What do you think?
Rate this book
Het voornemen van de muis
De muis is vol ontzag voor iedereen die moed heeft. Dat zou hij ook wel willen, moed hebben, en vooral de moed om een toespraak te houden. Zo een waardoor iedereen zal omvallen van verbazing en voorgoed zal veranderen. Dan zal hij niet langer de grijze muis zijn, maar de overdonderende en baanbrekende muis.
Lange tijd denkt hij na over zijn toespraak, maar telkens deinst hij weer terug om hem ten overstaan van alle dieren te houden.
Lange tijd denkt hij na over zijn toespraak, maar telkens deinst hij weer terug om hem ten overstaan van alle dieren te houden.
120 pages, Paperback
Published March 1, 2017
6 people are currently reading
58 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 22 of 22 reviews
Read
May 26, 2020Fijn, fijn, fijn. Vooral de briefwisselingen tussen de dieren en de conversaties, als zijnde veelal heel aandoenlijk, neigend naar droevig en grappig tegelijkertijd.
De muis die een toespraak wil houden maar hier nogal mee worstelt, doorloopt een heel scala aan hele menselijke emoties en gedachten (evenzo als de andere voorbijkomende dieren). De focus in Het voornemen van de muis ligt op overmoed (of misschien, gewoon moed) versus niet durven, denk ik. Beiden mogen er gewoon zijn, überhaupt voelt het alsof alles er gewoon mag zijn, in het boek. En dat voelde voor nu even heel prettig. Emoties en gedachten die veelal makkelijk ten prooi vallen aan grove zelfkritiek, vonden even wat herkenning en daarmee opluchting.
Sommige stukken zou ik het liefste inlijsten en overal in huis ophangen:
Beste Dieren,
Dank u wel voor al uw brieven.
U vraagt mij wat u moet doen.
Ik weet het niet.
De uil.
p.6
Oh, uil...
Op een keer zaten de dieren bij elkaar onder de wilg aan de oever van de rivier en hadden het over tegenvallers, verkeerde inschattingen en mislukkingen. Iedereen kon daarover meepraten. p.90
Wat me nog te binnen schiet is het gevoel dat Tellegen menselijke emoties oppakt, er mee gaat kleien, bijvoorbeeld, en ze onderzoekt in alle vormen en maten. Zo voelt het lezen van zijn verhalen een beetje.
Ondanks het fijn, fijn, fijne van dit boek, blijf ik de verhalencollecties van Tellegen nooit helemaal perfect vinden, (en dat hoeft ook niet!) door de herhaling van hetzelfde trucje en alsof slechts het oppervlak wordt geraakt en daarmee ook snel weer vervaagt. Toch ligt juist ook de kracht in dat typische. Het feit dat het echt boeken zijn waar ik naar uitkijk, dat ik denk: "Zo, nu weer een collectie van Toon Tellegen!", maken ze bijzonder op zich.
Toon Tellegen, ik ben zo benieuwd naar het leven van de uil, de tor en de schildpad - dit is een hint, sorry, dankuwel!
De muis die een toespraak wil houden maar hier nogal mee worstelt, doorloopt een heel scala aan hele menselijke emoties en gedachten (evenzo als de andere voorbijkomende dieren). De focus in Het voornemen van de muis ligt op overmoed (of misschien, gewoon moed) versus niet durven, denk ik. Beiden mogen er gewoon zijn, überhaupt voelt het alsof alles er gewoon mag zijn, in het boek. En dat voelde voor nu even heel prettig. Emoties en gedachten die veelal makkelijk ten prooi vallen aan grove zelfkritiek, vonden even wat herkenning en daarmee opluchting.
Sommige stukken zou ik het liefste inlijsten en overal in huis ophangen:
Beste Dieren,
Dank u wel voor al uw brieven.
U vraagt mij wat u moet doen.
Ik weet het niet.
De uil.
p.6
Oh, uil...
Op een keer zaten de dieren bij elkaar onder de wilg aan de oever van de rivier en hadden het over tegenvallers, verkeerde inschattingen en mislukkingen. Iedereen kon daarover meepraten. p.90
Wat me nog te binnen schiet is het gevoel dat Tellegen menselijke emoties oppakt, er mee gaat kleien, bijvoorbeeld, en ze onderzoekt in alle vormen en maten. Zo voelt het lezen van zijn verhalen een beetje.
