Bella ontstond als een luidop voor te lezen boek, uit de ambitie om literatuur weer spannend en urgent te maken. Bella is niet bedoeld voor de eeuwigheid, maar voor NU.
Bella is het verhaal van een meisje, geboren net na het Tijdperk van de Grote Twijfel, dwalend over de Superduper Snelweg, de strook asfalt gegoten over de evenaar. Een waanzinnig verhaal vol fantastische verzinsels, zoals pillen om egoïsme op te wekken, veel te beleefde ruimtewezens en een pas ontdekte god met een lispel.
Bella is een krankzinnige lachspiegel die je de vraag stelt waarom je eigenlijk lacht, een groteske glazen bol die een toekomst voorspelt die vlak om de hoek ligt. Kortom, een fantastische mix tussen sciencefiction en stand-up comedy.
Joost Vandecasteele is schrijver, scenarist en comedian. Hij studeerde theaterregie in Brussel aan het RITCS. Hij maakte de jeugdvoorstellingen 'De wereld volgens lang, dik en dom' in hetpaleis en ‘Sorry voor alles’ voor Bronks. Als romancier is hij één van de innovatiefste stemmen in de Nederlandstalige literatuur. Hij viel al in de prijzen met enkele van zijn theaterstukken, kortverhalen en roman 'Jungle'. Hij schreef het scenario van de onvolprezen televisiereeks 'Generatie B' en het pakkende 'We moeten eens praten'.
Wat een heerlijk bizar verhaal, aangevuld met mooie tekeningen. Je voelt dat de tekst geschreven is om voor te dragen - zo vloeiend leest het. Daarnaast is Bella hilarisch grappig, mijn vriend kwam steeds vragen waarom ik hardop aan het lachen was. Mijn complete recensie lees je op Oog op de Toekomst.
Als je het planetaire wil omvatten voor de Hebban Landenchallenge, kan ik gerust dit luidop-boek/deze roman in beelden aanbevelen van de Vlaamse schrijver, theatermaker en standup comedian Joost Vandecasteele. Na er wat langer over te hebben nagedacht, is dit een 4-sterrenboek waard hoewel je niet echt de vinger kan leggen op wat nu juist zijn hersenspinsels in combinatie met de beelden van Jeroen Los moeten voorstellen. Er zitten echter zoveel ideeën in - om de twee zinnen ongeveer - , en het boek raakt wel aan scifi-elementen maar het gaat toch vooral over onze moderne, individualistische en egoïstische maatschappij met een grote Comedy-saus over in rasechte Vandecasteele-stijl. Zijn fantasie gaat inderdaad over de planetaire grenzen heen. Je vraagt je echt af wat je net gelezen hebt!
Zelfs zonder Youtube-filmpjes hoor ik de schrijver de tekst al declameren, aangezien ik z'n stemgeluid en z'n accent al wel ken van enkele tv-programma's. De tekst komt overeen met zijn comedy: rauw en bruut maar oh zo rechttoe rechtaan. Het meisje Bella komt terecht op de superduper snelweg en groeit op in en trekt rond op een steeds gruwelijkere wereld waarin niets of niemand ontzien wordt. Er gebeuren haar super absurde en tegelijkertijd zeer herkenbare dingen uit het NU. Hou je vast voor een surrealistische rit met heel wat donkere en cynische humor! Deze beeldroman doet mij in ieder geval uitkijken naar enkele romans van Joost. Heeft er nog iemand wat tijd voor mij?
'Bella', de graphic novel geschreven door Joost Vandecasteele, was een hele achtbaan om te lezen. Het bleef me pagina na pagina verbazen met de absurde situaties gaande in het boek. Jeroen Los illustreerde de vreemdheid van het boek perfect.
Deze graphic novel was zeker niet wat ik had verwacht toen ik eerste begon met lezen. Het startte met een raar bericht over 'ze zeggen zoveel' en 'hoe alles veranderde op een maandag' en vanaf dan stroomden de gekke gebeurtenissen binnen. Het gaat over een wereld die elk jaar erg lijkt te veranderen en op elke plek op aarde anders is. Deze aarde verschilt heel veel van onze aarde maar tegelijk ook niet heel veel. Soms lijken de dingen die gebeuren op onze planeet ook erg absurd. De tijd wordt bepaald door de stelling 'de wereld veranderde op een maandag' of wanneer we Bella's leeftijd volgen. Er lijkt in dit boek veel te gebeuren in een korte tijd. Soms is de volgende pagina een jaar verder in Bella's leven en is de wereld weer helemaal ondersteboven geschud. Bella was een verwarrend maar interessant meisje. We volgen via haar leven wat er gebeurt in de wereld. Ze maakt veel geks mee, vooral aan het einde van haar leven. Het is moeilijk om een mening te vormen over iets dat zo excentriek is. Ik vond het niet perse goed, maar dat kan ook gewoon zijn omdat ik het niet goed genoeg begrijp. Ik vond het niet perse slecht omdat het wel entertainend was en erg schitterend bedacht. Om deze redenen zou ik zeggen dat ik deze graphic novel perfect imperfect vond.
