Marit heeft het helemaal voor elkaar. Ze is eenentwintig, heeft haar bachelor cum laude afgerond en heeft een eigen appartement in Amsterdam. Maar er is één klein probleem: ze heeft anorexia. Als Marit na een nacht op stap te zijn geweest, in elkaar zakt op de badkamervloer wordt het duidelijk dat de kliniek de enige optie is. En daar is het heel anders dan ze had verwacht, met als hoogtepunt dat ze elke week friet te eten krijgen: FRIET! Dat is wel weer even wennen...
Het begin had wel wat uitgebreider gemogen. Voor de rest confronterend om te lezen omdat ik zelf ook te maken heb gehad met deze ziekte, maar aan de andere kant ook interessant om te lezen hoe zij het heeft ervaren. Ik ken haar uit de video's van Dylan en van haar eigen kanaal en wilde het boek daarom graag lezen
Op een positieve manier verteld over een beladen onderwerp. De schrijfstijl vond ik niet heel fijn, veel korte zinnen en korte hoofdstukjes, maar het las wel lekker weg. Aanrader voor mensen die in eetstoornissen geïnteresseerd zijn!
Dit boek gaat over Marit dat anorexia heeft gehad, haar verhaal verteld hoe zwaar anorexia is/is geweest. Ik vond het zeer intressant om te lezen vooral omdat je vaak geen beeld bij heb hoe zwaar het is. En ook omdat de meeste mensen vaak denken dat het "aanstelleritus" is. Dit boek bewijst het tegendeel en ik raad het iedereen aan om te lezen!
Korte zinnen en korte hoofdstukken. Vind ik op dit moment een heel fijne schrijfstijl om te lezen. Een interessant boek over Marit die anorexia heeft gehad en nog steeds ad en toe kampt met anorectische gedachten.
'Friet in de kliniek' is een eerlijk en oprecht boek over de slopende ziekte anorexia. Met haar toegankelijke schrijfstijl maakt Marit anorexia bespreekbaar onder haar doelgroep en dit laat zien dat ze haar voorbeeldfunctie (zoals ze dat zelf ook benoemd) echt serieus neemt. Nog sterker had dit boek kunnen worden door een intro van de auteur (nu begint het heel snel op de ziekte) en het uitwerken van emoties (zodat je het als lezer niet alleen ziet, maar ook meevoelt). Maar verder weet ik zeker dat dit boek vele mensen al inzicht heeft gegeven in de ziekte en dat jaren later nog zal doen.
Een kort boekje wat je in vogelvlucht meeneemt in het ziekteproces van de 21jarige Marit. In het verhaal verteld zij over haar ervaringen met anorexia en haar opname in de kliniek. Het had voor mij wat uitgebreider/langer gemogen. Kan me wel voorstellen dat het voor veel mensen een interessant boekje is als zij wat meer willen weten over anorexia en benieuwd zijn naar een persoonlijk inkijkje van iemand die deze ziekte heeft gehad
Friet in de kliniek vond ik een goed en interessant boek over de ervaringen van de auteur in een kliniek voor eetstoornissen. De vlotte schrijfstijl zorgt ervoor dat je door het boek heen vliegt, ondanks het zwaardere onderwerp. De schrijfstijl maakt het verhaal naar mijn mening ook iets luchtiger doordat de auteur wel eens grapjes maakt en het maakt het boek toegankelijk om te lezen voor een grote groep.
Ik wilde dit boek graag lezen omdat ik in mijn omgeving wel eens met eetstoornissen te maken heb gehad en ik vond het erg interessant om over dit onderwerp te lezen vanuit dit perspectief. Ik vond wel dat sommige stukken iets uitgebreider hadden mogen zijn zodat de lezer zich meer kan inleven.
Toegankelijk, realistisch verhaal over hoe het voor de schrijfster is geweest om te strijden tegen anorexia. Beschrijft vanaf het moment waarop zij zich realiseert dat ze een probleem heeft tot 2017, waarbij het grootste deel gaat over de periode waarin ze in de kliniek zat om te genezen van de ziekte. De schrijfster vertelt hoe het is geweest, recht voor z'n raap en met humor, waardoor dit boek over een vrij heftig onderwerp niet zwaarmoedig wordt.
Ontroerend! Boeiend en leerzaam, om de nare ziekte anorexia mee te maken vanuit iemand die het ergste ervan heeft meegemaakt. Ik 'ken' Marit als die vrolijke, gezellige, slimme en creative vriendin van You Tuber Dylan Haegens. En, ondanks alle ellende, komt dezelfde Marit ook naar voren in dit boek. Fijn, dat ze zichzelf en het leven heeft teruggevonden!