Ondanks het fijn, fijn, fijne van dit boek, blijf ik de verhalencollecties van Tellegen nooit helemaal perfect vinden, (en dat hoeft ook niet!) door de herhaling van hetzelfde trucje en alsof slechts het oppervlak wordt geraakt en daarmee ook snel weer vervaagt. Toch ligt juist ook de kracht in dat typische. Het feit dat het echt boeken zijn waar ik naar uitkijk, dat ik denk: "Zo, nu weer een collectie van Toon Tellegen!", maken ze bijzonder op zich.
Toon Tellegen, ik ben zo benieuwd naar het leven van de uil, de tor en de schildpad - dit is een hint, sorry, dankuwel!
August 7, 2023
Over een muis die eigenlijk heel veel wil zeggen, maar denkt dat alles wat ie te zeggen heeft niet belangrijk of goed of zinvol of mooi of levensveranderend of van-verbazing-laten-omvallen genoeg is <3
May 24, 2017
De muis is vol ontzag voor iedereen die moed heeft. Dat zou hij ook wel willen, moed hebben, en vooral de moed om een toespraak te houden. Zo een waardoor iedereen zal omvallen van verbazing en voorgoed zal veranderen. Dan zal hij niet langer de grijze muis zijn, maar de overdonderende en baanbrekende muis. Lange tijd denkt hij na over zijn toespraak, maar telkens deinst hij weer terug om hem ten overstaan van alle dieren te houden.
Fantastisch boekje. Heb er ook een citaat aan overgehouden : Vallen is het applaus van de zwaartekracht!
Fantastisch boekje. Heb er ook een citaat aan overgehouden : Vallen is het applaus van de zwaartekracht!
February 22, 2023
Muis is een van de kleinste bewoners van het bos. En Muis heeft een missie: hij wil een toespraak houden. Daarmee is muis een dier met grote dromen en verlangens. Daarnaast heeft hij ook een megalomaan minderwaardigheidscomplex. Hij leeft samen met zijn perfectionisme en innerlijke criticus.
Nachten ligt hij te peinzen: wat is nu toch het onderwerp van mijn toespraak? Hoe kan ik alle dieren om laten vallen van verbazing? Keer op keer neemt Muis zich voor zijn toespraak te houden en ziet hij er telkens schoorvoetend van af.
Meesterverteller Toon Tellegen omschrijft alle twijfels en gedachten van de faalangstige muis, die zich koppig vastbijt in zijn missie. Zal hij dan toch zijn toespraak gaan houden?
Dit (luister)boek werkte in het begin nogal op mijn zenuwen, want kom op muis… hoe kun je zo erg aan jezelf twijfelen…? Spring in het diepe! Maar hoe langer ik luisterde hoe meer mijn interesse en empathie werden gewekt.
Toon Tellegen beschrijft ieder detail van het zenuwslopende proces van het achter na jagen van je droom en hoeveel strijd en moed er voor nodig is. Aanrader en een spiegel voor iedere overthinker en twijfelkont.
En als toegift een mooie quote: Vallen is het applaus van de zwaartekracht - ooit gezegd door de mier 🐜
Nachten ligt hij te peinzen: wat is nu toch het onderwerp van mijn toespraak? Hoe kan ik alle dieren om laten vallen van verbazing? Keer op keer neemt Muis zich voor zijn toespraak te houden en ziet hij er telkens schoorvoetend van af.
Meesterverteller Toon Tellegen omschrijft alle twijfels en gedachten van de faalangstige muis, die zich koppig vastbijt in zijn missie. Zal hij dan toch zijn toespraak gaan houden?
Dit (luister)boek werkte in het begin nogal op mijn zenuwen, want kom op muis… hoe kun je zo erg aan jezelf twijfelen…? Spring in het diepe! Maar hoe langer ik luisterde hoe meer mijn interesse en empathie werden gewekt.
Toon Tellegen beschrijft ieder detail van het zenuwslopende proces van het achter na jagen van je droom en hoeveel strijd en moed er voor nodig is. Aanrader en een spiegel voor iedere overthinker en twijfelkont.
En als toegift een mooie quote: Vallen is het applaus van de zwaartekracht - ooit gezegd door de mier 🐜
October 19, 2019
Omdat ook de puberzoon graag voorgelezen wordt.
June 16, 2017
Wat zijn de boeken van Toon Tellegen toch mooi! Dit verhaal gaat over een muis met spreekangst. Heel lief verhaal.
