Blankenberge Blues

by Pieter Aspe, Koen Strobbe

Aan de winterse kust smeedt een bont allegaartje van mensen een niet-alledaags complot nadat een van hen een aangespoelde potvis vond. In het dode dier zien ze namelijk een unieke kans om rijk te worden. In de darmen van een potvis zit immers amber, een goedje waarvoor de parfumindustrie veel geld veil heeft. Spijtig een aangespoelde walvis opensnijden is bij wet verboden. De bende kan echter niet aan de lokroep van het grote geld weerstaan en besluit op zoek te gaan naar een koper in het illegale circuit. Langzaam maar zeker komen alle spelers in het verhaal zichzelf tegen en wordt de finale confrontatie met de professionele misdaad onvermijdelijk. Blankenberge blues is een spannend verhaal, doorspekt met milde, soms wat zwarte humor. De roman speelt zich af in een soort de kust zoals maar weinigen ze kennen, wanneer de zomer, de zon en de toeristen verdwenen zijn.

315 pages, Paperback

First published March 27, 2017

About the author

Pieter Aspe was het pseudoniem van Pierre Aspeslag. Hij studeerde Latijn-Wetenschappen aan het Sint-Leocollege in Brugge. Na zijn humanoria volgde hij gedurende korte tijd de universitaire opleiding sociologie. Hierna werkte hij als magazijnier, verkoper, bediende, seizoenagent bij de zeevaartpolitie, fotograaf, studiemeester, handelaar in brocante, handelaar in wijn en conciërge van de Heilig-Bloedkapel in Brugge. Sinds 1996 was hij voltijds schrijver van misdaadromans.

Pieter Aspe in de Nederlandstalige Wikipedia

Pieter Aspe was the pseudonym of Pierre Aspeslag. He studied Latin-Sciences at the Sint-Leo College in Bruges.

Pieter Aspe was a full time writer since 1996. Aspe wrote crime fiction novels with inspector Pieter Van In and D.A. Hannelore Martens as principal characters, who become lovers in the first book Het vierkant van de wraak. Most of the stories are situated in Bruges, Belgium. Next to this series, Aspe also wrote two YA novels, Bloedband and the sequel Luchtpost and two novellas, Grof Wild and De Japanse Tuin.

In 2001 Aspe received the Hercule Poirot Price for his novel Zoenoffer.

The first ten novels of Aspe were made into a TV series called Aspe by VTM (Flemish TV channel). This was followed up by a second and third season, but they weren’t television adaptations of the books. However the storyline of the TV series was further developed under the supervision of Pieter Aspe himself. After the first season of the series Aspe, the number of book sales increased significantly. He has currently sold over 1.5 million books in Belgium and The Netherlands.

His 24th novel Misleid was released in April 2009.

Translated from source: www.aspe.be

Pieter Aspe in the English Wikipedia


Pieter Aspe (nom de plume de Pierre Aspeslag) est un écrivain flamand.

Pieter Aspe dans la Wikipédia française

Reviews

[Maud · Rating 3 out of 5]

boek leest vlot
personages leuk en soms wat grappig
Heb er toch van genoten hoewel een ander soort Aspe

[Dirksboekenkast]

