Ο ειδικός εμπειρογνώμονας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Παύλος Ηλιάδης εξαφανίζεται από προσώπου γης ύστερα από ένα δείπνο μεταξύ εντιμότατων κυρίων: πολιτικών, δημοσιογράφων, πληρωμένων μπράβων και ρώσων επενδυτών.
Έπεσε θύμα απαγωγής;
Δολοφονήθηκε;
Ή μήπως η αλήθεια είναι πολύ χειρότερη;
Ο δικηγόρος Μίλτος Μαρνέρης προσπαθεί ν’ ανακαλύψει τα ίχνη του φίλου του μπαίνοντας σ’ έναν δρόμο χωρίς επιστροφή. Απέναντί του, σ’ ένα ανελέητο κυνήγι, ο Κρίστο ο Άγιος κι ο Πρόεδρος, εντιμότατα λαμόγια που κατασπαράζουν τα υπολείμματα μιας χώρας που ψυχορραγεί. Μοναδική του σύμμαχος η χυμώδης τηλεοπτική περσόνα και ερωμένη του υφυπουργού Οικονομικών Έλλη Καμπάνη που αλλάζει στρατόπεδο εν μία νυκτί με ένα και μόνο στόχο: ν’ αποδείξει πως η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται καυτό, σαν την ίδια.
Ο Θάνος Δραγούμης είναι το λογοτεχνικό ψευδώνυμο του συγγραφέα Θοδωρή Παπαθεοδώρου. Έχει δημοσιεύσει δεκατέσσερα μυθιστορήματα ενηλίκων, ένα νεανικό μυθιστόρημα, δύο βιβλία για παιδιά πρώτης σχολικής ηλικίας, κι έχει συμμετάσχει σε τρεις συλλογές διηγημάτων.
Ο τίτλος τα λέει όλα. Ένα μάτσο λαμόγια (πολιτικοί, δημοσιογράφοι, δικηγόροι και ιερείς), ο καθένας με τα δικά του κίνητρα, καταστρώνουν ένα σχέδιο, το οποίο όμως κάπου κολλάει. Όταν ένας εμπειρογνώμονας βρίσκεται δολοφονημένος, ο καλύτερός του φίλος (και πρωταγωνιστής της ιστορίας) Μίλτος Μαρνέρης αποφασίζει να βρει τους ενόχους για να αποκαταστήσει τη μνήμη του. Κι έτσι ξεκινάει ένα συναρπαστικό κυνηγητό, στο οποίο μπλέκονται χριστιανικές αδελφότητες, αφρικανικές εταιρίες, Ρώσοι, μεταξύ πολλών άλλων. Ένα μυθιστόρημα με πολύ κοφτά κεφάλαια και με πλοκή που τρέχει, γεμάτο σαπίλα και κυνισμό, το οποίο αν και το απόλαυσα, νομίζω πως έχει αρχίσει να με κουράζει αυτό το στιλ. Αξίζει, πάντως, να διαβαστεί.
Τι κοινό έχουν μια Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση ανθρωπιστικού και επισιτιστικού χαρακτήρα, ένας υφυπουργός Εξωτερικών, ένας πρώην ινστρούχτορας του Κόμματος που έγινε ιεροκήρυκας, μια δημοσιογράφος που θέλει απελπισμένα τηλεοπτική εκπομπή δική της γι’ αυτό και ξαπλώνει με τον εξηντάρη υφυπουργό, μια βουλευτίς που είναι κόρη φοιτητοσυνδικαλιστή στη Χούντα, μυστικοσύμβουλου τότε στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και τώρα πολιτικός του σοσιαλισμού, ένας πρώην δικηγορίσκος που έγινε διευθυντής προσωπικού στο Υπουργείο Εξωτερικών και ένας ειδικός εμπειρογνώμων του Υπουργείου Εξωτερικών σε θέματα του Τρίτου Κόσμου; Όλοι αυτοί είναι ανακατεμένοι σε μια υπόθεση χοντρής εξαπάτησης του δημοσίου συμφέροντος, κάποιοι προσπαθούν να κρυφτούν, κάποιοι να τους αποκαλύψουν. Και όλα αυτά ενώ η ρωσική μαφία έχει κι αυτή συμφέροντα, μόνο που λειτουργεί με τον ρωσικό και όχι τον ελληνικό τρόπο εκδίκησης.
