. Τραγούδια του περιλαμβάνονται σε CD πολλών γνωστών καλλιτεχνών, ενώ έχει γράψει μουσική και τραγούδια για ντοκιμαντέρ και θεα­τρικές παραστάσεις. Παράλληλα, είναι ραδιο­φωνικός παραγωγός στο Δίκτυο FM.
Ασχολείται με τη φωτογραφία (φωτογραφίες του έχουν βραβευτεί και δημοσιευτεί σε ευρωπαϊκά περιοδικά), είναι αφηγητής παραμυθιών, προπονητής και Πανελληνιονίκης στο άθλημα του Taekwondo και έχει ως χόμπι την αναρρίχηση και τις καταδύσεις.
Από τις εκδόσεις Μίνωας κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά του Το παράθυρο της Νεφέλης (2014), Η εξομολόγηση (2015), H Παναγιά της φωτιάς (2016), Το τελευταίο δαχτυλίδι (2017), Αμαλία (2018), Σασμός (2019), Η νύχτα της αλήθειας (2020), καθώς και τα βιβλία του για παιδιά Στα χνάρια του κουρσάρου Μπαρμπαρόσα (2014), Ο θησαυρός του Κυβερνήτη (2015), Ο δράκος Μπουρμπουλήθρας (2016), Η συνταγή της ευτυχίας (2016), Το αθάνατο νερό (2019) και Ο δράκος Μπουρμπουλήθρας σώζει την Πρωτοχρονιά (2020).

(Πηγή: "Εκδόσεις Μίνωας", 2022)

Reviews

[Katerina Efstathiou · Rating 2 out of 5]

Σίγουρα δεν είναι το καλύτερο, του αγαπημένου κατά τ' άλλα κύριου Πετρουλάκη ή τουλάχιστον δεν είναι το δικό μου αγαπημένο. Το βιβλίο κινείται σ' ένα φάσμα υπερβολής όσον αφορά την ηρωίδα / πρωταγωνίστρια. Η αρχική ιδέα δεν είναι καθόλου κακή οφείλω να ομολογήσω, αλλά κάπου στην πορεία χάθηκε. Πρόκειται λοιπόν, για ένα βιβλίο που ως πρωταρχικό θέμα πραγματεύεται την παρένθετη μητρότητα. Αν μη τι άλλο πρωτότυπο. Ωστόσο, υπάρχουν τόσα γεγονότα που εκτυλίσσονται παράλληλα που στερούν την αρχική έμπνευση.
Δηλαδή, η ηρωίδα μόλις στα 19 της βρίσκεται αντιμέτωπη με την οικονομική δυσπραγία. Στην πρωτεύουσα οι μόνες δουλειές που μπορεί να βρει περιστρέφονται γύρω από μπαράκια - καφετέριες - κονσομασιόν. Άμεσα, σχεδόν από την αρχή έχουμε την εμφάνιση ενός ζιγκολό ( με εκνευρίζουν τα βιβλία με τις γυναίκες θύματα, οπότε ένιωσα οτι δε θα τα πάμε και πολύ καλά ) που απομυζά όχι μόνον χρήματα αλλά και τη ζωή μιας διασυρμένης ερωμένης του, μέσω της αυτοκτονίας της. Μπαμ με το καλημέρα έχουμε και άλλον θάνατο που δε θα σποιλάρω απο τώρα, ποιόν αφορά.
Η ηρωίδα μας λοιπόν η Νάσια, βρίσκει μια αγγελία όπου και επικοινωνεί, πλήν όμως να γνωρίζει τι είναι η παρένθετη μητέρα που αναζητούν.Φαντάζεται στο νεανικό μυαλό της ίσως κάποια τροφό. Αφού λοιπόν, η υπέρογκη χρηματική αποζημίωση την δελεάζει αρκετά, δέχεται να χαρίσει το σώμα της στο ζευγάρι, τον Πέτρο και την Αφροδίτη , οι οποίοι της συστήνονται με ψεύτικα στοιχεία καθότι διάσημοι που δε θέλουν να αποκαλυφθεί η ταυτότητα τους, φοβούμενοι το σκάνδαλο. Ο ζιγκολό φίλος μας οσμίζεται την κονόμα και παντρεύεται άρον άρον / μανι μανι / τσακ τσακ την Νάσια, η οποία είναι ένα βόδι και μισό και είναι τόσο τυφλά ερωτευμένη που δέχεται δίπλα της έναν άνδρα που της πίνει το αίμα, γυρνάει και μεθοκοπά, πηγαίνει με άλλες και την παρατάει σύξυλη να γεννήσει μόνη της καθότι και η οικογένειά της, την έχει γραμμένη. Γενικά, η μόνη δικαιολογία που θα μπορούσα να βρω είναι ενα περίτρανο παράδειγμα προς αποφυγήν.
Γεννάει λοιπόν η Νάσια, 2 μωρά νεκρά.Υπογράφει όλη τη σχετική χαρτούρα και χάνει κάθε επαφή με το ζευγάρι, το οποίο όμως την πληρώνει κανονικά παρ'όλη την αποτυχία. Εξελίσσεται η Νάσια σε ένα αστέρι του θεάματος ενόσω ο άντρας της ο ζιγκολό είναι χρήστης και βρίσκονται σε διάσταση κάνα χρόνο και. Σ' αυτό το χρόνο η Νασια συνδέεται ερωτικά με έναν κύριο και μένει έγκυος στο τρίτο παιδί του - ο κύριος αυτός είναι ο Πέτρος΄που δε λέγεται Πέτρος, ο βιολογικός πατέρας των δίδυμων νεκρών κοριτσιών που τελικά δεν είναι νεκρά. Και εδώ καλά καταλάβατε, η πρωταγωνίστρια δέχεται να γονιμοποιηθούν δικά της ωάρια για την εξωσωματική και κάποιοι απλά εξαφανίζονται έτσι χωρίς αιδώ. Ο Πέτρος με την Αφροδίτη έχουν και έναν γιο παραπληγικό δεινό κολυμβητή.
Η Νάσια παρόλο που είναι έγκυος στο παιδί κάποιου άλλου επανασυνδέεται ερωτικά με τον ζιγκολό, ο οποίος κατάλαβε τι έχανε και δεν την ξαναακουμπάει παρά μόνον για χάδια και μεγαλώνει το ξένο παιδί σαν δικό του. Μεγαλόψυχος ο κερατάς πάντως ! Έπειτα, ενώ η κόρη του ζευγαριού μεγαλώνει και παρακολουθεί μια θεατρική παράσταση με τη μητέρα της, η θεία Δίκη τα φέρνει έτσι ώστε η Νάσια να ξανασυναντηθεί με το ζευγάρι και τα 2 ολοζώντανα κοριτσάκια. Ε, απο κείνη τη στιγμή στόχος της γίνεται να βρεί μπου μένει το ζευγάρι γιατί η ίδια αρρωσταίνει απο σκλήρυνση κατα πλάκας. Αγοράζει λοιπόν, το διπλανό σπίτι και αφού η Αφροδίτη που δεν είναι Αφροδίτη έχει μάθει το κεράτωμα του σχωρεμένου της, έχει αγχωθεί και έχει τραβήξει του λιναριού τα πάθη απο ψυχολογικής απόψεως έχει και μια Νάσια να της λέει πως η κόρη της τα ξέρει όλα, ξέρει τίνος παιδί είναι και πρέπει η Αφροδίτη- που δεν είναι Αφροδίτη αλλά Τατιάνα με κολλητή μια Βενετία, ψυχολόγο ( ειλικρινά δε θα καταλάβω ποτέ τη μανία των συγγραφέων να δίνουν στους ήρωες ασυνήθιστα ονόματα ) - να της μεγαλώσει την κόρη/ αδελφή των υπόλοιπων βιολογικών παιδιών της ίδιας και του Μακαρίτη, καθώς ο ζιγκολό απο την επιθετικότητα της αρρώστιας της αγαπημένης του, πέφτει με την ίδια επιθετικότητα στα ναρκωτικά και ως εκ τούτου δε μπορεί να φροντίσει το παιδί.
Το οποίο παιδί όμως έχει υποστεί τα πάνδεινα καθώς ξέρει οτι ο υποφαινόμενος ως μπαμπάς του, ο ζιγκολό, δεν είναι μπαμπάς του, και παρόλο που την αγαπάει βιώνει την ξαφνικότατη κατρακύλα της μάνας λόγω αρρώστιας αλλά και έναν πατέρα μέθυσο και ναρκομανή που κατουριέται πάνω του και μεταφέρεται συνέχεια στον νοσοκομείο με συνοδό το παιδί και η ηρωίδα χέστηκε που η κόρη της μεγαλώνει κάπως έτσι !! Αυτό που μπορεί να εξωθήσει στα άκρα κάθε γυναίκα και να αναζητήσει κάτι καλύτερο μόνο για το παιδί της αυτή δεν την απασχολούσε. Το φινάλε δε ήτο οσκαρικό. Βάζει η Νάσια τον ζιγκολό να της εγχύσει στη σύριγγα δηλητήριο και αυτός μέσα στην παραζάλη αφού το καταλαβαίνει τρυπιέται με την ίδια σύριγγα και βασικά έφτασε η ώρα που ησυχάσαμε !

Με εκνεύρισε. Έγινε φανερό αυτό. Διαβάζεται εύκολα αλλά η τόση σύμπτωση,της σύμπτωσης κουράζει.
Στα θετικά του πρέπει να του καταλογίσουμε τη δύναμη των περιγραφών του συγγραφέα που παρουσιάζουν σε κάθε περίπτωση λυρισμό.
Θα ήθελα απο τη στιγμή που κεντρική ιδέα είναι η παρένθετη μητρότητα, να γίνει ειδική μνεία στη διαδικασία και τα συναισθήματα των ηρώων κατά τη διάρκεια της όλης διαδικασίας. Θα ήθελα για να το διατυπώσω καλύτερα μια ηθογράφηση.

