Η κοιλάδα των Αθηνών στο διάβα των αιώνων, σκεπάστηκε από ερείπια κάθε εποχής και σημασίας, τυλιγμένα στους θρύλους και στην καταχνιά του μυστηρίου, περιμένοντας αυτούς που θα αφιερώσουν τη ζωή τους για την περισυλλογή αυτής της ζωντανής παράδοσης. Μιας παράδοσης που σαν αντίδραση στους ξένους κατακτητές και επηρεασμένη από τις προσφυγικές μετακινήσεις πληθυσμών, δημιούργησε ανύπαρκτα πρόσωπα και φανταστικά επεισόδια συχνά άρρηκτα συνδεδεμένα με την ιστορικότητα του τόπου. Η μνήμη μπορεί να είναι από μόνη της πηγή αντίστασης απέναντι στις δυνάμεις που ασκούν καταστροφικές επεμβάσεις. Ήδη από την αρχαιότητα διακρίνεται κάποια τάση για επιλεκτικές λογοτεχνικά και παραδοσιακά μορφές σε ένα πρότυπο παραμυθιού, αγνοώντας και υποσκελίζοντας τις λεπτομέρειες που διαφοροποιούν τις εκάστοτε παραλλαγές. Γιατί πάνω από όλα δεν πρέπει να λησμονούμε την βασική λειτουργία του θρύλου, αυτή της προσπάθειας να δώσει απαντήσεις σε ασυνήθιστα και υπερφυσικά γεγονότα του φυσικού κόσμου.