March 19, 2018
Sweet book about a mouse who is determined to make and give a speech for all animals in the forest/sea/desert. The mouse feels gray, not smart (like the ant) and not noteworthy, but he hopes that his speech will change that. He wants to make an impact, but does not know how. He looks for topics and words, for inspiration and advise, while imagining all kinds of possible responses from the animals who might agree of disagree with his speech.
The ending, for me, was surprisingly surprising. It is the 3rd book I read of Toon Tellegen, about "his" animals.
The ending, for me, was surprisingly surprising. It is the 3rd book I read of Toon Tellegen, about "his" animals.
February 26, 2023
Arme muis
January 25, 2022
Gaf me niet alle gevoelens die 'het vertrek van de mier' me gaf maar toch cute
May 2, 2017
Hier was ik echt aan toe, Toon Tellegens inzoomen op alles wat menselijk is, wederom briljant, ik heb ontegenzeggelijk genoten!
Hoe meer dierenromans hij schrijft hoe meer ik ervan ga houden, vormen zijn dierenverhalen een bonte afwisseling waarin hij de samenleving weerspiegelt waarin hij dan weer de ene hebbelijkheid dan weer de andere belicht, zijn dierenromans kruipen naar binnen en niet even, maar diepgaand tot je er soms moe van wordt. En dan zijn ritme en stijl waarin hij de woorden die hij vindt aaneenrijgt tot prachtig proza… Mooist!
Ik zou heel veel fragmenten kunnen plaatsen (zoveel als ik er thuis voorlees aan ieder die me voor de voeten loopt), maar kies er eentje, wat me aan het hart gaat, want het stuk dáárvoor èn dáárna, waar de muis met de mier spreekt over zijn wens een goede toespraak te houden, zijn minstens zo mooi:
“'Maar je kunt het ook over iets heel anders hebben,' begon de mier, nog vóór de muis iets had kunnen vragen over het onzegbare, waaraan hij hele dag had gedacht, ‘als het maar iets is waar niemand iets van weet of zelfs maar van heeft gehoord. Over de warwinkel van de zielloosheid, de drogredenen van de saamhorigheid, de sluipende ondermijning van de vanzelfsprekendheid…’
‘De sluipende ondermijning van de vanzelfsprekendheid…’ fluisterde de muis en hij probeerde die woorden te onthouden.
De mier stond op, hief zijn voorpoten boven zijn hoofd en zei met luide stem: ‘Of is er soms iemand hier die de vanzelfsprekendheid niet wenst te verdedigen tegen haar ondermijning? Laat hij opstaan!’
De mier keek om zich heen. ‘Niemand zo te zien,’ zei hij. ‘Het heeft er dus de schijn van dat u die sluipende ondermijning met inzet van al uw krachten wenst tegen te houden.’
De muis zag dat de mier van kleur verschoot en rood werd. Dat moet dus ook, dacht hij, rood worden…
De mier sprak nog even door en gebruikte woorden die de muis niet kende, maar die hij wel mooi en belangrijk vond, zoals onverholen, onbevattelijk en onderhavig. Toen ging de mier weer zitten en dronken ze thee.
‘Of over schrijnend gezichtsverlies,’ zei de mier even later, ‘daar kun je het ook over hebben. Of over zeggenschap, inlevingsvermogen, uitvergroting, overheveling, tegenstreven, toebehoren… Er is zoveel waarvan nog nooit iemand heeft gehoord.’”
Hoe meer dierenromans hij schrijft hoe meer ik ervan ga houden, vormen zijn dierenverhalen een bonte afwisseling waarin hij de samenleving weerspiegelt waarin hij dan weer de ene hebbelijkheid dan weer de andere belicht, zijn dierenromans kruipen naar binnen en niet even, maar diepgaand tot je er soms moe van wordt. En dan zijn ritme en stijl waarin hij de woorden die hij vindt aaneenrijgt tot prachtig proza… Mooist!
Ik zou heel veel fragmenten kunnen plaatsen (zoveel als ik er thuis voorlees aan ieder die me voor de voeten loopt), maar kies er eentje, wat me aan het hart gaat, want het stuk dáárvoor èn dáárna, waar de muis met de mier spreekt over zijn wens een goede toespraak te houden, zijn minstens zo mooi:
“'Maar je kunt het ook over iets heel anders hebben,' begon de mier, nog vóór de muis iets had kunnen vragen over het onzegbare, waaraan hij hele dag had gedacht, ‘als het maar iets is waar niemand iets van weet of zelfs maar van heeft gehoord. Over de warwinkel van de zielloosheid, de drogredenen van de saamhorigheid, de sluipende ondermijning van de vanzelfsprekendheid…’
‘De sluipende ondermijning van de vanzelfsprekendheid…’ fluisterde de muis en hij probeerde die woorden te onthouden.
