Zasady savoir-vivre’u to nie sztywny kołnierz, który krępuje nasze wszystkie ruchy. Bywa, że o dobrym wychowaniu świadczy raczej umiejętność sprawnego ich łamania niż ślepe przestrzeganie. Etykietalny anarchista jednak nigdy za człowieka obytego uznany nie zostanie, więc reguły i tak znać trzeba. Które więc zasady łamać, kiedy i w jakich okolicznościach? Autor książki – Wojciech S. Wocław – zawodowy konferansjer, popularyzator wiedzy z savoir-vivre’u, etykiety w biznesie i dress code'u, pisarz, przedstawia nie tylko tradycyjne zasady dobrego zachowania, ale także współczesne wyzwania savoir-vivre’u, proponując przy tym możliwe rozwiązania. Obok tekstów o podawaniu ręki czy posługiwaniu się sztućcami są i takie, w których, z właściwą sobie lekkością, omawia zasady dobrego wychowania w różnych miejscach: na plaży, na górskim szlaku, w Internecie, w świątyniach lub w teatrze. Ułatw sobie życie i sięgnij po praktyczny poradnik współczesnego savoir-vivre’u!
Jako osoba autystyczna bardzo często nie wiem, jak się zachować w różnych miejscach. Mam wrażenie, że inni wszystko doskonale wiedzą, a ja nawet nie jestem w stanie domyślić się, jak dobrze postąpić. Mama miała przy mnie ciężko, bo notorycznie zapominałam mówić „dzień dobry” i „do widzenia”. Teraz mój chłopak szepcze mi do ucha lub pisze dyskretnie, jeśli zapomnę czegoś powiedzieć przy gościach lub w innym miejscu. Totalnie nie mam pojęcia, skąd inni ludzie wiedzą, jak się zachować.
Mówi się, że wszyscy na świecie dostali jakąś listę i książkę o tym, jak się zachowywać, tylko osoby autystyczne nie. Ale to nie jest prawda – osoby neurotypowe po prostu częściej wiedzą, jak się zachować, niż osoby neuroatypowe. Myślałam, że savoir-vivre stosują tylko osoby dorosłe i „poważne”, ale mam prawie 23 lata i nadal nie wiem, co robić i jak się zachowywać, a widzę, że inni to wiedzą. Dlatego, aby poprawić swoje zachowanie wobec innych, chciałam się tego nauczyć – bo gdybym wiedziała, co mówić, kiedy i jak się zachować, mogłabym zdobyć o wiele więcej współprac i znajomości jako Atypowa Dziewczyna.
Właśnie dlatego zaczęłam czytać książkę Savoir-vivre, czyli jak ułatwić sobie życie Wojciecha S. Wocława – i powiem Wam, że tego mi brakowało. Książka to po prostu spis zasad dotyczących zachowania się w różnych sytuacjach: gdy jedziemy do kogoś, jesteśmy na konferencji czy witamy się z partnerami biznesowymi i jeszcze więcej codziennych bardziej sytuacji. Bez zbędnego gadania i bez anegdotek trwających kilka stron. To po prostu konkretny przewodnik, jak być miłym i uprzejmym. Nie wiedziałam, że o to w tym chodzi!
To dokładnie to, czego oczekiwałam – konkretny i praktyczny zbiór zasad dotyczących zachowania się w towarzystwie. Książka jest napisana z humorem, ale jednocześnie wyważona. Poza oczywistym zbiorem zasad i przykładów, autor ciekawie wyjaśnia pochodzenie niektórych zakorzenionych nawyków i tradycji (jak stukanie się szkłem czy przepuszczanie w drzwiach). Wszystkie te wskazówki opiera na najważniejszej zasadzie savoir-vivre’u: życzliwości wobec innych i sprawiania, by czuli się komfortowo w naszym towarzystwie.
Tego zbioru zasad bardzo mi brakowało. Teraz, po niektórych przykrych sytuacjach, wiem już z doświadczenia, jak się zachować, ale z tej książki dowiedziałam się jeszcze więcej. I nie, to nie jest płatna recenzja! Sama wzięłam książkę i zaczęłam ją czytać – a właściwie słuchać na audiobooku – i w momencie olśnienia zdecydowałam się to napisać. (Dodaję to, bo wiele osób myśli, że pozytywna recenzja = zapłacona recenzja).
Wielkie brawa dla autora za napisanie takiego zbioru zasad – bez zbędnych informacji, po prostu konkretnie i jasno. Myślę, że wielu osobom neuroatypowym może to pomóc zrozumieć, jak się zachowywać w różnych sytuacjach i zwiększyć ich pewność siebie. Teraz czuję się pewniej, bo wiem, jak się zachować – i bardzo mi tego brakowało.
Na koniec dodam tylko, że mam nadzieję, iż autor tej książki Wojciech S. Wocław - konferansjer, trener etykiety i wystąpień publicznych przeczyta moją recenzję i zda sobie sprawę, jak bardzo jego książka pomaga osobom neuroatypowym i zagubionym.
Dużo praktycznych porad o tym jak zachowywać się w towarzystwie w sytuacjach prywatnych jak i zawodowych. Zabrakło mi części która mówiłaby o tym jak zachować się w momencie kiedy inni nie przestrzegają zasad Savoir-vivre.