Ο κύριος Θοδωρής Παπαθεοδώρου γράφει με το ψευδώνυμο Θάνος Δραγούμης το τρίτο βιβλίο πολιτικής συνωμοσιολογίας και θρίλερ, μετά τη «Μαύρη Αυγή», ένα εξίσου συναρπαστικό, γρήγορο, κινηματογραφικά γραμμένο μυθιστόρημα που δε με άφησε να πάρω ανάσα. Αν και στην αρχή μέχρι να τοποθετηθούν τα γεγονότα και οι χαρακτήρες στις σωστές τους θέσεις χρειάστηκε να κρατήσω σημειώσεις, σύντομα το κείμενο απογειώθηκε. Η μία ανατροπή ακολουθούσε την άλλη, ο ιστός που τυλίχτηκε γύρω από τους πρωταγωνιστές ήταν αδιάρρηκτος και ο κύριος Παπαθεοδώρου απέδειξε για άλλη μια φορά την ικανότητά του να μελετάει σε βάθος την κοινωνία και να την αποδίδει ορθολογικά και ρεαλιστικά.
Ο Παύλος Ηλιάδης είναι ειδικός εμπειρογνώμων του Υπουργείου Εξωτερικών σε θέματα του Τρίτου Κόσμου. Χωρίς δική του εισήγηση δεν εγκρίνουν οι Βρυξέλλες την ανάθεση στο ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών της αποστολής βοήθειας κυρίως σε Ουγκάντα, Σουδάν και Κονγκό και άρα τα αντίστοιχα κονδύλια. Η Ευρώπη ήδη έχει αποφασίσει να αποσταλεί ανθρωπιστική, ιατροφαρμακευτική και σιτιστική βοήθεια προς αυτές τις χώρες από κάθε ένα μέλος της Κοινότητας, μόνο που στην περίπτωση της Ελλάδας κάποιοι προσπαθούν να εκμεταλλευτούν αυτά τα χρήματα δι’ ίδιον όφελος. Έτσι λοιπόν ο Ηλιάδης εξαφανίζεται μετά από ένα δείπνο όλο εκπλήξεις. Τι συνέβη εκείνη τη νύχτα; Τι έμαθε που έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή του; Θα καταφέρει ο κολλητός του φίλος και κουμπάρος Μίλτος Μαρνέρης να λύσει την υπόθεση και να βρει την αλήθεια (μια αλήθεια που πατάει επί πτωμάτων και αποσκοπεί σε κάτι μεγαλύτερο, τρανταχτότερο και χειρότερο από μια απλή υπεξαίρεση χρημάτων);
Ο συγγραφέας χώνει βαθιά το μαχαίρι μέχρι το κόκαλο και δείχνει τι μπορεί να κρύβεται σε ένα σάπιο κράτος πίσω από τις ανθρωπιστικές βοήθειες, τις ΜΚΟ, τα πολιτικά συμφέροντα και όλες αυτές τις διαπλοκές που ξεσπούν κάποτε σε σκάνδαλα, αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη. Ακόμη και τα κανάλια και οι ειδήσεις είναι κοινό μυστικό πλέον πως είναι χειραγωγίσιμα και καθ’ υπαγόρευσιν σε μεγάλο ποσοστό κι η κοινή γνώμη νομίζει πως έχει δικαίωμα άποψης και πληροφόρησης. Έτσι κι εδώ, είναι ανατριχιαστικά απροκάλυπτος ο ρόλος των ΜΜΕ, σε μια χώρα με «ασθενή πολιτική μνήμη». Γράφει ο κύριος Παπαθεοδώρου: «Δυο πράγματα έχουν σημασία: η ισχυρή διαβεβαίωση και η διαρκής επανάληψή της. Όταν μια διαβεβαίωση, απογυμνωμένη από κάθε συλλογισμό και απόδειξη, επαναλαμβάνεται τακτικά και δυνατά, γίνεται ιδέα και πίστη και δημιουργεί ρεύμα στην κοινή γνώμη. Ένα ισχυρό ρεύμα μεταδοτικότητας, που κανένας δεν μπορεί να του αντισταθεί. Αυτό είναι. Μπροστά σε αυτό καταρρέει κάθε επιχείρημα, κάθε αντίσταση. Η πίστη δε χρειάζεται επιχειρήματα, χρειάζεται δημαγωγούς» (σελ. 168).
Ο τρόπος που αλληλεπιδρούν οι χαρακτήρες μεταξύ τους είναι καλά μελετημένος, χωρίς χάσματα και κενά. Όλα είναι στέρεα δομημένα, λογικοφανή και με απόλυτη συνέπεια. Εκτός από την περίπλοκη κεντρική ιδέα (όχι μπερδεμένη, όμως, απλώς πολυεπίπεδη) που παρουσιάστηκε σταδιακά ως την τελική αποκάλυψη, η εξέλιξη των πρωταγωνιστών, η κλιμάκωση της ιστορίας, ακόμη και το γεγονός ότι κάποιοι ήρωες που κάνουν ένα πέρασμα στην αρχή αλλά στη συνέχεια θα παίξουν ένα σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη δείχνουν ένα μελετημένο κείμενο που δε βασίζεται στον επιφανειακό εντυπωσιασμό και στην τεκμηριωμένη τοιχογραφία της πλοκής.