Αν διαβάσατε αυτή την κριτική ως το τέλος,
Φιλιά στα μούτρα, φίλοι συναναγνώστες !

[Georgia Retetakou · Rating 4 out of 5]

Προσπαθώντας να τοποθετήσω τις σκέψεις μου για να μιλήσω για αυτό το βιβλίο ανακάλυψα πράγματα τα οποία δεν τα είχα σκεφτεί καθώς το διάβαζα. Και αυτό είναι το καταπληκτικό στοιχείο αυτού του βιβλίου. Γιατί ενώ νομίζεις πως η ιστορία εστιάζει στο κεντρικό της θέμα το οποίο είναι η παρένθετη μητρότητα, οι προϋποθέσεις της και οι προεκτάσεις της. Η υπόσταση των ηρώων και τα όσα κουβαλάνε σου γεννάνε και άλλες σκέψεις και άλλους προβληματισμούς. Όταν προσπαθείς να σκαλίσεις κάτω απο τις λέξεις διαπιστώνεις πως και η ιστορία και οι πρωταγωνιστές που την αποτελούν έχουν και άλλα πολλά παρακλάδια που σε τραβάνε προς άλλες συναισθηματικές κατευθύνσεις αλλά και σε άλλα κοινωνικά ζητήματα. Σε κάνουν να σκεφτείς διαφορετικά. Να νιώσεις και να καταλάβεις τα πως και τα γιατί των ηρώων και να δικαιολογήσεις τελικά τις πράξεις τους. Οι ίδιες οι εξελίξεις σε οδηγούν σε συμπεράσματα που δεν είχες την πρόθεση να υπολογίσεις.
Το τελευταίο δαχτυλίδι του Σπύρου Πετρουλάκη αποτελεί λοιπόν έναν συνδυασμό μιας δυνατής ιστορίας με πολύ όμορφα διαμορφωμένη πλοκή που προκαλεί αγωνία, σασπένς, έντονες συναισθηματικές εξάρσεις. Αλλά κυρίως κινητοποιεί τους αισθητήρες της σκέψης και αναγκάζει τον αναγνώστη να ακολουθήσει με αδημονία τον εξαιρετικό τρόπο με τον οποίο ο συγγραφέας αποφάσισε να στήσει την ιστορία του.
Πάμε να μιλήσουμε λίγο για τους ήρωες και ακόμα πιο λίγο για την ιστορία του Βιβλίου. Απλά για να πάρετε μια ιδέα. Η Νάσια είναι μια κοπέλα γεμάτη όνειρα. Όταν θα βρεθεί στην Αθήνα απο την Καστοριά με κάθε κόστος και κυνηγώντας κάθε επιλογή που έχει, θα διεκδικήσει τα όνειρα της αλλά θα βρεθεί αντιμέτωπη με το αληθινό πρόσωπο της ζωής. Το όνειρο της να γίνει ηθοποιός. Θα καταφέρει να πραγματοποιήσει το όνειρο της ή η ίδια η ζωή θα την κατευθύνει σε άλλο δρόμο; Όταν θα απαντήσει στην περίεργη αγγελία "Ζητείτε Παρένθετη μητέρα", θα βρεθεί μπροστά στην μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής της, σε πολλά αντικρουόμενα συναισθήματα και σε πολλά διλήμματα.
Η Τατιάνα και ο Άγγελος είναι ένα ευτυχισμένο ζευγάρι. Η αγάπη τους είναι υποδειγματική, η ζωή τους ιδανική. Η Τατιάνα είναι συγγραφέας παιδικών βιβλίων και ο Άγγελος ένας μοναδικός σχεδιαστής κοσμημάτων. Ένα γεγονός θα αφήσει να αιωρείται στον αέρα ένα σ' αγαπώ που δεν πρόλαβε να ειπωθεί και θα εμφανίσει στον αναγνώστη την αλήθεια, το πραγματικό συναίσθημα και τα όσα κρύβονται κάτω απο την επιφάνεια των σχέσεων. Οι λάθος σκέψεις, οι λάθος εντυπώσεις. Οι παραπλανητικές υποψίες του μυαλού που κατευθύνουν απο εγωισμό σε λάθος αποφάσεις.
Το μέσο για το ξετύλιγμα της ιστορίας μας το κλειδί που θα ξεκλειδώσει τις δυνατές αποκαλύψεις και θα δώσει ώθηση για τις ανατρεπτικές εξελίξεις, είναι το καλούπι με τα πέντε πανομοιότυπα δαχτυλίδια που θα αποκαλύψει η Τατιάνα και έχει σχεδιάσει ο Άγγελος. Τα τρία πρώτα ξέρει καλά που ανήκουν. Κυνηγώντας όμως τους αποδέκτες των υπόλοιπων δυο θα έρθει αντιμέτωπη με πολλές αλήθειες που αγνοούσε. Με αλήθειες που θα αναιρεσουν πολλές απο τις σκέψεις της και τα όσα θεωρούσε δεδομένα στην ζωή της. Με σωστές και χρονικά άψογες τοποθετήσεις το παρελθόν των ηρώων έρχεται να ενωθεί με το παρόν τους για να ενώσουν όλα τα κομμάτια της υπόθεσης ώστε να έρθει το πλήρωμα που θα δικαιώσει ή θα τιμωρήσει στο τέλος τους πρωταγωνιστές που θα αφήσουν τα σημάδια τους μέσα μας.
Προσέξτε και παρατηρείστε πως οι ήρωες αλλάζουν τις σκέψεις και τον χαρακτήρα τους κάτω απο την πίεση ή της φιλοδοξίας ή της ανάγκης ή της αγάπης. Πως αλλάζουν τα δεδομένα καθώς η ίδια η ζωή αποφασίζει να δείξει την αληθινή της όψη. Πως αλλάζουν οι προθέσεις των ανθρώπων όταν αγνοείται η ρίζα της πραγματικής αλήθειας.
Ο Βασικός κορμός το βιβλίου, το μήνυμα που διακατέχει κάθε λέξη του είναι τα Όνειρα που διεκδικούνται , με τον κάθε τρόπο, με το κάθε τίμημα. Όνειρο για ένα παιδί, όνειρο για μια καριέρα, όνειρο για τα πλούτη και την εύκολη ζωή. Άλλα όνειρα είναι εφικτά, άλλα προσωρινά και άλλα εντελώς ουτοπικά. Όλο αυτό το σκηνικό της διεκδίκησης δημιουργεί εκείνες τις ψευδαισθήσεις στις οποίες χάνονται προσωρινά οι πρωταγωνιστές. Μέχρι η ίδια η ζωή, η μοίρα και η τύχη τους αποδείξει το πραγματικό πρόσωπο της ζωής ή το αληθινό πρόσωπο της αγάπης.
Ο Σπύρος Πετρουλάκης για άλλη μια φορά κατορθώνει να αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές σου και να χειραγωγήσει τις σκέψεις σου. Κεντρικό θέμα η παρένθετη μητρότητα που χρησιμοποιείτε σαν εφαλτήριο για να αποδώσει ο συγγραφέας και άλλα πράγματα που ο αναγνώστης τα αντιλαμβάνεται σιγά σιγά. Πίσω απο τις σκιές που καλύπτουν κάποια κομμάτια του Βιβλίου, κρύβεται η πρόθεση του συγγραφέα να οδηγήσει τον αναγνώστη με ωριμότητα και κάπου αλλού. Σε αλήθειες που δεν είχες φανταστεί και σε συναισθήματα που δεν είχες προβλέψει. Τέλος δεν μπορώ να μην τονίσω την αστείρευτη τρυφερότητα και την ανεξάντλητη αγάπη για τα παιδιά και την αξία τους που βγάζει μέσα απο τα βιβλία του ο συγγραφέας. Σε αυτό κάτι παραπάνω γιατί αναφέρετε σε ένα παιδί με ειδικές ανάγκες αλλά με ιδιαίτερες δεξιότητες που έχουν την δύναμη να διαμορφώσουν αλλιώς την ,μελλοντική του ζωή.
Για τους αναγνώστες που ψάχνουν το συναίσθημα το φανερό αλλά και το κρυφό καλά ταξίδια μέσα απο τις σελίδες αυτού του ξεχωριστού βιβλίου.

https://vivlionerga.blogspot.gr/2017/...

[Elisso]

Ένα μυθιστόρημα που μιλάει για την απόλυτη αγάπη. Την αγάπη που μοιράζεται απλόχερα χωρίς ανταλλάγματα. Την αγάπη, που αν τη δώσεις μέσα από την καρδιά σου, θα γυρίσει πίσω σε εσένα τριπλάσια. Από τη μία μεριά. Από την άλλη, ο καθένας θα κάνει ότι χρειαστεί προκειμένου να πετύχει τους στόχους του. Όποιο κι αν είναι το τίμημα που θα πρέπει να πληρώσει. Στο τέλος, όμως, η αγάπη υπερισχύει και όλα συγχωρούνται.

Διαβάστε περισσότερα: Book Tales

[Niki Karaoli · Rating 3 out of 5]

Τι αχαρακτηριστοι χαρακτήρες βρε παιδί μου...Πότε έτσι πότε γιουβέτσι...

[Emily · Rating 1 out of 5]

Για φυλακισμένους ...

