พราวพร่างบุปผาตระการ 2

花开锦绣 #2

by Zhi Zhi, 吱吱, จือจือ

หลังจากเดินทางรอนแรมเผชิญเรื่องราวต่างๆ ด้วยกันมา ‘ฟู่ถิงจวิน’อดีตคุณหนูเก้าแห่งสกุลฟู่ ก็ยึดเอา ‘จ้าวหลิง’เสมือนดั่งต้นไม้ใหญ่ เป็นที่พึ่งพาและพักพิงแห่งสุดท้ายของนาง
แต่ทว่า เขากลับคิดว่าฟู่ถิงจวินคือภาระ เมื่อมาถึงเมืองซีอาน เขาก็คิดจะสลัดนางทิ้ง พร้อมมุ่งหน้าสู่ป้าหมายของตน ได้แต่หวังเพียงว่าหลังจากผ่านความทุกข์ยากเหล่านี้ไป สวรรค์จะเมตตานางบ้าง อย่าให้นางต้องเผชิญทุกข์ใดๆ อีกก็คงดี
ถึงฟู่ถิงจวินจะรู้ว่าตนเองสร้างความยากลำบากทั้งกายและใจให้แก่จ้าวหลิงมาโดยตลอด แต่เมื่อคิดว่าเขาและนางต้องแยกจากกัน ก็ให้รู้สึกหวาดกลัว เสียใจ ผิดหวังยิ่งนัก...
ทั้งที่รู้ว่าต้องเป็นเช่นนี้ แต่นางกลับเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งหัวใจ ทว่าอย่างไรนี่ก็เป็นเรื่องที่ตกลงกันไว้ตั้งแต่ทีแรก สิ่งที่นางควรทำตอนนี้คือกล่าวขอบคุณและจากเขาไปแต่โดยดี

Genres: China

456 pages, Paperback

First published April 20, 2013

About the author

Associated Names:
* Zhi Zhi (English)
* 吱吱 (Chinese)
* จือจือ (Thai)

Reviews

[Ning]

ยังคงความอืดได้อย่างเสมอต้นเสมอปลาย
แต่อ่านแป๊บๆ จบละ ทั้งที่มันหนาอ่ะนะ

แต่สารภาพว่า อ่านความสัมพันธ์ของเหล่าทัพ บรรดาชื่อท่านแม่ทัพท่านรอง ท่านผู้ช่วย อะไรนี่ไม่รู้เรื่องเลย ฮาาา ข้ามๆเอา สำคัญเมื่อไหร่ค่อยว่ากันอีกที

ท่านเก้าเริ่มพัฒนามีหยอด มีเปย์ น่ารักดี นางเอกแอ๊บใสๆไปเรื่อย น่ารักอีกเหมือนกัน

อ่านเพลินมากๆค่ะ

[Biaza44]

เล่มนี้พระนางได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น ได้เป็นคู่หมั้นแบบในนาม นางเอกพระเอกในเมื่อมีใจตรงกัน แต่ก็ยังกลัวที่จะเดินหน้าต่อรึถอยหลังแยกย้ายกันไป นางเอกก็ยังไม่ได้ข่าวสารจากทางบ้าน พระเอกตัดสินใจเข้ากองทัพเป็นทหารตัวเล็กๆ สุดท้ายนางเอกก็ตัดสินใจตามพระเอกมาอยู่ในเมืองที่พระเอกเป็นทหารอยู่ เล่มนี้มีความอึดอัดของทั้งคู่ คือไม่ได้พูดกันตรงๆ แถมพยามพูดก็เหมือนจะเข้าใจกันไปคนละอย่าง นางเอกก็คิดเยอะว่าที่เป็นอยู่นี่ถูกรึเปล่าเพราะถ้าจะลงเอยกะบพระเอก ก็ไม่ได้ตามครรลองครองธรรม นางเอกก็จะเป็นได้เป็นแค่อนุ นางเอกก็คิดเยอะว่าพระเอกจะไปขอนางเอกจากพ่อแม่ให้ถูกต้องมั้ย พระเอกก็ถูกใจนางเอกแน่นอน

เล่มนี้เลยเหมือนการเล่าสภาพการเดินทางย้ายงาน ย้ายถิ่นฐาน การเริ่มต้นชีวิตของหลายๆตัวละคร

[M]

หลังจากที่เล่มแรกเป็นการให้เห็นการร่วมทุกข์ร่วมสุขของพระ-นางแล้ว
เล่มนี้ก็เป็นช่วงลงหลักปักฐานฮะ และเป็นช่วงบ่มเพาะความรู้สึกมาก จ้าวหลิงเล่มนี้น่ารักกก น่าเอ็นดูว์
นางเอกยังมีจุดที่รู้สึก... เทอคะ อย่าเยอะ แต่ยังไม่น่ารำคาญมาก ยังได้อยู่ คือนางยังกลับตัวทัน