Αγαπημένος χαρακτήρας η Έλλη Καμπάνη, μια γυναίκα που ξεκίνησε ως ερωμένη υπουργού ευελπιστώντας να γίνει τηλεπερσόνα, δείχνει αρχικά εύκολη, πειθήνια, ευκολόπιστη, μετά από μια τυχαία συνομιλία όμως και κάποια «σκατά» που την ανάγκασαν να ακουμπήσει μεταστρέφεται κατά 180 μοίρες και δείχνει έναν άλλο εαυτό, της «σκύλας», της παθιασμένης για εκδίκηση, της γυναίκας που θα καταστρώσει βήμα βήμα το σχέδιό της, ορρωδώντας προ ουδενός. Και όλα αυτά καταρρέουν σα χάρτινος πύργος όταν συναντά τον ειλικρινή, παθιασμένο με την αλήθεια, άμεμπτο Μίλτο Μαρνέρη, που της δείχνει άθελά του πως υπάρχουν ακόμη άνθρωποι στη ζωή, όση σαπίλα κι αν κυριαρχεί γύρω μας. Θα υπάρξει άραγε ερωτική σπίθα ανάμεσά τους; Κι αν ναι, τι αντίκτυπο θα έχει στις ζωές τους και πώς θα σφυρηλατηθεί τη στιγμή που τους καταδιώκουν άνομα συμφέροντα ΜΚΟ και ρώσικα μαχαίρια; Δε θα ξεχάσω τη σκηνή όπου η δημοσιογράφος παίρνει τη δύναμη και το θάρρος να επισκεφθεί τη γυναίκα που ξεφτίλισε δημοσιογραφικά τον άντρα της με φήμες κι εκείνη την πλακώνει στο ξύλο, μόνο και μόνο για να κλάψουν μαζί αγκαλιά αμέσως μετά, η κάθε μία για τους δικούς της λόγους αλλά πάνω από όλα για την κοινή ψυχική μοναξιά που τις ενώνει. Σκηνές σαν αυτή και χαρακτήρες σαν την Έλλη Καμπάνη δείχνουν πως ο κύριος Παπαθεοδώρου δεν ξεχνάει τις λογοτεχνικές του καταβολές και δεν αφήνεται να παρασυρθεί σε ένα ανεξέλεγκτης ταχύτητας θρίλερ, ίσα για να ξεφυλλίζεται το βιβλίο και να έρθει η κάθαρση της λύσης.
Έχω και μία ένσταση. Στα τελευταία κεφάλαια ένιωσα μια αμηχανία από μεριάς του συγγραφέα, μιας και η καταιγιστική δράση, οι ανατροπές, οι αποκαλύψεις και τα σκάνδαλα αντικαταστάθηκαν με δύο παράλληλες σκηνές βασανιστηρίων, αρκετά εκτεταμένες. Ένιωσα σα να έλεγε ο συγγραφέας «ας γράψω λίγο παραπάνω μέχρι να σκεφτώ τι θα κάνω στη συνέχεια». Και όντως, η τελική λύση της δράσης ήρθε από έναν από μηχανής Θεό πάνω ακριβώς τη στιγμή που όλα τακτοποιήθηκαν στην εντέλεια, η ιστορία μπήκε στις πραγματικές της διαστάσεις, αποκαλύφθηκε πολύ σωστά ποιος ήταν πίσω από όλα αυτά και γιατί, όμως η εξέλιξη της ροής που οδηγούσε προς το τέλος έδειχνε κάποια σημάδια δεύτερων σκέψεων, κόπωσης ίσως. Και έρχεται το αναπάντεχο, από κει που δεν το περίμενα. Παρ’ όλο τον άψογο χειρισμό, τις λογοτεχνικές εκπλήξεις, την εκπληκτική ενορχήστρωση του συνόλου, το τέλος μου φάνηκε αταίριαστο με το επίπεδο που ένιωσα να ανεβαίνω με αυτό το μυθιστόρημα.
Τα «Εντιμότατα λαμόγια» είναι ένα αριστοτεχνικό θρίλερ, που δείχνει κατάματα την αλήθεια που κρύβεται πίσω από ονομαστά τζάκια, έγκυρους πολιτικούς, ψεύτικες υποσχέσεις, αθώα και αντικειμενικά δελτία ειδήσεων και με κράτησε με κομμένη ανάσα ως την τελευταία σελίδα. Σε αυτό βοήθησε και η τμήση της ιστορίας σε μικρά και μεσαίας έκτασης κεφάλαια, όπως συναντάμε κυρίως σε βιβλία των Πάτερσον, Κλάνσυ, Τουίνινγκ κλπ. Το νέο έργο του κυρίου Παπαθεοδώρου είναι μια υπέροχη περιπέτεια, από την οποία δε θα βγει κανείς αλώβητος.
