ร้อยรักพรางตะวัน

by พิมมาศ

“เขาว่าเกษตรกรมักไม่รวย ถึงไม่จนแต่ก็ไม่มีใครรวยเลยนะ จะสบายสู้รับเงินเดือนประจำได้เหรอ ไหนอนาคตจะต้องเลี้ยงครอบครัวอีก”

“ณุหมายถึงอนาคตไปอีกหลายปี รอเก็บตังค์ได้เยอะ ๆ ก่อน ค่อยคิดทำกินตอนแก่น่ะ”

“งั้นถ้าณุแก่เมื่อไหร่ ให้อรอยู่ด้วยนะ”

“หืม... อะไร... อยู่ดี ๆ มาขออยู่ด้วย”

ภาณุเหลียวมองคนข้างกายในระยะใกล้ชิด ตาสบตามีความหมายในคำพูด ไม่ต้องมีคำอธิบายก็ทำให้ทั้งสองเกิดอาการขัดเขินโดยไม่รู้ตัว

“หมายความว่าไง” ภาณุเอียงคอล้อเลียน “พูดใหม่ซิ”

“ไม่ได้ยินก็แล้วไป ช่างเถอะ” อรณีเมินหน้าทำปากยื่น

เปิดเผยถึงขนาดนี้ยังไม่รู้ จะซื่อบื้อไปถึงไหนกัน

+++++++++++++++++++++++++++++++++

มันเป็น ‘ความรัก’ เขารู้ตัวมานาน แต่จะทำเช่นไรในเมื่อสถานะของความเป็นเพื่อนมันค้ำคอให้อับจนคำพูดอยู่ทุกวันนี้

ยิ่งเสียงหัวใจที่ดังประหลาดเมื่อตอนเช้า ยามที่หวั่นไหวไปกับกลิ่นหอมและใบหน้านวลแสนเคยคุ้น พาลให้ความรู้สึกที่เก็บลึกมานานเริ่มไม่ไหวอีกต่อไป

คิดจะรุกก็กลัว กลัวเสียรัก เสียเพื่อน กลัวหล่อนไม่เห็นค่า ไม่มีราคาในสายตา
ยิ่งอรณีเป็นเหมือนตุ๊กตาแก้วน่าทะนุถนอมในสายตาของใครต่อใคร

มีหรือที่คนธรรมดาอย่างเขาจะกล้าหยิบจับให้ตุ๊กตาแก้วแสนสวยตัวนั้นให้ต้องเป็นริ้วรอยด้อยค่า

+++++++++++++++++++++++++++++

เรื่องของ อรณี นักแสดงสาวชื่อดังจอมเหวี่ยง กับ ภาณุ วิศวกรหนุ่ม เพื่อนสนิทร่วมมหาวิทยาลัยที่ยืนยาวความสัมพันธ์สิบปีในระดับแค่เพื่อนสนิท

ต่างคนต่างไม่ยอมเผยความในใจที่มีต่อกันทำให้ความสัมพันธ์คาราคาซังไปต่อไม่ได้ หากไม่มีใครมาเร่งปฏิกิริยา เรื่องรักลับ ๆ ในใจก็อาจจะจบลงแค่คำว่า ‘เพื่อนสนิท’ เท่านั้น

618 pages, ebook

First published May 3, 2017

Reviews

[Lily 百合花 · Rating 3 out of 5]

ชื่อเรื่อง – ร้อยรักพรางตะวัน
ผู้แต่ง – พิมมาศ


ตัวละคร
อรณี (อร) อายุ 30 ปี
ภาณุ (ณุ) อายุ 30 ปี


รีวิวหลังอ่าน

เป็นเรื่องที่ยาวมากๆ และเราเองก็อ่านยาวนานเหลือเกิน แฮ่ๆ แต่อ่านจบในรอบสามเดือนนะ ฮ่าๆๆๆ แรกๆ อ่านไปไม่ชอบนางเอกขั้นสุดเลยแหละ แบบไม่ชอบคนนิสัยเหวี่ยงแบบนี้เลย แบบสวยแล้วยังไงจ๊ะ อ่านไปเลยหงุดหงิดไปค่อนข้างมากพอควร แล้วก็ไม่ค่อยชอบแสงสุรีย์ ผู้จัดการส่วนตัวของอรณีเลย แบบจู้จี้วุ่นวายมากเกินไปอย่างบอกไม่ถูก

