Αντίθετο ημισφαίριο 4: Ιστορίες μυστηρίου και φαντασίας

Αντίθετο ημισφαίριο

by Αλέξανδρος Μυροφορίδης (Editor), Ναούμ Θεοδοσιάδης, Ευλαμπία Τσιρέλη

Τριάντα φίλοι της μυθοπλασίας και του μυστηρίου, σε διηγήματα που ξεπερνούν κατά πολύ τη συγκέντρωση θεματικών και το αφηγηματικό ρεπερτόριο των προηγούμενων εκδόσεων. Ένα κράμα εμπειρίας, ταλέντου και ενθουσιασμού από τριάντα συγγραφικά 'αντίθετα' διηγήματα, πλασμένα σε κόσμους τόσο διαφορετικούς και τόσο όμοιους με την πραγματικότητα. Αυτό που συμβατικά ορίζουμε ως πραγματικότητα.
Στις σελίδες του τέταρτου τόμου, το μοντέρνο δράμα περπατά σε κακόφημους δρόμους αναζητώντας λύτρωση, συγκρατεί τα δάκρυα του και μάχεται να επιβιώσει σε καιρούς ανέχειας, αναζητά τη μουσική από το ανοιχτό παράθυρο και παρακολουθεί ανήμπορο τη ζωή του να περνά, ερωτευμένο ακόμη με αυτή.
Η επική φαντασία σκαρφαλώνει σε απρόσιτες και χιονισμένες κορυφές, ορκίζεται να τηρήσει μια παλιά υπόσχεση, ανοίγει την πόρτα στους λιμούς που σπαράσσουν την ανθρωπότητα, γεύεται με πανούργο τρόπο γλυκόπιοτο κρασί.
Μύθοι γράφονται για την εξορκίστρια και τις δεκατέσσερις γυναίκες που πιάνουν τον χορό και βαδίζουν με λευκό μπαστούνι στους διάδρομους ξακουστής βιβλιοθήκης.
Στο μέλλον, οι εραστές της ιστορίας σκοτώνουν την ερωμένη τους, σκιτσάρουν έναν δολοφόνο και αναπολούν τις μέρες του καλοκαιριού στο ποτάμι. Υπακούουν την παγκόσμια ντιρεκτίβα 33 και επικοινωνούν κρυφά με τον εκδότη τους σε άλλο πλανήτη.
Τη νύχτα, οι ήρωες κρύβονται τρομαγμένοι από τον θόρυβο ενός ποδηλάτου, εξουσιάζονται από άφθαρτα βιβλία, εγκλωβισμένοι σε γυάλινο κύβο ή στο ρεαλιστικότερο ηλεκτρονικό παιχνίδι όλων των εποχών. Σε νυχτερινή περίπολο εκεί έξω, μάχονται ενάντια σε απόκοσμα πλάσματα.
Όποια και αν είναι η ευφάνταστη προέλευση και ο συγγραφικός ρεαλισμός της κάθε ιστορίας, το Αντίθετο Ημισφαίριο διατηρεί και ενισχύει στον τέταρτο τόμο του το ελεύθερο βήμα για νέους και παλιότερους συγγραφείς της λογοτεχνίας μυστηρίου και φαντασίας. Ωριμάζει και εξελίσσεται μέσα από τις ιστορίες του.

337 pages, Paperback

First published April 1, 2017

About the author

Ο Αλέξανδρος Ν. Μυροφορίδης είναι αφηγητής, συγγραφέας και ιδρυτής της δημιουργικής ομάδας βιωματικών δράσεων Gamecraft. Επιμελείται και συμμετέχει με δικές του ιστορίες στην τετράτομη πλέον συλλογή διηγημάτων μυστηρίου και φαντασίας, με τίτλο «Αντίθετο Ημισφαίριο», την οποία δημιούργησε το 2011. Έχει δημοσιεύσει διηγήματα και σε άλλες ανθολογίες μυστηρίου. Είναι πτυχιούχος του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Δημιουργική Γραφή» του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην Παιδαγωγική Σχολή Φλώρινας και συνεχίζει ως υποψήφιος διδάκτορας στην ίδια σχολή.

