Voor de nieuwe, herziene uitgave van deze roman, zieDoodverklaard.
De 16-jarige Isa Mendonck is gelukkig met haar leven. Ze doet het goed op school, heeft een hechte vriendengroep en leert de knappe Siebe op een feestje kennen. De ochtend erna googlet ze zichzelf uit verveling en vindt bij de vijfde hit een doodskaartje… van zichzelf! Totaal overstuur roept ze de hulp van haar vrienden in. Wie wil haar dood en kan zo’n gedetailleerd overlijdensbericht opstellen? En waarom? Ze heeft nog nooit iemand kwaad gedaan! De stappen die de dader neemt, worden drastischer en levensgevaarlijk.
Inge Verbruggen is boekenverslaafd. Ze leest alle genres, maar Young Adult nog het meest, omdat ze zelf altijd 17 is gebleven. Al heel vroeg wist ze dat ze schrijfster wilde worden en spannende verhalen vol avontuur wilde creëren. In 2011 kwam haar eerste Vlaamse Filmpje ‘Alexander’ uit en in 2013 verkoos de kinderjury van diezelfde John Flanderswedstrijd haar verhaal ‘De smartphone’ unaniem als winnaar. Met ‘Doodverklaard’ schreef ze haar eerste realistische jeugdthriller. Sindsdien volgden er meer boeken in het genre spannende Young Adult.
“Doodverklaard” van Inge Verbruggen wordt op de markt gebracht onder de noemer ‘jeugdthriller’. Een niet zo veel voorkomende term, aangezien tegenwoordig zowat alles voor jongeren als ‘Young adult’ wordt uitgebracht. Hoofdpersonage is de 16-jarige Isa Mendonck en het verhaal wordt ook met haar stem verteld. Het mag duidelijk zijn dat een gezapige vijftiger als ik niet meteen tot het doelpubliek van deze roman behoor. Maar goed, ik durf mijn neus wel eens steken waar die niet thuishoort. En de auteur lijkt mij een heel sympathieke dame, dus besloot ik om mij toch maar in dit boek te verdiepen.
Voor Isa Mendonck kan het niet meer stuk. Ze heeft pas de knappe Siebe leren kennen en ze is stapelverliefd. Bovendien doet ze het ook nog eens heel goed op school, en met haar vriendenkring voelt ze zich bovenstebest. Dat verandert wanneer ze op het internet een doodskaartje leest waarop haar overlijden wordt aangekondigd. Is dit pestgedrag? Een lugubere voorspelling? Een aankondiging van een moord? Wanneer ze ternauwernood ontsnapt aan een ongeval, beseft ze dat haar leven echt in gevaar is. En op het moment dat ze het meest de steun van haar vrienden nodig heeft, lijken die haar in de steek te laten.
Inge Verbruggen schotelt de lezer een knap uitgewerkt mysterie voor. Het gebruik van de tegenwoordige tijd (waar ik normalerwijs niet zo’n grote fan van ben) maakt het gebeuren wel heel direct. Het verhaal is in de eerste persoon geschreven, vanuit het standpunt van Isa. We kunnen dus goed haar gevoelens, ideeën en angsten volgen, vaak vergezocht en op het eerste zicht ongeloofwaardig, maar ik geef al lang genoeg les aan tieners om te weten dat dit best wel realistisch is.
Zelf zou ik het boek drie sterren geven. Met de bril op van een 16-jarig meisje mag daar gerust een sterretje bij. Dit boek gaat in onze schoolbibliotheek.
