小鎮食堂

รสชาติอาหารจานครอบครัว #1

by Eiko Yamaguchi, 山口惠以子, 張智淵 (Translator)

手現作的炸豬排、炸牡蠣海味十足的汁液在嘴裡散開……
這裡是小鎮食堂，陪你度過平凡一天的尾聲～
親手現作的炸豬排、炸牡蠣海味十足的汁液在嘴裡散開……
這裡是小鎮食堂，陪你度過平凡一天的尾聲～

肚子餓的時候，請走進來，
餐館阿姨親手製作的一碟菜、一碗湯，
撫慰你垂涎的舌頭和需要縫補的心。

人生就像料理，日常生活的味道、香氣是一種羈絆，
小鎮食堂的阿姨一面費心製作美味的平民料理，一面吐糟犀利的人生觀；
肚子餓沒辦法作戰，挫折時一炸蝦配塔塔醬、燉牛肉，
愛情的魔法消失時，來吃一碗冷茄子烏龍麵吧～

一道道料理洋溢人情味，陪你暖心，
陪你消化小日子裡的酸甜和憂愁。

小鎮食堂——初餐館日常酒菜，暖胃開張：
◇香氣和味道不是以加法，而是以乘法發揮加乘效果。
◇誠心誠意用雙手做出來給別人吃的食物，都是靈魂食物。
◇雖然菜單上沒有，但是如果有時間、有材料，任何餐點都替客人做。
◇可以不必顧慮旁人，悠閒吃喝，滿臉愉悅走出餐館。

Genres: Slice Of Life, Novels, Japanese Literature, Fiction

256 pages, Paperback

First published August 1, 2015

Reviews

[Aom Tungkananukulchai · Rating 4 out of 5]

4.25 / 5 - ใครชอบซีรี่ส์ Izakaya Bottakuri ใน Netflix (หรือเรื่องอื่นๆในแนวเดียวกัน) น่าจะชอบเล่มนี้ค่ะ อารมณ์ร้านอาหารรสชาติครอบครัว ศูนย์รวมใจคนในชุมชน พล็อตเรียบๆ แต่อ่านแล้วหิวมากกมากก

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

อ่านเรื่องนี้แล้วหิว หิวมาก หิวมากที่สุดเลย ทำไมคนเขียนบรรยายได้น่ากินขนาดนี้

อ่านจบอยากไปเที่ยวญี่ปุ่นไปตระเวนกินท้องถิ่นตามตรอกซอกซอยให้หมดเลย ท้องร้องหนักมากกกก

สภานที่ดำเนินเรื่องราวคือ ‘ร้านฮาจิเมะ’ ร้านอาหารเล็กๆแนวครอบครัว ขายอาหารชุดง่ายๆ มีเมนูเปลี่ยนไปตามแต่ละวัน มี ‘ฟุมิ’ ลูกสะใภ้ และแม่สามี ‘อิจิโกะ’ ช่วยกันทำอาหาร

มีเรื่องราวความทรงจำดีๆ เรื่องแปลก เรื่องตื่นเต้นเกิดขึ้นที่ร้านนี้มากมาย เหล่าลูกค้าขาจร ขาประจำ ต่างผลัดเปลี่ยนเวียนมาไม่ขาดสาย

เล่มนี้ถูกใจคนชอบกินมากๆ อาหารมันเยียวยาจิตใจได้จริงๆ ท้ายเล่มมีเมนูอาหารมาให้ด้วยนะ โอ๊ยยยหิวววววว

[Celeste · Rating 4 out of 5]

รู้แต่ว่าอ่านแล้วหิว น้ำลายไหลตลอด 5 ตอนเลยได้ไปจบที่ร้านอาหารชุดแนวเดียวกันแถวฟูจิซูเปอร์มาร์เก็ตอะค่ะ 😂 บรรยายละเอียดจนเอาไปทำได้จริงเลยนะคะ เสียดายสั้นไปหน่อย อยากรู้ว่าบันริคุงจะเอาไงกับทางร้านต่อด้วยค่ะ

ในเรื่องเราชอบฟูมิซังที่สุด เคยเป็น Buyer ห้างใหญ่สุดเท่ขนาดนั้นแต่ทิ้งไปเพื่อกอบกู้ร้านอาหารของสามี ชีวิตจริงคงไม่ได้ตัดสินใจกันได้ง่าย ๆ คนละฟิลกันเลย แต่เราเข้าใจฟูมินะคะ ที่อยากเก็บสถานที่ที่เรียกว่าครอบครัวที่แท้จริงไว้เพราะไม่มีบ้านให้อยากกลับไปแล้ว

