"فرج بعد از شدّت کتابی است در اصل به زبان عربی که قاضی ابوعلی محسن تنّوخی ( متولد ۳۲۷ ) آن را در قرن چهارم هجری به نگارش درآورده است. این کتاب به قلم حسین بن اسعد دهستانی، مترجم اواخر قرن هفتم هجری و از منشیان عزالدین بن طاهر زنگی فریومدی ( وزیر خراسان در عهد ایلخانان ) ، به فارسی روان برگردان شده است. درواقع عزالدین طاهر، دهستانی را مامور کرد تا ترجمه ای از کتاب را به فارسی ارائه دهد. حکایت های بسیاری در این کتاب آمده که طی قرون متوالی از سوی مولفین مختلف در کتاب های شان نقل شده است. کتاب مشتمل بر سیزده باب و هر باب شامل چندین حکایت مفصّل و دلپذیر است که ارتباطی معنایی با موضوع هر باب دارد."