Εν ύπνω...

by Ελένη Γκίκα

Την Μεγάλη Τραγική υποδυόταν από παιδί. Αλλάζοντας πρόσωπα και προσωπεία μέσα στο χρόνο. Ασύνειδα πρώτα, μάσκες μετ’ επιγνώσεως αμέσως μετά’ και ποια δεν έγινε, αυτή η ηθοποιός κι η σκηνοθέτης επίσης. Πασαλειμμένη  με σοκολάτες μεγάλωνε και γελούσε επαναλαμβάνοντας εκείνο το «τρώγε σοκολάτες μικρή μου, τρώγε σοκολάτες», υπνοβάτης κι εκείνη μέσα στους υπνοβάτες, μια ζωή «εν ύπνω» όπως της έλεγε και γελούσε η ζωντανή φωνή ενός άντρα νεκρού. Αυτό το ζωντανό αινιγματικό Τίποτα που εξακολουθεί ωστόσο να είναι όλη μας η ζωή. Το όλον ζήτημα είναι το ποιος διαχειρίζεται το Χάος. Ποιήματα για τον έρωτα και τον θάνατο, για τις μεταμορφώσεις τους μέσα στον χρόνο, για το παιχνίδι που ωστόσο ενίοτε γίνεται ρώσικη ρουλέτα, για τους υπνοβάτες που υπήρξαμε μια ζωή. 

Η ΟΜΠΡΕΛΑ ΤΗΣ ΜΑΙΡΗΣ ΠΟΠΙΝΣ

Η Μαίρη Πόπινς
τη σήμερον ημέρα
αλλού η ομπρέλα
αλλού αυτή.

Χιλιόμετρα έκανε της πόνεσαν τα πόδια
Την ομπρέλα έβλεπε σε απόσταση αναπνοής
Θρήνος η μελωδία της ευτυχίας αλλ' όμως ήξερε
η Μαίρη Πόπινς
ήταν, τουλάχιστον, αυτή.
"Δεν μ' έκανε Μαίρη Πόπινς -ψιθύριζε-
η ομπρέλα, Μαίρη Πόπινς γεννήθηκα"
και το επαναλάμβανε σαν προσευχή.

Η Μαίρη Πόπινς
και σήμερα
αναζητά την ομπρέλα
Αλλού η ομπρέλα
κι αλλού αυτή.

Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2012

72 pages, Paperback

First published July 1, 2016

About the author

Γεννήθηκε στο Kορωπί Αττικής. Ξεκίνησε τη δημοσιογραφία από τα περιοδικά "Aντί" και "Φαντάζιο" (1981-1983). Eργάστηκε επί μια δεκαετία στο περιοδικό "Eικόνες" και μετά το 1994, με αντικείμενο το βιβλίο, στο "Έθνος της Kυριακής". Mε το ίδιο αντικείμενο εργάστηκε στο ραδιόφωνο και για μια τριετία διατηρούσε βιβλιοπωλείο στο Kορωπί. Eίναι υπεύθυνη της ελληνικής λογοτεχνικής σειράς των εκδόσεων "Άγκυρα".

Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: "Σηματοδότες", 1984, "Δρασκελιές", 1988, "21 Xρωματιστές μεταμφιέσεις και 11 αιρετικά ποιήματα", 1992, "Mέλι, μελό, μέλισσα, μάλιστα...", 1996, "Έως, εαρινός, έρημος, έρχομαι...", 1997, "Σώμα, σταυρός, σάρκα, σταυρώθηκα...", 1998, "Θόλωσα, θύελλα, θάμβος, θυμήθηκα", 2000, "Άβυσσος, άλγος, άλμα, αρχίζω...", 2002, με την οποία τελειώνει ο κύκλος της ζωής και των γραμμάτων του αλφαβήτου, "Εν αταξίαις, εύτακτοι όντες", 2006.

Τα μυθιστορήματα: "Aλήθεια, τα τρως ακόμα τα νύχια σου;", 1996, "Aναζητώντας τη Mαρία", 1998, "Να τα μετράω ή να μην τα μετράω τα χρόνια;", 1999, "Μετεβλήθη εντός μου ο ρυθμός του κόσμου", 2001, "Το αίνιγμα του άλλου", 2003, "Οι κούκλες δεν κλαίνε", 2004, "Χαίρε παραμύθι μου", 2005, "Αν μ' αγαπάς, μη μ' αγαπάς", 2006, "Αύριο, να θυμηθώ να σε φιλήσω", 2007, και "Υγρός χρόνος", 2008. Τις συλλογές διηγημάτων: "Όνειρα από Toplexil", 1997 και "Eάν ο Kαρυωτάκης παντρευότανε την Πολυδούρη", 1998. Το παιδικό βιβλίο "Το κοριτσάκι που πίστευε στα θαύματα", 2007.

Kαι μια συλλογή με συνεντεύξεις: "Δι' εσόπτρου εν αινίγματι".