4,5* Ένα καλοστημένο πολιτικό θρίλερ με νουάρ αποχρώσεις. Ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου περιγράφει με ζοφερά χρώματα την διαφθαρμένη πολιτική ηγεσία της χώρας, αλλά και δεν παραλείπει να ρίχνει σπόντες για την ανάμειξη της εκκλησίας σε όλες αυτές τις κομπίνες που οργανώνονται. Εκτός όμως από την πλοκή, στα βιβλία του μου άρεσει πολύ και η γλώσσα. Είναι εμφανές ότι ο συγγραφέας διαθέτει πλούσιο λεξιλόγιο και το χρησιμοποιεί άριστα. Αυτό δίνει μια έξτρα λογοτεχνική πινελιά. Ενώ στο Σφαγείο Σαλονίκης έπαιζε με την διάλεκτο της Μπάρας στο Βαρδάρη, με την γλώσσα του υπόκοσμου, εδώ χρησιμοποιεί την σπουδαγμένη γλώσσα των πολιτικών, δημοσιογράφων, δικηγόρων και τα συναφή. Η ιστορία του βιβλίου περιγράφει μια κομπίνα η οποία έχει στηθεί από βουλευτές, παρεκκλησιαστικές οργανώσεις, ΜΚΟ και την ρώσικη μαφία. Ιδιαίτερα επίκαιρο θέμα και έτσι η ιστορία διαβάζεται μέχρι το τέλος με πολύ αγωνία. Προσωπικά το βρήκα εξαιρετικό αλλά το Σφαγείο Σαλονίκης παραμένει το αγαπημένο μου.
B.R.A.CE. 2020 Το βιβλίο διαδραματίζεται στο 2010, αλλά άνετα το τοποθετείς και τώρα και όποτε επιθυμείς. Είναι τέτοιες οι καταστάσεις που περιγράφει για κάθε εποχή και κάθε γούστα. Όπως και στα 2 άλλα βιβλία του συγγραφέα, η δράση είναι καταιγιστική, μόλις καταλαβαίνεις τι συμβαίνει, συμβαίνουν και άλλα. Το συμπέρασμα είναι πως πρόκειται για ένα καλογραμμένο πολιτικό αστυνομικό βιβλίο με κάποια στοιχεία υπερβολικά, αλλά πιστευτά για κάποιο λόγο.
Διαφορετικό βιβλίο απ'ότι έχουμε συνηθίσει να μας προσφέρει ο κ.Παπαθεοδώρου (με το ψευδώνυμο Δραγούμης)σε σχέσει με τα προηγούμενά του ως προς την θεματολογία.Σίγουρα και εδώ αναγνωρίζουμε την γνώση του και την άψογη ελληνική γλώσσα που χρησιμοποιεί.Αυτό δεν αλλάζει.Η αλλαγή είναι ως προς το θέμα που είναι ένα αστυνομικό - πολιτικό μυθιστόρημα με διαφθορές κυρίως πολιτικές,μυστήριο,αγωνία,ένταση,βία.Γεγονότα και καταστάσεις τρέχουν με γοργό ρυθμό μέσα από μία άρτια δομημένη πλοκή και εξαιρετική αποτύπωση και καταγραφή χαρακτήρων και κυρίως από ψυχολογικής πλευράς και με μία γραφή επιδέξια,απλή και μία απολαυστική πολλαπλή αφήγηση.Πρωταγωνιστές πολιτικοί,ιεροκήρυκες,δημοσιογράφοι,δικηγόροι,ρώσικη μαφία μπλεγμένοι σ'ένα γαιτανάκι και ανακατεμένοι σε χονδρές υποθέσεις σε βάρος του δημοσίου της χώρας μας.Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι δεν υπάρχει κεντρικός ήρωας και δη κάποιος αστυνομικός ή ντέτεκτιβ που να κυνηγά <<τον κακό της υπόθεσης>>.Επίκαιρα θέματα εις βάρος των πολιτών,ως συνήθως,αναδεικνύονται και που υπήρχαν και θα υπάρχουν στον χώρο,δυστυχώς.Και λέω δυστυχώς ,γιατί ΕΝΤΙΜΟΤΑΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ υπάρχουν γύρω μας,δίπλα μας γεμάτα υποκρισία,εξαπατώντας τους πάντες,καιροσκόποι,χωρίς συνείδηση (όπως και στην συγκεκριμένη πλοκή)και στο τέλος εξαφανίζονται σαν Κύριοι χωρίς να υποστούν το παραμικρό.Συγχαρητήρια στον κύριο Παπαθεοδώρου που τόλμησε να θίξει τέτοια ζητήματα,που όλοι μας βέβαια γνωρίζουμε λίγο - πολύ,αλλά εθελοτυφλούμε και νομίζω ότι και σε αυτό το είδος είναι πολύ καλός.Άς ελπίσουμε ότι κάποτε θα απονεμηθεί δικαιοσύνη (όχι μόνο μέσω βιβλίων)σε όλη αυτήν την δυσωδία των μεγαλοκαρχαριών.