[Evdoxia Kolydaki · Rating 4 out of 5]

Για άλλη μια φορά θα εστιάσω, στον τρόπο που ένας (άνδρας) συγγραφέας έχει την ικανότητα μέσω της γραφής του, να εστιάσει στη γυναικεία ψυχοσύνθεση, και μάλιστα με ένα θέμα (της παρένθετης μητέρας, όπως αναφέρεται και στην περίληψή του, για να μην αποκαλύψω άλλα στοιχεία), το οποίο αποτελεί την κεντρική του ιδέα, συνδέεται άρρηκτα με την μητρότητα πρωτίστως και με την επιθυμία για δημιουργία οικογένειας, σε δεύτερο στάδιο (κατά την προσωπική μου κρίση, επισημαίνω). Το πρώτο μέρος του βιβλίου, επιτρέπει στον αναγνώστη να γνωρίσει τους βασικούς χαρακτήρες, τις σκέψεις τους, τα συναισθήματά τους, τα λάθη τους, τα όνειρα και τις προσδοκίες τους, που θα καθορίσουν και την πορεία τους στη συνέχεια. Το δεύτερο μέρος, περισσότερο (και σχεδόν εξ ολοκλήρου) ενταγμένο στο παρόν, ομολογώ ότι το βρήκα περισσότερο ενδιαφέρον από το πρώτο, χαρακτηρίζεται από ένταση και αγωνία, που προκαλούνται αβίαστα από τα ερωτήματα που έχουν γεννηθεί, τα οποία, αν και δεν είναι δυσεπίλυτα, βαρύνουν και προβληματίζουν τη μία από τις βασικές ηρωίδες, και από τα διλήμματα και τους φόβους, που παρεμβαίνουν καταλυτικά στις αποφάσεις που επιβάλλεται να ληφθούν. Οι απαντήσεις και οι λύσεις στην πραγματική ζωή και στα προβλήματα που πολλές φορές ανακύπτουν, ερήμην μας, ποτέ δεν είναι εύκολες....είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων, είτε εξωτερικών είτε ψυχολογικών.....το "Τελευταίο δαχτυλίδι", ως κοινωνικό μυθιστόρημα, αντανακλά πολλά από τα δεδομένα της αληθινής ζωής, που μπορεί να περιπλακεί από αστάθμητους παράγοντες, είναι γραμμένο με αμεσότητα και ρεαλισμό, το βασικό του όμως χαρακτηριστικό (κατά την κρίση μου) είναι η ιδιαίτερη ευαισθησία που διακρίνεται στο χειρισμό της κεντρικής ιδέας (όπως προσωπικά την αντιλήφθηκα) και η δεξιότητα ως προς την ένταξή της στην πλοκή του. Το τέλος της ιστορίας, το οποίο προκαλεί αισθήματα συγκίνησης, δεν θα το χαρακτήριζα απολύτως αναμενόμενο, ούτε και ανατρεπτικό, αλλά ισορροπημένο και λυτρωτικό.
Αν και δεν είναι το πρώτο βιβλίο του Σ. Πετρουλάκη που διαβάζω, μπορώ με βεβαιότητα να πω ότι για άλλη μία φορά με ικανοποίησε με το τελευταίο του δημιούργημα.....

[Elisavet · Rating 4 out of 5]

Αυτό το βιβλίο ήθελα να το αποκτήσω από την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του!!Αυτό που με τράβηξε ήταν η υπόθεση που διαπραγματευόταν και η οποία ακόμα και σήμερα αποτελεί ταμπού στη χώρα μας!Παρένθετη μητέρα!!Πόσο δυνατό είναι αυτό να συμβεί;Πως μπορείς να εμπιστευτείς έναν ξένο άνθρωπο να κυοφορήσει τα μωρά σου;Πόσο σίγουρο είναι ότι στο τέλος θα στα παραδώσει χωρίς προβλήματα;Ποιά είναι περισσότερο μάνα;Αυτή που δίνει τα ωάρια ή αυτή που τα κυοφορεί 9 μήνες;Ένα πολύ δύσκολο θέμα που μπορεί να αναλυθεί πολύ αλλά δεν θα σταθώ εκεί.
Η Νάσια Μηνοπούλου είναι ένα 19χρονο κορίτσι που έρχεται στην Αθήνα από την Καστοριά με το όνειρο να γίνει ηθοποιός.Δυστυχώς όμως η ζωή δεν είναι όσο εύκολη νόμιζε.Η έλλειψη χρημάτων για τις βασικές της ανάγκες κι όχι μόνο ,την αναγκάζει να απαντήσει σε μια αγγελία που ζητούσαν Παρένθετη μητέρα χωρίς να γνωρίζει τον όρο.Τα χρήματα που της προσφέρονται την τυφλώνουν καθώς βλέπει πλέον ότι θα μπορεί να πραγματοποιήσει όλα της τα όνειρα.Ποιό θα είναι όμως το τίμημα και πόσο έτοιμη είναι να το πληρώσει;
Η Τατιάνα και ο Άγγελος είναι ένα πολύ αγαπημένο και επιτυχημένο ζευγάρι!!Εκείνη συγγραφέας παιδικών βιβλίων κι εκείνος καταξιωμένος σχεδιαστής κοσμημάτων.Όλα στη ζωή τους μοιάζουν ονειρικά μέχρι τη στιγμή που ένα τηλεφώνημα θα ανατρέψει τα πάντα.Η Τατιάνα ανακαλύπτει το καλούπι 5 δαχτυλιδιών στα πράγματα του Άγγελου.Τα τρία γνωρίζει που βρίσκονται.Τα άλλα δύο όχι.Στην προσπάθειά της να ανακαλύψει τους άλλους δύο κατόχους θα έρθει μπροστά σε μια μεγάλη αποκάλυψη.Ο ασκός του Αιόλου ανοίγει και αλήθειες και ψέμματα έρχονται στο φως.Πόσο έτοιμη είναι να τα αντιμετωπήσει;Τι μπορεί να κάνει για την σωτηρία της οικογένειάς της;Να παλέψει ή να παραιτηθεί;Ποιός το θύμα και ποιός ο θύτης τελικά;Η αποκάλυψη θα φέρει λύτρωση ή περισσότερο πόνο;Τελικά η αγάπη έχει πολύ μεγάλη δύναμη και μπορεί να γιατρέψει κάθε πληγή!!Θα καταφέρει να γιατρέψει και τις καρδιές των ηρώων μας;Μου άρεσε πολύ και το προτείνω!!

[Φιλιω Ταλατανιδου · Rating 5 out of 5]

" Το τελευταίο δαχτυλίδι"
Η άποψη μου 💗

Καλημέρα σας άλλο ένα καταπληκτικό
ταξιδάκι έφτασε στο τέλος του.
Αυτό είναι το δεύτερο βιβλίο που διαβάζω του κ. Πετρουλάκη .Ο λόγος που ήθελα να το διαβάσω όταν το είχα πρώτο δει " το τελευταίο δαχτυλίδι" ήτανε γιατί το θέμα του ήτανε η " παρένθετη μητέρα" ,ένα θέμα πολύ δύσκολο , που δεν το είχα ξανασυναντήσει σε άλλο βιβλίο. Ο κ. Πετρουλάκης έχει έναν τρόπο γραφής που δεν κουράζει, κρατάει τον αναγνώστη από την αρχή έως το τέλος με μεγάλο ενδιαφέρον, δίνει μεγάλη σημασία σε όλους τους ήρωες του γιατί ο καθένας έχει κάτι ξεχωριστό και μας το μεταφέρει με τέτοιο τρόπο που είναι σαν να είναι υπαρκτά πρόσωπα ,σαν να είναι φίλοι μας γινόμαστε ένα με εκείνους...... αγαπάμε και Πονάμε μαζί τους.
Το συγκεκριμένο βιβλίο είχε ��ολλές ανατροπές και ένα τέλος συγκλονιστικό που δεν μπορούσα να σταματήσω τα δάκρυα μου .
Ένα βιβλίο που όταν το διαβάσα ένιωσα πολύ δυνατά συναισθήματα.
Μέχρι που μπορεί να φτάσουμε για αυτά που θέλουμε?
Το ψέμα είναι καλύτερο από την αλήθεια? κάποιους τους βολεύει να ζούνε μέσα στο ψέμα.
Γιατί πρέπει να πληγώνουμε κάποιους ανθρώπους ή να ζουν εις βάρος άλλων
χωρίς να σκέφτονται τι συνέπειες θα έχει όλο αυτό.
Το " εγώ" κάποιον ηρώων σε αυτό το βιβλίο με θύμωσε πολύ !!!
Αλλά υπάρχουν και ήρωες που τους αγάπησα όπως η Νάσια.Ενα κορίτσι λαμπερό σαν τον ήλιο γεμάτο όνειρα και χαρά για την ζωή.θα είναι όμως στρωμένη η ζωή της με ροδοπέταλα ή με αγκάθια?
Λίγα λόγια για το βιβλίο:
Η Νάσια ένα νεαρό κορίτσι από την Καστοριά , έρχεται στην Αθήνα γ��α να κάνει το όνειρο της πραγματικότητα,να γίνει ηθοποιός . Όλα όμως στην ζωή της θα αλλάξουν όταν θα απαντήσει στην αγγελία " ΖΗΤΕΊΤΑΙ ΠΑΡΈΝΘΕΤΗ ΜΗΤΈΡΑ" ... Αλλά και όταν γνωρίσει τον Χριστόφορο .... Έναν νέο άντρα που θα παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στην ζωή της!!!!
Ο Άγγελος και η Τατιάνα , εκείνος σχεδιαστής κοσμημάτων και εκείνη συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Ζουν την απόλυτη ευτυχία, ώσπου ένα τηλεφώνημα θα ανατρέψει τα πάντα .Μετά από ένα συγκλονιστικό γεγονός η Τατιάνα θα ανακαλύψει το καλούπι με τα πέντε πανομοιότυπα δαχτυλίδια που είχε σχεδιάσει ο Άγγελος.Τα τρία πρώτα γνωρίζει ποιες τα έχουν. Προσπαθώντας όμως να ανακαλύψει τα άλλα δύο και ποιες τα έχουν θα βρεθεί μπροστά σε κάτι που δεν το είχε φανταστεί και θα δει την αλήθεια όπως είναι πραγματικά και θα αναθεωρήσει για όσα πίστευε έως τωρα και θα κάνει την αυτοκριτική της
,αλλά ο χρόνος δεν γυρνάει πίσω....
Όταν βρεθεί και " το τελευταίο δαχτυλίδι" οι ζωές όλων θα αλλάξουν....
ΠΈΝΤΕ ΓΥΝΑΊΚΕΣ , ΠΈΝΤΕ ΔΑΧΤΥΛΊΔΙΑ
Το κόστος για την απόκτηση τους δεν απαιτούσε χρήμα,αλλά κάτι πιο δυνατό ....
Ένα καταπληκτικό βιβλίο ,μια συγκλονιστική ιστορία με ήρωες που πέρασαν πάρα πολλά σε άλλους άξιζαν σε άλλους όχι ,αλλά κάπως έτσι είναι και στην αληθινή ζωή . Μου άρεσε πολύ και σας το προτείνω 💕