นอกจากจะงงกับลำดับศักดิ์ต่างๆ ของกองทัพแล้ว ยังมีชื่ออะไรมากมายเต็มไม่หมด คืออ่านๆ ไปซักพักนี่ต้องมานั่งเขียนอ่ะ คือทั้งตำแหน่ง ทั้งชื่อ ทับจนเบลอเลย

เล่มนี้มันเริ่มสนุกเอาตอนปลายๆ เรื่องค่ะคุณ ช่วง 80% อัพนี่แบบเข้มข้นขึ้นมาละๆ คือเข้าใจเลยว่าทำไมเค้าว่ามันเอื่อย ก็ทั้งเล่มมีแต่การเดินทาง มันยังไม่มีเหตุการณ์พีคไง แต่นี่ล่ะๆ เริ่มมาละๆ
ถือว่าเริ่มสนุกสนาน หยิบเล่มสามมาต่อเดี๋ยวนี้

[Fonfoniny]

พราวพร่างบุปผาตระการ (2/7)

ความรักของทั้งคู่กำลังเบ่งบาน เล่มนี้คือรู้ใจตัวเองกันทั้งคู่แล้วแต่ไม่เปิดใจคุยกัน ต่างฝ่ายต่างไม่กล้าก้าวออกไปจากมุมตัวเอง

ท่านเก้าก้าวเท้าเข้าสู่วงการขุนนาง น้องฟู่จัดการบ้าน เตรียมของขวัญให้ผู้บังคับบัญชา

มีตัวร้ายดาดๆออกมาให้จัดการ แต่มีหรือจะทำอะไรน้องฟู่ได้ โดนจัดการไปเรียบร้อย

[Chompoo Choti]

ยังคงความเรื่อยๆ ของเรื่องราวเหมือนมันไปอย่างเรื่อยๆ ช้าๆ แต่เรากลับไม่เบื่อเลยเพราะช้าๆ เรื่อยๆ นี่ล่ะเลยทำให้เราอินกับความรู้สึกของพระนางมากขึ้น มาเล่มที่ 2 นี้นางเอกของเราก็เหมือนแน่นอนว่าตัวคนเดียวแล้วเพราะจะหันไปทางไหนก็ไม่ไว้วางใจกันไปเสียหมด เรื่องนี้ก็เหมือนกับการ settle down ตัวเองกับพระเอกเขาไปเพราะหลังจากที่รู้ถึงที่มาที่ไปของพระเอกกับพวกพ้องแบบคร่าวๆ ( เพราะมันยังมีบางอย่างที่ยังไม่เคลียร์สำหรับเขาอยู่บางอย่าง ) นางก็ต้องเลือกตัดสินใจแล้วว่าจะต้องวางตัวเองยังไง ในฐานะอันใด และจะทำอะไรต่อไปหลังจากที่เกิดความรู้สึกดีๆ กับพระเอกในแง่ที่ว่าเขาช่วยเหลือนางทุกอย่าง

ส่วนพระเอกก็เหมือนที่บอกค่ะเราเองอ่านไปแล้วเหมือนยังคงสงสัยว่าเค้าเป็นอย่างที่บอกเล่าเหรอ หรือว่ายังข้องใจในเรื่องของวิทยายุทธ์ว่าเก่งปานนี้แล้วเพราะฝึกมาจากไหนอะไรงี้ นอกเหนือจากนั้นไม่ล่ะเพราะว่าคงต้องตามอ่านกันต่อไป แต่เล่มนี้พี่ขอเป็นแม่ยกให้ท่านเก้าพระเอกของเราเลย ฉากที่เขาทบทวนความรู้สึกของตัวเองบอกได้ว่าพี่ชอบมาก อ่านแล้วอินและฟินกับความรู้สึกของพระเอกสุดๆ ค่ะ ส่วนนางเอกนั้นก็เข้าใจล่ะนะว่านางเอกมีความเยอะคิดกับทุกสิ่งมากเพราะว่านางเป็นแบบแผนของหญิงรักนวลสงวนตัวและมีกริยามารยาทที่ดี (มากถึงมากที่สุด) จริงๆ ถ้าเป็นเรื่องอื่นอาจจะมีบ่นว่านางเยอะสิ่งนะ แต่ว่าเรื่องนี้ยอมใจเพราะว่าอ่านในแนวนี้แล้วคนเขียนลากให้เรารู้สึกถึงความเป็นมาเป็นไปของนางเอกเรียกว่าเข้าขั้นอินกับคาแรกเตอร์แล้วก็พอเข้าใจได้ว่าทำไมนางเอกมีนิสัยเยี่ยงนี้ และอาจจะเพราะว่าเรื่องนี้นางแสดงความเก่งในเรื่องของการจัดการบางอย่างได้ดีเลยยอมใจนางเลยว่าไม่ใช่อ่อนหวานเป็นอย่างเดียวแต่เรื่องอื่นนางก็ไม่น้อยหน้าด้วย

