What do you think?
Rate this book
[Moufa]
ΜΟΥΦΑ (Προφορά: /mou.’fa./)
-υδραυλικό σωληνοειδές εξάρτημα το οποίο χρησιμοποιείται για να ενώσει δύο σωλήνες.
-(μεταφορικά) το ψέμα, το παραμύθι.
-Χάλια τίτλος για μια συλλογή κόμικς όπου ιστορικοί, φανταστικοί και πραγματικοί χαρακτήρες εμφανίζονται για να μας δώσουν απαντήσεις σε όλα τα σημαντικά ερωτήματα της ζωής, όπως: Πώς δημιουργήθηκε η Φιλική Εταιρεία; Γιατί ο Χίτλερ έμεινε με το τρίτο Ράιχ στο χέρι; Πώς ανακάλυψε ο Νεύτωνας τη βαρύτητα και τι είναι το Φ-ΕΜΟ;
-υδραυλικό σωληνοειδές εξάρτημα το οποίο χρησιμοποιείται για να ενώσει δύο σωλήνες.
-(μεταφορικά) το ψέμα, το παραμύθι.
-Χάλια τίτλος για μια συλλογή κόμικς όπου ιστορικοί, φανταστικοί και πραγματικοί χαρακτήρες εμφανίζονται για να μας δώσουν απαντήσεις σε όλα τα σημαντικά ερωτήματα της ζωής, όπως: Πώς δημιουργήθηκε η Φιλική Εταιρεία; Γιατί ο Χίτλερ έμεινε με το τρίτο Ράιχ στο χέρι; Πώς ανακάλυψε ο Νεύτωνας τη βαρύτητα και τι είναι το Φ-ΕΜΟ;
96 pages, Paperback
Published April 27, 2017
4 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
October 26, 2024
Μια συλλογή μονοσέλιδων strips με χιούμορ ενίοτε έξυπνο, ενίοτε λίγο “καμένο” ή “κάφρικο”, ενίοτε βασισμένο σε λογοπαίγνια και οπτικά gags (όπως και με ένα-δυο κάπως ακαταλαβίστικα που ξύνεις το κεφάλι σου πως μπορεί να έχουν έρθει αυτές οι ιδέες) και με πολλές αναφορές σε franchises της ποπ κουλτούρας, που διαβάζεται ευχάριστα και φαίνεται ότι όλα έχουν γραφτεί και δημιουργηθεί με αγάπη, από κάποια παρέα που έχει inside jokes. Μάλιστα μερικά από τα strips ίσως σου έρχονται στο μυαλό και αργότερα και χαχανίζεις μόνος σου χωρίς λόγο, εμένα μου συνέβη! Ένα από τα πρώτα ελληνικά comic albums που αγόρασα αλλά κλασσικά διάβασα πολλά χρόνια αργότερα. Εξεπλάγην από την αναφορά στην πρώτη σελίδα ότι τα strips είχαν δημοσιευθεί πρώτη φορά στο θρυλικό “9” της Ελευθεροτυπίας, γιατί το έπαιρνα σε όλη του σχεδόν την διάρκεια έκδοσης και δεν τα θυμάμαι, αλλά από την άλλη τόση ύλη που είχε όλα τα χρόνια που κυκλοφορούσε, που να το θυμάται ένας που ήταν τότε μαθητής Γυμνασίου και Λυκείου;
Υ.Γ. Τα μικρά αστειάκια υπάρχουν από την πρώτη σελίδα, απλά ψάξτε τα…
Υ.Γ. Τα μικρά αστειάκια υπάρχουν από την πρώτη σελίδα, απλά ψάξτε τα…
April 13, 2022
Ό,τι να 'ναι χιούμορ από το καλό όμως. Πραγματικά, κάποια από τα strips που περιέχονται σε αυτό το album είναι αναπάντεχα υπερβολικά αστεία.