Recensie Blankenberge blues:
Ik heb dit boek tweemaal gelezen en gelukkig maar mijn recensie zal gematiger zijn.
Voor ik begon aan deze thriller waren mijn verwachtingen hoog gespannen. Een duo schrijvers met een auteur die al meer dan zijn sporen heeft verdient in het thtillergenre en de revelatie van de Pieter Aspe award 2015. Dit moest een topper zijn.
Het boek begint met de vondst van een potvis met een kostbaar goedje (Amber). In Blankenberge proberen de hoofdrolspelers, Alain en Betty, hun leven op de rails te krijgen en van het leven iets te maken. Er zijn in dit boek veel verhaallijnen. Het verhaal bouwt zich heel langzaam op . Victor, een schrijver op zoek naar een nieuw verhaal , doet mee met de opdracht om het Amber te verkopen in het illegale circuit. Door de schrijver lezen we mee hoe het verhaal groeit. In ieder verhaallijn zit er evolutie in . De schrijver neemt actief deel aan de verkoop en zoekt naar oplossingen . Net als bij Aspe wordt het spannend in de laatste bladzijdes. Dit is zeker geen Aspe + . Ik vermoed dat Aspe aan dit boek niet veel heeft mee geschreven , maar dat zijn naam moest garant staan voor kwaliteit .In dit boek zit veel potentieel maar na het lezen blijf ik toch wat op mijn honger zitten. Er zijn te veel verhaallijnen en die krijgen allemaal de ruimte om te groeien maar zo wordt het hoofdverhaal wat uit het oog verloren . De finale is wel meer zoals de vorige Aspes . Alles gebeurt op een drafje en de schrijvers weten blijkbaar niet goed hoe hier een einde aan te breien . Wat met de Amber ? Hoe evolueert de relatie tussen Alain,Betty en Babs ? Hoe evolueert Ryan ? Nog vele vragen die open blijven. Ik heb het boek met plezier gelezen en voel

[spruitjes · Rating 2 out of 5]

Ik weet niet wanneer Aspe deze heeft geschreven, maar voor mij lijkt dit een "probeersel".
Het verhaal zat wel goed in elkaar, maar nogal langdradig geschreven. Leuk einde, maar in het algemeen nogal teleurstellend.

[Tim Ghillemyn · Rating 3 out of 5]

Onderhoudend en best wel origineel. Een leuke afwisseling van Aspe.

[Dimitri Dewolf · Rating 3 out of 5]

Boek leest vlot, leuke personages.

[Wiebke · Rating 5 out of 5]

Hoe een aangespoelde potvis het leven in Blankenberge op zijn kop kan zetten?

[Peter Samoy · Rating 3 out of 5]

Lang geleden dat ik nog eens iets deftigs van Aspe las ... of komt het door de inbreng van mede-auteur Koen Strobbe?

[Didier · Rating 3 out of 5]

Leest vlot, maar toch een ander verhaal zonder de klassieke personages . Iets minder spanning ook ! Even wennen aan de andere stijl van schrijven en opbouw van het verhaal .

[Manuella · Rating 2 out of 5]

Leest vlot maar niet spannend.

[Frank Cleenders · Rating 3 out of 5]

Entertaining, vlot leesbaar.

[Stephaan Margodt · Rating 2 out of 5]

Jommeke voor volwassenen: meeuw die kakt in open mond, simultaan orgasme in een mum, snel afgehaspelde plot. Compleet van de pot gerukt.

[Chrisje Stultiens · Rating 3 out of 5]

Sorry, ik heb Pieter Aspe nog nooit gelezen (I confess!). Een mooie kans om in één klap 2 schrijvers te ontdekken. Ik hou van de psychologie in de verhalen, dus dit lijkt me een pareltje. Iedereen heeft wel een minder of donker kantje en geeft ook stof tot zelfreflectie. Top dat het verhaal zich aan 'het zeetje' afspeelt. En een aangespoelde potvis... hoe inventief! Mijn eerlijke mening over Blankenberge Blues...

Auteurs
Pieter Aspe blijft toch wel een van de bekendste Vlaamse schrijvers. Vooral omdat je een aantal van zijn misdaadromans op de buis ziet. Daarom waarschijnlijk had ik nog geen Aspe gelezen. Ik beeld me liever de personages in mijn hoofd in.

Wijnboer Koen Strobbe schrijft onder de vleugels van Aspe. Nu kropen ze samen in de pen. Hmmmm, hoe gaat dat eigenlijk? Schrijft elk een hoofdstuk? Of tikt Robbe de 'grondlaag' en Aspe verfijnt? Ik zou het heel graag weten ;-).