ชอบค่ะเรื่องนี้ให้คะแนนเลยว่าเริ่มชอบและชื่นชมในแนวทางของเรื่องเอาการ แต่ว่าที่เหลืออีก 5 เล่มรอก่อนนะ ขอไปหายใจแป้ป เพราะเล่มนี้ตัวละครและการเรียกขานตำแหน่งเริ่มเพิ่มมาละ เยอะจนเบลอ

[Jelly Bean66]

ยังคงเป็นกลายเล่าเรื่องแบบเรื่อยๆ ปูทาง คสพ. คู่พระนาง และการไต่ต้าวตำแหน่งของจ้าวหลิง (เปลี่ยนจากค้าเกลือเถื่อน เข้าสังกัดทหารแล้ว )

ชอบการพัฒนาความรู้สึกของพระนางมากๆ แบบมันค่อยๆเป็นค่อยๆไป อย่างฟู่ถิงจวิน เข้าใจที่น้องจะชอบท่านเก้า เพราะว่าเขาคอยดูแลเอาใจใส่ มาตั้งแต่เล่มหนึ่งเจอกันตอนไปปล้นเสบียงที่อารามแล้ว ทั้งยังพาน้องไปนู้นนี่นั่น ทั้งๆที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง แล้วน้องคือกุลสตรีอยู่แต่เรือน ไม่แปลกที่จะหวั่นไหว แต่น้องมโนในใจคือเยอะมาก

ชอบความคิดท่านเก้ามาก ที่แบบอยากให้ฟู่ถิงจวินหัวเราะ อยากให้มีความสุขอยู่ตรงหน้าเขาตลอดไป อะไรจะแสนดีขนาดนี้ค่ะ คอยคิดอะไรเพื่อแม่นางฟู่ตลอดเลย ยังไม่ได้เป็นอะไรกันเลย นี่คือตำแหน่งหลัวแห่งชาติลอยมาเลย

ใครไม่ชอบเรื่องที่แบบเล่าเรื่อยๆ ไม่รีบร้อนอาจจะไม่ชอบ เพราะเล่มนี้ยังไม่ไปไหน เล่าช่วงที่นางเอกตามพระเอกมาก และคล้ายๆจะชีวิตแต่ละวันของนางเอก มีตื่นเต้นช่วงจะจบเล่ม พระเอกออกรบ นางเอกโดนคนชั่วหมายตา เอาตัวรอดแบบไหน

แต่ก็ต้องพูดคือนางเอกเรื่องนี้ฉลาดมาก รอบรุ้ การวางตัว ไหวพริบ ทักษะต่างๆคือ คุณหนูตระกูลใหญ่มาก ถึงจะดูแมรี่ซู แต่มันไม่ขนาดนั้น เราว่ามันสมเหตุสมผลที่น้องจะเก่ง

[B.B. the Short Legs]

เล่มนี้เดินเรื่องได้เร็วขึ้นและน่าติดติดตามกว่าเล่ม 1
ส่วนที่ชอบมากที่สุดของเล่มนี้คือความคิดเอง เออเองของนางเอก ซึ่งในนิยายเรื่องอื่นหากนางเอกมีนิสัยแบบนี้จะดูน่ารำคาญมาก
แต่กับนางเอกเรื่องนี้คือออกมาในแนวน่าเอ็นดู เช่น นางคิดเองว่าตัวเองเป็นคนไม่สวย แต่งตัวยังไงก็ไม่เข้า (ที่จริงคือนางสวยเฉิดฉายกว่าเสื้อผ้านอกกาย) หรือเดินไปไหนใคร ๆ ก็ต้องเหลียวหลังมองเพราะนางหน้าแปลกกว่าคนอื่น (ที่จริงคือนางสวยจนคนต้องหันมามองซ้ำ) ดังนั้น ก็เลยตั้งอกตั้งใจเรียนงานบ้านงานเรือนเพื่อชดเชยกับความไม่สวยของตัวเอง ซึ่งในเล่มนี้ก็แสดงความสามารถในฐานะแม่บ้านแม่เรือนของนางเอกอย่างเต็มที่

ส่วนพระเอกรอบนี้ก็เฉลยตัวตนออกมาแล้วว่ามีที่มาอย่างไร แต่ก็ยังไม่ได้เฉลยอยู่ดีว่าวิทยายุทธขั้นเทพนี้มาจากไหน ฉากที่ชอบสำหรับพระเอกในเล่มนี้คือฉากประลองยุทธ์นะ รู้สึกถึงความไร้เทียมทานของพระเอกดี แต่พอถึงฉากเข้าพระนางแล้วพระเอกก็มีหลุุดคาแร็กเตอร์ไปบ้างเข้าทำนองว่าตอนนี้รู้ใจตัวเองแล้ว จะออดอ้อนฝ่ายหญิงบ้างก็คงไม่แปลกแต่อย่างใด

[Tkpslc.]

