What do you think?
Rate this book
Apocalyps
Het is niet precies te voorspellen wanneer het zich zal openbaren, maar in Apocalyps , een nieuwe bundel verhalen van Arnon Grunberg, voelt het einde voortdurend als nabij.
Soms houdt het gevaar zich schuil in de eigen woonkamer.
Of iemands wereld nu verwoest dreigt te worden door een familielid, Afghanistan, een priester, geliefde, Bulgaren, een kind, huisdier of niemand is veilig in Grunbergs omineuze universum.
Het lucht op, het huilen en de koude tegels. Als hij klaar is, houdt hij zijn hoofd onder de koude kraan.
Hij doet de koelkast open en kijkt naar het restant van de taart.
De stilte is hier anders dan daar. Een auto in de verte. Er zoemt iets. Hij doet de koelkast weer dicht.
Zonder licht te maken sluipt hij als een kat door zijn woonkamer, alsof daar iets te vinden is wat hij nog nooit heeft gezien.
Soms houdt het gevaar zich schuil in de eigen woonkamer.
Of iemands wereld nu verwoest dreigt te worden door een familielid, Afghanistan, een priester, geliefde, Bulgaren, een kind, huisdier of niemand is veilig in Grunbergs omineuze universum.
Het lucht op, het huilen en de koude tegels. Als hij klaar is, houdt hij zijn hoofd onder de koude kraan.
Hij doet de koelkast open en kijkt naar het restant van de taart.
De stilte is hier anders dan daar. Een auto in de verte. Er zoemt iets. Hij doet de koelkast weer dicht.
Zonder licht te maken sluipt hij als een kat door zijn woonkamer, alsof daar iets te vinden is wat hij nog nooit heeft gezien.
320 pages, Kindle Edition
First published October 1, 2013
7 people are currently reading
73 people want to read
About the author
Arnon Grunberg
159 books424 followersArnon Yasha Yves (Arnon) Grunberg is a Dutch writer. Some of his books were written using the heteronym Marek van der Jagt.
In 1989 Grunberg made his acting debut in Maria's Cunt (de Kut van Maria); a short film by Dutch enfant terrible filmmaker Cyrus Frisch.
Grunberg made his literary debut in 1994 with the novel Blauwe maandagen (Blue Mondays), which won the Dutch prize for the best debut novel that year. In 2000, under the heteronym Marek van der Jagt, he won the best debut prize again for his novel De geschiedenis van mijn kaalheid (The History of My Baldness).
Grunberg publishes novels about once a year but also writes columns and essays in a wide variety of Dutch and international newspapers and magazines. He does not restrict himself only to the written media, but also reads a story for the radio every week and for some time he was host of a cultural television program. He also writes a blog for the literary Internet magazine Words Without Borders and his own site ArnonGrunberg.com.
His novel Tirza won the Dutch Golden Owl Prize for Literature and the Libris Prize.[1] His books have been translated into many languages, including English, German, Japanese and Georgian.
From 2006 Grunberg wrote various journalistic reports, for example about working undercover in a Bavarian hotel and his visit to Guantánamo Bay. Also he visited the Dutch troops in Afghanistan and the US Army in Iraq. In 2009 these reports were collected in the book Chambermaids and Soldiers.
In 1989 Grunberg made his acting debut in Maria's Cunt (de Kut van Maria); a short film by Dutch enfant terrible filmmaker Cyrus Frisch.
Grunberg made his literary debut in 1994 with the novel Blauwe maandagen (Blue Mondays), which won the Dutch prize for the best debut novel that year. In 2000, under the heteronym Marek van der Jagt, he won the best debut prize again for his novel De geschiedenis van mijn kaalheid (The History of My Baldness).
Grunberg publishes novels about once a year but also writes columns and essays in a wide variety of Dutch and international newspapers and magazines. He does not restrict himself only to the written media, but also reads a story for the radio every week and for some time he was host of a cultural television program. He also writes a blog for the literary Internet magazine Words Without Borders and his own site ArnonGrunberg.com.
His novel Tirza won the Dutch Golden Owl Prize for Literature and the Libris Prize.[1] His books have been translated into many languages, including English, German, Japanese and Georgian.
From 2006 Grunberg wrote various journalistic reports, for example about working undercover in a Bavarian hotel and his visit to Guantánamo Bay. Also he visited the Dutch troops in Afghanistan and the US Army in Iraq. In 2009 these reports were collected in the book Chambermaids and Soldiers.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
December 24, 2022
Citaat : Het is een soort religie. Vroeger lazen de mensen de bijbel of gingen ze bidden in de kerk, tegenwoordig schrijven ze. Er waren geen lezers voor al die schrijfsels, maar dat deed er niet toe. Je kunt kennelijk beter een roman schrijven zonder lezer dan bidden zonder God.