[Hermione · Rating 2 out of 5]

Κι εκεί που νόμιζα ότι θα διαβάσω μια πρωτότυπη ιστορία για ένα θέμα το οποίο δεν αναφέρεται συχνά στη λογοτεχνία, κατέληξα να διαβάζω για απιστίες, ίντριγκες, ηλιθιους πρωταγωνιστές, μοιραίους έρωτες, θανάτους και πεπρωμενα... Μια από τα ίδια, απλά με ένα παραπλανητικο περιτύλιγμα. Κι αν είναι δυνατόν κύριε Πετρουλάκη, οι Καστοριανοί δεν έχουν προφορά. Δεν είμαστε στο 1800.

[Αναστασια · Rating 5 out of 5]

Για ακόμα μια φορά με συγκίνησε ο κύριος Πετρουλακης..Μοναδική η πένα του..Με οποίο θέμα και αν καταπιαστει σε καθηλώνει.. Τα έργα του πάντα τα διακρίνει μια ευαισθησία μια αλήθεια που δεν μπορείς να μην ταυτιστεί με τους ήρωες του να μην τους μισήσεις να μην τους αγαπήσεις.. Να μην τους νιώσεις δικούς σου ανθρώπους..

[Χ. ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗ · Rating 5 out of 5]

«Το τελευταίο δαχτυλίδι» είναι ένα βιβλίο που σε καθηλώνει με το ιδιαίτερο και ευαίσθητο θέμα του, αυτό της παρένθετης μητέρας.
Ο Σπύρος Πετρουλάκης με την γραφή του εστιάζει μέσα στην γυναικεία ψυχοσύνθεση, στη λαχτάρα και την θέληση της γυναίκας να βιώσει την μητρότητα, έστω και με αυτόν τον τρόπο.
Ο Άγγελος και η Τατιάνα, ένα ζευγάρι δεμένο μεταξύ του με βαθιά αγάπη μέχρι το τέλος, εκείνος πετυχημένος σχεδιαστής κοσμημάτων και εκείνη συγγραφέας παιδικών βιβλίων, θέλουν μια ολοκληρωμένη οικογένεια, όμως για κάποιους λόγους δεν μπορούν να την δημιουργήσουν. Η Νάσια, ένα δεκαεννιάχρονο κορίτσι , από την επαρχία, κατεβαίνει στην Αθήνα για σπουδές και γεμάτη όνειρα για το μέλλον της.
Απαντώντας σε μια αγγελία : «Ζητείται παρένθετη μητέρα», οι ζωές και των τριών αυτών ανθρώπων ενώνονται, αλλά στο μέλλον οι ζωές τους παίρνουν αναπάντεχες τροπές.
Όταν η Τατιάνα ανακαλύπτει στο γραφείο του Άγγελου την μήτρα πέντε θέσεων για πανομοιότυπα δαχτυλίδια, ανατρέπεται η μέχρι τώρα ταχτοποιημένη ζωή της , γιατί τα τρία ανήκουν σε κείνη και τις δύο κόρες της, τα άλλα δυο όμως; Προσπαθώντας να τα ανακαλύψει έρχεται αντιμέτωπη με πρόσωπα και καταστάσεις του παρόντος και του παρελθόντος καθώς και με πράξεις που έγιναν και έχουν διαμορφώσει το παρόν και το μέλλον τους. Το τελευταίο δαχτυλίδι είναι χρέος και αναγνώριση, αγάπη και κληρονομιά , σε ποιόν ανήκει όμως;
Η γρήγορη ροή του βιβλίου και η ιδιαίτερη πλοκή, οι ήρωες άνθρωποι με όνειρα, πάθη, λάθη και πράξεις που καθορίζουν την μετέπειτα ζωή τους, κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον μου για την εξέλιξη , περιμένοντας με αγωνία μέχρι το τέλος για την έκβαση της ιστορίας, που έγινε η ανατροπή για μένα , και με βοήθησε να καταλάβω την αλλαγή της γλυκιάς και πάντα χαμογελαστής Νάσιας , σε μια διαφορετική γυναίκα λόγω πράξεων και λαθών του παρελθόντος. Σκηνές γεμάτες ζωντάνια, πάθος και ευαισθησία, αισθάνεσαι την αγωνία, την προδοσία, το μίσος και την αγάπη, ένα μυστικό που ματώνει χρόνια τώρα και γυρεύει να βγει στο φως, στην αλήθεια για να απαλύνουν οι πληγές και να σκορπιστούν τα ψέματα. Αισθάνθηκα αγωνία, λύπη, χαρά, αγαλλίαση, στο τέλος μαζί με την αλήθεια που έλαμψε στο φως και έφερε λύτρωση σε όλους…. Δεν θέλω να πω άλλα για να μην προδώσω την ιστορία του βιβλίου, ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί!!!

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 4 out of 5]

https://dominicamat.blogspot.com/2021...

Ο συγγραφέας Σπύρος Πετρουλάκης δεν θεωρώ πως χρειάζεται πλέον ιδιαίτερες συστάσεις. Ευρέως γνωστός κι αγαπητός στους κύκλους των αναγνωστών/στριών,έχει καταφέρει να εδραιωθεί προσφέροντάς μας ποιοτικά βιβλία -κατά κόρον κοινωνικού περιεχομένου- μαζί με εκείνα που απευθύνονται στα παιδιά. Άν καί είμαι πιστή αναγνώστριά του,καθώς έχω διαβάσει όλα τα μυθιστορήματά του -πλην ενός,το οποίο ευελπιστώ να το προμηθευτώ σύντομα-,η αλήθεια είναι πως δεν τα έχω επιλέξει με την σειρά με την οποία έχουν εκδοθεί. Ίσως γιατί εκείνα διαλέγουν την κατάλληλη στιγμή να φτάσουν στα χέρια μου. Κάτι ανάλογο συνέβη καί με το βιβλίο του που διάβασα σήμερα. Ο λόγος για το κοινωνικό μυθιστόρημα με τίτλο ''Το τελευταίο δαχτυλίδι'' το οποίο επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας με νέο ανανεωμένο εξώφυλλο. Ένα βιβλίο που αρκετοί/ες από εσάς ήδη το έχετε διαβάσει κατά το παρελθόν καί το έχετε ξεχωρίσει. Να,λοιπόν,που ήρθε καί η δική μου σειρά.

Στο άκουσμα του λιτού του τίτλου,''Το τελευταίο δαχτυλίδι'',οι πρώτες σκέψεις μου είχαν να κάνουν με τον ρόλο που εκείνο θα έπαιζε μέσα στην υπόθεση καί τα χαρακτηριστικά που μπορεί να έφερε αυτό,καθιστώντας το τόσο ξεχωριστό,ίσως καί μοναδικό ( ; )... Πέραν από αυτό,δεν μας φανερώνει κάτι επιπλέον σχετικά με την υπόθεση. Ναι,δεν σας το κρύβω πως γνώριζα κάποια πράγματα για το βιβλίο,αλλά τόσα όσα ήταν αρκετά να εξάψουν την περιέργεια που είχε αρχίσει να γεννάται μέσα στο μυαλό μου. Διάβασα,λοιπόν,την περίληψη του οπισθοφύλλου καί προσπάθησα να συγκεντρώσω την σκέψη μου κάτω από ένα πλαίσιο,πριν να ''βουτήξω'' μέσα στις σελίδες του βιβλίου. Το ίδιο προτρέπω να κάνετε κι εσείς προτού ξεκινήσετε την ανάγνωση. Για να σας δώσω να καταλάβετε τι εννοώ,θα σας παραθέσω τις αρχικές μου σκέψεις που σχετίζονται άμεσα με το ζήτημα που θίγει ο συγγραφέας μέσα από την υπόθεση του βιβλίου.