ถ้าใครได้อ่านรีวิวเราแสดงว่าผ่านเล่มแรกมาได้แล้ว ดีใจกับทุกคนด้วย5555 อ่ะมาถึงเล่ม2 เล่มนี้คือชอบเคมีพระเอก-นางเอกมากกกกก แบบอ่านไปเขินไปจนต้องเตือนตัวเองเห้ยเขานับไม่ได้ทำไรกันเลยนะเหวยนี่เขินอะไร งงแต่เขินจริง

มาถึงเล่มนี้ส่วนใหญ่ก็จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับชีวิตคุณหนูฟู่ จะเอาไงต่อ หน้าที่การงานท่านเก้า ประมาณนี้ อ่านเรื่องนี้แล้วชอบอย่างนึงคือได้เรียนรู้เรื่องวัฒนธรรมจีนในอดีตไปด้วย ความคิดชายเป็นใหญ่ การเลือกเสื้อผ้า/ของขวัญ การวางตัวต่อเจ้านาย คนที่มีศักดิสูงกว่า ลูกน้อง เพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียง ค่านิยมฯเหล่านี้ พอเล่มนี้คุณหนูฟู่ก็เริ่มเปล่งประกาย นางเอกฉลาด วางตัวดีสมกับเป็นแม่ศรีเรือนมั่ก อิจฉาพระเอกเลยทีเดียว

[Thanchanok V]

ให้ 3.5 ดาว ยังคงคอนเซิปเดิมคือช้าๆได้พร้าเล่มงาม? การเล่าเรื่องมีความเนิบนาบคล้ายๆเล่มแรกแต่เหมือนเครื่องที่อุ่นจนร้อนแล้วกำลังเร่งความเร็วขึ้นอย่างแนบเนียน เล่มนี้เลยไม่ง่วงเท่าเล่มแรก แถมมีเรื่องราวหลายๆเรื่องชวนให้ติดตาม วางไม่ลงเลยเหมือนกัน พระนางมีความปากไม่ตรงกับใจบ้าง มีเกร็งๆและไว้ตัวระหว่างกันเป็นเล่มอื่นอาจจะรำคาญไปแล้วแต่นางเอกของเราทำให้เราพอจะเข้าใจความลังเล กลัวเป็นตัวถ่วง ห่วงแม่ แต่ก็ชอบท่านเก้า
ส่วนท่านเก้า ยิ่งอ่านยิ่งละมุน

[Noot]

นางเดินทางมาถึงเมืองซีอานซึ่งเป็นจุดนัดพบของท่านเก้ากับพรรคพวก จากนี้นางกับท่านเก้าคงต้องแยกทางกัน ทว่านางรู้สึกปวดใจเหลือแสน ฝ่ายท่านเก้าก็เป็นห่วงนางมากเช่นกัน ระหว่างที่ละล้าละลังกันอยู่นั้น นางก็พยายามหว่านล้อมให้ท่านเก้าและพรรคพวกรับราชการทหารตามที่ได้รับทาบทาม ล้างประวัติความเป็นมาให้ขาวสะอาด ท่านเก้าตกลง นางโล่งใจไม่ทันไร ก็ได้รับข่าวจากคนที่นางไหว้วานให้ไปส่งสารถึงท่านแม่ว่าฟู่ฮูหยินเดินทางไปเมืองหลวงเสียแล้ว

[Kanye]

Fianlly our hero’s history was revealed. (It didn’t surprise me tho) This book discloused pretty much about what hadn’t been mentioned/explained in book one. And the characters development is growing, clearly and remarkably. Lastly, should I say, the couple chemistry is… too strong no one could deny.