เป็น 5 ตอนสั้น ๆ ที่อิ่มใจค่ะ ถ้าทำซีรีส์คงดูไปหิวไปแน่นวล 😋

[ボート • lilbbtpinbookland · Rating 4 out of 5]

หิวค่ะ หน้าแรกมาก็กลืนน้ำลายแล้ว อ่านตอนก่อนนอนทรมานมาก อ่านตอนหลังกินข้าวก็เหมือนกินข้าวไม่อิ่ม เขาบรรยายเรื่องอาหารได้ดีมาก

บรรยากาศร้านก็ดี นึกถึงซีรีส์เรื่อง izakaya bottakuri ลูกค้าที่เข้าไปทานอาหารนอกจากอิ่มท้องก็อิ่มใจด้วย

แถมท้ายเล่มมีสูตรอาหารด้วยนะ แน่นอนแหละว่าเราได้ลองทำตามสูตรแน่ๆ 👩🏻‍🍳

[Preawdao Ratta · Rating 5 out of 5]

หิวมากกกกก อบอุ่นมาก อยากไปกินร้าน Local ของญี่ปุ่นบ้างจัง ชอบเวลาเค้าเสิร์ฟเป็นset อ่านแล้วอยากไปกินอีกกกก ชอบมาก อบอุ่นที่สุด อยากลองกินร้านฮาจิเมะสักครั้งจังง

[bubblemustard · Rating 3 out of 5]

ประทับใจการเล่าเรื่องราวโทนสบายๆ และอบอุ่น
โดยมีฉากหลังเป็นร้านอาหารที่ทำให้นึกถึงบ้านและครอบครัว
อ่านไปก็รู้สึกว่าถ้ามีร้านแบบนี้อยู่แถวที่ทำงาน เราคงจะได้ฝากท้องไว้บ่อยๆ แน่

เราชอบสิ่งที่หนังสือเล่มนี้บอก ใจเราสำคัญ ปากกับท้องเราก็สำคัญไม่แพ้กัน ไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไรมาก็แล้วแต่ ให้อาหารได้เยียวยาจิตใจ แล้วยิ่งเป็นอาหารที่ทำด้วยใจอีก อบอุ่นทั้งใจทั้งพุงไปเลย ในเล่มนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นอาหารและความอบอุ่นเต็มไปหมด ขนาดสูตรอาหารท้ายเล่มตรง <คำแนะนำเล็กๆ น้อยๆ> ยังอ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นเลย

เราชอบเวลาบรรยายถึงข้าวที่หุง รู้สึกเหมือนเห็นควันหม้อหุงข้าวลอยออกมาจากตัวหนังสือ อ่านไปหิวไปไม่เกินจริง 😹

[Patrawan Dear]

#รสชาติอาหารจานครอบครัว

อันที่จริงผู้เขียนเล่าเรื่องได้สนุก น่าสนใจในโทนอบอุ่น ให้เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยในการทำอาหาร แต่ฟีลจริงจังจนน่าจะสามารถนำไปทำได้จริง เรื่องราวประกอบของคุณป้าเจ้าของร้านสองคนที่เป็นแม่สามี-ลูกสะใภ้ ลูกสาวของคุณป้า และบรรดาลูกค้าที่แวะเวียนมากินอาหาร ก็น่าสนใจไม่แพ้กัน

เสียดายอย่างมากที่ผู้เขียนตัดจบแบบคนอ่านไม่จบ ทิ้งประเด็นที่อุตส่าห์ปูพื้นมาให้เราค้างคาจนแทบจะกลับไปลบดาวที่ให้

อ่านถึงคำว่า "จบ" แล้วยังเหวออยู่เลยค่ะ :)

[Le Gongdong Blur · Rating 3 out of 5]