Reviews

[Ευθυμία Δεσποτάκη · Rating 4 out of 5]

Πάει καιρός που διάβασα μια ανθολογία διηγημάτων (πάει να πει, από πολλούς συγγραφείς) και μου είχε λείψει αυτό το χαρούμενο μπέρδεμα φωνών και ειδών και ανησυχιών, που συναντά κανείς σε ένα τέτοιο βιβλίο. Ξεκίνησα αναγνώστης βαρύς, αλλά σύντομα οι σελίδες πήραν να πετούν: είχα, βλέπετε καιρό, να διαβάσω ανθολογία και να μην βαρυγκομώ, να 'χουν τα κείμενα μέσα της φωνής δικής τους και ένα κάποιο λόγο ύπαρξης.

Βρήκα πράγματα που δε μου άρεσαν, ναι. Πράγματα που τα βρήκα ανούσια ή εντελώς έξω απ΄τα γούστα μου, κάποιες φορές ακόμα και εξαιρετικά τετριμμένα, ή οριακά κακογραμμένα. Αλλά αυτά είναι αναμενόμενα σε ένα βιβλίο με τριάντα διαφορετικούς συγγραφείς.

Αλλά αξίζει τον κόπο, όταν έχεις ανάμεσα στα -λίγα- τέτοια ατοπήματα, σπαρμένα διαμαντάκια, όπως ο "Αέναος" του Μάριου Δημητριάδη (που με κάνει να θέλω να διαβάσω άμεσα το Αγκαλιάζοντας το Έρεβος), ο πικρότατος "Ορφέας στον Άδη" (το καλύτερο κείμενο του Ναούμ Θεοδοσιάδη που έχω διαβάσει ως τώρα), το "Δέρμα που ανθίζει" (μια πετυχημένη δοκιμή της Δήμητρας Νικολαϊδου να επιδαψιλεύσει υψηλάς τιμάς στον Κλαρκ Άστον Σμιθ), το "Κρασί του Ίλρισιν" της Βάγιας Ψευτάκη (με κλεισίματα ματιού στον Φριτς Λάιμπερ). Είδα επιτέλους τις ικανότητες του Γιώργου Δάμτσιου στον "Ιδανικό του δοκιμαστή" και εκείνες του Ηλία Τσιάρα στο "Χρυσό νόμισμα". Δε θα αμελήσω να αναφέρω το "Συμφωνίες αίματος" του Βασίλη Γεωργόπουλου, που σύρθηκε ως την εκτίμησή μου χωρίς να το πάρω χαμπάρι.

Για άλλη μια φορά ο Αλέξανδρος Μυροφορίδης ανθολογεί και θέτει τον πήχη των Ημισφαιρίων ψηλότερα από κάθε άλλη φορά. Θα τον αγαπούσαμε ούτως ή άλλως, τώρα τον αγαπάμε ακόμα πιο πολύ. Οπότε ελπίζω να μην τον τρομάξω πάρα πολύ κραυγάζοντας ως άλλος βάρβαρος πολεμιστής: Εμπρός για το επόμενο!

[Ηλίας Τσιάρας · Rating 5 out of 5]

Για να είμαι ειλικρινής, είναι στα 4,5 αστέρια αλλά χαλάλι μωρέ! Ας περάσουμε στα στατιστικά: από τα τριάντα(!) διηγήματα, δε μου άρεσαν τα τέσσερα. Τρία τα βρήκα από αδιάφορα ως μέτρια. Δύο ήταν εκπληκτικά, πραγματικά διαμάντια. Αναφέρομαι στα Συμφωνίες αίματος του Γεωργόπουλου και Το χαμένο αυτοκόλλητο του Σαββάκη. Νομίζω για λίγο, κλίνω προς το πρώτο ως το καλύτερο της συλλογής. Το Κρασί του Ίλρισιν της Ψευτάκη μου θύμισε πολύ έντονα Lamora (για καλό το λέω αυτό). Λίγο λιγότερο μου άρεσε Το δέρμα που ανθίζει της Νικολαΐδου. Αν και δε μου αρέσουν ιδιαίτερα οι ντοπιολαλιές και το τοπικιστικό στοιχείο στο Φανταστικό, η Χέρα της Δεσποτάκη με κέρδισε με το αναπάντεχο χιούμορ στην τελευταία ατάκα του νεαρού καθώς και με τη, γνωστή και αγαπημένη πια, γραφή της. Αυτά τα ολίγα. Ραντεβού ξανά σε δύο χρονάκια!