[Kittenlittle]

เล่มนี้อ่านแล้วเขินไปด้วยเลย แม้ว่าพระนางยังไม่ได้เปิดใจว่าชอบพอกัน แต่การกระทำที่แสดงออกมานี่รู้เลยว่าให้ความสำคัญกันเป็นพิเศษ มันหวานมากเลยนะแบบนี้ ชอบๆ การพัฒนาความสัมพันธ์ของพระนางแบบค่อยๆเป็นค่อยๆไป มีที่มาที่ไป บรรยายได้ดีเลย เนื้อเรื่องในเล่มดูเรื่อยๆ อ่านไปแล้วไม่แน่ใจว่าโครงเรื่องหลักคืออะไร แต่อ่านได้เพลิดเพลินมากค่ะ

[Rintea W]

อืม 😟 บรรยายละเอียดจนเห็นภาพเลย
เล่มนี้พระเอกนางเอกเริ่มมีใจให้กันบ้างแล้ว🥰 แต่ยังไม่กล้าเปิดเผยกันมากนัก
ฝ่ายคุณหนูฟู่ก็กังวลเรื่องจรรยาวนเวียนจนต้องมาร้องไห้อยู่คนเดียวบ่อยๆ😫จนน่ารำคาญ ไม่มีใครทำอะไรเลย คิดเองกังวลเอง
ท่านเก้าเขาก็งงสิ ยอมทุกอย่าง อยากจะจีบจะเข้าหาใจจะขากแต่แม่นางฟู่เดี๋ยวก็หลบ เดี๋ยวก็เขินอาย อิหยังหว่า

[Mink]

เล่ม 2 ก้ยังน่าติดตามในความสัมพันธ์ของตัวละครอยุ่ แอบลุ้นตัวโกง ด้วยความที่พระนางสุภาพบุรุษสุภาพสตรีสุดๆ รักกันแค่ไหนก้ไม่มีแตะเนื้อต้องตัวกัน ดูลึกซึ้งดี ช่างกลางเล่มแอบน่าเบื่อนิดนึง แต่เริ่มมาสนุกตอนทายๆเล่มละ เพราะเริ่มมีเรื่องราวที่ให่ชวนติดตามบ้าง

[Phenphan Punlertwongsakul]

ตอนแรกอ่านเล่ม1คิดว่าจะไม่รอดพอผ่านครึ่งเล่มเป็นช่วงเดินทางแล้วค่อยสนุกขึ้นมาหน่อยอ่านตอนแรกปูพื้นเรื่องนางเอกยาวมากญาติเยอะหลังๆเริ่มสนุกชอบเคมีพระนางมันดูมีพัฒนาการแบบค่อยเป็นค่อยไปไม่หวานมากแต่อ่านแล้วฟิน

[Cinnamon]

เคมีพระนางมันฟินจริง ๆ แม้เล่มนี้จะยังไม่ได้พูดเผยความในใจ และยังคงมีเรื่องคิดคาดเดากันเองในใจให้คนอ่านลุ้นปนขัดใจในความกระมิดกระเมี้ยนอยู่บ้าง (ขัดใจแบบแง่ดีนะ แบบจุ๊บกันทีเหอะ 5555) แต่ก็นับว่าหวานละมุนไม่หยอก มีฉากบู๊ กับเรื่องตื่นเต้นมาเพิ่มความสนุกด้วย แม้ยังเอื่อยอยู่บ้างแต่ก็นับว่าไม่เลว

[Angkana Prayoon]

เล่ม 2 ยังคงมีตัวละคร เข้ามาเพิ่มเรื่อยๆ ดำเนินเรื่องเนื่อยๆ แบบ 1 ตอน 1-2 วันได้ บทจะดำเนินเรื่องเร็วก็จะแบบ ผ่านมากว่า กี่วัน กี่เดือนประมาณนี้ เล่มนี้ยังไม่มีอะไรมาก กล่าวถึงการเป็นอยู่ ดำเนินชีวิต การจัดการของนางเองซักส่วนใหญ

[Choky Omma]

ท่านเก้าสายเปย์ มีน้อยให้มาก มีเท่าไหร่ให้น้องฟู่เก็บหมด เล่มนี้จะเริ่มกุ๊กกิ๊กบ้าง

[Mam]

The pace starts to slow and things taking a different direction than I thought.

[Mari]

เรื่อยๆเอื่อยๆเหมือนเล่มแรก แต่เริ่มมีความหวานของพระนางมากขึ้น อ่านไปอมยิ้มไป 4.8

[Noo]

มีความเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง นางเอกฉลาดมากก ท่านเก้าเริ่มเปย์หนักละ 555

[Nancy]

อ่านเพลินเลย เผลอแป๊บๆจบเล่ม

[4e3a]

เล่ม 2 ยังเรื่อยๆอยู่ ตัวละครเยอะมาก เยอะกว่าเล่มแรกอีก มาแทบหมดกองทัพ อ่านไปสักพักงง ต้องเปิดย้อนไปดูว่าเป็นใคร สัมพันธ์กับใครอะไรยังไง เล่มต่อๆไปหวังว่าจะสนุกเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ

[Courtnee Howell]

Review posted on book 1

or

See my TikTok Review: https://www.tiktok.com/@randomtiggy/v...