Cover
Kan een cover je over de streep trekken om een boek te lezen? Bij mij wel. En deze cover vind ik attractief, zinderend, spannend, wat zielig ook, onheilspellend en dramatisch. De diverse kleurtinten in grijs, groen voorspellen een catastrofe. Vind ik leuk!

Plot
Als hoofdpersonage Alain bij zijn 'strandjutten' in Blankenberge een aangespoelde potvis vindt, lonkt de vette buit voor de amber in de darmen van het dier. Snel vormt zich een kleurrijk groepje van bonte karakters om te cashen. Een complexe operatie in de illegaliteit voor redelijk 'brave' burgers, die toch allemaal een klein of groot geheim verbergen.

Personages
Hoofdpersonage Alain schittert als underdog! Hij vindt zichzelf slim, maar anderen gaan met zijn buit aan de haal. Ook in zijn relatie met Betty neemt hij genoegen met de 'kruimels'. Ik weet niet of ik blij of teleurgesteld moet zijn in Victor. Een schrijver in een verhaal blijft wat dubieus (naar mijn mening). Betty is een vrouw naar mijn hart: onafhankelijk, ondernemer, klein hartje en begaan met zichzelf en iedereen. Atletische Peg blijkt een vrouwelijke macho... of macha.

Mijn verdict
Welke Vlaming houdt niet van een verhaal aan het zeetje? En dan nog in de winter - mijn favoriete periode. Een desolaat strand, de stilte in Blankenberge, de kleine zelfstandige, die probeert te overleven, de gepensioneerden, die aan de kust genieten van hun laatste jaren,... Typische elementen, die je laten grijnzen.

De zinnen 'bouwen' het verhaal met toffe details en 'sprekende' adjectieven: victorieus, omineus (deze heb ik moeten opzoeken). En die coole zinnen: 'Ze mocht zich driewerf achterwaarts in de poes laten naaien door Herman Brusselmans.'

Deze thriller munt niet uit in spanning, maar wel door de pluimage van de karakters en de kleine, parallelle verhaallijnen. Heerlijke humor en speelse, verrassende wendingen hebben mij aangenaam verbaasd. In het begin stoorde het me dat een 'auteur' een grote rol speelt in het boek, maar na een paar hoofdstukken vond ik het kriebelend amusant. Misschien had het schrijversduo nog meer uit de 'zijverhalen' kunnen puren, toch heeft het me lekker 'gepord'. Meer moet dat niet zijn. Aanrader!

[Karin · Rating 3 out of 5]

Zoals elke avond loopt Alain met zijn metaaldetector over het strand van Blankenberge. In de verte ziet hij iets groot en donker liggen. Als hij dichterbij komt blijkt het een aangespoelde potvis te zijn. Alain, die onlangs in een documentaire op tv gezien heeft dat er in de darmen van een potvis amber zit, ziet zijn fortuin gemaakt. Hij belt zijn nonkel Herman, in een vorig leven slager, om hem te helpen het beest open te snijden. Al vrij vlug komen ze tot de ontdekking dat dit toch niet zo simpel is als het lijkt en roepen de hulp in van Betty en Magalie, hun partners. De bende lijkt gevormd en de buit verdeeld, maar dat is buiten Victor gerekend. Victor Borkelmans, een bekend auteur die in het hotel van Betty te gast is om aan zijn nieuwe manuscript te werken, heeft de bende van op afstand gadegeslagen. Hij stelt voor om hen te helpen de buit amber te verkopen voor een deel van winst. Of heeft Victor nog meer in petto met de 'Oenen'?

Een bonte allegaartje passeert de revue in 'Blankenberge Blues' en elk van hen wil zijn graantje meepikken van de grote buit amber. Hoe Victor de 'Oenen', zoals hij ze noemt, bespeelt is schitterend om te zien, lezen in dit geval. Zijn uitgever zit hem op de hielen voor een nieuw boek, maar gezien hij geen inspiratie heeft voor zijn nieuwe misdaadroman is hij naar het rustige Blankenberge afgezakt. Laat daar nu alle 'inspiratie' zomaar voor het oprapen liggen. Bovendien blijkt Victor een meester om alles in 'goede' banen te leiden, zijn banen welteverstaan.