Echt een goed boek, dit! Ik wist van tevoren helemaal niet wie Marit Brugman was, dus om pas in het nawoord er achter te komen dat ze de vriendin van Dylan Haegens is was echt een beetje een shock, haha! Ik denk dat het wel goed was om het niet van tevoren te weten, want Marit en Dylan staan juist bekend om hun humorvideo's en niet om het aanhalen van serieuze onderwerpen. Het is ook wel gek om te lezen, dit soort heftige verhalen van iemand die bekend staat om lollige video’s. Zij heeft trouwens een knuffel die meneer konijn heet, wat ik wel cool vond, wat dat heb ik ook!
Ik wist eigenlijk helemaal niet zoveel over eetstoornissen, dus om te lezen over hoe dat er voor iemand uitziet en hoe het er aan toegaat in een kliniek was een nieuwe ervaring. Ik moet wel zeggen, ik heb meer respect voor Marit gekregen na het lezen van dit boek. Ik vond dit een ontzettend goed boek met een rauwe, eerlijke maar ook hoopvolle en nuchtere inkijk in het leven met een eetstoornis. Ik heb veel geleerd over hoe je denkt als je zo ziek bent en wat een worsteling het kan zijn om te genezen.
De schrijfstijl vond ik ook erg leuk en makkelijk te lezen.
Friet in de kliniek van Marit Brugman heeft me echt geraakt. Het is zo puur en oprecht geschreven — je voelt de emoties, de humor en de kwetsbaarheid in elk hoofdstuk. Marit weet op een eerlijke en toegankelijke manier een moeilijk onderwerp bespreekbaar te maken, zonder dat het zwaar aanvoelt.
Tijdens het lezen heb ik zelfs belangrijke aantekeningen gemaakt, omdat er zoveel herkenbare en waardevolle momenten in stonden. Dit boek laat zien dat herstel niet altijd rechtlijnig is, maar dat er altijd ruimte is voor hoop, zelfliefde en een beetje humor.
Ik heb enorm genoten van de schrijfstijl luchtig, scherp en tegelijk vol diepgang. Friet in de kliniek is niet alleen een aanrader voor jongeren, maar eigenlijk voor iedereen die ooit met mentale gezondheid of zelfbeeld heeft geworsteld. Een boek dat je bijblijft én dat je af en toe even aan het denken zet. ❤️
Goed boek, maar ik had toch iets anders/meer verwacht. Dit boek gaat voor het meeste gedeelte over haar tijd in de kliniek, met nog een beetje daarvoor en wat meer daarna. Ik had meer verwacht van de tijd daarvoor, nu kregen we gewoon te horen dat ze anorexia had, er moeite mee had, er iets groots gebeurde, en toen kliniek. Ook las het boek meer als een set columns, in tegenstelling tot een samenhangend verhaal dat ik had verwacht. Ik vond het ook jammer dat ondanks dat we voor het grootste deel in de kliniek zitten, het nooit voelde als dat we daar waren. Ook, gegeven dat het als YA/kinderboek wordt gepromoot, had ik verwacht dat het een meisje betrof van 14-17 jaar, maar Marit is 21/22 (en op het laatst zelfs 26) jaar oud. Maar toch een mooi boek om te lezen, heel dapper van de schrijfster om ons haar verhaal te vertellen.
Een mooi boek met het verhaal van Marit. Ik was er erg benieuwd naar, wat soms wel confronterend is waneer je dealt met een eetstoornis of iemand kent met een eetstoornis.
Wel merk ik dat het boek eigenlijk is bedoeld voor jonger publiek en veel maar korte zinnen heeft, maar als je door de zinnen door kijkt heeft het boek een mooie boodschap en zet het je ook aan het denken. De verhouding met diepgang en nuchtere omschrijving is fijn.
Ik zou het boek zeker aanraden waneer je te maken hebt met een eetstoornis. Op wat voor manier ook, maar ook waneer je er niet mee te maken hebben.
21 jarige, net afgestudeerde Marit heeft anorexia! Wat volgt is het jarenlange gevecht met de cijfertjes van de weegschaal!
Totdat ze middenin de nacht flauw valt, dan komt het besef dat ze echt naar de kliniek moet! Eenmaal in de kliniek werkt Marit hard aan haar herstel van anorexia. Haar gewicht moet toenemen en ze moet weer leren om normaal te eten! Dat is nog niet zo gemakkelijk & dan krijgen ze ook nog 1 keer per week friet in de kliniek!
Marit heeft een vlotte schrijfstijl en ze weet je helemaal mee te nemen in de wereld van (zoals ze het zelf noemt) een "eetgestoorde"!