Το ξεκίνησα επιφυλακτικά λόγω των ''εντιμότατων λαμόγιων'' για να είμαι ειλικρινής... Εγω δεν ανοίγω τηλεόραση για να μην συγχίζομαι με δαύτους, θα τους έχω ήρωες σε βιβλίο??Σκέφτηκα. Κι όμως.. η γραφή και η πλοκή σε απορροφούν τελείως και σε κερδίζουν! Ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου που γράφει με το ψευδώνυμο Θάνος Δραγούμης γράφει εξίσου καλά και σ'αυτο το είδος... Ηξερα για τα ιστορικά του βιβλια πλέον ομως θα ήθελα να διαβάσω κι αλλα αστυνομικά δικά του.Γρηγορη πλοκή, αγωνία, απόλυτα ρεαλιστικό και επίκαιρο βιβλίο, αξίζει να διαβαστεί!
Το τρίτο αστυνομικό-θρίλερ μυθιστόρημα του συγγραφέα Θάνου Δραγούμη, ψευδώνυμο του γνωστού συγγραφέα Θοδωρή Παπαθεοδώρου.
Ιδιαίτερες συστάσεις για τον συγγραφέα και τη γραφή του δε χρειάζονται μιας και πρόκειται για έναν από τους πιο καταξιωμένους και πολυδιαβασμένους συγγραφείς της χώρας μας.
Τα "Εντιμότατα λαμόγια" είναι ένα πολύ δυνατό βιβλίο, με αρχή μέση και τέλος. Μια περιπέτεια με γρήγορη πλοκή και πολλά μικρά κεφάλαια. Μια ιστορία με πολύ αληθινό περιεχόμενο, από αυτές που πιστεύω γίνονται καθημερινά σε όλο τον πλανήτη, αλλά όλοι σιωπούν και δεν βγαίνει ποτέ στο φως τίποτα. Γιατί τα "λαμόγια" έχουν παντού τις άκρες τους και η κομπίνα είναι στημένη πάντα με τέτοιο τρόπο, όπου τα χρήματα που αποκτούν στο τέλους τα μεγάλα κεφάλια φτάνουν για να ταΐσουν και τα πιο μικρά για να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό και να εκτελούν επακριβώς την κάθε άνωθεν εντολή.
Πολιτικοί, βουλευτές, (παρα)θρησκευτικές οργανώσεις, ρώσικη μαφία, ΜΚΟ, δικηγόροι, δημοσιογράφοι, ΜΜΕ, αστυνομία, όλοι μαζί σε ένα κυνηγητό με φόνους, απειλές, κυνηγητά μέχρι το τέλος.
"...αυτοί είναι ικανοί να κόψουν σε αγροτεμάχια τον Παράδεισο και να τον πουλάνε οικόπεδο οικόπεδο."
Θα λάμψει στο τέλος -επιτέλους- η αλήθεια? Θα αποδοθούν -επιτέλους- κατηγορίες στα "λαμόγια"? Θα αποδωθεί - επιτέλους- δικαιοσύνη σε αυτή τη χώρα?
Στο βιβλίο ο συγγραφέας δίνει ένα φινάλε. Στην καθημερινότητα μας που η κατρακύλα της δεν έχει τελειωμό, ποιος θα βάλει φρένο?
ΥΓ. Μαζί με το βιβλίο ο αναγνώστης μπορεί να κατεβάσει δωρεάν από τις εκδόσεις Μεταίχμιο τη νουβέλα του συγγραφέα με τίτλο "Βαθιά Λαρύγγια" και θέμα της το εμπόριο λευκής σαρκός.
Σταθερή αξία ο Θάνος Δραγούμης (ψευδώνυμο του Θοδωρή Παπαθεοδώρου), του οποίου τα τρία αστυνομικά είναι αντάξια να χαρακτηρίζονται ελληνικό νουάρ. Τραχύς, ωμός, βίαιος, ρεαλιστικός και πειστικός στη γραφή του παρουσιάζει μια ιστορία που ενώ είναι φανταστική, φαντάζει αληθινή τόσο από την επιδεξιότητα της πένας του συγγραφέα όσο και από τον αμοραλισμό της εποχής που τόσο εύστοχα έχει πιάσει και παρουσιάζει . Ελπίζω να διαβάσω και άλλο πόνημα του "Θάνου Δραγούμη" και, όπως και τα προηγούμενα, θα το διαβάσω με μεγάλη συγκέντρωση.
