Η άλλη πλευρά του δικού σου καθρέφτη

by Άρης Δεληγιαννίδης

Δεκατρείς σταγόνες αίματος, δεκατρείς εκφορτώσεις φαντασιακής ενέργειας, δεκατρία διηγήματα φαντασίας τρέφονται από το σκοτάδι του μυαλού, δημιουργούν δύσμορφες φιγούρες και επιστρέφουν στον εσωτερικό πυρήνα του εαυτού τους. Στοιχεία, δολοφόνοι, αστροναύτες, προβληματικά παιδιά και ενήλικες, δαίμονες, σκοτεινά όντα, ανδροειδή και υπέρμαχοι αιώνιων ιδανικών, πρωταγωνιστούν σε αφηγήσεις ταυτόχρονα εφιαλτικές και λυρικές, αλλόκοσμες και καθημερινές, όπου το πέταγμα της φαντασίας συνοδεύεται από τα ψυχολογικά αδιέξοδα και τα υπαρξιακά ερωτήματα του σύγχρονου ανθρώπου.

230 pages, Paperback

Published April 1, 2017

Reviews

[Ευαγγελία Παπανίκου · Rating 5 out of 5]

Απόσπασμα από το αγαπημένο μου διήγημα της συλλογής: "Πνευματικές Αναζητήσεις", "Μέρος 3ο"
"[...] Και το κενό που δε μας δημιούργησε, θα φωνάξει πως αυτός που μας προσέχει δεν υπάρχει. Και μονάχα το κενό θα μπορέσει να αγκαλιάσει τον ήχο και την ύπαρξή μας ως κομμάτι του ατέρμονου εαυτού του.
Και μέσα του θα ζούμε αιώνια!
Και αιώνια εσύ θα με ρωτάς αν υπάρχω!
Παραδέξου το. Είναι κάπως κουραστικό.
Ας κάτσουμε, έστω για λίγο, σιωπηλά και ας ατενίσουμε το θαυμαστό κενό.
Ποιος έφτιαξε το κενό;
Ε, άντε στο διάολο!"

[Γιώργος Δάμτσιος · Rating 5 out of 5]

​ Αν και πρόκειται για το ντεμπούτο βιβλίο του συγγραφέα, τυγχάνει να γνωρίζω ήδη αρκετά καλά το στυλ του, μιας και έχω διαβάσει και τα τέσσερα συλλογικά βιβλία στα οποία έχει συμμετάσχει. (“Αντίθετο ημισφαίριο 2 και 3” από εκδόσεις gamecraft, “το έπος της φαντασίας: αδιέξοδο”, από εκδόσεις iWrite και “τρόμος”, από εκδόσεις Ανάτυπο). Κάτι που προφανώς με βοήθησε να εγκλιματιστώ ακόμα ευκολότερα στο συγγραφικό του στυλ.

Πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων, που ένα από τα βασικά της γνωρίσματα είναι η ποικιλία. Συγκεκριμένα, το βιβλίο είναι χωρισμένο σε τρία κομμάτια. Το πρώτο έχει να κάνει με την επιστημονική φαντασία, το δεύτερο με τον τρόμο (σκοτεινή φαντασία) και το τρίτο με την αισθηματική φαντασία. Στο ενδιάμεσο αυτών, υπάρχουν και μερικά εξτρά κομμάτια, που δίνουν επιπλέον πινελιές διαφορετικότητας στο όλο εγχείρημα…

Πολύ διαφορετικοί είναι επίσης και οι πρωταγωνιστές των ιστοριών. Ανδροειδή, αστροναύτες, σκοτεινά όντα, προβληματικές προσωπικότητες, όλοι είναι εδώ, και ο καθένας έχει να πει κάτι στενόχωρο, σκοτεινό ή αλλόκοσμο. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει αναγνώστης του φανταστικού που να μη βρει αρκετές ιστορίες της αρεσκείας του σε αυτό το βιβλίο. Στον αντίποδα βέβαια, είναι μάλλον δύσκολο να του αρέσει κάθε στυλ και υπό-ειδος.

Ένα από τα κυριότερα στοιχήματα του βιβλίου ωστόσο είναι η γλώσσα. Ο συγγραφέας, κατ’ επιλογήν του, έχει επιλέξει να γράφει λίγο πιο “ψαγμένα”. Συχνά-πυκνά, τα νοήματα βρίσκονται μέσα στις λέξεις. Μερικές προτάσεις κρύβουν και διπλές έννοιες μέσα τους, έννοιες που μπορεί να γίνουν αντιληπτές μόνο με προσεκτική ανάγνωση ή ακόμα και επανάληψη. Κι αν αυτό ακούγεται αποτρεπτικό, να υπογραμμίσω ότι δεν είναι απαραίτητα. Περισσότερο μοιάζει με ένα στοίχημα του ίδιου του συγγραφέα με το αναγνωστικό του κοινό. Σαν παράδειγμα, μπορώ να παραθέσω και τη δική μου εμπειρία από αυτό το στοίχημα: μεταξύ των τριών ειδών, μιλώντας γενικά, το λιγότερο αγαπημένο μου είναι η επιστημονική φαντασία. Και όμως, στο βιβλίο αυτό, ακριβώς επειδή βρήκα βαθύτερα νοήματα, το συγκεκριμένο είδος ήταν και αυτό που με κέρδισε περισσότερο! Ειδικά δε για τη “σκόνη του τέλους”, δηλώνω ότι τη συγκαταλέγω στα δέκα πιο αγαπημένα ελληνικά διηγήματα!