[Miryam]

English Title: The Road to Splendor

[Nuna Imruetai]

ผ่านมาแล้วสองเล่ม ก็ยังดำเนินเรื่องได้อย่างเนิบนาบ โดยส่วนตัวไม่ชอบบุคลิกนางเอกที่หยุมหยิม คิดเองเออเองมาก เลยคิดว่าไม่ไปต่อละ

[Pollarin]

เล่มนี้ดำเนินเรื่องเร็วขึ้น ไม่มีช่วงอืดเอื่อยอีก แต่ก็ยังอยู่ในขั้นปูทางเส้นเรื่อง บ่มเพาะความรู้สึกพระนางกันอยู่ (ถึงจะรู้ใจกันแล้วทั้งคู่ แต่นางเอกยังงีกๆ งักๆ อยู่ ถือว่าเป็นขั้นบ่มเพาะละกัน)

ช่วงแรกมีฉากที่แสดงให้เห็นถึงความเฉลียวฉลาดของนางเอกอยู่ ทำให้พระเอกเปลี่ยนใจนู่นนี่ ตรงนี้สำหรับเราคือทำให้นางเอกดูเก่ง แต่กลับกันทำให้พระเอกดู...ไม่รอบคอบไปหน่อย จากการอ่านเท่าที่ผ่านมาพระเอกควรเป็นผู้นำที่คิดรอบด้านกว่านี้ การบอกว่าถ้านางเอกไม่ทักก็อาจจะไม่ได้ทบทวน ตรงนี้ทำให้ความเก่งดูดร็อปไปหน่อย

พระเอก...ท่านเก้าของเรา ดูเหมือนจะรู้ใจตัวเองได้เร็วมาก ดี55555 ความน่ารักยังมาอย่างต่อเนื่อง ชอบความเอาใจใส่ในทุกการแสดงออกของนางเอก แม้จะทำผิดทำถูกเพราะไม่คุ้นไปบ้าง แต่ทุกอย่างล้วนจริงใจ ชอบๆ

นางเอก..หลายคนอาจคิดว่านางชอบเวิ่นเว้อคิดมาก มากเรื่องนู่นนี่ สำหรับเรานี่คือตัวละครที่มีมิติมากเลย มีความเป็นผู้หญิงในส่วนเรื่องคิดมากเกี่ยวกับอนาคตตนเอง (การออกเรือนต่างๆ) ครอบครัวพระเอก อนุภรรยา กังวลเรื่องสถานะพ่อตาลูกเขย ทั้งยังกังวลเรื่องฐานะของตัวเองที่ถือว่าตายไปแล้วอีก

การที่นางจะคิดมากบ้าง ทำตัวงี่เง่าปั้นปึ่งบ้าง เราคิดว่านี่อยู่ในเกณฑ์ที่ยังเป็นมนุษย์ปกติ อีกทั้งก็ไม่ได้งี่เง่าจนดูโง่ พอตริตรองจัดเรียงความสำคัญในใจได้ หรือรู้ตัวว่านี่ไม่ใช่เวลา นางก็หายปั้นปึ่ง กลับมามีความคิดความอ่านเหมือนเดิมแล้ว จุดนี้ก็เป็นอีกจุดที่ชอบ

ช่วงครึ่งหลังไปท่านเก้าก็หายหน้า..กลายเป็นบันทึกประจำวันคุณหนูฟู่ไปเลย55555 แต่ก็สนุกดี ชอบความมีความคิดของนางเอก ดูแลการบ้านการเรือนไม่ขาดตกบกพร่อง ซึ่งตรงนี้ประทับใจมาก นิยายที่เคยอ่านมาไม่ค่อยให้นางเอกแสดงฝีมือด้านการเรือนเท่าไหร่ อย่างตอนบอกว่าต้องนำอะไรติดตัวไปด้วย พวกเสื้ออย่างละสามแบบนั้น โห...อึ้งไปเลย

อ้อ อ่านแต่เรื่องคุณหนูตระกูลสูงกับท่านอ๋องเทพไร้เทียมทานมานาน เห็นแต่คู่ที่สมบูรณ์แบบ พอได้กลับมาอ่านตั้งแต่การเริ่มต้นของเรื่องนี้แล้ว มีความประทับใจร่วมด้วยมาก เหมือนได้เริ่มไปด้วยกัน

ที่ผ่านมาพระเอกเก่งสุดไรสุด พอเห็นท่านเก้าค่อยๆ เริ่มจากตำแหน่งเล็ก หนูฟู่เฝ้าเหย้าเรือน เหมือนเริ่มต้นกันใหม่ (แม้จะมีเงินมากมาย แค่กๆ) บวกกับความคิดพระเอกที่ว่า ก่อนหน้านี้เลื่อนลอยเป็นอิสระ พอนางเอกเข้ามาในชีวิตก็ทำให้ทุกอย่างมั่นคงเป็นระเบียบขึ้น....ตรงนี้อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นมากเลย มันเป็นความคิดของผู้ชายที่มองอนาคต คิดลงหลักปักฐาน มีภรรยาดีงามชัดๆ!