Αν και πρόκειται για μία αρκετά καλή ιδέα, η οποία θα μπορούσε άνετα να εξελίσσεται στην Ελλάδα, το βιβλίο αυτό με κούρασε. Με κούρασε τόσο πολύ, που αποζητούσα διαλείμματα την ώρα που διάβαζα, για να μπορέσω να συνεχίσω. Τα αστεράκια τα κέρδισε από εμένα, γιατί θεωρώ ότι είναι μία ιστορία η οποία ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, με κάπως διαφορετική κατάληξη.
This book is a Greek book, and it hasn't been translated into any language yet. Hopefully, soon. In Greece, this genre is called a detective story, even though the police is a small part in the end. This book has many perspectives, and it is a fast read, and I liked it. It has to do with Russian oligarch who wants to money laundry and do his dirty job through the dirty politics of Greece. It is sad to see how the politicians look how to stay on their chair, and gain more money without doing anything for the people that voted for them. It is about the church and its preachers hiding through their NGOs to become more powerful and more prosperous as well. There is a trigger warning for violence. This book is the second one I read from this author; he has more books that I feel the urge and want to read all of them. You can learn a lot about why Greece is in this situation it is, and how it's politics works. I always hope for a better future and the next Greek generations will no to move forward.
Ενδιαφέρουσα πλοκή, η οποία όμως σφίζει από στερεοτυπικές αντιλήψεις και εκφράσεις. Πολύ καλή και έξυπνη χρήση της γλώσσας, μα επιτηδευμένος "ταραντινισμός" στους διαλόγους για να καλλιεργηθεί ένα κλίμα "αλητείας" το οποίο ο συγγραφέας αδυνατεί να εκφράσει με πιο καλό τρόπο. Σωστοί χαρακτήρες σε βάθος αλλά πολλοί βροντοφωνάζουν την διαφθορά και το ποιόν τους με ενοχλητικό τρόπο σε κάθε ευκαιρία. Ικανοποιητικό ξετύλιγμα της πολυεπίπεδης δράσης μέχρι την κορύφωση της. Το τέλος είναι σχεδόν ερασιτεχνικό. Στα θετικά, τα πολλά μικρά κεφάλαια τα οποία τονώνουν το ρυθμό. Γενικά περίμενα κάτι καλύτερο από τον συγγραφέα.
Ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου γράφει εδώ ως Θάνος Δραγούμης και χτίζει ένα πολιτικό θρίλερ που τοποθετείται χρονικά στο 2010. Αν και το βιβλίο έχει έντονο πολιτικό χαρακτήρα, δεν χρωματίζεται πολιτικά και κομματικά. Δεν είναι το ιδεολογικό πρόσημο που ενδιαφέρει εδώ, αλλά η εγγενής διαφθορά και οι εξυπηρετήσεις που καθορίζουν τον δημόσιο βίο.
Η ιστορία έχει ρεαλισμό (πράγμα καλό για το βιβλίο, κακό για την κοινωνική πραγματικότητα), ενώ παράλληλα θίγει ζητήματα που στις παρέες μας τα κουβεντιάζουμε, αλλά δημόσια δεν τα παραδεχόμαστε. Τέτοια είναι η θεοσεβούμενη υποκρισία, το τρίγωνο της διαπλοκής, η χειραγώγηση μέσω των ΜΜΕ ή ακόμα και η (κάθε είδους) ανέλιξη προσωπικοτήτων αμφιβόλου ηθικής.
Οι χαρακτήρες κουμπώνουν μεταξύ τους και -αν και όλοι τους διαφορετικοί- αλληλοπλαισιώνονται σωστά. Ο Μίλτος Μαρνέρης, ο κεντρικός χαρακτήρας ή ένας από αυτούς, λειτουργεί καλά και με ρεαλισμό χωρίς εξάρσεις και υπεράνθρωπες αντιδράσεις. Η Έλλη Καμπάνη παρά την αξιόμαχη προσπάθειά της δεν μου άρεσε, με την έννοια ότι δεν την συμπάθησα (αυτό δε σημαίνει ότι δεν είναι καλογραμμένη).
Η γραφή του Δραγούμη (ή του Παπαθεοδώρου, αν προτιμάτε) είναι πολύ καλή, φυσικότατη και τοποθετημένη όπως πρέπει. Με ξένισαν (όχι γιατί τα θεωρώ λάθος) δύο στοιχεία. Πρώτον, η εναλλαγή των αφηγητών. Στην τριτοπρόσωπη αφήγηση παρεμβάλλεται κάπου-κάπου η πρωτοπρόσωπη αφήγηση από τον ίδιο τον Μίλτο Μαρνέρη, γεγονός που μεταφέρει την εστίαση από μηδενική σε εσωτερική. Δεύτερον, στο τελευταίο ένα τέταρτο του βιβλίου ο χρόνος της αφήγησης γίνεται παροντικός. Ενώ η υπόλοιπη ιστορία εκτυλίσσεται σε ιστορικούς χρόνους, στο τέλος γυρνάμε σε δραματικό ενεστώτα, που ναι μεν δίνει ένταση και κινηματογραφική αίσθηση, αλλά σε βγάζει κατά κάποιον τρόπο από το κλίμα. Επαναλαμβάνω, δεν τα θεωρώ λάθη (κι ούτε είναι, με όρους αφηγηματολογίας), αλλά μου κλώτσησε λιγάκι.