ร้านอาหารฟีลครอบครัว
ของสองคุณป้า แม่สามีกับลูกสะใภ้
ที่แต่ละตอนก็มีประเด็นเรื่องราวของมัน
ทั้งจากลูกค้าขาประจำ กับเจ้าของร้านเอง
.
ส่วนตัวไม่ได้รู้สึกว่าเป็นแนวอบอุ่นขนาดนั้น
แต่ชอบที่ในเรื่องมีอาหารเยอะมาก
แถมยังบอกวิธีทำ ให้ไปลองทำตามได้
อ่านตอนกลางคืน มีหิวไส้ขาดแน่นอน
.
แอบเสียดายช่วงท้าย อุตส่าห์ปูเรื่องราวมา
จนเหมือนกำลังจะเข้าบทสรุปของร้านแล้ว
ก็เหมือนโดนตัดจบไปซะแบบนั้น
แอบอยากให้มีเล่มต่อไปเลย

[Katheryn Wang&#x1f328; · Rating 4 out of 5]

4.5/5

เราต้องทรมานตัวเองขนาดไหน ที่ต้องอ่านหนังสือเล่มนี้ที่บรรยายอาหารแต่ละจานน่ากินไปหมด หิวมากกกก น้ำลายสอ

หนังสือเล่มนี้ออกฟีลซีรีย์ญี่ปุ่นมากๆค่ะ เป็นฉากๆตอนๆมีอยู่แค่ 5 บทเอง ถ้าเป็นซีรีย์ก็คือแค่ 5 Ep. สั้นมากๆในหนังสือแถมสูตรและเคล็ดลับอาหารที่กล่าวถึงไว้ด้วย

ที่น่าสังเกตุคือ ส่วนใหญ่ตัวละครจะเป็นผู้สูงวัย ที่มองดูคนรุ่นใหม่แก้ปัญหาที่คิดว่าน่าจะเคยผ่านมาในชีวิตของใครหลายๆคน ไม่ว่าจะเป็นการสืบทอดกิจการ เศรษฐกิจย่ำแย่ ความสัมพันธ์ในรูปแบบต่างๆ ทั้งความรัก เพื่อน ลูกค้า แต่มันก็จะผ่านไปได้ทุกครั้ง และมีค่าให้เราจดจำ

แนวคิดของตัวละครในเรื่องก็ค่อนข้างจะยึดมั่นกับกรอบความคิดเดิมๆ เช่น การสืบทอดกิจการของร้านต่างๆ พอรุ่นลูกอยากจะเข้ามาเปลี่ยนแปลงก็จะถูกมองว่า ทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะไม่ใช่ร้านตัวเอง นี่มันร้านพ่อแม่ เป็นต้น

ไม่ได้ชอบตัวละครไหนเป็นพิเศษ แต่คิดว่า บันริคือฉันเอง 😂
เปลี่ยนงานบ่อย จนได้มาเป็นฟรีแลนส์ งานไหนก็ทำได้ไม่นาน ด้วยเหตุที่คุณป้าฟุมิมอง แบบบนั้นแหละ ใช่เลย

[Siwabhorn Anothaisintawee · Rating 4 out of 5]

ฮาจิเมะร้านอาหารขนาดเล็ก ที่เปิ��ขายอาหารชุดในตอนเที่ยง และอิซากายะในตอนค่ำในราคาประหยัด โดยมีคุณป้า 2 คนเป็นผู้ต้อนรับลูกค้าและทำอาหาร ร้านให้บรรยากาศอบอุ่น เสิร์ฟอาหารรสซาติแบบครอบครัว เมื่อได้ชิมก็ต้องหวนคิดถึงรสมือแม่ที่กินตอนเด็กๆ ถึงมีความทุกข์ใดมา อาหารจากร้านฮาจิเมะก็จะช่วยเยียวยาหัวใจให้คุณ

จับหนังสือเล่มนี้ครั้งแรกตอนเพิ่งล้างจานเสร็จมือหมาดๆ โดนปกนิดเดียวถลอกละ 😢

เนื้อเรื่องเต็มไปด้วยอาหาร อาหาร และอาหาร อ่านไปจินตนาการไปจะน้ำลายจะไหล ถึงแม้บางเมนูเราจะไม่รู้จัก แต่ก็มีคำอธิบายวิธีทำอย่างละเอียด

ผู้เขียนเล่าถึงความเป็นมิตรของป้าเจ้าของร้าน และบรรดาลูกค้า ทำให้หากใครมีปัญหา ก็สะดวกใจที่จะเปิดอกเล่าถึงความทุกข์ใจให้ฟัง พร้อมกับทานอาหารอร่อยๆ ที่ช่วยชาร์จพลังใจให้รับมือกับสิ่งที่ต้องเผชิญ