Τα παιδιά δεν ανήκουν σε κανέναν. Ούτε καν στους ανθρώπους που τα έφεραν στη ζωή. Λέω ανθρώπους κι όχι γονείς,γιατί γονέας δεν είναι απαραίτητα αυτός που γεννά ένα παιδί,αλλά εκείνος που το μεγαλώνει καί του προσφέρει την ανιδιοτελή του αγάπη,φροντίδα καί ασφάλεια. Έπειτα,σέβομαι απόλυτα την επιλογή μίας γυναίκας,ή,ενός άνδρα του να αποκτήσει ένα παιδί,ή όχι. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι φτιαγμένοι για να γίνουν γονείς. Ούτε συμφωνώ με την ιδέα να αποκτήσει κάποιος/α ένα παιδί απλά καί μόνο για να ικανοποιήσει τον εγωϊσμό,ή,τον κοινωνικό του/της περίγυρο που του/της το ''επιβάλλει'' βάσει των κανόνων της κοινωνίας. Θα μου επιτρέψετε να το θεωρώ μέγα λάθος. Όπως,άλλωστε,αντιλαμβάνομαι τον πόθο μίας γυναίκας,ή,ενός άνδρα που επιθυμούν να κρατήσουν ένα δικό τους παιδί στην αγκαλιά τους. Είναι δύσκολο να μπω στην θέση τους,αφού δεν έχω βρεθεί ποτέ σε ανάλογη κατάσταση,αλλά δύναμαι να φανταστώ την λαχτάρα,την αγωνία καί τον πόνο τους που πολλές φορές μπορεί να τους οδηγήσει καί σε ακραίες συμπεριφορές. Όχι,δεν δικαιολογώ,αλλά κατανοώ.

Στο τραπέζι ''πέφτει'' το ζήτημα της μητρότητας καί της παρένθετης μητέρας που τα τελευταία χρόνια δείχνει να κάνει δειλά-δειλά την εμφάνισή του καί στην χώρα μας. Ένα θέμα ταμπού με μεγάλο αντίκτυπο στην κοινωνία. Δεν σας το κρύβω πως χαίρομαι που η επιστήμη κάνει τόση πρόοδο βοηθώντας ζευγάρια να αποκτήσουν ένα,ή,καί περισσότερα παιδιά. Εγώ,όμως,αρκετές φορές στέκομαι στην ηθική πλευρά του ζητήματος. Πόσο συνειδητοποιημένη μπορεί να είναι μία γυναίκα -ειδικά σε πολύ νεαρή ηλικία-,ώστε να δεχθεί να κυοφορήσει καί να γεννήσει ένα ξένο παιδί; Δεν περνά από το μυαλό της η σκέψη πως μπορεί να δεθεί συναισθηματικά με αυτό το πλάσμα που μεγαλώνει μέσα της καί θα πρέπει να το αποχωριστεί δια παντός καί να το ξεχάσει; Τί είναι,άραγε,αυτό που μας οδηγεί στην απόφαση καί τέλεση μίας πράξης με το όποιο κόστος,που σε αντίθετη περίπτωση ποτέ δεν θα ενεργούσαμε με αυτόν τον τρόπο; Η αγάπη,η φιλοδοξία,η απόκτηση δόξας καί χρημάτων,ή,η ανάγκη;

''Η Νάσια, ένα γεμάτο όνειρα νεαρό κορίτσι από την Καστοριά, κατεβαίνει στην Αθήνα για να πραγματοποιήσει τα σχέδιά της. Η πρωτεύου­σα την ελκύει όπως το φως την πεταλούδα. Θέατρο, χορός, παραστάσεις αποτελούν για εκείνη έναν ονειρικό και παραμυθένιο κόσμο. Τι θα συμβεί όμως όταν απαντήσει στην αγγελία: «Ζητείται παρένθετη μητέρα»; Ποια απρόσμενη τροπή θα πάρει η ζωή της; Άγγελος και Τατιάνα: εκείνη πετυχημένη συγγραφέας παιδικών βιβλίων, εκείνος καταξιωμένος σχεδιαστής κοσμημάτων. Ζουν την απόλυτη ευτυχία, ώσπου ένα αναπάντεχο τηλεφώνημα θα ανατρέψει τα πάντα στην τακτοποιημένη ζωή τους. Η Τατιάνα ανακαλύπτει το καλούπι με τα πέντε πανομοιότυπα δαχτυλίδια που είχε σχεδιάσει ο Άγγελος. Για τα τρία πρώτα είναι σίγουρη πού βρίσκονται. Προσπαθώντας, όμως, να ανακαλύψει τα άλλα δύο και τις κατόχους τους, θα κληθεί να πληρώσει ένα μεγάλο τίμημα." (Περίληψη οπισθοφύλλου)

Ο συγγραφέας θα μιλήσει για τον τρόπο καί τους λόγους που πιθανώς να προβαίνουν σε αυτήν την απόφαση οι εκάστοτε γυναίκες μέσα από τις δύο κύριες πρωταγωνίστριες του βιβλίου. Την Νάσια που την παρακινεί η ελπίδα καί την Τατιάνα μαζί με τον σύζυγό της τον Άγγελο που τους οδηγεί η λαχτάρα καί ίσως η απελπισία. Εδώ,θα ήθελα να προσέξετε κάτι. Ο συγγραφέας δεν επεκτείνεται τόσο γύρω από το θέμα της παρένθετης μητέρας αλλά στον τρόπο που το αντιμετωπίζουν από τη μεριά τους οι δύο ηρωϊδες. Προσωπικά δεν με ενόχλησε,αλλά αυτό υπόκειται στα υποκειμενικά γούστα του/της κάθε αναγνώστη/στρια. Παράλληλα με τους βασικούς ήρωες καί ηρωϊδες της πλοκής,θα παρελάσουν από μπροστά μας κι άλλα πρόσωπα που θα βοηθήσουν με τη σειρά τους να ολοκληρωθεί η εικόνα του παζλ. Πώς το πεπρωμένο θα ορίσει την μοίρα όλων των προσώπων; Πώς συνδέονται αυτές οι πέντε γυναίκες με τα πέντε δαχτυλίδια; Ποιο το κόστος για την απόκτησή τους;

Όπως καί τα άλλα έργα του συγγραφέα,έτσι κι αυτό,το διάβασα με μία ανάσα μέσα σε λίγες ώρες. Πέρασα από διάφορες συναισθηματικές διακυμάνσεις. Συγκινήθηκα,λυπήθηκα,πόνεσα,απηύδησα,μίσησα καί εντέλει κατάφερα να αισθανθώ την λύτρωση. Όχι,με τον τρόπο που πιθανώς να επιθυμούσα,αλλά με τον τρόπο που έπρεπε να κλείσει αυτός ο κύκλος. Κι όλα αυτά χάρη στην πένα του συγγραφέα που κάθε φορά μπορεί να με ταξιδεύει καί να με κάνει να ξεφεύγω από την πραγματικότητα,αλλά στην ουσία δίνοντάς μου σημαντικές συμβουλές. Αξίζει να το αναζητήσετε κι εσείς!

Καλές σας αναγνώσεις!

[Vassiliadi · Rating 2 out of 5]

Το διαρκές πισωγύρισμα στον χρόνο είναι εκνευριστικό κ δεν βοηθάει πουθενά. Υπερβολικές καταστάσεις, που θυμίζουν σαπουνόπερα. Τα πρόσωπα του έργου αντιπαθητικα με αλλοπροσαλλους χαρακτήρες προβαίνοντας σε ανακολουθες αντιδράσεις.

[Λυδία Ψαραδέλλη · Rating 5 out of 5]

Στο νέο βιβλίο του Σπύρου Πετρουλάκη που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μίνωας με τίτλο «Το τελευταίο δαχτυλίδι» ο συγγραφέας επιτυγχάνει να θίξει σημαντικά κοινωνικά θέματα με απόλυτο σεβασμό και ευαισθησία.

Η απόκτηση παιδιού μέσω παρένθετης μητέρας τα χρόνια που στην Ελλάδα ακόμα δεν ίσχυε κάποιο νομικό πλαίσιο, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γονείς που αποκτούν ένα παιδί που γεννιέται πρόωρα, οι ευάλωτοι νεαροί άνθρωποι και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν με το που απλώνουν τα φτερά τους και απομακρύνονται από την προστασία της οικογένειά τους, τα αδηφάγα ΜΜΕ αλλά και το βαθύ σκοτάδι που κρύβεται πίσω από τα λαμπερά φώτα του θεάτρου πλέκουν την ιστορία του Σπύρου Πετρουλάκη κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη που ταυτόχρονα καλείται να αναρωτηθεί σχετικά με τον τίτλο του βιβλίου.

Αναλύοντας με άνεση την ψυχολογία των γυναικείων χαρακτήρων που ζουν στις σελίδες του, τους αφήνει το περιθώριο να αισθανθούν, να μετανιώσουν, να αγαπήσουν αλλά και να πικραθούν από ανθρώπους που τις ταΐζουν ψίχουλα, σε μια πορεία ζωής που χαράσσουν από μόνες τους.

Η σκληρότητα δεν λείπει από «Το τελευταίο δαχτυλίδι». Οι απατεώνες δεν μπαίνουν καν στον κόπο να κρυφτούν, στήνοντας ύπουλες παγίδες θανάτου. Πόσο ευάλωτος μπορεί να είναι ένας νέος άνθρωπος; Τι συμβαίνει όταν πέφτει στα νύχια απατεώνων ακόμα κι όταν τους συνδέουν δεσμοί αίματος; Και πως μπορεί το δίκτυο εκβιασμού να οδηγήσει την λαμπερή πρωταγωνίστρια σε μια live αυτοκτονία, φοβούμενη την σκληρότητα των ΜΜΕ και την γνώμη του κόσμου;

Σύνορα που χωρίζουν την ηθική από την ανηθικότητα δε θα βρεθούν και χαρακτήρες θα αναρωτηθούν πώς θα ήταν η ζωή αν είχαν τολμήσει. Το πάθος απληστίας είναι ισχυρό και δοκιμάζει τις σχέσεις των ηρώων του Σπύρου Πετρουλάκη, που επιλέγει να μας δείξει πρώτα το τέλος και μετά να κάνει βουτιές στο παρελθόν αναζητώντας απαντήσεις στα ερωτήματα που τίθονται από την αρχή, δένοντάς μας ταυτόχρονα συναισθηματικά με χαρακτήρες. Η απώλεια πονάει περισσότερο όταν γνωρίζεις.