September 10, 2017
Ολόκληρη η κριτική στο Smassing Culture
Άραγε τι να περιμένει κανείς από μια συλλογή με στριπάκια που στο οπισθόφυλλο της δίνει απλά έναν ορισμό της λέξης «μούφα»; Γενικά τι κλικ μας κάνει με την πρώτη ματιά ένα comic που αυτοσατιρίζεται ήδη από τη πρώτη στιγμή που ονομάζεται moufa;
Σίγουρα είναι τετριμμένο να πει κανείς ότι όταν διαβάσει τελικά τη συλλογή του Γιώργου Κομιώτη θα καταλάβει ότι τελικά δεν ήταν και τόσο μούφα το comic. Αλλά πέρα από τα λογοπαίγνια αυτό που έχει τελικά σημασία είναι ότι η moufa δεν είναι απλά «όχι μούφα», αλλά είναι ένα comic που καταφέρνει να ξεχωρίσει με τα κωμικά στριπάκια του.
Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει πληθώρα από στριπάκια στα ελληνικά comics. Κάποια από αυτά τα βρίσκεις εύκολα στο Facebook, όπως τα Κουραφελκυθρα, τα οποία με το δικό τους μοναδικό χιούμορ έχουν καταφέρει να έχουν πολύ μεγάλο αναγνωστικό κοινό καθημερινά. Πολλά ακόμα στριπάκια κυκλοφορούν σε διαδικτυακή και σε έντυπη μορφή και έχουν τραβήξει την προσοχή μας, σε βαθμό που αν αρχίζουμε να τα απαριθμούμε θα ξεχάσουμε πολλά. Σε αυτό το τοπίο είναι δύσκολο για νέες εκδόσεις να αποδείξουν ότι μπορούν να ξεχωρίσουν. Αυτός όμως δεν είναι ένας φόβος που αφορά τη moufa γιατί καταφέρνει από την πρώτη στιγμή να μας κερδίσει. Παρακατω θα εξηγήσουμε το γιατί.
Η συλλογή comics του Γιώργου Κομιώτη, που εκδίδεται από τις εκδόσεις webcomics, είναι ανθολογία από τα στριπάκια που είχαν πρωτοεκδοθεί σε συνέχειες με το περιοδικό 9 της (παλιάς) Ελευθεροτυπίας. Μιλάμε λοιπόν για στριπακια που δημιουργήθηκαν μεσα στην πρώτη δεκαετία του 2000 και κουβαλάνε μαζί τους και στιγμές από εκείνη την περίοδο που σήμερα κινδυνεύουν να χαρακτηριστούν retro. Ποιος δεν θυμάται για παράδειγμα τις καραμέλες που ήταν σε κουτιά που έμοιαζαν με σώμα κάποιας μορφής της οποίας το κεφάλι ήταν το καπάκι? Και πόσες διαφορετικές φιγούρες κ γεύσεις υπήρχαν? Ή ποιος δεν θυμάται τις διαφημίσεις του Hemo που πεφτανε την ώρα που έπαιζε η τηλεόραση παιδικά? Ε τέτοιες αναμνήσεις μας ανασύρει ο Κομιώτης οταν πηγαίνει τις καραμέλες στο κομμωτήριο του «Στουίτι Τοντ» και όταν μας συστήνει το «Φ-emo», ως το σοκολατούχο των emo. Ναι! Φυσικά των emo!
Όμως τα στριπάκια της moufa δεν μας κερδίζουν απλά για την αναφορά στην εποχή στην οποία γράφτηκαν, αλλά για τις πολλές, διαφορετικές και ξεκαρδιστικές μικρές τους ιστορίες! Μερικές από αυτές παρουσιάζουν μια εναλλακτική ιστορία για το πώς εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι λόγω του ιντερνέτ ή για το πώς ο Χίτλερ άρχισε να μοιάζει με τον καπταιν Χουκ. Σε άλλες ιστοριες θα μάθουμε πώς να φυτέψουμε βασιλικούς στον κήπο μας ή πως μπορεί μια επιχείρηση να αυξήσει την αποδοτικότητα των υπαλλήλων της. Και φυσικά θα περάσουν από τις σελίδες μας μεγάλες μορφές της nerd κουλτούρας, όπως ο Hellraiser, ο Γκάνταλφ, ακόμα και ο ίδιος ο Λοβκραφτ. Τελικά μόλις γνωρίσει κανείς τους χαρακτήρες του Κομιώτη σίγουρα δεν θα θέλει να πιστέψει ότι δεν θα του αρκεί πια μόνο αυτή η συλλογή, αλλά θα θέλει και νέες τους περιπέτειες. Ας ελπίσουμε ότι θα γίνει κι αυτό στην ώρα του…
Τέλος δεν γίνεται να παραβλέψουμε την εξαιρετική δουλειά του Harry Saxon που χρωμάτισε πολλά από τα στριπάκια του comic και έγραψε και το σενάριο σε μια από τις πιο nerd σελίδες της συλλογής. Γυρίζοντας στην αρχή του κειμένου, αν κάτι κανείς με την πρώτη ματιά όταν θα πιάσει τη moufa και θα τη ξεφυλλίσει είναι το όμορφο σχέδιο του Γιώργου Κομιώτη και τα πολύ ζωντανά χρώματα του Harry Saxon.