De verhaallijn is sterk, want hoewel 'Blankenberge Blues' meerdere verhaallijnen kent die niets met elkaar lijken te hebben, weten Aspe & Strobbe deze op een voortreffelijke manier samen te brengen. De karakters zijn goed uitgewerkt, zodat je van iedereen een mooi beeld hebt. Het boek is erg beeldend geschreven, maar dat zijn we van zowel Aspe als Strobbe gewend. Je proeft Blankenberge, je ziet de potvis liggen en je ziet Alain en zijn kompanen bezig met snijden, zagen en wroeten.

De schrijfstijl van dit boek is aangenaam en verveelt geen moment. Hier en daar herken je de subtiele humor van Strobbe. Een hele sublieme vind ik zelf het telefoontje naar een advocaat:

'......kwam via de receptioniste op een wachtbandje terecht. Terwijl hij naar 'Help' van The Beatles luisterde........'

En deze bracht zowaar spontaan een lach op mijn gezicht:

'Het was zijn Rob de Nijs-zomer geworden, als was hij dan geen zestien en zij geen achtentwintig'

De sfeer, de chaos en alles wat erbij komt kijken om van de amber af te raken zorgen zeker voor een heerlijk aantal leesuurtjes. 'Blankenberge Blues' is een goed geschreven, vlot te lezen verhaal met een boeiende opbouw naar de plot. Helaas geen spetterende ontknoping die in de lijn der verwachting lag, wat voor mij toch een ontgoocheling was. Daarbovenop laten Aspe & Strobbe je achter met verhaallijnen die mijns inziens niet af zijn, want hoe gaan die nu verder? We hebben er het raden naar of komt er ooit een vervolg op de capriolen van de 'Oenen'? Wie zal het zeggen? 'Blankenberge Blues' krijgt daarom 3 sterren.

[Claessens Stefanie · Rating 5 out of 5]

Blankenberge Blues:
Aspe en Koen Strobbe

Toen ik hoorde dat ik “Blankenberge Blues” mocht gaan lezen en recenseren , was ik heel blij. Ik ben een enorme fan van Aspe. Van de andere auteur had ik al wel gehoord maar nog niks gelezen. Dus ik was heel nieuwsgierig naar de combinatie van beide auteurs en naar het verhaal.

Toen ik begon te lezen werd ik aangenaam verrast door hun schrijfstijl en dat ik nu een andere kant zie van Aspe.
Het verhaal over de gestrande potvis, dat moest interessant zijn. En wat met die amber?

Het begint allemaal als er een potvis is gestrand in Blankenberge… Je vraagt je dan af hoe en wat, en dat elke normaal persoon het wel zou melden aan de politie of de bevoegde daarvoor. Maar niks is minder waar, 1 van de hoofdrolspelers Alain ziet er goud in. De amber in een potvis zou wel een gouden zaakje kunnen zijn en dan begint het verhaal. Verschillenden verhaallijnen komen er aan te pas. Ook dingen uit het verleden. Er zijn zoveel verschillende verhaallijnen en leuke personages die het verhaal boeiend maken. Heerlijk om de verschillende interacties te lezen tussen de personages.

Het verhaal begint goed met veel droge humor en met al die verhaallijnen er tussendoor wil je verder lezen. Ik heb de laatste bladzijden in een uurtje uitgelezen en dat is bijzonder. Ik vind de opbouw van het boek goed omwille van de vele verhaallijnen. Door deze verhaallijnen word je heel nieuwsgierig hoe het gaat verlopen naar de plot toe. Je leest met veel spanning verder hoe alles samen in elkaar gaat vloeien . Je wilt weten wat er gaat gebeuren .