[Giyongchy · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องราวของร้านอาหาร​ izakaya และเหล่าลูกค้าขาประจำ​และลูกค้าขาจร​ เนื้อเรื่องดำเนินไปเรื่อยๆ​ เป็นเรื่องราวตอนสั้นๆ​ 5 ตอน​ โทนอบอุ่นๆแทรกไปพร้อมกับการบรรยายอาหารและวิธีการทำบางเมนู​ ไม่ควรอ่านตอนหิวและตอนดึกๆ​ อ่านเรื่องนี้แล้วคิดถึง​ซีรี่ย์เมื่อหลายปีก่อน​ Izakaya Bottakuri อารมณ์คล้ายๆ​ กันกับเรื่องนี้แต่เจ้าของร้านจะเป็นเด็กสาวสองพี่น้อง​ เราชอบมากถ้าใครอ่านเรื่องนี้แล้วชอบลองไปหาดูได้แต่อย่าเผลอดูตอนดึกๆนะคะ​

[PorChuang Aeng · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องเล่าร้านอาหารสำหรับครอบครัวในประเทศญี่ปุ่น ที่ดูเป็นร้านธรรมดาร้านหนึ่งที่มีเรื่องราวต่าง ๆ มากมาย โดยเนื้อเรื่องส่วนใหญ่จะอยู่ภายในร้านอาหารร้านนี้ จุดเด่นเลยคือการบอกวิธีทำอาหารแต่ละจานได้น่ากิน แต่โดยส่วนตัวคิดว่าหนังสือเล่มนี้มีเนื้อหาเรื่อย ๆ ไม่มีจุดพีกหรือจุดไคลแมกซ์อะไร จนอ่านหนังสือจบก็ยังรู้สึกว่ามันยังไม่จบ สามารถมีตอนต่อไปได้อีก

ปล. อ่านแล้วเราจำชื่อตัวละครไม่ได้จริง ๆ ว่าคนนี้คือใครถึงแม้ว่าจะอ่านชื่อเขาไปแล้วก่อนหน้าก็ตาม อาจเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เราไม่ชอบ

[TrOphy' · Rating 3 out of 5]

เป็นหนังสือที่อ่านอย่างเอร็ดอร่อยจริงๆ ห้ามอ่านเวลาหิว
มีความอบอุ่มของบรรยากาศในการอ่าน บรรยากาศของร้านค้าของครอบครัวที่ส่งต่อรุ่นสู่รุ่น ทำให้ย้อนมาคิดถึงร้านเก่าแก่ปัจจุบันหลายๆร้าน

ได้เห็นมุมมองผ่านการทำธุรกิจครอบครัว และวัฒนธรรมญี่ปุ่น มุมมองที่มีต่อครอบครัวและชุมชนรอบข้าง

โดยรวมเนื้อหาอ่านง่าย เรียบง่าย อบอุ่น อ่านตามง่าย มีการบรรยายตัวละครให้จำตัวละครนั้นๆได้เสมอ

[Kamons · Rating 3 out of 5]

เรื่องราวเกิดขึ้นและดำเนินในร้านอาหาร อ่านได้เรื่อยๆ มี 5 ตอนเรื่องดำเนินไปเรื่อยๆ ไม่ได้มีอะไรน่าตื่นเต้นเลย เหมือนเหตุการณ์เกิดขึ้น ตั้งอยู่แล้วก็จบไป หลายๆ ตอนคนในร้านไม่ได้ทำอะไรด้วยซ้ำ อ่าน ไปแล้วก็จบไปเฉยๆ เลย แต่จุดเด่นเลยคือเรื่องอาหาร บรรยายได้ละเอียดแล้วก็ชวนหิวมากเลยด้วย อ่านยังไม่จบต้องไปหาร้านอาหารญี่ปุ่นก่อน

[Eve Wanus · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เล่าแบบซีรี่ส์เลย มีตัวละครหลักเป็นเจ้าของร้าน ลูกค้าประจำเป็นตัวเสริม ตัวช่วย และกิมมิก มีความผูกพันกันของคนหลายรุ่น มีการโหยหาอดีต มีลูกค้าจรเป็นคนเปิดปมเรื่อง จบแบบอิ่มใจ feelgood รวมแล้วสนุกกว่านิยายที่เกี่ยวกับร้านอาหาร ร้านขนมหลายเล่มค่ะ