Ik weet heel goed hoeveel tijd, bloed, zweet en tranen er nodig zijn om uiteindelijk je boek in de winkel te zien liggen en dan hoop je natuurlijk op positieve reacties, wat heel normaal is. Het is je 'baby' en wie als 'ouder' heeft er geen pijn als hij over zijn 'kind' opmerkingen krijgt? De cover vind ik niet zo mooi qua kleur. Ik vraag me af waarom de huidskleur blauwig is? De symboliek achter de opstelling past wel bij het boek en de titel is ook goed gekozen. Het duurt een tijdje voor er spanning inkomt, maar daarna volgen de ontwikkelingen zich meer op en stijgt daarmee ook het thrillergehalte. Het verhaal is leuk om te lezen ook als je niet echt meer YA bent :) en je wordt vaak op het verkeerde been gezet over de identiteit van de dader. Ik heb maar 1 foutje gevonden in de naam van Isa. (Een keer Isabelle ipv Isabel). Jammer toch wel een beetje voor de vernederlandsing. Verder vond ik de taal af en toe iets te volwassen voor de leeftijdsgroep. Toch heb ik een aantal bedenkingen. Soms ging je in het verhaal van A naar B zonder een woord uitleg hoe je er geraakt was. Ik stel mij vragen over de geloofwaardigheid van sommige gebeurtenissen? Naar mijn mening kloppen er bepaalde dingen niet en dat is altijd bijzonder triest. Het trekt het niveau van een boek steil naar beneden, vandaar dat ik met spijt in het hart geen hogere quotering kan geven.
The book is good, but I’ve read the Holly Jackson murder Mystery series and compared to those, this is not really it for me! Personally I like a plottwist that changes the whole story, and this did not give me that mind blow. But overall it was a better book than I expected it to be! There was a good plot twist, it just wasn’t mind blowing for me. I also think the book is a little bit confusing sometimes, the characters and stuff…. But that could just be me!
Doodverklaard begint rustig aan. Verbruggen neemt de tijd om haar personages - en later potentiële daders - voor te stellen. Alle personages staan dan ook als een huis. Het verhaal leest vlot weg en daarom is het ook niet zo erg dat het even op gang moet komen. Later blijkt ook dat de intro zeer functioneel is voor het verhaal. Vanaf het moment dat Isa haar overlijdensbericht vindt, ga je als lezer zoeken naar een mogelijke dader. Er zijn genoeg kandidaten voorgesteld. Natuurlijk ga je ervan uit dat het niet de meest voor de hand liggende zijn. Toch krijgt Verbruggen het voor elkaar om je telkens weer aan je eigen oordeel te laten twijfelen. Net als je denkt: die is het zeker niet, dat is te duidelijk, gooit de schrijfster je weer iets voor de voeten waardoor je dat personage niet af kunt schrijven. Hoe meer er gebeurt, hoe spannender het kat-en-muisspel wordt, niet alleen tussen Isa en de andere personages, maar ook tussen de lezer en het verhaal. Verbruggen laat je mee puzzelen en strooit met hints en valse sporen. Uiteindelijk vertrouw je als lezer niemand meer. Isa doet dat wel en als lezer wil je naar haar schreeuwen: kijk toch uit! De spanning loopt langzaam op, tot je op ongeveer de helft van het boek komt, dan is er geen wegleggen meer bij. Doorlezen wil je, weten wat er nog komt, weten wie de dader is! Uiteindelijk komt er, toch wel een stukje van het einde vandaan, een hint die zo duidelijk is dat je als lezer weet dat je de dader hebt gevonden. En dan brengt Verbruggen je weer aan het twijfelen. Zou het dan toch...? Het kat-en-muisspel gaat verder, met ongekende vaart. In één ruk wil je doorlezen tot het einde, om het boek dan met een tevreden zucht dicht te klappen, en te hopen dat de schrijfster snel met een nieuw boek komt. Het kan niet missen: de Vlaamse Mel Wallis de Vries is opgestaan.
Dank aan Uitgeverij Kramat voor het recensie exemplaar.
Een spannende jeugdthriller waar de kennis van IT zeer belangrijk is en ook zeer gevaarlijk. Met deze kennis kan men iemand zijn leven kapot maken, het leven van Isa.
3 sterren voor dit boek. Ik heb dit boek bij een signeersessie in een boekhandel op de kop getikt. De auteur was erg enthousiast en ik wilde het zeker een kans geven, omdat ik graag goeie Young Adult lees. Toegegeven: meestal is dat wel in andere genres, zoals fantasy en paranormale verhalen, dus ik heb wel getwijfeld of ik het al dan niet zou kopen. Als thriller voor young adult vond ik het zeker niet slecht, maar er zijn spannendere boeken in dit genre waar ik meer van genoten heb de laatste tijd. Het verhaal sprong soms van hak op de tak en dat vond ik wel jammer. Omdat ik niet echt een originaliteitsgevoel had, heb ik het deze score gegeven.