ป.ล. เล่มนี้น้องอาเซิงก็ยังน่ารักกกกกก โตมาเป็นวัตถุดิบ (?) ที่ดีของชาตินะลูกกกก

ป.ล.ล. อนุบ้านข้างๆ น่าตบมาก หนูฟู่เป็นคุณหนูก็พูดแต่เรื่องมีสมอง เราคนธรรมดาอ่านแล้วปรี๊ดเวอร์ ยิ่งตอนน้องชายปีนขึ้นบ้านนี่หืมมมมมมมมม ท่านเก้ากลับมา!!

ป.ล.ล.ล. ตัดจบได้ทำร้ายจิตใจมาก เราซื้อมาดองแค่สองเล่ม ต้องรออีกกี่วันกว่าหนังสือจะมาส่ง ฮือออออออออออ



-2-

ความรักของทั้งคู่ อาจไม่ได้เริ่มพร้อมกัน แต่กลับรู้สึกตัวพร้อมๆ กัน

เพียงแต่ท่านเก้าเป็นคนแสดงออกมาอย่างชัดเจนกว่า ท่าทีขัดเขินพวกนั้นแค่อ่านยังยิ้มตาม จะน่ารักไปแล้ว

ท่านเก้างุนงงไม่เข้าใจท่าทีของคุณหนูฟู่ แต่เราเข้าใจนางอยู่นะ ฮ่า ก็ถูกปลูกฝังบ่มเพาะมาอย่างนั้น ต่อให้รักกันชอบกันปานจะกลืนกินก็คงเปิดเผยออกไปไม่ใช่ง่ายๆ ความหน้าบางของกุลสตรีก็เรื่องนึง แต่อีกเรื่องนึงเป็นเพราะตัวเองอยู่ในสภาพที่ไม่มีสถานะอะไรมากกว่า ช่างเรื่องนังเถอะ คุยเรื่องผู้ชายดีกว่า5555555

ความรู้สึกว่าถึงจะตั้งใจดีด้วยอยู่แล้ว แต่ไม่ถามถูกผิดแบบนี้ก็....(เห็นนางอารมณ์ดีขึ้น) ก็ดีแล้วไง

ว่าแต่...อะแฮ่ม ทำไมตอนที่อ่านครั้งแรกถึงได้ดูเขียนอะไรเป็นหลักเป็นการ (กว่าตอนนี้) ขนาดนี้นะ5555

ประโยคที่ชอบก็มี...

ถึงวันหน้าต้องบุกน้ำลุยไฟ เขาก็จะไม่ทรยศต่อความไว้วางใจของนาง

ขืนปล่อยให้นางเก็บกดไว้ในใจนานๆ เรื่องเล็กจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้

พวกสตรีปากไม่ตรงกับใจเช่นนี้เอง ทั้งที่ในใจถือสาสุดประมาณ กลับต้องแสดงท่าทางใจกว้างออกมา

ขอเพียงเป็นผู้ชนะในการวิวาทะคราวนี้ นางยินยอมละทิ้งความรักของมารดา ศักดิ์ศรีของสตรี และเกียรติยศของบุรุษ

-3-

เหมือนของสองปีข้างบนนั่นแหละ

...เอ๊ะ ทำไมเขียนไม่เป็นเรื่องเป็นราวยิ่งกว่าปีที่แล้วอีก55555

ก็อ่านซ้ำไม่รู้กี่รอบแล้วนี่นา ไม่มีอะไรใหม่ๆ หรือเรามีความคิดใหม่ๆ อะไรหรอก~ ยังไม่ผ่านมาเนิ่นนานขนาดนั้น~

[รำพึง ลำพัง]

เขาคิดอย่างทะนงตนว่า หากนางยังกล้าฝากชีวิตไว้กับเขา เขายังมีอะไรต้องหวาดกลัวด้วยหรือ

ชอบอะไรค่อยเป็นค่อยไปแบบนี้ดี ถึงแม้จะเหนื่อยกับการเดินทางของเหล่าพระนางเหลือเกิน

[Wanyiwa]