Συνοψίζοντας λοιπόν, να πω ξανά ότι το βιβλίο θα το θυμάστε σίγουρα για την ποικιλία του, ενώ θα δοκιμαστείτε λίγο παραπάνω απ’ ό,τι συνήθως με τη γραφή του.

Εγώ το έκανα άφοβα και δικαιώθηκα!

[Ευθυμία Δεσποτάκη · Rating 3 out of 5]

Πιθανόν να μην είναι το στυλ μου αυτού του είδους οι ιστορίες: προσπαθούν σε μεγάλο βαθμό να υπεραναλύσουν το θέμα τους, να το κάνουν να δείξει βαθύ ή/και βαθυστόχαστο. Οι αληγορίες συνήθως δε με συγκινούν. Αν ήταν εξαιρετικά-beyond-all-reason καλογραμμένες ίσως να μπορούσα να τις ευχαριστηθώ περισσότερο. Ωστόσο μιλάμε για το πρώτο βιβλίο ενός ανθρώπου, που δοκιμάζει τις δυνάμεις του στο διήγημα, οπότε δε θα πρέπει να γίνουμε αυστηροί. Περιμένω το επόμενο με μεγάλο ενδιαφέρον, ακόμα κι αν η θεματολογία του είναι παρόμοια με εκείνη του "καθρέφτη".

[Γιάννης Τοτονίδης · Rating 5 out of 5]

Ο Άρης Δεληγιαννίδης είναι ένα πολυ-πρόσωπο άτομο. Πιθανόν να τον γνωρίσατε ως γιατρό (έχει διδακτορικό και ειδικότητα στην καρδιολογία), ίσως ως σκηνοθέτη (έχει τελειώσει τη Σχολή Κινηματογράφου του Α.Π.Θ., ενώ μια μικρού μήκους ταινία του έχει αποσπάσει διάκριση σε φεστιβάλ του εξωτερικού), ίσως από τις πολλές γνώσεις του στη μουσική (την Υπέρτατη και απορώ πώς δεν παίζει σε κάποια μπάντα), αλλά σίγουρα θα τον έχετε γνωρίσει ως συγγραφέα.
Το πρώτο του βιβλίο αποτελείται από 13 διηγήματα σκοτεινής φαντασίας. Διαβάζοντας το ένα μετά το άλλο, εκείνο που διαπίστωσα από νωρίς ήταν ότι ο Άρης, από το μπουσούλημά του στη Λογοτεχνία, έκανε ένα πάρα πολύ σημαντικό βήμα: καθιέρωσε το προσωπικό του ύφος. Με τη μοναδικότητα της γραφής του χάραξε έναν ιδιαίτερο τρόπο αφήγησης. Οι περιγραφές του είναι ξεχωριστές και μοναδικές. Τόσο ως προς τον τρόπο τοποθέτησης των λέξεων στις προτάσεις του, που τις απογειώνουν, όσο και ως προς την πρωτοτυπία της σκέψης προσδίδοντας στο έργο του αυτό που έγραψα αρχικά: προσωπικότητα.
Ακόμη και οι τίτλοι των διηγημάτων αναδύουν την ποιητικότητα του περιεχομένου τους. Χαρακτηριστικά στοιχεία που ξεδιπλώνονται κατά την ανάγνωση είναι η ιδιαίτερη αγάπη του στη Μουσική, η χρήση αλληγοριών και οι λέξεις διαμάντια, με τις οποίες ντύνει τις ιστορίες του (δεν ντρέπομαι να ομολογήσω ότι ορισμένες τις σημείωσα ως ιδιαίτερες). Ανάμεσα από τα πολλά διηγήματα που μου άρεσαν, ξεχώρισα -για προσωπικούς μου λόγους- το “Ψυχοτρόπος Αλήθεια”, για την ευφάνταστη ιδέα του και το “Αιώνια”, για την ομορφιά που ανέδυε. Επίτηδες δεν αναφέρω “Το Κουτί”, γιατί είναι το διήγημα πάνω στο οποίο βασίστηκε η βραβευμένη μικρού μήκους ταινία του, την οποία μνημόνευσα στην αρχή του κειμένου και είναι "πολυεπίπεδη".
Ανά διαστήματα έχω διαβάσει διακρίσεις του Άρη σε διάφορους διαγωνισμούς. Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό είναι η φυσική συνέπεια της ενασχόλησής του με τη συγγραφή. Είμαι βέβαιος ότι είναι ένα από τα ανατέλλοντα ονόματα στο χώρο του Φανταστικού και ανυπομονώ να δεθώ το συντομότερο με “Το Λουρί Της Τρέλας” του...

[Nikos Avramidis · Rating 5 out of 5]

Πολύ ωραία συλλογή ανεξάρτητων διηγημάτων.