ก็เป็นความรักของคนหลายๆ คู่ ที่อิรุงตุงนังพันกันจนงงๆ หน่อย แต่คู่หลักคือเพื่อนรักที่สนิทกันมากๆ นานสิบปีได้ โดยที่ต่างฝ่ายต่างก็ไม่กล้าก้าวข้ามความเป็นเพื่อน แม้หลายๆ ครั้งจะแสดงออกเกินเพื่อนไปมากจนคนรอบข้างดูออกกันมานานแล้ว และหลายๆ เรื่องของคนอื่นก็มายุ่งตรงที่คนโน้นก็มาชอบภาณุ คนนี้ก็มาชอบอรณี วุ่นยุ่งเหยิงมากมายจริงๆ ถ้าทำ Family Tree คงลากเส้นกันจนงงเลย ขนาดเราเล่าสปอยล์เอง ยังเล่าแบบงงๆ เพราะอ่านนานแล้วก็ลืมแล้ว แฮ่ๆ

แอบรู้สึกว่ารายละเอียดของเรื่องดูเยอะเกินไปในช่วงครึ่งแรกไปจนถึงเกือบๆ จบเรื่อง แต่พอจบเรื่องเหมือนติดไฮสปีด แบบอ้าวววว จบแล้วเหรอ แหะๆ จนรู้สึกว่าถ้าเฉลี่ยความละเอียดในช่วงต้น และความไวในช่วงท้ายให้ออกมาพอๆ กัน น่าจะกำลังดี แต่ภาพรวมก็คืออ่านสนุกดี ไม่ได้ถึงขั้นว่าอ่านอะไรหว่า

จริงๆ ประเด็นดราม่าทั้งทางครอบครัวนางเอกและพระเอก ก็เรียกได้ว่าหนักหนากันพอควรเลย โดยเฉพาะทางฝั่งนางเอก ซึ่งจริงๆ เราอยากให้ลงรายละเอียดตอนดราม่า หรือแม่ลูกได้คุยกันมากกว่านี้หน่อยจริงๆ รวมถึงตอนระหว่างพี่สาวกับน้องชายด้วย แต่ทางฝั่งพระเอกนั้น ก็แอบรู้สึกว่าคนแปลกๆ ก็เยอะ บางทีคนแปลกจนเกินไป ก็แอบน่ากลัว และสามารถทำให้คนๆ หนึ่งต้องหลบซ่อนและหนีหายจากตัวตนของตัวเองไปนานเป็นสิบปีได้เลย คือแบบเฮ่อออ ถ้าเอาจริงๆ มันก็มีคนแบบนี้ในชีวิตจริงๆ แหละ

เรื่องความรักของผู้กำกับเองนั้น อ่านแล้วก็เฮ่ออออออออ เห็นใจมากเลยนะ แบบผู้หญิงหูเบาไปหน่อย เลยเกิดเรื่องที่เจ็บทั้งกับตัวเองและคนที่ตัวเองรัก ถ้าเพียงแต่หันมาคุยกันดีๆ ก่อนจะซาโยนาระจากไปแบบนั้น ก็คงไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไป โดยเสียสิ่งที่รักมากๆ ไปหลายๆ ปีขนาดนี้ และความไม่ชอบใจที่โยนไปที่อรณีนั่นอีก คือแบบฉันผิดอะไรเหรอ ถ้าอีกคนมาชอบฉัน แต่ฉันไม่ได้ชอบเขา และเธอจะต้องมาโกรธมาใส่ร้ายอะไรฉันเหรอ อันนี้งงด้วยจริงๆ กับหลายๆ ตัวละครในเรื่องนี้ แต่ก็เข้าใจถึงความเป็นจริงนะ เพราะคนเรามีแบบนี้จริงๆ แบบว่าไม่ได้ทำอะไรให้ อยู่เฉยๆ ก็โดนเกลียดเข้าแล้ว

ก็เป็นเรื่องที่ไม่ได้ชอบหรือรักตัวละครไหนเป็นพิเศษ อ่านไปก็รำคาญหลายๆ ตัวละคร แต่สิ่งที่ชอบก็คือ เรื่องนี้ให้แง่คิดดีๆ หลายๆ อย่างเลยนะ และทำให้เห็นถึงความเป็นจริงของชีวิต ว่าต่อให้เราอยู่เฉยๆ ไม่ได้ยุ่งกับใครในจุดนี้ มันก็มีคนทำให้เรื่องราวยุ่งวุ่นวาย และเราเดือดร้อนไปด้วยได้ มันเป็นเรื่องจริงของชีวิตคนเราเลยแหละ และคิดว่าตัวละครก็ดูเทาๆ ดี เลยอ่านแล้วรู้สึกถึงโลกแห่งความจริง ไม่ได้เพ้อฝันจนเกินไป

สุดท้ายเพราะความที่ตัวละครเทาๆ เรื่องก็ดูจริงจังแบบที่เห็นได้จากชีวิตทั่วไปของคนเรา ก็ทำให้รู้สึกว่าก็เป็นเรื่องที่ดีอีกเรื่องหนึ่งที่ไม่เสียดายเลยที่ได้อ่านค่ะ ^_^