Το δέσιμο, που αναπόφευκτα αναπτύσσεται μεταξύ παρένθετης μητέρας και ζευγαριού, κόβεται με μια μαχαιριά και αυτό που κάποιος θεωρεί νεκρό και τελειωμένο δίνει σε κάποιον άλλον ζωή και χαρά αλλά η αρχή και το τέλος, έχουν τους ίδιους πρωταγωνιστές στο ίδιο σανίδι, ενωμένους τελικά σε έναν άλλον κόσμο.

Το βιβλίο έχει ανατροπές και μυστικά. Τα πέντε δαχτυλίδια, που με περισσή αγάπη δημιουργεί ο πρωταγωνιστής του, τα μοιράζει σε ψυχές που τις ενώνουν με την δική του αγώνες και εμπειρίες ζωής. Το τελευταίο δαχτυλίδι αποτελεί ένα μυστικό που θα δώσει το τέλος που αρμόζει στο βιβλίο, στα συναισθήματα και τις δοκιμασίες που περνάνε οι ήρωές του.

Η θλιβερή, ποταπή πραγματικότητα παίρνει το χρώμα που της δίνουμε και το βιβλίο του συγγραφέα Σπύρου Πετρουλάκη μας δίνει ένα μεγάλο μάθημα.

-πρώτη δημοσίευση RadioAlchemy.net https://goo.gl/fc8o8r

[Eugenia Kortsari · Rating 5 out of 5]

Σχετικά με το "Τελευταίο δαχτυλίδι" πρόκειται για ένα εκλεκτό βιβλίο, που το περιμέναμε με αγωνία! Είναι καλογραμμένο, κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη αμείωτο, είναι συναρπαστικό- με τον ιδιαίτερο τρόπο που πλέκει ο Σπύρος Πετρουλάκης την υπόθεση του έργου του αλλά μέχρι το τέλος όλα ξεκαθαρίζουν!
Εικόνες ζωντανεύουν μπροστά μας οι και χαρακτήρες των ηρώων βγαλμένοι από τη ζωή.
Η οικογένεια είναι ο κύριος πρωταγωνιστής του έργου! Δύο γυναίκες με διαφορετική καταγωγή, που γνωρίζονται κατά ιδιαίτερο τρόπο και δένονται με ένα ξεχωριστό δεσμό μέχρι το τέλος.
Στιγμές έντασης, αγωνία για τη συνέχεια, αμηχανία στο απρόοπτο, αίσθημα έντονης ευθύνης στη λήψη αποφάσεων, ευγνωμοσύνη για κάτι που πέτυχε, θλίψη για το στενάχωρο, νοιάξιμο και συμπόνοια στην αδύναμη στιγμή, ζήλια και αντιζηλία μεταξύ αδελφών-ανθρώπινες όλες οι αντιδράσεις των ηρώων του!
Το πένθος κατά γενική ομολογία είναι βαρύ και δύσκολο αλλά αντιμετωπίζεται σε μια μονοιασμένη οικογένεια. Τονίζεται πως πρέπει να αναζητείται η βοήθεια ειδικού.
Η μητρική αγάπη που δίνεται απλόχερα συνέχεια, για όλα τα παιδιά και το θέμα της παρένθετης μητρότητας που θίγει στο βιβλίο ο συγγραφέας, μας συγκινούν και μας προβληματίζουν.
Έκανε την έρευνά του ο συγγραφέας και μας δίνει τις πληροφορίες με πολύ διακριτικό τρόπο. Παρακολουθούμε μια κινηματογραφική ταινία ολοζώντανη και συμμετέχουμε κιόλας! Μπορούμε επίσης να πούμε πως εκτυλίσσονται σκηνές αρχαίας τραγωδίας περνώντας από όλα τα στάδια, έως την κάθαρση-το τελευταίο δαχτυλίδι!!!
Καλοτάξιδο εύχομαι από καρδιάς στον φίλο Σπύρο και να συναρπάσει το αναγνωστικό κοινό, να σταθεί το νέο του «παιδί» ισάξια δίπλα στα άλλα δημιουργήματά του και να τα ξεπεράσει!!!
Ευγενία Κορτσάρη
Γ. Γραμματέας ΕΝΩΣΥΠ

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 4 out of 5]

https://dominicamat.blogspot.com/2021...

Ο συγγραφέας Σπύρος Πετρουλάκης δεν θεωρώ πως χρειάζεται πλέον ιδιαίτερες συστάσεις. Ευρέως γνωστός κι αγαπητός στους κύκλους των αναγνωστών/στριών,έχει καταφέρει να εδραιωθεί προσφέροντάς μας ποιοτικά βιβλία -κατά κόρον κοινωνικού περιεχομένου- μαζί με εκείνα που απευθύνονται στα παιδιά. Άν καί είμαι πιστή αναγνώστριά του,καθώς έχω διαβάσει όλα τα μυθιστορήματά του -πλην ενός,το οποίο ευελπιστώ να το προμηθευτώ σύντομα-,η αλήθεια ε��ναι πως δεν τα έχω επιλέξει με την σειρά με την οποία έχουν εκδοθεί. Ίσως γιατί εκείνα διαλέγουν την κατάλληλη στιγμή να φτάσουν στα χέρια μου. Κάτι ανάλογο συνέβη καί με το βιβλίο του που διάβασα σήμερα. Ο λόγος για το κοινωνικό μυθιστόρημα με τίτλο ''Το τελευταίο δαχτυλίδι'' το οποίο επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας με νέο ανανεωμένο εξώφυλλο. Ένα βιβλίο που αρκετοί/ες από εσάς ήδη το έχετε διαβάσει κατά το παρελθόν καί το έχετε ξεχωρίσει. Να,λοιπόν,που ήρθε καί η δική μου σειρά.

Στο άκουσμα του λιτού του τίτλου,''Το τελευταίο δαχτυλίδι'',οι πρώτες σκέψεις μου είχαν να κάνουν με τον ρόλο που εκείνο θα έπαιζε μέσα στην υπόθεση καί τα χαρακτηριστικά που μπορεί να έφερε αυτό,καθιστώντας το τόσο ξεχωριστό,ίσως καί μοναδικό ( ; )... Πέραν από αυτό,δεν μας φανερώνει κάτι επιπλέον σχετικά με την υπόθεση. Ναι,δεν σας το κρύβω πως γνώριζα κάποια πράγματα για το βιβλίο,αλλά τόσα όσα ήταν αρκετά να εξάψουν την περιέργεια που είχε αρχίσει να γεννάται μέσα στο μυαλό μου. Διάβασα,λοιπόν,την περίληψη του οπισθοφύλλου καί προσπάθησα να συγκεντρώσω την σκέψη μου κάτω από ένα πλαίσιο,πριν να ''βουτήξω'' μέσα στις σ��λίδες του βιβλίου. Το ίδιο προτρέπω να κάνετε κι εσείς προτού ξεκινήσετε την ανάγνωση. Για να σας δώσω να καταλάβετε τι εννοώ,θα σας παραθέσω τις αρχικές μου σκέψεις που σχετίζονται άμεσα με το ζήτημα που θίγει ο συγγραφέας μέσα από την υπόθεση του βιβλίου.

Τα παιδιά δεν ανήκουν σε κανέναν. Ούτε καν στους ανθρώπους που τα έφεραν στη ζωή. Λέω ανθρώπους κι όχι γονείς,γιατί γονέας δεν είναι απαραίτητα αυτός που γεννά ένα παιδί,αλλά εκείνος που το μεγαλώνει καί του προσφέρει την ανιδιοτελή του αγάπη,φροντίδα καί ασφάλεια. Έπειτα,σέβομαι απόλυτα την επιλογή μίας γυναίκας,ή,ενός άνδρα του να αποκτήσει ένα παιδί,ή όχι. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι φτιαγμένοι για να γίνουν γονείς. Ούτε συμφωνώ με την ιδέα να αποκτήσει κάποιος/α ένα παιδί απλά καί μόνο για να ικανοποιήσει τον εγωϊσμό,ή,τον κοινωνικό του/της περίγυρο που του/της το ''επιβάλλει'' βάσει των κανόνων της κοινωνίας. Θα μου επιτρέψετε να το θεωρώ μέγα λάθος. Όπως,άλλωστε,αντιλαμβάνομαι τον πόθο μίας γυναίκας,ή,ενός άνδρα που επιθυμούν να κρατήσουν ένα δικό τους παιδί στην αγκαλιά τους. Είναι δύσκολο να μπω στην θέση τους,αφού δεν έχω βρεθεί ποτέ σε ανάλογη κατάσταση,αλλά δύναμαι να φανταστώ την λαχτάρα,την αγωνία καί τον πόνο τους που πολλές φορές μπορεί να τους οδηγήσει καί σε ακραίες συμπεριφορές. Όχι,δεν δικαιολογώ,αλλά κατανοώ.