Review : Arnon Grunberg schrijft meestal alleen korte verhalen op verzoek: omdat een literair tijdschrift erom verzoekt, een weekblad een bijdrage aan een themanummer bestelt of als bijdrage voor een verhalenbundel. De 21 in Apocalyps verzamelde verhalen zijn ook allemaal wel eens verschenen op één uitzondering na, het titelverhaal Apocalyps. Maar dat betekent niet dat deze bundel geen kwaliteit en vooral originaliteit biedt ook al borduurt hij verder op de thema's die we van hem gewoon zijn, maar die nooit gewoon zijn als je ze voor het eerst in een ongekend verhaal leest. Voortdurend ligt, voor de typisch Grunberg personages, de totale ondergang of de Apocalyps in het verschiet. De aparte dynamiek van het korte verhaal ligt deze schrijver zeer goed omdat het absurdisme waarmee hij zo kwistig rondstrooit in compactere vorm de lezer harder raakt. En toch heb je indruk dat sommige verhalen voorstudies zijn van bijvoorbeeld De man zonder ziekte of Thirza. Als vanouds weet Grunberg weer te imponeren met geniale verhaallijnen en diepzinnige zinnen zoals ' Seks hadden Ankie en ik niet meer. We hadden seks, die valse hond, uit onze relatie verjaagd. We waren blij dat het niet meer hoefde. De tederheid zit in andere dingen, het gefluisterde woord, de hand die niet slaat, de hond die niet blaft'. Persoonlijk vind het titelverhaal, Apocalyps een heel sterke opener dat heel sterke verwachtingen schept en waarmaakt. Een man die ervan overtuigd is dat zijn vader een camera in zijn anus gestop heeft opent immers een verwrongen wereldbeeld vol woede, onmacht en angst dat huiveringwekkend reflecteert in deze bundel.
Review : Arnon Grunberg schrijft meestal alleen korte verhalen op verzoek: omdat een literair tijdschrift erom verzoekt, een weekblad een bijdrage aan een themanummer bestelt of als bijdrage voor een verhalenbundel. De 21 in Apocalyps verzamelde verhalen zijn ook allemaal wel eens verschenen op één uitzondering na, het titelverhaal Apocalyps. Maar dat betekent niet dat deze bundel geen kwaliteit en vooral originaliteit biedt ook al borduurt hij verder op de thema's die we van hem gewoon zijn, maar die nooit gewoon zijn als je ze voor het eerst in een ongekend verhaal leest. Voortdurend ligt, voor de typisch Grunberg personages, de totale ondergang of de Apocalyps in het verschiet. De aparte dynamiek van het korte verhaal ligt deze schrijver zeer goed omdat het absurdisme waarmee hij zo kwistig rondstrooit in compactere vorm de lezer harder raakt. En toch heb je indruk dat sommige verhalen voorstudies zijn van bijvoorbeeld De man zonder ziekte of Thirza. Als vanouds weet Grunberg weer te imponeren met geniale verhaallijnen en diepzinnige zinnen zoals ' Seks hadden Ankie en ik niet meer. We hadden seks, die valse hond, uit onze relatie verjaagd. We waren blij dat het niet meer hoefde. De tederheid zit in andere dingen, het gefluisterde woord, de hand die niet slaat, de hond die niet blaft'. Persoonlijk vind het titelverhaal, Apocalyps een heel sterke opener dat heel sterke verwachtingen schept en waarmaakt. Een man die ervan overtuigd is dat zijn vader een camera in zijn anus gestop heeft opent immers een verwrongen wereldbeeld vol woede, onmacht en angst dat huiveringwekkend reflecteert in deze bundel.
November 15, 2025
Magere 3 sterren maar een strafpunt voor het verhaal Logeerpartijtje dat echt het meest banale en goedkope verhaal is dat ik ooit gelezen heb. Het komt me voor dat veel van de verhalen opdrachtwerken zijn en niet meer dan een maximaal aantal woorden mochten hebben. Anders is het moeilijk te begrijpen waarom Grünberg veel verhalen goed begint maar dan veel te snel naar een simpel, voorspelbaar einde voert. De stijl is nogal staccato: de auteur heeft het niet op met lange beschrijvende zinnen. Maar dat maakt de toon zakelijk en afstandelijk. Als lezer blijf aan de buitenkant. Niks voor mij.