Het boek leest heel vlot, ik wou het in één ruk uitlezen. Een origineel verhaal dat door jong en oud gesmaakt kan worden. Het is spannend, humoristisch en je kan je goed inleven in de wereld en gevoelens van de hoofdpersoon. De schrijfstijl is uitstekend : vlotte dialogen, mooie uitwerking van de karakters en een goede spanningsopbouw. Een schrijfster om in het oog te houden !
De cover van het boek is een hele issue geweest en toen Inge met de uitgeverij had besproken hoe het zou worden, werd er gevraagd of Inge meteen even 6 kids bij elkaar kon krijgen om de foto shoot te doen. Inge vertelde bij haar boekpresentatie dat haar dochter meteen heel enthousiast was om mee te doen en haar beste vriendin ook, maar de rest werd nog en heel gepuzzel en hoe krijg je 6 tieners, die ook nog op allerlei clubjes zitten in een hele korte tijd bij elkaar! Het is gelukt en met Inges dochter op de voorgrond is het een prachtige cover geworden. Een harde cover wat het boek een luxe uitstraling geeft, met aan de zijkant als extra ook nog een foto van de dochter van Inge. Al met al een heel persoonlijke cover geworden.
Ik had al veel gehoord over Doodverklaard en begon ook met enthousiasme te lezen. Op de achterkant staat;
WIE EENMAAL AAN DOODVERKLAARD BEGINT, IS TIJDELIJK ONBEREIKBAAR.
Inderdaad, ik kon het boek niet meer weg leggen en heb hem dan ook in één dag uitgelezen. Volgens mij is dit pas het tweede boek waarbij me dat ooit gelukt is.
Dat Inge al lange tijd schrijft en al een prijs heeft gewonnen, al is er nog geen echt boek van haar hand gekomen, kun je merken aan de zinsbouw en de plot.
Niet te lange zinnen en de bladzijden staan ook niet te vol, vooral voor kinderen is dit erg prettig. Vrij korte hoofdstukken aangeduid met een nummer. Na verschillende plotwendingen, die je telkens op het verkeerde been zetten, is het eigenlijke plot een verrassing.
Isa Mendonck is samen met haar vriendin Josie na een avondje stappen al vroeg wakker. Isa kan niet uitslapen en Josie besluit na wat morren op te staan en een ontbijtje te maken voor hun beide. Nadat er thee over tafel is gegaan en Isa het ook over haar benen heeft gekregen wordt Isa naar huis gebracht door de vader van Josie. Isa is een bolleboos en net voor zij aan haar huiswerk wil beginnen kijkt zij nog even op Google. Je kunt eigenlijk weinig vinden over Isa, want Facebook heeft ze vrij goed afgeschermd. Des te groter is de schrik dat haar naam ineens tevoorschijn komt.
ZOALS IK KWAM
ZOALS IK BEN,
ZOALS IK BEN GEWEEST,
ZO BEN IK HEENGEGAAN…
Het begin van een zenuwslopende zoektocht naar de persoon die Isa Doodverklaard. De persoon die haar moet kennen, want zelfs haar volledige naam en familieleden worden in een overlijdensadvertentie genoemd.
Het vaste groepje vrienden van Isa laat haar langzamerhand vallen en zelfs haar beste vriendin wil niets meer met haar te maken hebben. Zij kunnen niets vinden op Google en denken dat Isa alleen maar aandacht vraagt. Isa gaat aan zichzelf twijfelen, ze heeft het toch wel goed gelezen en waarom geloven haar vrienden haar niet.
“DIE SCHREEUW OM AANDACHT HEEFT HET OMGEKEERDE EFFECT”
Zoals zoveel pubers besluit Isa niet haar ouders in vertrouwen te nemen, dus zal ze het zelf moeten oplossen. Nadat zelfs een optreden van de lievelingsband van Isa, 2BE1, te gevaarlijk wordt om heen te gaan, krijgt de Doodverklaring een steeds grimmiger gezicht.
Doodverklaard is een super spannende YA, waarbij je na het lezen meteen jezelf gaat Googelen en gelukkig ben ik niet Doodverklaard.