Στο τραπέζι ''πέφτει'' το ζήτημα της μητρότητας καί της παρένθετης μητέρας που τα τελευταία χρόνια δείχνει να κάνει δειλά-δειλά την εμφάνισή του καί στην χώρα μας. Ένα θέμα ταμπού με μεγάλο αντίκτυπο στην κοινωνία. Δεν σας το κρύβω πως χαίρομαι που η επιστήμη κάνει τόση πρόοδο βοηθώντας ζευγάρια να αποκτήσουν ένα,ή,καί περισσότερα παιδιά. Εγώ,όμως,αρκετές φορές στέκομαι στην ηθική πλευρά του ζητήματος. Πόσο συνειδητοποιημένη μπορεί να είναι μία γυναίκα -ειδικά σε πολύ νεαρή ηλικία-,ώστε να δεχθεί να κυοφορήσει καί να γεννήσει ένα ξένο παιδί; Δεν περνά από το μυαλό της η σκέψη πως μπορεί να δεθεί συναισθηματικά με αυτό το πλάσμα που μεγαλώνει μέσα της καί θα πρέπει να το αποχωριστεί δια παντός καί να το ξεχάσει; Τί είναι,άραγε,αυτό που μας οδηγεί στην απόφαση καί τέλεση μίας πράξης με το όποιο κόστος,που σε αντίθετη περίπτωση ποτέ δεν θα ενεργούσαμε με αυτόν τον τρόπο; Η αγάπη,η φιλοδοξία,η απόκτηση δόξας καί χρημάτων,ή,η ανάγκη;

''Η Νάσια, ένα γεμάτο όνειρα νεαρό κορίτσι από την Καστοριά, κατεβαίνει στην Αθήνα για να πραγματοποιήσει τα σχέδιά της. Η πρωτεύου­σα την ελκύει όπως το φως την πεταλούδα. Θέατρο, χορός, παραστάσεις αποτελούν για εκείνη έναν ονειρικό και παραμυθένιο κόσμο. Τι θα συμβεί όμως όταν απαντήσει στην αγγελία: «Ζητείται παρένθετη μητέρα»; Ποια απρόσμενη τροπή θα πάρει η ζωή της; Άγγελος και Τατιάνα: εκείνη πετυχημένη συγγραφέας παιδικών βιβλίων, εκείνος καταξιωμένος σχεδιαστής κοσμημάτων. Ζουν την απόλυτη ευτυχία, ώσπου ένα αναπάντεχο τηλεφώνημα θα ανατρέψει τα πάντα στην τακτοποιημένη ζωή τους. Η Τατιάνα ανακαλύπτει το καλούπι με τα πέντε πανομοιότυπα δαχτυλίδια που είχε σχεδιάσει ο Άγγελος. Για τα τρία πρώτα είναι σίγουρη πού βρίσκονται. Προσπαθώντας, όμως, να ανακαλύψει τα άλλα δύο και τις κατόχους τους, θα κληθεί να πληρώσει ένα μεγάλο τίμημα." (Περίληψη οπισθοφύλλου)

Ο συγγραφέας θα μιλήσει για τον τρόπο καί τους λόγους που πιθανώς να προβαίνουν σε αυτήν την απόφαση οι εκάστοτε γυναίκες μέσα από τις δύο κύριες πρωταγωνίστριες του βιβλίου. Την Νάσια που την παρακινεί η ελπίδα καί την Τατιάνα μαζί με τον σύζυγό της τον Άγγελο που τους οδηγεί η λαχτάρα καί ίσως η απελπισία. Εδώ,θα ήθελα να προσέξετε κάτι. Ο συγγραφέας δεν επεκτείνεται τόσο γύρω από το θέμα της παρένθετης μητέρας αλλά στον τρόπο που το αντιμετωπίζουν από τη μεριά τους οι δύο ηρωϊδες. Προσωπικά δεν με ενόχλησε,αλλά αυτό υπόκειται στα υποκειμενικά γούστα του/της κάθε αναγνώστη/στρια. Παράλληλα με τους βασικούς ήρωες καί ηρωϊδες της πλοκής,θα παρελάσουν από μπροστά μας κι άλλα πρόσωπα που θα βοηθήσουν με τη σειρά τους να ολοκληρωθεί η εικόνα του παζλ. Πώς το πεπρωμένο θα ορίσει την μοίρα όλων των προσώπων; Πώς συνδέονται αυτές οι πέντε γυναίκες με τα πέντε δαχτυλίδια; Ποιο το κόστος για την απόκτησή τους;

Όπως καί τα άλλα έργα του συγγραφέα,έτσι κι αυτό,το διάβασα με μία ανάσα μέσα σε λίγες ώρες. Πέρασα από διάφορες συναισθηματικές διακυμάνσεις. Συγκινήθηκα,λυπήθηκα,πόνεσα,απηύδησα,μίσησα καί εντέλει κατάφερα να αισθανθώ την λύτρωση. Όχι,με τον τρόπο που πιθανώς να επιθυμούσα,αλλά με τον τρόπο που έπρεπε να κλείσει αυτός ο κύκλος. Κι όλα αυτά χάρη στην πένα του συγγραφέα που κάθε φορά μπορεί να με ταξιδεύει καί να με κάνει να ξεφεύγω από την πραγματικότητα,αλλά στην ουσία δίνοντάς μου σημαντικές συμβουλές. Αξίζει να το αναζητήσετε κι εσείς!

Καλές σας αναγνώσεις!

[Ευαγγελία · Rating 4 out of 5]

Ένα πολύ συμπαθητικό βιβλίο. Ζωντανή γραφή, όμορφα δομημένοι χαρακτήρες, πρωτότυπο θέμα. Διαβάζεται απνευστί με την αγωνία και την περιέργεια να αυξάνεται διαρκώς.
Με απώθησε ο χαρακτήρας της Νάσιας, της γυναίκας θύμα (πραγματικά δεν μπορώ να κατανοήσω ότι παρά το ότι ήξερε τι σημαίνει Χριστόφορος τον συγχωρούσε διαρκώς και συνέχιζε να τον πληρώνει). Με εκνεύρισε ο χαρακτήρας του Χριστόφορου, με μπέρδεψε ο χαρακτήρας του Άγγελου και με προβλημάτισε ο χαρακτήρας της Τατιάνας. Ανθρώπινοι χαρακτήρες με τις καλές και τις άσχημες στιγμές τους, με τα πάθη τους και τα λάθη τους, που έρχονται στην επιφάνεια και ζητούν δικαίωση.
Ένα μυθιστόρημα που προκαλεί όλα τα παραπάνω συναισθήματα διαβάζοντάς το δεν μπορεί παρά να σου εξάπτει τη φαντασία και να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη.

[Μαριάνθη Πούλιου · Rating 4 out of 5]

Πως καταφέρνει αυτός ο συγγραφέας να ξυπνάει έτσι τα συναισθήματα!!! Ένα βιβλίο που αγγίζει το θέμα της παρένθετης μητρότητας, ωστόσο διαβάζοντας το είδα ιστορίες αγάπης να μπλέκονται γύρω από αυτή, γυρίσματα της μοίρας, αποφάσεις που οδηγούν τις ζωές των ανθρώπων και είναι ορμώμενες άλλοτε από αγάπη, άλλοτε από φιλοδοξία, άλλοτε από λαχτάρα ή από ζήλια. Το γαϊτανάκι της ζωής και των συμπτώσεων των συγκυριών φέρνει κοντά απομακρύνει και ξανά ενώνει τους ήρωες. Και σαν αρχαία τραγωδία κλείνει με τη λύτρωση . Μου άρεσε πολύ!

[Maria Petrou · Rating 4 out of 5]

Ένα μυθιστόρημα που σε κρατάει σε εγρήγορση και αγωνία για το τι θα συμβεί στη συνέχεια. Θα το περιέγραφα ως μια ταινία που εκτυλίσσεται μπροστά σου και με ένα τέλος που μου έκανε να κλάψω. Το μόνο λίγο που θα λέγα με "χάλασε" είναι οι συχνές εναλλάγες στο παρόν και παρελθόν. Φανταστική πλοκή όμως, εξαιρετικό και εύκολο στο διάβασμα βιβλίο. Πρώτη φόρα διαβάζω βιβλία αυτού του συγγραφέα, ο οποίος έγραψε και το Σασμό, αλλα μέσα σε δύο μέρες το διάβασα όλο, τόσο πολύ μου τράβηξε το ενδιάφερον.

[Mina · Rating 4 out of 5]

3,5 για την ακρίβεια. Αρκετά καλό αρκεί να μην έχεις διαβάσει πρώτα τον "Σασμό" του ιδίου συγγραφέα. Αν το διαβάσεις μετά χάνει σε σύγκριση γιατί περιμένεις πλέον μόνο συγκλονιστικά βιβλία από τον ίδιο.

[ΧΡΙΣΤΙΝΑ · Rating 3 out of 5]

Η ανάγκη μια γυναίκας για να γίνει μάνα έφερε στη ζωή τους ένα κορίτσι που θα έκανε το όνειρο της πραγματικότητα αλλά η μοίρα τους επιφύλασσε πολλές αλλαγές... ένα βιβλίο με πολλές αναδρομές σε παρόν και παρελθόν εύκολο στην ανάγνωση του..

[Genny Eugenia Fotaki · Rating 4 out of 5]

Μια ιδιαίτερη ιστορία που δημιουργεί πολύ έντονα συναισθήματα και προβληματισμούς.

[Paraskevi Bougia · Rating 2 out of 5]

Περιέχει υπερβολή στις περιγραφές και στους χαρακτήρες... συμπαθητικό απλά.

[Viki · Rating 4 out of 5]

Ενδιαφέρον, Καθηλώνει, Πρωτότυπο θέμα

[Τσέρι · Rating 5 out of 5]

Update: Απορώ γιατι είμαι τόσο αυστηρή με τον πιο αγαπημένο συγγραφέα μου; Μόλις τελειωσα ένα βιβλίο αλλου συγγραφέα και πραγματικά αν έπρεπε να τα συγκρίνω αυτό εδώ το βιβλίο θα άξιζε δέκα αστέρια. Ανεβάζω τα αστερια μου λοιπόν. Γιατί πως να το κάνουμε; Ο κ Πετρουλακης είναι ασυναγώνιστος.