December 25, 2015
Wat een stelletje mislukkelingen bij mekaar. Grunberg is daar goed in: beschrijving van mislukk(el)ingen. Soms heeft daarvoor weinig tekst nodig, vaak gebruikt hij meer pagina’s maar altijd zonder wijdlopig te zijn. Dat een verhaal, nadat toch wel een pointe is bereikt of als men die genoegzaam kan zien aankomen, niet bevredigt ‘omdat er meer uit te halen was geweest’, lijkt mij te behoren tot de karakteristiek van een goed kort verhaal. Soms was het mij inhoudelijk wat te gortig. Maar ik mag mij daarover niet beklagen, ik heb al meer van Grunberg gelezen. Dan is zijn neiging tot absurdisme, hypochondrie, het laconieke met vaak negatieve gevoelswaarde goed herkenbaar. Ben het eens met enkele andere Goodreaders, dat een paar van de kortere verhalen te schetsmatig zijn gebleven, in ieder geval veel te mager om op mijn waardering te mogen rekenen. Een bundel met verhalen van zeer verschillend allooi, gemiddeld redelijk. JM
January 24, 2014
Typical Arnon Grunberg, and yet not his best work. Compilation of several short stories, one weirder than another, in a typical Grunberg style. Yet not as convincing as some of his other work. Good book. But not super.
November 22, 2019
Toffe verzameling korte verhalen uit Grunbergs rariteitenkabinet. Hoogtepunt is toch wel De Blonde Aap. Bizar hoe dat verhaal ontspoort.
Read
January 26, 2023Horrible
January 24, 2025
21 korte verhalen van Grunberg. Zeer vermakelijk
November 20, 2013
Harry Selmonosky is de zoon van een Moldavische vrouw die het geluk is gaan zoeken in Amerika. Wat ze gevonden heeft is armoede en seksueel misbruik. Harry droomt ervan journalist te worden, maar hij is net niet goed genoeg. Wanneer een lelijke vrouw die voor de Washington Post zegt te werken seks met hem wil, ziet hij zijn kans schoon. Mijn entree in de echte wereld, denkt hij, maar ook zij is niet in zijn schrijfsels geïnteresseerd. Ook niet wanneer hij naar Bagdad afreist op het moment dat de internationale aandacht zich naar Afghanistan en Pakistan heeft verlegd. Dit is het stramien van nogal wat van Arnon Grunbergs in deze bundel verzamelde verhalen: bijtende tragikomedies met een nihilistisch randje die de wreedheid van het lot illustreren. Wanneer Grunberg de tijd - en dus ook de pagina’s - neemt om deze verhalen uit te werken, kunnen ze groots zijn. Jammer genoeg bevat het boek ook tal van kortere verhaaltjes die in feite niet meer zijn dan lang uitgesponnen grappen. Neem bijvoorbeeld ‘Paxodol’, over een geneesmiddel tegen schizofrenie dat als bijwerking heeft dat degene die het neemt alleen nog maar op centrumpartijen stemt. Jommeke zou het wellicht in het drinkwater kieperen om de democratie te redden, denk je dan, maar dat Grunberg met deze plotwending op de proppen komt, is toch wat magertjes.
August 25, 2025
9 jaar geleden heb ik deze bundel vijf sterren gegeven. Misschien omdat ik toen net een vak over Grunberg had gevolgd en elke letter die hij schreef geweldig vond. Nu ben ik het in grote lijnen eens met de recensie van Claudia Zeller in de Boekenkrant (2013):
“Een van de interessantste en tegelijkertijd langste verhalen uit de bundel is ‘Welkom thuis’, waarin Grunberg het verhaal van een oud-militair die terugkeert uit Afghanistan vanuit vijf verschillende perspectieven vertelt. Voor de rest kent de bundel weinig hoogte- maar ook weinig dieptepunten. Door bijna alle verhalen lopen dezelfde typetjes, mannen van een zekere leeftijd die iets naars gaan doen. Het leest gemakkelijk, zo gemakkelijk dat je bijna Grunbergs vingers over het toetsenbord hoort ratelen, en dat is jammer.”
Zonder meer is ook “De blonde aap” een van de beste verhalen. Dit was ook het enige verhaal dat mij na 9 jaar nog voor ogen stond. Van de overige 20 verhalen zijn er nog een stuk of 6 het herlezen waard. De overige zijn zwakkere variaties op hetzelfde thema.
Misschien moet je deze bundel ook niet in één keer willen lezen. Af en toe een shotje Grunberg om je weer te realiseren hoe sneu en wreed de mensheid is.