De mier stond op, hief zijn voorpoten boven zijn hoofd en zei met luide stem: ‘Of is er soms iemand hier die de vanzelfsprekendheid niet wenst te verdedigen tegen haar ondermijning? Laat hij opstaan!’
De mier keek om zich heen. ‘Niemand zo te zien,’ zei hij. ‘Het heeft er dus de schijn van dat u die sluipende ondermijning met inzet van al uw krachten wenst tegen te houden.’
De muis zag dat de mier van kleur verschoot en rood werd. Dat moet dus ook, dacht hij, rood worden…
De mier sprak nog even door en gebruikte woorden die de muis niet kende, maar die hij wel mooi en belangrijk vond, zoals onverholen, onbevattelijk en onderhavig. Toen ging de mier weer zitten en dronken ze thee.
‘Of over schrijnend gezichtsverlies,’ zei de mier even later, ‘daar kun je het ook over hebben. Of over zeggenschap, inlevingsvermogen, uitvergroting, overheveling, tegenstreven, toebehoren… Er is zoveel waarvan nog nooit iemand heeft gehoord.’”
June 11, 2021
Grappig, lief, dapper. Ook dit deeltje werd voorgelezen door Toon Tellegen zelf, geweldig! Herkenbare situaties op een heerlijk vreemde manier verwoord, wat me regelmatig een flinke glimlach opleverde. Op naar een volgend deeltje.
Passages
-‘Hallo, ik ben híer. Hoort u mij? Als dat zo is, wilt u dan híer komen? Ik zit in de boom, u ziet hem vanzelf, er is er maar één van. Daar bovenin, dat grijze ding. Het lijkt op een peer, maar dan grijs, en met een staart en snorharen. Dat ben ik!’
-‘ Oh, wat heb jij het mooi nergens over gehad!’ ;-)
Passages
-‘Hallo, ik ben híer. Hoort u mij? Als dat zo is, wilt u dan híer komen? Ik zit in de boom, u ziet hem vanzelf, er is er maar één van. Daar bovenin, dat grijze ding. Het lijkt op een peer, maar dan grijs, en met een staart en snorharen. Dat ben ik!’
-‘ Oh, wat heb jij het mooi nergens over gehad!’ ;-)
April 1, 2025
Geluisterd naar dit verhaal. Medelijden met de muis die bewijsdrang heeft en denkt dat hij iets moet doen wat hij niet wil en kan (een toespraak houden) om liefde en aandacht en bewondering te krijgen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 15, 2017
Al veel goeds gelezen over de boeken/verhalen van Toon Tellingen, maar dit boekje heeft die verwachtingen niet ingelost.
January 31, 2018
"Dit was dus mijn toespraak...dacht hij. Ik, en dan gepiep. Het is voorbij."
(So, this was my speech...he thought. I, and then squeaking. It is over.)
(So, this was my speech...he thought. I, and then squeaking. It is over.)
May 24, 2018
Een klassieke Tellegen, maar met een verrassend, bemoedigend einde
November 17, 2020
Mooi verhaal met creatieve metaforen voor menselijke gedachten en emoties. Heel leuk om te lezen en gaat grote creativiteit van uit
January 13, 2021
Zoals zijn andere dierenromans laat ook dit boek je enigszins treurig en toch ook bemoedigd achter.
February 6, 2021
Ondanks dat het zo kort is, was het een beetje saai.
February 9, 2022
Was wel leuk, maar het einde van het boek had een beetje een climax.
De muis is heel zielig.
De muis is heel zielig.
March 2, 2023
'Gewone gedachten wegen niks. Dit zijn geen gewone gedachten.'
' Wat zijn het dan?'
'Teleurstellingen, en je weet hoeveel een teleurstelling weegt.'
' Wat zijn het dan?'
'Teleurstellingen, en je weet hoeveel een teleurstelling weegt.'
February 15, 2024
De build-up was zo goed maar het einde was echt enorm slecht. Wel mooi geschreven.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Read
December 9, 2025kom op muis, je kan het!
Displaying 1 - 22 of 22 reviews