[Juve Sasithorn · Rating 4 out of 5]

อบอุ่น ให้กำลังใจ แบบไม่มาก ไม่น้อยเกินไป มีวิธีทำอาหารญี่ปุ่นอยู่ท้ายเล่มด้วย

[Anya JP · Rating 3 out of 5]

*3.5/5

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

Warning: Do​ not​ read​ this​ book​ at​ night.​

[Kurogirl]

อ่านแล้วรู้สึกหิวตลอดเวลา อ่านจบได้ไปทำสลัดมันฝรั่งทาน เพราะเป็นอย่างเดียวที่ทำเป็น
นอกจากจะรู้สึกหิวแล้ว ยังรู้สึกอยากไปกลับไปทานข้าวที่บ้านด้วยค่ะ

[Luk-Wa · Rating 3 out of 5]

เนื้อเรื่องมีทั้งหมด5 ตอน ชื่อแต่ละตอนก็จะเป็นชื่อรายการอาหาร เนื้อเรื่องดำเนินไปเรื่อยๆเรียบๆ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นแล้วก็จบไป ตัวละครแทบไม่ได้ช่วยอะไรเลยเหมือนมาเล่าเรื่องลูกค้ามากกว่า เลยไม่ค่อยรู้สึกถึงความสัมพันธ์ของแต่ละตัวละคร

ตอนท้ายๆเหมือนคนเขียนหมดมุกสุดๆ งงมากว่าจะเกริ่นเรื่องเดิมซ้ำทำไม แทบทุกตอนเลย แอบผิดหวัง😓

จุดเด่นสุดก็คงเป็นเรื่องอาหาร เพราะอ่านแล้วหิว จริงล่ะ 😋และการทำธุรกิจร้านอาหาร ที่เล่าได้ละเอียดยิบ แถมท้ายเล่มมีบอกสูตรการทำด้วย

[praewa · Rating 5 out of 5]

หลังกลับจากไปเที่ยวญี่ปุ่นก็ยังนึกถึงตอนไปเที่ยวเรื่อยๆเลยหาอะไรอ่าน เจอเล่มนี้อยู่ในกองดองพอดีเลยหยิบขึ้นมาอ่านรวดเดียวจบ ภาพในหัวมันชัดเจนขึ้นมาก ทั้งเรื่องอาหาร รสชาติ สถานที่ต่างๆ ที่กล่าวขึ้นมาทำให้อินมากกว่าเดิมนอกจากแค่อ่านแล้วหิว feel like home 🏡🍣

[Afternoon · Rating 3 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆไม่หวือหวา แต่อ่านแล้วหิวมากกกก เนื้อเรื่องก็ไม่ได้มีอะไร แล้วก็ตัวละครเยอะมากอะ แถมเป็นชื่อญี่ปุ่น นี่อ่านแล้วท้าในพารากราฟนั้นๆไม่มีการเท้าความตือจำไม่ได้เลยว่าใครเป็นใคร

[BowEiyaEita · Rating 3 out of 5]

อ่านได้แบบเรื่อยๆ ���อกแนวเมื่อไหร่จะจบมากกว่าไม่อยากให้จบ
พูดถึงอาหารหลากหลาย และลูกค้าประจำ

[Froggie · Rating 3 out of 5]

แนวฟีลกู๊ดสุดๆ เนื้อเรื่องราบรื่นสวยงามทุกอย่าง (ขนาดทำอาหารยังไม่เคยพลาด!!) เหมาะสำหรับเป็นหนังสือผ่อนคลายอารมณ์ เพราะไม่มีอะไรเลย แต่บรรยากาศอบอุ่นเหมือนกินข้าวบ้าน

แต่ในอีกแง่อาจจะไม่ผ่อนคลายเท่าไหร่ก็ได้ เพราะอ่านแล้วหิวมาก ทั้งที่อาหารในเรื่องไม่ได้ใช้วัตถุดิบเลิศเลออะไร อ่านได้ไม่ถึงครึ่งเล่ม ต้องไปหาอะไรกิน แล้วกลับมาอ่านต่อ เหมาะอย่างยิ่งสำหรับคนที่กำลังจะไปญี่ปุ่น เพราะอ่านแล้วอยากกินอะไร สามารถไปกินได้ทันที