In het verhaal “De receptioniste” kwam ik toch nog een onderstreepte zin tegen, zeer Grunbergiaans:
“De verlossing van je eigen grenzen, dat is waar het geluk begint.” (295)
“Een van de interessantste en tegelijkertijd langste verhalen uit de bundel is ‘Welkom thuis’, waarin Grunberg het verhaal van een oud-militair die terugkeert uit Afghanistan vanuit vijf verschillende perspectieven vertelt. Voor de rest kent de bundel weinig hoogte- maar ook weinig dieptepunten. Door bijna alle verhalen lopen dezelfde typetjes, mannen van een zekere leeftijd die iets naars gaan doen. Het leest gemakkelijk, zo gemakkelijk dat je bijna Grunbergs vingers over het toetsenbord hoort ratelen, en dat is jammer.”
Zonder meer is ook “De blonde aap” een van de beste verhalen. Dit was ook het enige verhaal dat mij na 9 jaar nog voor ogen stond. Van de overige 20 verhalen zijn er nog een stuk of 6 het herlezen waard. De overige zijn zwakkere variaties op hetzelfde thema.
Misschien moet je deze bundel ook niet in één keer willen lezen. Af en toe een shotje Grunberg om je weer te realiseren hoe sneu en wreed de mensheid is.
In het verhaal “De receptioniste” kwam ik toch nog een onderstreepte zin tegen, zeer Grunbergiaans:
“De verlossing van je eigen grenzen, dat is waar het geluk begint.” (295)
July 14, 2014
Tsja... lastig. Mijn overheersende gevoel bij het lezen van deze bundel is dat Grunberg beter kan. Vaak hield een verhaal op als het net wat interesssanter leek te worden, en bleef het als geheel net iets te oppervlakkig naar mijn idee. Dat neemt echter niet weg dat er ook wel een paar verhalen waren die er bovenuit staken, en dat ik me in het algemeen (weer) zeer vermaakt heb met de typische Grunbergstijl, het absurdisme, de oneliners, de thematiek en de onafwendbare ondergang van de hoofdpersonages. Misschien is zelfs een matige Grunberg nog lezenswaardig. Desalniettemin zou ik dit boek niet aanraden aan hen die eens willen kennismaken met Grunbergs werk, omdat het onvoldoende laat zien wat hij in zijn mars heeft. Deze verhalenbundel is hooguit een tussendoortje voor degenen die hem toch al kennen en waarderen.
February 13, 2014
Grunberg is een geweldige schrijver die in een paar bladzijden een sfeer én hoofdpersoon neerzet. Zijn kracht is zijn zwakte in deze verhalenbundel: het ene verhaal is nog apocalyptischer dan het ander en het gáát maar door. Tot je er naar van wordt. Ik las het praktisch in één ruk uit, maar ik denk dat het de bedoeling is dat je af en toe voor het slapen gaan een verhaaltje leest. Het is maar een tip...
March 8, 2014
Absurditeiten zoals we die van Grunberg gewend zijn. Mijn favoriet is toch wel 'De blonde aap', een onsmakelijk verhaal over de consumptiemaatschappij. Wat willen we zien van en hoe willen we worden gezien door de samenleving?
April 24, 2017
Te veel rommel, te veel haastig afgemaakt, te veel herhaling.
Grunberg, asjeblieft, publiceer wat minder.
Wacht tot je weer iets op het niveau van De Asielzoeker, Tirza, De Mensheid zij Geprezen of Omdat ik u begeer geschreven hebt.
Grunberg, asjeblieft, publiceer wat minder.
Wacht tot je weer iets op het niveau van De Asielzoeker, Tirza, De Mensheid zij Geprezen of Omdat ik u begeer geschreven hebt.
May 8, 2015
Leuke verzameling van een 20-tal kortverhalen, waarbij de meeste reeds eerder gepubliceerd zijn. Er zitten enkele pareltjes tussen, zoals Welkom Thuis, Logeerpartijtjes, Iemand Anders, De Blonde Aap, De Kinderen van Yab Yum (voor de lezers van De Asielzoeker!) en Een Gezond Kind.
March 25, 2015
Goede verhalenbundel. Ik wilde eigenlijk elke avond voor het slapen 1 verhaal lezen maar perongeluk alles binnen 2 dagen gelezen.
December 22, 2013
Meh. Verhalen bundel. Sommige wou ik graag een dik boek van gelezen hebben, de meesten echter te kort om mij te boeien.
August 15, 2014
Grunberg is great, and there are some great stories here, but also some lesser ones. 'Welkom thuis' is my favorite.
July 10, 2015
Vier sterren is net iets teveel eigenlijk, maar omdat het een ruime 3.5-sterren is vind ik vier sterren toch op zijn plaats. Met name het verhaal 'De Bulgaren' vond ik puik.
Displaying 1 - 18 of 18 reviews