Ίσως να βρήκα κάπως υπερβολικό το τελευταίο μέρος. Ίσως να προτιμούσα κάποιο διαφορετικό τέλος ή εν πάση περιπτώσει διαφορετικά δοσμένο. Δεν ξέρω αν κάποια gore στοιχεία ή το love story χρειάζονταν όντως. Αλλά αυτό δεν μειώνει το γεγονός ότι διάβασα τα Εντιμότατα Λαμόγια με ενδιαφέρον και όρεξη.
Πρώτη επαφή με τον συγγραφέα Θοδωρή Παπαθεοδώρου που γράφει με το ψευδώνυμο Θάνος Δραγούμης ..Πλούσιο λεξιλόγιο και άψογη χρήση της ελληνικής γλώσσας. Το εντιμότατα λαμόγια είναι ένα αστυνομικό - πολιτικό θρίλερ. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, παραθρησκευτικές οργανώσεις , δικηγοροι και ρώσικη μαφία είναι τα λαμογια που εμπλέκονται στην ιστορία όπως αναφέρει και ο τίτλος του βιβλίου. Γρήγορη πλοκη, φόνοι και κυνηγητά...ξέπλυμα χρήματος και υποθέσεις που λειτουργούν εις βάρος του ελληνικού κράτους. Δεν είναι το είδος λογοτεχνίας που προτιμώ και αυτος ειναι ο μονος λογος που δεν με καθήλωσε. Είναι σίγουρα όμως ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί. Ο ειδικός εμπειρογνώμονας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Παύλος Ηλιάδης εξαφανίζεται από προσώπου γης ύστερα από ένα δείπνο μεταξύ εντιμότατων κυρίων: πολιτικών, δημοσιογράφων, πληρωμένων μπράβων και ρώσων επενδυτών. Έπεσε θύμα απαγωγής; Δολοφονήθηκε; Ή μήπως η αλήθεια είναι πολύ χειρότερη; Ο δικηγόρος Μίλτος Μαρνέρης προσπαθεί ν’ ανακαλύψει τα ίχνη του φίλου του μπαίνοντας σ’ έναν δρόμο χωρίς επιστροφή. Απέναντί του, σ’ ένα ανελέητο κυνήγι, ο Κρίστο ο Άγιος κι ο Πρόεδρος, εντιμότατα λαμόγια που κατασπαράζουν τα υπολείμματα μιας χώρας που ψυχορραγεί. Μοναδική του σύμμαχος η χυμώδης τηλεοπτική περσόνα και ερωμένη του υφυπουργού Οικονομικών Έλλη Καμπάνη που αλλάζει στρατόπεδο εν μία νυκτί με ένα και μόνο στόχο: ν’ αποδείξει πως η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται καυτό, σαν την ίδια. Όσοι είναι λάτρεις του αστυνομικού πολιτικού μυθιστορήματος το συστήνω ανεπιφύλακτα!!!