[สปอยล์]

อรณีเป็นดาราดัง เป็นเพื่อนสนิทกับภาณุมาเป็นสิบปี โดยทั้งสองต่างก็ชอบกัน แต่ไม่เคยบอกรักกันเลย เพราะไม่กล้าบอกออกไปแหละ แม้แต่เพื่อนสนิทอย่างสิมิลันกับอธิปก (ที่แต่งงานกันจนมีลูกแล้ว) เชียร์แล้วเชียร์อีกก็ไม่สำเร็จ

อรณีมีแสงสุรีย์เป็นผู้จัดการส่วนตัว แล้วก็มีท่านประธานค่ายเป็นคนที่คอยเข้มงวดกับเธอเสมอ จนเธอหงุดหงิดจนอยากจะยกเลิกสัญญาทั้งหมด และไม่ทำงานอยู่ตรงนี้แล้ว มักจะอารมณ์วีนแรงตลอด มีผู้กำกับชื่อชัชพลมาชอบ แต่อรณีก็ปฏิเสธตลอด และเธอโดนบังคับให้เป็นคู่ขวัญกับศรุต เด็กรุ่นน้อง ที่ตอนหลังโดนจับคู่ให้เป็นคู่ขวัญกับคคนางค์แทน

คคนางค์เป็นน้องสาวของน่านฟ้า น่านฟ้าเป็นเพื่อนสนิทกับภาณุ โดยภาณุทำงานให้กับน่านฟ้า และคคนางค์เองก็ชอบภาณุมาก คุณหญิงก็เหมือนจะยกที่ให้ภาณุที่ทำงานดีมาตลอด แต่จริงๆ แอบดูถูกไว้ว่าดูเป็นคนไม่มีฐานะไรงี้ ไม่คู่ควรกับลูกสาวคุณหญิง และคุณหญิงก็คือพี่สาวของท่านประธานนั่นเอง

จริงๆ ชัชพลเคยมีอดีตคนรักคือชลดา แต่เลิกกันไปโดยที่ชัชพลบอกว่าตอนนี้รักแต่อรณีเท่านั้น แต่ในอดีตคือชลดาหนีไปในวันแต่งงานของทั้งคู่ เพราะลีน คนสนิทของชัชพลบอกว่าผู้ชายต้องการความก้าวหน้า ชลดาเลยหูเบา และตัดสินใจทำแท้งลูกและหนีหายไปโดยไร้การคุยกันให้รู้เรื่องก่อน ก็เลยต่างคนต่างเจ็บ แถมตอนหลังก็ยังไม่ได้ลงเอยกันนะ แต่ก็เหมือนจะอ่อนลงไปมากแล้ว และอาจจะได้คืนดีกันมั้งนะ

ส่วนที่ทำงานของภาณุนั้น มีธิเบตที่ไม่ชอบภาณุมากๆ แถมหาแผนร้ายมาใส่ร้ายภาณุ ธิเบตคบหากับวาปี ซึ่งตอนหลังเฉลยว่าวาปีคือน้ำหวาน น้องสาวต่างพ่อของภาณุนั่นเอง ส่วนภาณุนั้นจำน้องสาวตัวเองไม่ได้ เพราะออกจากบ้านมาเป็นสิบปี ไหนจะเปลี่ยนชื่อจากภาณุวัฒน์อีก เพื่อหนีหายจากศิริมณี (รุ่นพี่ที่เคยรักกัน แต่ต่อมาพบว่าพ่อของศิริมณีมาเป็นพ่อเลี้ยงของเขา) ศิริมณีเองนั้นก็แต่งงานและหย่ากับมาร์คกลับไทยมาจะดูแลกิจการโรงพยาบาลต่อจากพ่อที่ป่วยหนัก และพยายามตามตื๊อให้ภาณุกลับมารับตำแหน่งผอ.โรงพยาบาล

อรณีมีน้องชายที่มักจะเหลวไหล และชอบขโมยของภาณุไปขาย ต่อมาเหมือนไปทำงานเป็นเด็กของคุณนายที่ยังสาวๆ จริงๆ คือตอนสมัยวัยรุ่นนั้น แม่ของทั้งสองได้หายไป ชื่อดาริกา เป็นดาราเก่า และเป็นคนที่ท่านประธานรัก จริงๆ หายไปเพราะฆ่าพ่อเลี้ยงที่ทำร้ายร่างกายลูกๆ นั่นแหละ และยอมรับโทษในคุกโดยไม่ยอมให้ท่านประธานช่วยเหลือ และไม่ยอมให้ใครรู้เรื่องนี้ ตอนนี้ป่วยหนักเป็นมะเร็ง และท่านประธานพยายามหาทางรักษา รวมถึงถึงเวลาพ้นโทษแล้วด้วย ต่อมาก็เลยได้รับการรักษาจากศิริมณี ทุกอย่างเลยโยงกันเป็นแบบนี้