[หมูพักใจ ชอบอ่านฟีลกู๊ด · Rating 4 out of 5]

ฟีลเรื่อยๆเนื่อยๆ ฟีลกู๊ด ร้านอาหารเล็กๆอบอุ่น เหมือนคนในครอบครั้วตั้งแต่รถชาติอาการยันสังคมรอบข้าง
ให้ความรู้สึกเหมือนร้านป้าตามสั่งข้างบ้านที่ถ้าหายไปก็น่าเสียดายน่ะ ร้านนี้ก็ให้ความรู้สึกแบบนี้
ลูกค้าประจำที่เข้าร้านแล้วบอกเหมือนเดิมครับป้า แบบนั้นเลย
เรื่องไม่ได้หวือหวาขนาดนั้น แต่อ่านได้เรื่อยๆ
แนะนำเลยค่ะสายฟีลกู๊ดไม่ควรพลาด

[Look A Breathe · Rating 3 out of 5]

#336 รสชาติอาหารจานครอบครัว (เอโกะ ยามากุจิ)
ADVERTISEMENT




หนังสือที่ให้กำลังใจเคล้ารสชาติอาหารที่เพียงแค่อ่านก็หิวขึ้นมาทันที แถมยังได้กลิ่นอ่อนๆของอาหารญี่ปุ่นมาคลอเคลียในใจอีกด้วย อ่านแล้วหิวไปสั่งอาหารญี่ปุ่นมากินดีกว่า

เรื่องราวนี้เสริฟพร้อมกับอาหารที่เขาบรรยายแล้วทำให้น้ำลายสอและคิดถึงญี่ปุ่นขึ้นมาทันที ว่า เราอยากไปที่ร้านนี้ ไปเจอคุณฟูมิและอิจิโกะเพื่อทำอาหารให้เรากิน

“เรื่องราวในเล่มนี้ทำให้เรา
นึกถึงซีรีย์ญี่ปุ่นหลายเรื่อง
ที่เกี่ยวกับอาหารซึ่งเคล้าความอบอุ่น
ปนให้กำลังใจ และทำให้ทุกคนมั่นใจว่า
อาหารคือยาที่เยียวยาจิตใจที่ดี”



รูปภาพนี้ พยายามหารูปภาพร้านค้าที่ใกล้เคียงกับที่บรรยายในหนังสือ

ไม่ว่าคนป่วย คนปกติ หรือคนที่หมดหวัง ก็คงมีความรู้สึกที่อยากกินอาหารอร่อยสักร้านหนึ่ง เรามั่นใจว่า ทุกคนจะมีความหวังขึ้นมาอีกครั้งที่อยากจะดำเนินชีวิตต่อไป

“ความจริงของชีวิตย่อมมีอาหารมาเกี่ยวข้อง”

เปรียบดั่ง
“อาหารที่สำคัญคือทำด้วยใจ
ทั้งสองให้ความหวังพร้อมอาหาร
ทำอาหารเพื่อตอบรับทุกคนในทุกจาน
เมื่อทุกท่านทานจะพบวามจริงใจ”




รูปภาพนี้ เมนูแรกคือข้าวห่อไข่
(ปรุงด้วยรสมือของการเอาใจใส่เป็นพิเศษบวกกับใส่ใจในการปรุงอาหาร)

อิจิโกะและฟูมิ แม่สามีและลูกสะใภ้ สามัคคีปรองดองเปิดร้านอาหารฮาจิเมะ เป็นร้านอาหารที่ดูเล็ก แต่จริงๆเมื่อเข้าไปข้างในแล้วกลับเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่ โดยร้านอาหารนี้ ช่วงกลางวันขายอาหารชุด กลางคืนจะกลายเป็นอิซากายะ แต่ละวันจะมีเมนูอาหารที่ยืนพื้นและเมนูอาหารเวียน แต่ทุกเมนูนั้นเป็นเมนูที่เกิดมาจากน้ำมือและน้ำใจที่ใส่ใจเข้าไปทำทุกมื้อเพื่อให้กำลังใจทุกคน



รูปภาพนี้ เมนูสองคือหมูผัดขิง
(ปรุงด้วยใส่กำลังใจเข้าไปให้คนทานมีกำลังใจสู้ต่อไป
และกลับมาทานอาหารมื้อพิเศษนี้อีก)

