Rafal is een konik en hij leeft met zijn kudde in een natuurgebeid midden in Nederland. Het is een zwaar bestaan voor de paarden nu het winter is. Er ligt een dikke laag sneeuw en de dieren kunnen bijna geen voedsel vinden. In het reservaat worden de koniks niet bijgevoerd en de kudde kan het gebied niet uit om eten te zoeken. Op een dag zien de paarden geen andere uitweg: ze moeten het meer dat de grens van het reservaat vormt oversteken, in de hoop dat aan de andere kant nog wel iets eetbaars te vinden is. Alleen moeten ze daarvoor wel een met sneeuw bedekte ijsvlakte over. Rafal is bang voor het ijs, maar hij beseft dat hij geen andere keuze heeft. Zal hij de overkant halen? en wat staat hem te wachten aan de andere kant van het meer, waar hij nog nooit is geweest?
“Maakt niet uit, Sam. We kunnen hem toch wel poetsen. Daar heeft hij geen naam voor nodig.”
⭐️⭐️⭐️⭐️
Ja deze heeft toch wel een speciaal plekje in mijn hart.
Vind het toch altijd leuk hoe die banden tussen alle paarden weer via via ontstaan. Nu hebben we alleen Benjo nog als losse draad.
Henk en Marie zijn echt pillars of the community hoor, bestonden er maar meer van dat soort mensen, al helemaal in de paardenwereld. Die hebben we hard nodig
Dit was even snel tussendoor omdat ik hem nog op mijn ereader had staan en ik vond het wel een leuk boek! Net als de rest van de Gouden Paarden serie. Ik vond het wat jammer dat we niet kregen te zien hoe Rafal leerde om gereden te worden, maar voor de rest vond ik het weer en leuk boek en nu wil ik Aurea weer opnieuw gaan lezen hahaha.
Gaaf hoe de schrijfster de oostvaardersplassen in haar boek verweven heeft en het verhaal zich daar afspeelt. Vaak langs heen gekomem met de trein en nu een verhaal dat zich daar afspeelt.
Ook dit verhaal heb ik weer samen met mijn dochter van 9 jaar gelezen. Het 4e boek van Christine Linneweever in de gouden paardenserie. Alle 4 achter elkaar. Hoewel het best weer een leuk verhaal is, ben ik inmiddels wel een beetje klaar met al die pony's, maar mijn dochter vond het "het mooiste boek ooit" en besliste dat ik 5 sterren moest geven. Aangezien ik vermoed dat de schrijfster dit boek voor 9jarigen schreef en niet voor 46jarigen, worden het dus 5 sterren.