Με αυτά και με εκείνα είναι μάλλον εμφανές ότι η moufa, παρά τον τίτλο της -ή και λόγω αυτού- είναι ένα comic που αξίζει την προσοχή μας! Μαλιστα είναι τόσο και όμορφη η έκδοση του, που σίγουρα αξίζει να βρίσκεται στη βιβλιοθήκη μας!
Άραγε τι να περιμένει κανείς από μια συλλογή με στριπάκια που στο οπισθόφυλλο της δίνει απλά έναν ορισμό της λέξης «μούφα»; Γενικά τι κλικ μας κάνει με την πρώτη ματιά ένα comic που αυτοσατιρίζεται ήδη από τη πρώτη στιγμή που ονομάζεται moufa;
Σίγουρα είναι τετριμμένο να πει κανείς ότι όταν διαβάσει τελικά τη συλλογή του Γιώργου Κομιώτη θα καταλάβει ότι τελικά δεν ήταν και τόσο μούφα το comic. Αλλά πέρα από τα λογοπαίγνια αυτό που έχει τελικά σημασία είναι ότι η moufa δεν είναι απλά «όχι μούφα», αλλά είναι ένα comic που καταφέρνει να ξεχωρίσει με τα κωμικά στριπάκια του.
Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει πληθώρα από στριπάκια στα ελληνικά comics. Κάποια από αυτά τα βρίσκεις εύκολα στο Facebook, όπως τα Κουραφελκυθρα, τα οποία με το δικό τους μοναδικό χιούμορ έχουν καταφέρει να έχουν πολύ μεγάλο αναγνωστικό κοινό καθημερινά. Πολλά ακόμα στριπάκια κυκλοφορούν σε διαδικτυακή και σε έντυπη μορφή και έχουν τραβήξει την προσοχή μας, σε βαθμό που αν αρχίζουμε να τα απαριθμούμε θα ξεχάσουμε πολλά. Σε αυτό το τοπίο είναι δύσκολο για νέες εκδόσεις να αποδείξουν ότι μπορούν να ξεχωρίσουν. Αυτός όμως δεν είναι ένας φόβος που αφορά τη moufa γιατί καταφέρνει από την πρώτη στιγμή να μας κερδίσει. Παρακατω θα εξηγήσουμε το γιατί.
Η συλλογή comics του Γιώργου Κομιώτη, που εκδίδεται από τις εκδόσεις webcomics, είναι ανθολογία από τα στριπάκια που είχαν πρωτοεκδοθεί σε συνέχειες με το περιοδικό 9 της (παλιάς) Ελευθεροτυπίας. Μιλάμε λοιπόν για στριπακια που δημιουργήθηκαν μεσα στην πρώτη δεκαετία του 2000 και κουβαλάνε μαζί τους και στιγμές από εκείνη την περίοδο που σήμερα κινδυνεύουν να χαρακτηριστούν retro. Ποιος δεν θυμάται για παράδειγμα τις καραμέλες που ήταν σε κουτιά που έμοιαζαν με σώμα κάποιας μορφής της οποίας το κεφάλι ήταν το καπάκι? Και πόσες διαφορετικές φιγούρες κ γεύσεις υπήρχαν? Ή ποιος δεν θυμάται τις διαφημίσεις του Hemo που πεφτανε την ώρα που έπαιζε η τηλεόραση παιδικά? Ε τέτοιες αναμνήσεις μας ανασύρει ο Κομιώτης οταν πηγαίνει τις καραμέλες στο κομμωτήριο του «Στουίτι Τοντ» και όταν μας συστήνει το «Φ-emo», ως το σοκολατούχο των emo. Ναι! Φυσικά των emo!