อิจิโกะกับฟูมิเสนอเมนูในหนังสือไว้หลักๆถึง 5 เมนู แต่ก็จะมีการเสนอเมนูหลากหลายในหลังเล่มเพื่อให้เราทดลองทำอาหารด้วยใจ และเมื่อใครได้ลิ้มรสก็จะพบว่า อาหารนั้นเป็นส่วนหนึ่งสำคัญในการเยียวยาจิตใจได้ โดยเฉพาะ เรื่องราวที่ลูกพยายามจะทำร้านของตัวเอง และลูกมากินอาหารที่ร้านนี้ และได้ใช้อาหารเยียวยาความกังวลและความไม่เข้าใจของตัวเองต่อพ่อ จนกระทั่งตัวของลูกเข้าใจพ่อมากขึ้น และพยายามทำให้พ่อเห็นว่าลูกทำได้ ซึ่งพ่อก็บอกว่า พ่อจะลองให้ลูกลองทำดู ถ้าลูกทำสำเร็จ โดยพ่อเป็นกำลังใจอยู่ข้างๆ



รูปภาพนี้ เมนูสามคือปลาหมึกทอดกรอบ
(ปรุงด้วยความรักในความเข้าใจซึ่งกันและกัน ทำให้อาหารมื้อนี้ดูพิเศษ)

เมื่อวันเวลาผ่านไปที่ร้านฮาจิเมะก็ยังเปิดอยู่ต่อไป และทำหน้าที่ในการทำอาหารต่อไปให้คนทุกคนที่มาทานแล้วรู้สึกอบอุ่นหัวใจ ให้กำลังใจ และเข้าใจกัน โดยผ่านอาหารให้ทุกคนทานด้วยใจที่ตั้งใจต่อไป


ถึงแม้ว่าในอนาคต ร้านนี้อาจจะไม่อยู่แล้ว หรืออาจจะถูกปิดไปตามกาลเวลา แต่รสชาติอาหารและความทรงจำที่ดีและการยิ้มแย้มเเจ่มใสของป้าทั้งสองยังอยู่ในใจของคนที่เข้าไปกันทุกคน

หนังสือเล่มนี้ไม่ได้สนุกอย่างที่คิดไว้แต่ก็เหมาะกับคนที่เริ่มต้นหากำลังใจให้ตัวเองค่ะ สำหรับเราคือ เรารู้สึกเฉยๆ ไม่ว้าวเท่าไหร่ค่ะ เพราะเราว่า เรื่องราวในหนังสือไม่ต่างจากทุกเล่มที่ผ่านมา



รูปภาพนี้ สรุปความรู้สึกหลังอ่านหนังสือเล่มนี้
(ไม่ชอบเท่าที่ควร ถ้าจำเป็นต้องให้คะแนนหนังสือเล่มนี้
เราขอให้แค่ 3 คะแนน เพราะมันค่อนข้างเบื่อ)

“อาหารที่สำคัญคืออาหาร
ที่เป็นกำลังสำคัญต่อใจของคนทาน
แล้วทำให้เรามีความสุขที่ได้ทาน
และมีกำลังใจที่ดำเนินชีวิตต่อไป”

Look A Breathe
(LAB)

[Freeclub · Rating 3 out of 5]