Με ένα δυνατό ξεκίνημα. Με γρήγορη δράση, δυνατές εξελίξεις και έντονες σκηνές αγωνίας αποκαλύπτεται σε όλο το μεγαλείο της η σκοτεινή, γεμάτη σκληρά παζάρια, αιματηρούς εκφοβισμούς και φονικούς εκβιασμούς, πλευρά της Πολιτικής. Το 1998 στην Θεσσαλονίκη ο Δημοσιογράφος Χρήστος Καρατζάς δέχεται μια δολοφονική επίθεση, που σκοπό έχει να τον κάνει να σωπάσει και να μην συνεχίσει την έρευνα του για μια υπόθεση που άγγιζε άγνωστα συμφέροντα με πολλαπλές προεκτάσεις στον πολιτικό ιστό της χώρας. Δώδεκα χρόνια μετά ο δικηγόρος Μίλτος Μαρνέρης θα προσπαθήσει να ξετυλίξει το νήμα μιας περίεργης σκοτεινής υπόθεσης που αχνοφαίνεται πίσω από την εξαφάνιση του στενού του φίλου Παύλου Ηλιάδη. Μια συνταρακτική καταδίωξη της αλήθειας θα αναδείξει με απίστευτο και μοναδικό τρόπο τα δαιδαλώδη πλοκάμια της πολιτικής εξουσίας και τις απόλυτα σκοτεινές πρακτικές της. Με πολλές δυσκολίες. Με πολλά εμπόδια και πολλά επικίνδυνα και υπόγεια ελεγχόμενα συμφέροντα θα βρεθεί αντιμέτωπος ο Μίλτος Μαρνέρης και θα φτάσει σε αδιέξοδο. Απο το αδιέξοδο αυτό θα τον βγάλει η απροσδόκητη όσο και απρόσκλητη βοήθεια μιας τηλεοπτικής περσόνας. Της φιλόδοξης Έλης Καμπάνη, η οποία τυγχάνει να είναι ερωμένη υπουργού και να κρύβει μέσα της μια θλιβερή ιστορία που θα συγκινήσει και θα κατορθώσει να αλλάξει τα συναισθήματα μας καθώς ο χαρακτήρας της και έντονες μεταπτώσεις του αρχίσουν να φανερώνουν τις πραγματικές πτυχές της ψυχής της. Η πάλη τους φαίνεται άνιση μιας και θα βρεθούν απέναντι σε οικονομικές συμφωνίες, σε πολιτικές ανελίξεις, σε παράνομα εμπόρια υλικών και Ψυχών. Με οργανισμούς βιτρίνες. Με όπλο την φιλανθρωπία και την θρησκεία πλέκεται μπροστά στα μάτια μας όλος ο ιστός που περιβάλλει την σαπίλα της πολιτικής ζωής. Είναι τόσο αληθινός ο τρόπος γραφής του συγγραφέα που έχεις άμεση επαφή με τις εικόνες και τις στιγμές των ηρώων. Ζεις την Ελληνική πραγματικότητα και την διυλίζεις μέσα απο τα μάτια ενός συγγραφέα που δεν μασάει τα λόγια του και λέει τα πράγματα με το όνομα τους. Ένα πολιτικό θρίλερ με πολλές προεκτάσεις και πολλούς αποδέκτες ξεσκεπάζει τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς, τους στυλοβάτες της βρόμικης πολιτικής εξουσίας. Mε σαρκασμό και απολαυστικό κυνισμό καταγράφει την απόλυτη σαπίλα του σύγχρονου πολιτικού γίγνεσθαι. Δυνατές σκέψεις αληθινές καταστάσεις που θα δώσουν ταυτότητα σε όλο αυτό τον ξεπεσμό που ζούμε σήμερα. Διαφθορά, σκάνδαλα, ρουσφέτια, συγκαλύψεις, πριμοδοτήσεις κάτω από το τραπέζι. Σκοτεινές και ύποπτες συμφωνίες. Αιχμηρό και πολύπλευρο σε βάζει σε σκέψεις και δυνατούς συλλογισμούς, δίνοντας σου την ευκαιρία να βιώσεις μια εντελώς διαφορετική περιπέτεια μπλέκοντας την αστυνομική ιστορία με το υπόγειο παρασκήνιο της πολιτικής δράσης. Ζείστε λοιπόν την αγωνία στον υπέρτατο βαθμό μέχρι την τελευταία σελίδα και την ανατρεπτική στροφή που θα αλλάξει την ροή των γεγονότων. Καλή Ανάγνωση..... https://vivlionerga.blogspot.gr/2017/...
Ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου "ξαναχτυπά" ως Θάνος Δραγούμης στο νέο του αστυνομικό βιβλίο με τίτλο "Εντιμότατα λαμόγια".Ένα βιβλίο καλογραμμένο με γρήγορη πλοκή καί ωραίο σύγχρονο λόγο.´Ιντριγκες,δολοπλοκίες,συμφέροντα μεγατόνων,μαφία,δολοφονίες καί ρουσφέτια όλα μαζί αποτελούν την ιστορία του βιβλίου.Τί γίνεται όμως όταν ένας ευσυνείδητος δικηγόρος τα ανακαλύπτει όλα;Η δολοφονία του καί η απόφαση της εξιχνίασης της από ένα δημοσιογράφο φίλο του μαζί με την εκδίκηση της ερωμένης του υπουργού που βαρέθηκε να περιμένει το πολυπόθητο ρουσφέτι-τη μονιμότητα στην εργασία της-θα μας κρατήσουν συντροφιά σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας.Μέχρι που θα φτάσουν για να ανακαλυψουν την αλήθεια;;;;Αξίζει τόσο πολύ,με αποτέλεσμα να ρισκαρούν τη ζωή τους;Τί θα γίνει όταν βγούν στη φόρα όλα τα σκάνδαλα;;;Ένα βιβλίο που θα σας κρατήσει σε εγρήγορση από την αρχή ως το τέλος.Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ!!!!Σας το συστήνω!!! (less)