Ik zou de graphic novel zeker aanraden aan mensen die houden van iets dat hun gezond verstand uitdaagt. Het is heel chaotisch, maar wel een uitzonderlijke ervaring. Er gebeuren dingen die ik tot op de dag van vandaag niet begrijp. Deze graphic novel is ook slecht voor dezelfde redenen dat het het juist goed maakt dus ik raad zeker aan om het te lezen en te zien wat je er zelf van vindt.
Ik vind het moeilijk met het geven van sterren van dit boek want ik vind het heel vet en heel leuk geschreven en het liet me in verwarring achter en ik kan alleen maar denken pfoe wat kan de schrijver goed associëren. Ik kwam er alleen niet echt doorheen, dit zit echt op een andere golflengte voor mij. Maar ik zou het alsnog aanraden als je van gekte houdt.
Voor mij is het heel erg moeilijk om dit boek een aantal sterren toe te kennen. Sommige dingen zijn ongelooflijk goed of sterk, maar het is mij tegelijkertijd té absurdistisch om me echt te bekoren. Dus liep ik al twee weken te malen over mijn recensie en sterrentoekenning. Nu moet het er dan maar van komen.
En dan begin ik lekker met de beelden; de illustraties van Jeroen Los vind ik heel erg mooi. Ik hou van de kleurstelling, van de details (niet teveel, niet te weinig), van de dikke lijnen, van het formaat - lekker grootramig. Ze zijn van groot belang bij de tekst, zonder deze illustraties had ik het boek waarschijnlijk vrij vlot aan de kant gelegd.
Want de teksten kunnen me taaltechnisch dan wel bekoren, het inhoudelijk absurdistische aspect is me regelmatig té veel. Op zich houd ik van verhalen die net niet waar kunnen zijn (denk aan de pratende kat van Murakami), maar Vandecasteele schiet wat mij betreft teveel door. Komt bij dat ik niet zo'n sf-fan ben, en Bella veel sf-eigenschappen heeft. Heel fraai vind ik wel de herhaling: 'Ze zeggen dat alles veranderde op...' En het chargeren wat Vandecasteele regelmatig doet, heeft ook zo zijn charmes.
Duidelijk hè? Ik heb gewoon geen zwart/wit mening over Bella. Ik hou het op een veilige 3 sterren.
This book is the perfect combination between “how the fuck is the writer coming up with this, were they high while writing?” and “why is everything in this book such a clear and relevant metaphor for so many things going on in our society?” Nonetheless it sometimes felt like it was absurd with the sole purpose of being absurd
Bella is een fenomenale beeldroman die luidop gelezen dient te worden. Het laat je schaterlachen vanwege de absurde zwartgallige humor maar raakt ook een pijnlijke snaar wanneer de onderliggende maatschappijkritiek herkenbaar wordt.
Joost Vandecasteele is schrijver, scenarist en komiek. Samen met Jeroen Los maakte hij de beeldroman Bella die volgens henzelf luidop voorgelezen diende te worden. Op 21 april heeft Joost zijn schepping ten gehore gebracht in Amsterdam. Wanneer je deze ervaring bent misgelopen, zal je het boek zelf moeten lezen. Via de leesclub mocht ik kennismaken met Bella. Ze heeft me danig bezig gehouden.
In eerste instantie leek het boek een chaotische aaneenschakeling van absurde gebeurtenissen met allerlei fantastische en sciencefictionachtige elementen. Zo is er een god die lispelt en vinden de ruimtewezens onze planeet maar saai. Gaandeweg veranderde mijn lach in een traan. Want verborgen onder de humor ligt de kwetsbaarheid en twijfel van de schrijver. In een interview dat te beluisteren valt op You Tube bekent hij zijn twijfels over zijn vaderlijke opvoedingscapaciteiten. Dit thema komt herhaaldelijk terug in het boek en de pijnlijkheid ervan is in het boek te voelen. Joost houdt ons een spiegel voor zodat de dingen die we normaal vinden plotseling merkwaardig lijken. Wanneer de toeristen van een andere planeet ons fotograferen en over ons oordelen zonder daadwerkelijk contact met ons te leggen werkt dit aan de ene kant op de lachspieren. Aan de andere kant is het schrijnend om te zien dat we veranderen in een te fotograferen object en dat voorbijgegaan wordt aan onze menselijkheid.
De maatschappijkritiek ligt onder alle absurde en fantastische gebeurtenissen verborgen en wanneer je Vandecasteele mag geloven leven we nu al in een dystopische samenleving. Ondanks het geschater is de boodschap namelijk duidelijk. Er is geen hoop, we zijn ten dode opgeschreven en het leven is zinloos. De mensheid bakt er niks van. Het is daarom ook moeilijk dit boek in een bepaald genre onder te brengen. Het is een mix van kolder, fantasie, sciencefiction en een donker toekomstdenken. Bella is ook niet direct onder te brengen onder de noemer striproman of graphic novel. Daarvoor is er teveel tekst. De plaatjes voegen wel wat toe en versterken het verhaal. Ze zijn, heel passend , donker van kleur. Je zou dit daarom eerder een roman met beelden kunnen noemen dan een beeldroman.