รีวิวรวม 7 เล่มแบบไม่สปอยล์นะคะ

นางเอกเป็นลูกขุนหนูตระกูลสูงศักดิ์ แต่วันหนึ่งกลับถูกปรักปรำว่าลักลอบคบกันกับบุรุษผู้หนึ่งแบบผิดประเพณี ทำให้นางถูกครอบครัวกักตัวไว้ในอารามแห่งหนึ่ง นางคิดว่ารอจนเรื่องซาไปก็จะได้กลับตระกูลและแต่งเข้าสกุลที่หมั้นหมายกันมาแต่เด็ก ใครจะนึกว่าเรื่องราวกลับบานปลายจนเกือบเอาตัวไม่รอด โชคดีที่ได้วีรบุรุษคนหนึ่งช่วยชีวิตไว้

เล่าเรื่องราวของนางเอกโดยเริ่มต้นที่ช่วงวิกฤติของชีวิต ได้พบเจอผู้คนมากมายและต้องฝ่าฟันอุปสรรคต่าง ๆ ไปเรื่อย ๆ ค่อย ๆ บ่มเพาะให้นางเอกเติบโตพร้อม ๆ กับการเรียนรู้นิสัยใจคอของพระเอก เนื้อเรื่องไม่หวือหวา ก็จะมีช่วงเนือยบ้าง เบื่อบ้าง ติดหนึ่บบ้าง คู่พระนางฉลาดและรู้เท่าทันกันดี แล้วเขาก็หวานกันมาก รักกันดื่มด่ำ แต่ไม่รู้เพราะอะไรเราถึงไม่ค่อยรู้สึกถึงเคมีคู่พระนางเท่าที่ควร

กว่าค่อนเรื่องจะเล่าเรื่องราวชีวิตนางเอกและคนรอบตัวแบบค่อนข้างละเอียด ไล่หาต้นตอจุดวิกฤติของชีวิตนางเอกไปจนถึงการไล่เคลียร์ปัญหาฝั่งพระเอก แต่ตอนจะจบกลับรู้สึกเหมือนเล่าเรื่องแบบข้าม ๆ และถูกตัดจบแบบค้าง ๆ คา ๆ ตัวลาสต์บอสอยู่ดี ๆ ก็ปิดจ๊อบ พระเอกถูกทิ้งค้างเต่อไว้อยู่กลางสนามรบ แล้วบรรดารุ่นลูกทั้งหลายก็ดูเหมือนจะเปิดปมค้างไว้ (เพื่อส่งต่อไปยังภาคต่อไปหรือยังไงนะ) จะดีกว่านี้หากมีเพิ่มอีกซัก 1-2 บทหรือภาคพิเศษที่จบได้เคลียร์กว่านี้ค่ะ

[Patrawan Dear]

#พราวพร่างบุปผาตระการ เล่ม 2 / จือจือ

เล่มสองของเรื่องก็ยังคงเดินเรื่องไปอย่างช้าๆค่ะ ในเล่มนี้เราจะได้รู้ความเป็นมาของพระเอกเสียที หลังจากที่สงสัยมากมาจากเล่มแรก ในขณะเดียวกันก็เริ่มเห็นการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างพระนางที่เป็นไปแบบค่อยเป็นค่อยไป เธอมองฉัน ฉันมองเธอ จดๆจ้องๆกันอย่างน่ารัก น่าเอ็นดู มีความอุ่นในอารมณ์ อ่านแล้วเขินตามค่ะ

พระเอกเป็นคนดี กล้าหาญและมีน้ำใจ คิดเผื่อนางเอกเสมอ มีความเปย์เต็มที่ ส่วนตัวนางเอกก็มีความเป็นแม่เรือนมาก รู้จักคิด ไม่งอแงวุ่นวาย เผื่อแผ่คนรอบข้าง ต่างฝ่ายต่างพยายามคิดในแง่มุมของอีกคน สกิลการแก้ปัญหาเมื่อต้องครองตัวคนเดียวระหว่างท่านเก้าไม่อยู่นี่ น้องฟู่กินขาดค่ะ มีทั้งสติ และสตางค์ (ที่ท่านเก้าให้ไว้) ครบถ้วน นับเป็นคู่ที่สมกันดี ราวกับเป็นสามีภรรยาทั้งที่ยังไม่เอ่ยปากฝากรักกัน

อ่านเรื่องนี้ไม่ต้องคาดเดาอะไรให้วุ่นวายค่ะ โทนอารมณ์ของเรื่องเป็นเหมือนเดินอยู่ริมลำธารที่มีน้ำใสไหลเย็น จุดหมายไม่ต้องเร่งรีบ มีเวลาชมนกชมไม้ริมธาร ชุ่มฉ่ำใจไปอีกแบบนะคะ :)