Τα περιεχόμενα που συγκροτούν την ποίηση του Μπονφουά είναι η νοσταλγία, τουτέστιν η ενατένιση του μέλλοντος μέσα από ό,τι έχει διαφυλαχτεί απραγματοποίητο, δυνητικό κατά συνέπεια, μέσα στο παρελθόν· το ωκεάνειο αίσθημα που γεννά η θεωρία της φύσης· η ύψιστη σημασία της "παιδικότητας", δηλαδή της ικανότητας να αντιλαμβανόμαστε ενορατικά, για την μοίρα του ανθρώπου, του όντος που μοίρα του είναι να ζει ριγμένο σ' έναν κόσμο που, χωρίς αυτήν, είναι απόλυτο αίνιγμα· και βέβαια, πανταχού παρών, ο αλληγορικός λόγος για το ποιητικό φαινόμενο.
Τα ποιήματα που η ανά χείρας έκδοση σταχυολογεί, όλα πλην ενός πρώτη φορά μεταφρασμένα στα ελληνικά, είναι από τα πιο βαθιά της υπερεξηκονταετούς παραγωγής του ποιητή, χαρακτηριστικά του απωγείου της τέχνης του. Συνοδεύονται από μία αναλυτική Εισαγωγή τόσο στην ποίηση όσο και στην ποιητική του Μπονφουά, καθώς κι από ένα εκτεταμένο δοκίμιο που δίνει το στίγμα του στοχασμού του περί της ουσίας της ποίησης μες στον αντίστοιχο ευρωπαϊκό φιλοσοφικό στοχασμό, του εικοστού αιώνα και όχι μόνο.
Yves Bonnefoy (1923/6/24-2016/7/1) was a French poet and essayist. Bonnefoy was born in Tours, Indre-et-Loire, the son of a railroad worker and a teacher.
His works have been of great importance in post-war French literature, at the same time poetic and theoretical, examining the meaning of the spoken and written word. He also published a number of translations, most notably Shakespeare and published several works on art and art history, including Miró and Giacometti.
I would be waiting, afraid, watching out for him, Perhaps at last a door was open [...]and I knew Past and future would always destroy Each other [...] Like the sea and the sand on the shore,
And yet in him I would set up The sad place of a song I carried Like the shadow and the mud I made Images of absence, when water Came to cleanse the bitterness of shores.