ส่วนวาปีก็จับได้ว่าธิเบตวางแผนร้ายใส่พี่ชาย เลยพยายามหาหลักฐานและช่วยพี่ชายตัวเอง ส่วนภาณุกับอรณีนั้น หลังจากผ่านเหตุการณ์ต่างๆ ด้วยกัน ก็มาบอกรักและขอเป็นแฟน (อรณีขอ) ที่แม่ฮ่องสอน ตอนไปงานศพพ่อของแสงสุรีย์ (แสงสุรีย์ชอบขวางไม่ให้อรณีรักกับภาณุ) และเพื่อป้องกันการกลับมาของศิริมณี เลยรีบจับอรณีจดทะเบียนกับภาณุต่อหน้าแม่ ซึ่งประทับใจและชอบอรณีมากๆ

เมื่อเกิดเรื่องนั่งร้านหล่นลงมา ภาณุโดนใส่ร้าย แต่สุดท้ายก็พ้นผิด แล้วก็ขอลาออก เหมือนจะตกปากรับคำจะเป็นผอ.ให้กับศิริมณีด้วย แต่ก็แก้เกมด้วยการจดทะเบียนสมร���กับอรณี แต่อรณียังไม่รู้ความจริงหลายอย่าง ก็มารู้ตอนเจอแม่ตัวเองที่โรงพยาบาล แล้วก็วุ่นเพราะธิเบตตามมาจับเป็นตัวประกัน ทั้งอรณีและวาปี ซึ่งสุดท้ายศิริมณีเอาตัวเองมากันภาณุ ส่วนภาณุก็เอาไปกันอรณี

เรื่องก็จบลงที่มาร์คมาตามศิริมณีกลับไป เพราะบอกว่าผมกับลูกขาดคุณไม่ได้ อ๋อออ จริงๆ คือมาอยู่ไทยแทนแหละมั้งนะ ถ้าจำไม่ผิด แล้วน่านฟ้าก็ลงเอยกับภาณิน เพื่อนของชลดา เพราะเจอกันตอนขูดรถของภาณินแหละ ตอนแรกก็หลงรักอรณีมาตั้งแต่สมัยเรียน ยิ่งพอรู้ว่าภาณุก็รัก ก็ยิ่งเจ็บ แต่ตอนหลังก็มาลงเอยกับภาณิน

ส่วนอรณีออกจากวงการบันเทิง มางานรับรางวัลตอนตั้งท้องห้าเดือน แต่ไม่ขอรับรางวัล และมอบรางวัลนั้นให้ท่านประธาน ตัวเองไปอยู่ต่างจังหวัดกับภาณุ และอยู่กับแม่ในช่วงเวลาสุดท้ายจนแม่จากไป พอคลอดลูกแล้วก็มีชัชพล ชลดา และคนอื่นๆ ไปหาด้วย ปิดท้ายตอนพิเศษด้วยรูปของอรณีกับภาณุที่ชนะการประกวด เพราะมีคนไปเที่ยวแล้วไปวาดรูปสองหนุ่มสาวออกมา

ตอนพิเศษ
เป็นตอนที่อรณีได้รู้จักกับสิมิลันที่มหาลัย ก่อนจะตามมาด้วยอธิปก และต่อมาก็ได้เจอกับภาณุซึ่งอยู่วิศวะ ตอนแรกเหมือนจะไม่ค่อยถูกกัน แต่ภาณุเป็นเพื่อนสนิทกับอธิปก ไปๆ มาๆ ก็กลายเป็นแกงค์เดียวกันที่สนิทกันมาก

อรณีทำงานใหม่ๆ นั้น เคยโดนคนจับตัวไป และเจอรถของน่านฟ้า โดยสบตาขอความช่วยเหลือ แต่สุดท้ายน่านฟ้าก็ขับเลยผ่านไป พอนึกได้ย้อนกลับมาตามไปเจอว่าไปที่โรงแรมตัวเอง และคนที่ช่วยอรณีไว้ก่อนหน้าน่านฟ้าก็คือชัชพลนั่นเอง โดยอรณียังไม่ได้รู้จักชัชพลมาก่อน แล้วก็จบเรื่อง

Start 11.43 น. Sat 8 Aug 2020
End 21.22 น. Thu 10 Dec 2020
Review Date 23.07 น. Tue 22 Dec 2020

อ่านตอนพิเศษ 14.10 น. - 14.20 น. Tue 29 Dec 2020
Review ตอนพิเศษ 21.43 น. Tue 29 Dec 2020