ตลกดีที่เดี๋ยวนี้เราเลือกอ่านหนังสือผ่านเมนูอาหารที่อยากกิน มีทั้งเมนูแกงกะหรี่ ขนมหวาน จนมาถึงเล่มนี้ที่พูดถึงเรื่องร้านอาหารกลางวัน, และนั่นแหละ ช่วงนี้เราอยากกินร้านแบบนี้
.
เราชอบร้านอาหารกลางวันร้านหนึ่งมาก ร้านไม่ได้เน้นเมนูปลาดิบหรือซูชิ เป็นร้านอาหารที่ขายเมนูง่ายๆ เป็นชุด อย่างแกงกะหรี่ สลัดผัก หรือของทอด เช่นกันกับเล่มนี้ที่เล่าถึงบรรยากาศของร้านอาหารกลางวันที่ตอนเย็นจะเปลี่ยนเป็นอิซากายะ โดยมีแม่ผัว - ลูกสะใภ้ที่เป็นคนทำอาหารอยู่เพียงสองคน
.
บรรยากาศทำให้นึกถึงร้านอาหารเที่ยงคืนในซีรีส์ Midnight Diner เมนูอาหารง่ายๆ ดำเนินเรื่องราวโดยขาจรที่โผล่เข้ามาที่ร้าน และสร้างสีสันด้วยลูกค้าเจ้าประจำที่นั่งทานที่นี่ทุกวัน การดำเนินเรื่องตามสูตร แต่เรื่องราวแปรเปลี่ยนไปตามปัญหาของลูกค้าคนนั้น เรื่องราวแต่ละตอนถึงจะสั้นๆ แต่การคลี่คลายเรื่องราวกลับสั้นยิ่งอยู่ อ่านเพลินจะรู้สึกว่าอ่าว ปัญหาที่คลี่ออกเรียบร้อยแล้วหรือ
.
รสชาติอาหารจานครอบครัว รวบรวมเรื่องสั้นๆ 5 ตอนจบ เหมาะสำหรับคนที่อยากได้บรรยากาศของร้านอาหารแนวนี้ และไม่ต้องการเรื่องราวที่ซับซ้อน เหมาะกับการเอาไปอ่านรอของทอดในตอนกลางคืนแกล้มเบียร์ที่ร้านเซไค โนะ ยามะจัง ในยามค่ำคืน เมื่อตอนที่สธ.ประกาศเปิดให้กินเหล้าซักที

[Pon Peeraya · Rating 3 out of 5]

3.5
เป็นเรื่องสั้นหลายๆเรื่องมาต่อๆกัน ไปเรื่อยๆ อ่านแล้วหิวอาหารญี่ปุ่น และสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นของคุณป้าร้านอาหาร
อยากให้ยาวกว่านี้นิดหน่อย เพราะอ่านแปปเดียวก็จบแล้ว และยังอยากรู้เรื่องของคนอื่นๆต่อไปอีก
หลายครั้งที่ลืมชื่อตัวละครและลืมว่าใครเป็นใครเพราะ ชื่อญี่ปุ่นที่ไม่คุ้นเคย และมีตัวละครค่อนข้างเยอะ

สรุปคือเป็นหนังสือเรื่อยๆ ประกอบด้วยเรื่องสั้นหลายๆเรื่องของร้านอาหารฮาจิเมะ โดยใช้เมนูอาหารเป็นชื่อบทและเป็นหลักในการพูดคุยกับตัวละคร ให้ฟีลเหมือนดู Midnight Diner หรือ Izakaya Bottakuri ใน netflix อ่านเรื่อยๆสบายๆ เหมาะสำหรับเวลามี reading slump

[Wasin Waeosri · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวของร้านอาหารเล็กๆ ชื่อฮาจิเมะที่ตอนกลางวันขายอาหารชุดส่วนตอนเย็นเป็นร้านอิซากายะ ร้านบริหารโดยคุณป้า (ลูกสะใภ้-แม่ผัว) กับอาหารรสชาติคุ้นเคยที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นกับคอยแก้ปัญหาต่างๆ ของผู้คนที่แวะเวียนเข้ามา

ถ้าใครชอบ series Midnight Diner หรือ Izakaya Bottakuri ล่ะก็แนะนำเลย แนวเดียวกันแต่ไม่เปลี่ยวเหงาเท่า Tokyo Dinner และไม่สดใสโลกสวยเท่า Izakaya Bottakuri อ่านเพลิน คนแปลดีมาก เห็นภาพการทำงอาหารเป็นขั้นเป็นตอน อ่านแล้วหิวตามเลย

[Kanyada Kongtrakool · Rating 4 out of 5]

อ่านสนุกได้แบบรวดเดียวจบ ชอบความใส่ใจในรายละเอียดของเนื้อหา บรรยายให้มองเห็นภาพในเรื่องราวได้อย่างชัดเจน ทั้งบรรยากาศร้าน ลูกค้า และอาหารที่น่าอร่อย แม้จะมีการตัดบทแบบงงๆในบางส่วน แต่ถือว่าเรียบเรียงเรื่องราวได้น่าสนใจ ชวนติดตามให้อ่านต่อจนจบ

ใครที่ชื่นชอบความเป็นญี่ปุ่น โดยเฉพาะอาหารญี่ปุ่นน่าจะชอบเรื่องนี้มากๆ อ่านไปรู้สึกคล้ายๆกับดูหนังเกี่ยวกับอาหารญี่ปุ่นใน Netflix อย่าง Midnight Dinner หรือ Izakaya bottakuri