Vroege lente, Lier 1810. Michael leidt vakkundig de ververij van het katoen verwerkende bedrijft De Heyder in Lier. Tot zijn spijt heeft hij geen eigen zoon die hem als kleurmeester zou kunnen opvolgen. Onder zijn ververs is er wel een jongeman die in zijn ogen de juiste kwaliteiten bezit: Jan-Frederik Simoens. Maar al snel komen er over Jan-Frederik onverwachte zaken aan het licht.
Wat heeft deze jongeman te maken met de Gentse ronselaars die in duistere zaakjes grossieren? Waar blijft de aak gevuld met tonnen meekrap voor de rode verf? En o ramp, wie heeft het kleurenboek ontvreemd, een schrift waarin van oudsher geheime kleurrecepten worden genoteerd? Het wordt nog complexer als ook Michaels vader Heinrich verdwijnt en de meesterknecht van de wevers, een geheimzinnig koffertje in bewaring krijgt.
Lydia Verbeeck voert ons mee naar het Lier van het begin van de 19de eeuw. Je ruikt de stank van de verfkuipen, je hoort het geratel van de weefmachines, je proeft de armoe in de broodtrommels. De kleurendief biedt een leesfestijn voor alle zintuigen, een spannende pageturner in een historische setting.
Lydia Verbeeck (°1948, Kontich) studeerde aan de lagere normaalschool in Berchem en tot 1990 gaf les in een school in Kontich. Om haar lessen geschiedenis wat aangenamer te maken, schreef ze verhalen. In de reeks historische verhalen van De Sikkel werden enkele verhalen van haar uitgegeven. Haar eerste jeugboek was Zeg maar Mattias. Het werd bekroond met de debuutprijs van de stad Knokke-Heist voor het beste jeugdboek 1986.
Nadat ze gestopt was als onderwijzeres ging ze aan de slag als scenariste voor televisie en toneel. Toevluchtsoord is een combinatie van de twee favoriete genres van Verbeeck, namelijk de thriller en de historische roman. Lydia Verbeeck is stadsgids in Lier en het verhaal speelt zich dan ook af op en rond het begijnhof van Lier.
Intriges en complotten ttv de Franse overheersing in Lier, met de historische setting van een textielfabriek en een begijnhof. Vlot geschreven en met een spannend einde. Fijne afsluiting van dit leesjaar
Gemakkelijk te lezen. Een echte tijds- en zedenschets. Zonder dat je het voelt, trekt Lydia Verbeeck de touwtjes strakker en strakker tot er plots - rond p 115 - een mysterie opduikt die een domino effect in beweging brengt en in 30 meer paginas zit ieder geschetst karakter in de knoei! Hoe meer je leest, hoe intrigerend het wordt en voor je het weet wordt dit boek een echte page-turner. Ik kijk ernaar uit om een tweede boek van Verbeeck te lezen. Ben benieuwd. Wat er in mij na het lezen van dit boek nagalmt is de verontwaardiging tegenover mensen die iemands opinie/geroddel als écht nemen, zonder de feiten na te gaan en zonder "de tweede klok" te horen luiden vooraleer een eigen mening te vormen. Daarin zijn we in 2017 niet veel op vooruit gegaan in vergelijking met 1810! Hopelijk wordt dit boek hierover een eye-opener.
This was the third book I read from this author. It's about the social local history in a small city in Flanders called 'Lier' in the year 1810. More specific about the cotton factory De Heyder which employed about 2500 men, women and children of about 10000 inhabitants in the city. Although I liked the story, I couldn't identify myself with one of the characters. They hadn't enough depth in their personalities.
De nieuwste Verbeeck lijkt ditmaal echt een oneindig aantal karakters te bevatten. Het maakt het afwisselend en onderhoudend, maar het leest ook wat vermoeiend, en het maakt het minder meeslepend. Nog steeds erg leuk, maar helaas net geen 4 sterren.