Ik raad het boek zeker aan, je ziet een heel andere kant van Aspe in combinatie met de andere schrijver. Als je Aspe gewoon bent, is het even wennen, maar het maakt veel goed door de goede opbouw. Jammer dat het uitgelezen was.

De cover vond ik duister , mysterieus en gaf mooi weer hoe het boek zou zijn en vooral hoe het boek begon. Het paste heel goed met het verhaal.

Ik geef het boek een 4,5 ster omdat het aangenaam lezen was en het toch steeds genieten is als ik een Aspe lees.

Hopelijk komen er meer boeken van en snel een vervolg.
Stefanie

[Nick Evrard · Rating 4 out of 5]

Met dank aan Boeken&leesclub De perfecte buren, Leesclub van lettervreters en uitgeverij Manteau/WPG uitgevers voor het beschikbaar stellen van het boek.

Aspe en Strobbe, de 'meester' en zijn poulain. Aspe, the master of crime, al jarenlang bekend om zijn boeken rond inspecteur ' Van In'. Strobbe laureaat van de Aspe Award, ondertussen bekend om zijn boek 'Kruis en munt'. Een mooie debuutthriller overal onthaald op goede commentaren. Een succesvolle ondernemer die uit België is vertrokken om wijn te produceren in Frankrijk (met succes trouwens).
Samen hebben ze hun krachten gebundeld en dit resulteerde in de spannende thriller 'Blankenberge Blues' waarvan de filmrechten reeds waren verkocht voor het boek in de winkels lag.

Als Alain op een donkere avond tijdens zijn zoektocht met zijn met zijn metaaldetector naar verborgen schatten in het zand op een dode potvis stuit kan hij zich niet voorstellen wat een miserie deze vondst hem nog zal bezorgen. Dan gaat er in zijn hoofd een belletje rinkelen. Een herinnering aan een documentaire van enkele jaren geleden. Uitgezonden op National Geographic over de verborgen schatten van de zee. In de dode potvis schuilt een grotere schat dan hij ooit kan vinden met zijn metaaldetector. Amber, diep verscholen in de darmen van het dode dier. Een kostbaar, zeldzaam goedje. Heel gewild in de parfumindustrie. Het grote geld lonkt, maar is het ook de risico's waard. Amber kan alleen op de zwarte markt verkocht worden. Samen met zijn "companen" smeden ze een gevaarlijk plan. Het begin van een confrontatie met illegaliteit en georganiseerde misdaad.

Het verhaal is opgebouwd uit een aantal verschillende verhaallijnen. Alhoewel sommige een meerwaarde geven aan het verhaal zorgen andere ervoor dat het verhaal toch enigszins aan belang moet inboeten. Maakt het soms een beetje langdradig.

De verschillende personages zijn mooi uitgewerkt en heel herkenbaar. Mensen als u en ik. Elk met zijn eigen problemen, onderling allemaal met elkaar verbonden.

Het oog voor details, de mooie beschrijvingen: " Met open mond keek hij omhoog,precies op het moment dat een grote zilvermeeuw boven hem een klodder grijsgroene drek liet vallen. Recht in zijn mond." Is er hier maar een van. Je kan het je zo voorstellen. Aangenaam om lezen toch!

Ik had op geen enkel moment het gevoel dat het verhaal van twee verschillende auteurs was. Het verhaal draagt hun beider stempel.

Alhoewel ik op het eind niet echt een wauw gevoel had en het toch enigszins voorspelbaar was vind ik het een boeiend verhaal.
Het is voor mij ook meer een open eind. Sommige dingen lijken niet volledig uitgewerkt, af. Is dit de bedoeling?? Wie weet...

Ben en blijf enthousiast. Heb al van beide auteurs gelezen en ik vind dit een mooie combinatie. Je herkent er de beide auteurs in en ze brengen samen een spannend, goed, vlot en makkelijk leesbaar verhaal dat ik met veel plezier heb gelezen. Zeker een aanrader.