De cover is vrolijk , hoewel het onderwerp "anorexia" wel serieus is. Weergeeft het ook de zelfspot van Marit!
Het boek is verdeeld in korte hoofdstukjes die elk een titel hebben! Daardoor leest dit boek meer als een verzameling columns dan als één geheel! Desalniettemin een boeiende kijk op hoe anorexia je leven beïnvloed!
Ik las dit boek als eBook en kwam er daardoor ook pas laat achter hoe dun dit boekje is. Niet iets waar ik normaal voor kies maar prima om in een dagje te lezen.
Marit vertelt over haar leven met anorexia en opname in de eetstoornis kliniek. Het boek leest als een verslag waardoor ik niet per se heel erg in haar verhaal word meegesleurd. Het geheel blijft relatief op de oppervlakte wat ik me overigens goed voor kan stellen als je dit als persoon in kwestie vastlegt voor een ieder om te lezen. Hierdoor laat het boek echter geen blijvende indruk op me achter.
Dit boek is zeer mooi geschreven, voor zo’n zwaar onderwerp goed te kunnen vertellen is dat heel moeilijk. Het was zeer vlot leesbaar maar ik vond dan als enige min puntje dat het begin iets uitgebreider mocht, dat we nog meer konden zien hoe haar dagen eruit zagen voor Herstel of toen ze voor het eerst door had dat het niet meer gezond was. Als een persoon die zelf worstelt met anorexia is dit een zeer leerrijk boek en kan je misschien overhalen om voor herstel te kiezen maar als je snel getriggerd wordt van cijfers etc dan zou ik deze toch niet op je lijstje zetten :)
Op een humoristische manier schrijft Marit over haar eetstoornis en de tijd die ze doorbracht in de eetstoorniskliniek.
Verwacht geen gedetailleerd verhaal of informatie over hoe de ziekte kan ontstaan. Het boek is eerder een geschreven vlog van Marits dagen in haar ziekteperiode, waarin ze beschrijft wat ze meemaakte en hoe dat in haar hoofd ging. Het las daardoor makkelijk weg en was soms ook grappig, maar het is geen boek dat me heel erg zal bijblijven.
Toen ik jonger was kon je me elke zondagochtend in de zetel vinden met de nieuwd video's van Dylan & Marit. Toen ik dit boek, enkele jaren later, in de bib vond wou ik het dus meteen lezen. "Friet in de kliniek" is een eerlijk, open en vooral mooi boek dat een beeld geeft over Marit haar verleden. Het is geschreven in duidelijke taal, korte zinnen en korte hoofdstukjes waardoor je er snel doorleest!
Ik heb het in twee dagen uitgelezen, zo goed vond ik het! Eindelijk eens een boek over eetstoornissen waar je niet depressief van wordt. Ik raad iedereen aan dit boek te lezen, het laat je nadenken over de situatie waarin veel mensen zich bevinden en hopelijk helpt het bij het weghalen van het taboe op eetstoornissen.
in deze biografie verteld Marit over haar struggels met anorexia, ze verteld hoe het Is om opgenomen te worden in een kliniek.
ondanks het heftige onderwerp beschrijft ze het op een hele luchtige manier met veel humor. dit maakt dat het heel gemakkelijk en fijn leest, maar ondanks de luchtigheid is de heftigheid van het onderwerp nog steeds voelbaar.
Interessant verhaal over Marit, die anorexia heeft gehad, en hoe men eetstoornissen in een kliniek aanpakken. Ik vind het vooral fijn dat ze benadrukt dat het niet altijd zo belangrijk is om naar de redenen waarom iemand ziek is te zoeken, maar dat men in plaats darvan op het genezingsproces focust.
Ik vind dit boek leuk, omdat het romantisch is. In het einde waren Dylan en Marit aan het daten. Maar eerst kennen ze elkaar niet. Marit was in het appartement en ze zag Dylan. En toen werd ze verliefd. Om een lang verhaal kort te maken, Dylan texte Marit en hij vroeg om te gaan daten.
Er is een stuk die ik niet leuk vindt. Omdat opa van Marit dood is.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Een kort boek die je mee neemt in haar leven. De schrijfstijl is heel erg apart en voor mij gevoel een beetje hakkerig? Omdat elk hoofdstuk afsluit woma wat abrupt en dan weer over gaat op heel wat anders. Maar na een tijdje kon wende dat wel. Ik vond het interessant hoe ze alles ervaren heeft en wat ze dacht. Maar ook dat je niet zomaar genezen bent.
Prachtig geschreven. Normaal kan ik boeken over eetstoornissen niet lezen, omdat het verhaal dan te confronterend is, maar dit verhaal is op zo'n manier geschreven dat het geen pijn doet. Fantastisch neergezet!