Het is kortom een uniek soort roman, een beleving die je aan het denken zet en je verwachtingen op de proef stelt. Bella is een fenomeen en beslist niet saai. Wanneer je een avontuur aandurft en enige troosteloosheid kunt verdragen is Bella niet te versmaden.
Bella was een zeer kort boek maar er gebeurde van alles in een zeer korte tijd, dus ik moet wel aandachtig blijven om het boek te snappen. Bella was ook een boek dat anders is in vergelijking met de andere boeken want het ging over hoe we eigenlijk de wereld naar de ondergang leidde zonder dat we het wisten. Ik vond het zelf een goed boek het las zeer gemakkelijk, het was een wat anders in plaats van altijd boeken te lezen met honderden bladzijden tekst was het eens leuk om zo'n boek te lezen. Het is ook zo'n boek waar je moet doorlezen om te weten over wat het gaat en dat is daar zo leuk in want zonder dat je het weet is het boek uit. Bella is ook een boek dat een verhaal weergeeft dat nooit zou gebeuren of toch niet in de volgende duizenden jaren. Dus dit boek is zo origineel dat het eigenlijk een beetje raar wordt maar dat onderscheidt dit boek ook van de rest. De prenten zijn zo goed getekend en zo abstract en onrealistisch. Ik zelf ben normaal niet voor zo’n boeken waar heel de tijd van de hak op de tak wordt gesprongen maar ik moet zeggen bij dit boek stoorde mij dat niet en dat was ook zo leuk en goed aan dit boek. Het is ook zo’n boek waar je nooit aan zou hebben gedacht om te lezen en uiteindelijk blijkt het dan ook een zeer goed boek te zijn dus dat sprak mijn zeer hard aan. Het was ook leuk om eigenlijk eerst iets te lezen van de schrijver dus eerst spreekt de schrijver eigenlijk maar dat weet je niet tot op het einde daar kom je het pas echt te weten. Dit boek is zeker een aanrader voor iedereen die houdt van een beetje fantasie verhalen en onrealistische boeken.
"Ze zeggen dat alles veranderde op een maandag. Toen de grote twijfel toesloeg. Maar het kon ook op een donderdag zijn."
"Recensenten verwijten mij vaak dat ik vermoeiend ben voor lezers", vertrouwde Vandecasteele me onlangs toe in een interview. In 'Bella' gunt hij zichzelf inderdaad geen ogenblik rust. Deze 'rant' flitst voorbij en giert vooruit, onderweg herrie schoppend en heilige huisjes neerhalend. Als een razende puber die tekeergaat tegen de wereld.
'Bella' is een heerlijke ode aan de verbeelding, een bevrijding van stoffige en verroeste denkkaders, een wensdroom van een boze komiek en een illustrator. Een eigentijdse comedy show als stripverhaal. De tekeningen van Los zijn krachtig en suggestief. Vooral de manier waarop de auteur zelf in beeld wordt gebracht is gewoonweg supercool.
Deze oefening vraagt naar meer. Naar een volwassener, ingetogener en doordachter kruisbestuiving tussen woord en beeld. Naar een boek waarin de auteur wel durfde te schrappen.
Het is geen roman, het is geen strip, het is een grafic novel denk ik dan. Tekst en beelden door elkaar. Het is grappig, cynisch, sarcastisch, maatschappij-kritisch en heerlijk om te lezen. Toekomst van de aarde, superduper snelweg op de evenaar, ruimtewezens die ons te saai vinden, egoismepillen, kinderen die op hun zesde uit huis gezet worden en het maar moeten bekijken. Ook Bella leeft op straat, vanaf haar zesde, ze redt zich prima, brengt jaren door op de superdupersnelweg van de evenaar. Het is een blik op de toekomst, hoe ver kan je doorslaan in een bepaalde richting.
Een verhaal dat je vooral een kijk doet nemen in wat er momenteel in onze maatschappij verkeerd loopt. De illustraties zijn heel mooi, maar de auteur sprong iets te snel van de hak op de tak om me vast te hebben en me iets te doen herinneren van dit verhaal. Tof om te lezen maar ook meteen vergeten wat er allemaal gebeurde.
Een boek dat je erg makkelijk doorleest zonder veel bij na te denken of bij stil te staan. Visueel schitterend. Er komen veel thema's aan bod die het overdenken waard zijn... Echter minder mijn ding omdat het voor het genre, naar mijn gevoel dan net 20 pagina's te lang werd...
Te … tja. Absurd? Ik snapte het niet. Het zogenaamd geschreven lettertype vond ik ook niet prettig lezen. Raar verhaal. Niet uitgelezen. Bijzondere illustraties, vandaar 1 ster meer.