Οριακά είμαι να κατεβάσω και άλλο τη βαθμολογία μου. Ας πούμε όμως πρώτα τα καλά. Εύκολο βιβλίο που το τελείωσα μέσα σε μια μέρα γιατί πολύ απλά δεν μπορούσα να το αφήσω απ τα χέρια μου. Ο συγγραφέας για ακόμα μια φορά καταφέρνει να ξετυλίξει την ιστορία σιγά σιγά αποκρύπτοντας εντέχνως σημαντικές πληροφορίες που τελικα τις αποκαλύπτει σε επόμενα κεφαλαία με μικρές ή και μεγάλες ανατροπές. Το ενδιαφέρον μένει αμείωτο και το συναίσθημα έντονο μέχρι τέλους. Μας μαύρισε την ψυχή.
Αυτό που με θύμωσε όμως είναι σε αυτό του το βιβλίο η γυναίκα παρουσιάζεται έρμαιο των συναισθημάτων της, ελαφρώς χαζή για να μην πω εντελώς ηλίθια και σαφώς μονίμως έχοντας έναν άντρα για δεκανίκι (κάτω από το πρισμα της και καλά αγάπης). Και δεν είμαι καν φεμινίστρια. Ο άντρας απ την άλλη έχει το αλάθητο, και φυσικά του δίνουμε και ενα συγχωροχάρτι και τον βαφτίζουμε τέλειο. Διαφωνώ επομένως με τη σκιαγράφηση των συγκεκριμένων χαρακτήρων. Προφανώς απευθύνεται σε συγκεκριμένο αναγνωστικό «κοινό» στην κατηγορία του οποίου δεν ανήκω.
3.5 με βαριά καρδιά γιατί το βρήκα με καλή ροή και προκαλεί δυνατά συναισθήματα

[X.Kouroupaki · Rating 5 out of 5]

«Το τελευταίο δαχτυλίδι» είναι ένα βιβλίο που σε καθηλώνει με το ιδιαίτερο και ευαίσθητο θέμα του, αυτό της παρένθετης μητέρας.
Ο Σπύρος Πετρουλάκης με την γραφή του εστιάζει μέσα στην γυναικεία ψυχοσύνθεση, στη λαχτάρα και την θέληση της γυναίκας να βιώσει την μητρότητα, έστω και με αυτόν τον τρόπο.
Ο Άγγελος και η Τατιάνα, ένα ζευγάρι δεμένο μεταξύ του με βαθιά αγάπη μέχρι το τέλος, εκείνος πετυχημένος σχεδιαστής κοσμημάτων και εκείνη συγγραφέας παιδικών βιβλίων, θέλουν μια ολοκληρωμένη οικογένεια, όμως για κάποιους λόγους δεν μπορούν να την δημιουργήσουν. Η Νάσια, ένα δεκαεννιάχρονο κορίτσι , από την επαρχία, κατεβαίνει στην Αθήνα για σπουδές και γεμάτη όνειρα για το μέλλον της.
Απαντώντας σε μια αγγελία : «Ζητείται παρένθετη μητέρα», οι ζωές και των τριών αυτών ανθρώπων ενώνονται, αλλά στο μέλλον οι ζωές τους παίρνουν αναπάντεχες τροπές.
Όταν η Τατιάνα ανακαλύπτει στο γραφείο του Άγγελου την μήτρα πέντε θέσεων για πανομοιότυπα δαχτυλίδια, ανατρέπεται η μέχρι τώρα ταχτοποιημένη ζωή της , γιατί τα τρία ανήκουν σε κείνη και τις δύο κόρες της, τα άλλα δυο όμως; Προσπαθώντας να τα ανακαλύψει έρχεται αντιμέτωπη με πρόσωπα και καταστάσεις του παρόντος και του παρελθόντος καθώς και με πράξεις που έγιναν και έχουν διαμορφώσει το παρόν και το μέλλον τους. Το τελευταίο δαχτυλίδι είναι χρέος και αναγνώριση, αγάπη και κληρονομιά , σε ποιόν ανήκει όμως;
Η γρήγορη ροή του βιβλίου και η ιδιαίτερη πλοκή, οι ήρωες άνθρωποι με όνειρα, πάθη, λάθη και πράξεις που καθορίζουν την μετέπειτα ζωή τους, κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον μου για την εξέλιξη , περιμένοντας με αγωνία μέχρι το τέλος για την έκβαση της ιστορίας, που έγινε η ανατροπή για μένα , και με βοήθησε να καταλάβω την αλλαγή της γλυκιάς και πάντα χαμογελαστής Νάσιας , σε μια διαφορετική γυναίκα λόγω πράξεων και λαθών του παρελθόντος. Σκηνές γεμάτες ζωντάνια, πάθος και ευαισθησία, αισθάνεσαι την αγωνία, την προδοσία, το μίσος και την αγάπη, ένα μυστικό που ματώνει χρόνια τώρα και γυρεύει να βγει στο φως, στην αλήθεια για να απαλύνουν οι πληγές και να σκορπιστούν τα ψέματα. Αισθάνθηκα αγωνία, λύπη, χαρά, αγαλλίαση, στο τέλος μαζί με την αλήθεια που έλαμψε στο φως και έφερε λύτρωση σε όλους…. Δεν θέλω να πω άλλα για να μην προδώσω την ιστορία του βιβλίου, ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί!!!

[ΧΡΙΣΤΙΝΑ · Rating 4 out of 5]

Πέντε δαχτυλίδια που θα βγάλουν στο φως την ιστορία τους μετά από ένα συγκλονιστικο γεγονός που θα συμβεί στη ζωή των ηρώων.. ένα ακόμα εκπληκτικό βιβλίο από τον κ. Πετρουλακη...

[Anna Patera]

Άγγελος και Τατιάνα:εκείνος ένας καταξιωμένος σχεδιαστής κοσμημάτων και εκείνη μια πετυχημένη συγγραφέας παιδικών βιβλίων.Επιτυχημένοι επαγγελματικά ζουν μια ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή με τα παιδιά τους,αγαπημένοι και βαθιά ερωτευμένοι.Ένα αναπάντεχο τηλεφώνημα θα διαταράξει τις ισορροπίες και θα ανατρέψει τη ζωή τους για πάντα.
Η Τατιάνα θα ανακαλύψει το καλούπι με τα πέντε πανομοιότυπα δαχτυλίδια που είχε σχεδιάσει ο Άγγελος.Στην προσπάθεια της να ανακαλύψει που βρίσκονται τα δύο από αυτά,μια και γνωρίζει με σιγουριά που βρίσκονται τα τρία,θα έρθει αντιμέτωπη με πρόσωπα και καταστάσεις του παρόντος αλλά και του παρελθόντος.Θα αναθεωρήσει σκέψεις,αποφάσεις και πράξεις που αποτέλεσαν σημαντικό κομμάτι της κοινής τους ζωής και διαμόρφωσαν την πορεία αυτής.
Ο κ.Πετρουλάκης καταπιάνεται αυτή τη φορά με ένα ευαίσθητο θέμα, αυτό της παρένθετης μητέρας το οποίο χειρίζεται με ιδιαίτερη ευαισθησία.Με γραφή λυρική,χρησιμοποιώντας έξυπνα την εναλλαγή χρόνου σε κάθε κεφάλαιο(από το σήμερα στο χθες και το αντίστροφο) καταφέρνει να κρατήσει τον αναγνώστη από το πρώτο ως το τελευταίο κεφάλαιο.Αποκαλύψεις που έρχονται στο φως σιγά-σιγά χτίζουν το προφίλ των πρωταγωνιστών,ανατρέπουν την εικόνα που είχε σχηματίσει γι'αυτούς ο αναγνώστης και τον κάνουν να αναθεωρεί ότι σκεφτόταν γι'αυτούς μέχρι την προηγούμενη σελίδα.Με τον τρόπο αυτό αισθανόμουν πως συμμετείχα κι εγώ,έκρινα τις αποφάσεις και τις πράξεις των ηρώων,γινόμουν συνένοχος στην αμαρτία,στην ευτυχία ή τη δυστυχία τους,μάρτυρας μιας μεγάλης αγάπης και συνταξιδιώτης στην πορεία αυτή της ζωής τους.Αγάπη-μίσος,ευτυχία-δυστυχία,φιλία-προδοσία,χαρά-λύπη εναλλάσσονται με ταχύτατους ρυθμούς και μου προκάλεσαν τα ανάλογα συναισθήματα κατά την ανάγνωση.Και στο τέλος η λύτρωση.

Ένα βιβλίο που με κέρδισε από τις πρώτες σελίδες και κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον μου ως την τελευταία.Και Αφού δώσω συγχαρητήρια στον κ.Πετρουλάκη για το ξεχωριστό αυτό βιβλίο θα παραθέσω κι ένα αγαπημένο μου απόσμασμα: "Πόσο διαφορετική θα μπορούσε να είναι η ζωή μας,αν είχαμε τη δύναμη να τολμήσουμε αυτά που θέλουμε!Συνήθως όμως δεν έχουμε το θάρρος να το κάνουμε.Κι είναι ακριβώς εκείνες οι λεπτομέρειες του στιγμιαίου δειλιάσματος που καθορίζουν την πορεία της ζωής του καθενός.Ποτέ δεν θα μάθουμε τι θα συνέβαινε αν είχαμε δώσει εκείνο το φιλί,αν είχαμε πει εκείνο το "σ'αγαπώ"αν ήμασταν εκεί που δεν τολμήσαμε ποτέ να πάμε.Τα όχι ή τα ναι που δεν ξεστομίσαμε."(σελ.430).