Όμως τα στριπάκια της moufa δεν μας κερδίζουν απλά για την αναφορά στην εποχή στην οποία γράφτηκαν, αλλά για τις πολλές, διαφορετικές και ξεκαρδιστικές μικρές τους ιστορίες! Μερικές από αυτές παρουσιάζουν μια εναλλακτική ιστορία για το πώς εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι λόγω του ιντερνέτ ή για το πώς ο Χίτλερ άρχισε να μοιάζει με τον καπταιν Χουκ. Σε άλλες ιστοριες θα μάθουμε πώς να φυτέψουμε βασιλικούς στον κήπο μας ή πως μπορεί μια επιχείρηση να αυξήσει την αποδοτικότητα των υπαλλήλων της. Και φυσικά θα περάσουν από τις σελίδες μας μεγάλες μορφές της nerd κουλτούρας, όπως ο Hellraiser, ο Γκάνταλφ, ακόμα και ο ίδιος ο Λοβκραφτ. Τελικά μόλις γνωρίσει κανείς τους χαρακτήρες του Κομιώτη σίγουρα δεν θα θέλει να πιστέψει ότι δεν θα του αρκεί πια μόνο αυτή η συλλογή, αλλά θα θέλει και νέες τους περιπέτειες. Ας ελπίσουμε ότι θα γίνει κι αυτό στην ώρα του…
Τέλος δεν γίνεται να παραβλέψουμε την εξαιρετική δουλειά του Harry Saxon που χρωμάτισε πολλά από τα στριπάκια του comic και έγραψε και το σενάριο σε μια από τις πιο nerd σελίδες της συλλογής. Γυρίζοντας στην αρχή του κειμένου, αν κάτι κανείς με την πρώτη ματιά όταν θα πιάσει τη moufa και θα τη ξεφυλλίσει είναι το όμορφο σχέδιο του Γιώργου Κομιώτη και τα πολύ ζωντανά χρώματα του Harry Saxon.
Με αυτά και με εκείνα είναι μάλλον εμφανές ότι η moufa, παρά τον τίτλο της -ή και λόγω αυτού- είναι ένα comic που αξίζει την προσοχή μας! Μαλιστα είναι τόσο και όμορφη η έκδοση του, που σίγουρα αξίζει να βρίσκεται στη βιβλιοθήκη μας!
July 26, 2017
Η "Μούφα" αποτελεί ένα κομμάτι του παρελθόντος, τόσο δικό μου, όσο και όλων των μη επιλησμόνων που διάβαζαν κάποτε το θρυλικό πλέον "9" της Ελευθεροτυπίας. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι πέρασαν κιόλας επτά χρόνια από την έκδοση του τελευταίου τεύχους, ότι η Ελευθεροτυπία έκλεισε και πως ο εμπνευστής και αρχισυντάκτης του "9", Άγγελος Μαστοράκης, ήδη μετρά ενάμιση χρόνο που δε βρίσκεται πια ανάμεσά μας.
Είναι λοιπόν δύσκολο να είμαι πολύ αντικειμενικός με την παρούσα συλλογή από σελίδες του Γιώργου Κομιώτη, όπου ξεχειλίζει αυτό το εσκεμμένα και απολασυτικά σαχλό χιούμορ, για το οποίο έχει γίνει βροντοφώνως διαβόητος σε κάθε σχετικό convention.
Αν ξέρετε το Γιώργο, δια ζώσης ή δια πένας, αν σας αρέσει το χιούμορ του, αν "ήσασταν κι εσείς εκεί", ξέρετε πως το comic είναι εξίσου μούφα με το φτηνό ρόλεξ του πλανόδιου στο φεγγάρι - και γι' αυτό ακριβώς θα το απολαύσετε.
Είναι λοιπόν δύσκολο να είμαι πολύ αντικειμενικός με την παρούσα συλλογή από σελίδες του Γιώργου Κομιώτη, όπου ξεχειλίζει αυτό το εσκεμμένα και απολασυτικά σαχλό χιούμορ, για το οποίο έχει γίνει βροντοφώνως διαβόητος σε κάθε σχετικό convention.
Αν ξέρετε το Γιώργο, δια ζώσης ή δια πένας, αν σας αρέσει το χιούμορ του, αν "ήσασταν κι εσείς εκεί", ξέρετε πως το comic είναι εξίσου μούφα με το φτηνό ρόλεξ του πλανόδιου στο φεγγάρι - και γι' αυτό ακριβώς θα το απολαύσετε.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews