Liefde, glamour en rock ’n roll De jonge journaliste Anne Miller werkt voor een blad dat op de rand van de schandaaljournalistiek balanceert en is verloofd met de keurige Ian. Tijdens een interview met Rory Maquary, leadzanger van een wereldberoemde rockband, gelauwerd acteur en beruchte Hollywood Bad Boy, blijkt Anne een onverwachte klik te hebben met zijn driejarige zoontje.
Het jongetje heeft het moeilijk sinds zijn moeder met de noorderzon vertrok en kan wel wat extra aandacht gebruiken. In een opwelling doet Rory Anne een aanbod dat ze niet kan weigeren: als ze drie weken meegaat met de Amerikaanse tournee van zijn band en op zijn zoontje past, mag ze een exclusief diepteartikel over de band schrijven. Anne pakt zonder aarzelen haar tas en gaat. Ze houdt zichzelf voor dat ze het doet voor haar carrière en voor het kind. Maar bijna tegen wil en dank vallen Anne en Rory voor elkaar. De gevolgen zijn niet te overzien…
Uitgebreidere recensie op Marieke's Books Een poosje geleden was dit boek voor 5 euro te koop in de boekhandel. Op hetzelfde moment was het ook maandboek bij Books Ever After. Dus hups, ik kocht dat boek. Maar sindsdien staat het dus tussen alle andere ongelezen boeken. Totdat ik vorige week zin had in een nieuw boek en naar mijn boekenplanken stond te kijken. 'Laat ik deze eens proberen, misschien is het wat.' Ik ben dus met ontzettend lage verwachtingen aan dit boek begonnen. Maar wauw, wat is dit een fijn feelgood boek! En wat heeft Jackie van Laren een fijne schrijfstijl!
Ik vind Anne en Rory echt ontzettend leuke personages. En Row, wat een schatje! Alleen al door hem is dit verhaal een groot succes. Ik ben heel benieuwd naar het tweede deel over deze mensen.
Wat een heerlijk boek vond ik dit. Blijkbaar verveeld mij een goede chicklit nog steeds niet. In het begin moest ik wel even aan de schrijfstijl van Jackie wennen maar toen ik daar eenmaal aan gewend was zat ik ook zo in het verhaal een wilde ik maar door blijven lezen. Nu dus ook super benieuwd naar deel 2 van dit verhaal!
Dit boek was echt één grote cliché, normaal heb ik daar echt een hekel aan, maar op een of andere onverklaarbare wijze vond ik dit boek echt geweldig. Ik weet niet precies waar het door kwam, maar ik kon gewoon niet stoppen met lezen. Natuurlijk wist ik wel dat het boek op zo'n manier ging eindigen, maar ik wilde super graag dit boek uit lezen, omdat ik wilde weten hoe het ging aflopen. Ik ben nu echt heel erg benieuwd naar het volgende deel!
Dit was niet echt mijn boek... Pas rond bladzijde 300 was ik een keer gewend aan de schrijfstijl.
Dit is een verhaal over volwassen mensen, maar het voelt alsof het geschreven is voor een veel jonger publiek.
Ik heb me behoorlijk geïrriteerd aan het feit dat Anne 4598x bloost of rood wordt in het boek. Verder zegt Rory 339x verdomme, en dat in het bijzijn van zijn zoon, van drie jaar. Waar hij verder niet op gewezen wordt. Daarnaast kan het je niet ontgaan zijn dat Anne onder de sproeten zit. Dat moet iedereen in dit boek zo enorm benadrukken... Ik zelf zit ook onder de sproeten maar ik heb het nog niet vaker dan 3x gehoord in mijn hele leven.
Ligt er zo dik bovenop allemaal dat ik door vrijwel niets echt "geschokt" was en het einde is behoorlijk voorspelbaar.
Daarom heb ik 't boek uitgelezen, maar zeker niet één van mijn favorieten.
Uit!!! Wat een heerlijk boek, en precies wat ik nodig had ♡ Chicklit zoals chicklit hoort te zijn. Haat en liefde zo dicht langs elkaar... en voor alle vrouwen met een Ian: ogen je ogen en ga opzoek naar je Roar!!!
In het begin had ik er wat moeite mee om er in te komen. De hele rock wereld is nu ook ni echt iets wat mij interesseert. Maar wat kan Jackie leuke personages ontwerpen. En dat einde was zo mooi. Ik ga zeker nog boeken van deze schrijfster lezen.
Dus. Normaal zouden het 3 sterretjes worden, maar het einde heeft me zo hard op mijn zenuwen gewerkt dat ik me genoodzaakt voel eentje te schrappen.
* De schrijfstijl is bovengemiddeld maar enorm Nederlands, echt een afknapper voor mij als Vlaming (door deze reden ga ik ook niets meer van deze auteur lezen, het was in zulke mate dat het echt irritant was). * Een nog grotere afknapper was het hoofdpersonage dat als een overjaarse rocker uit de jaren 70 beschreven wordt, terwijl het boek nog keirecent is. Als Roar 38 is, zou hij dus een rocker uit de jaren 2000 moeten zijn volgens deze timeline. Hij wordt echt enorm onaantrekkelijk beschreven, eerder aantrekkelijk volgens de normen van mijn moeders generatie of zo? Zo ervaarde ik het alleszins, kan natuurlijk aan mijn interpretatie liggen. * Wat wel leuk was: de relatie tussen Anne en Roars zoontje Rowland, de verhaallijnen van de side characters en de setting on tour.
PS: Boek past totaal niet bij de cover. Of andersom.
WAAROM IS HET IN NEDERLAND ZO MOEILIJK OM TE BEGRIJPEN DAT JE NIET OP NEGATIEVE RECENSIES MOET REAGEREN OMDAT JE DAN ONPROFESSIONEEL BENT.
GOD HELP THESE PEOPLE.
Edit: de auteur heeft EXTREEM PESTGEDRAG vertoont om zo reviewers het zwijgen op te leggen (aka censuur). IK RAAD IEDEREEN AF HAAR BOEKEN TE LEZEN. Monsters zijn super cool, maar niet als het real life mensen zijn. DON'T SUPPORT BULLIES.
In het begin vond ik het boek wat verwarrend door alle verschillende namen (en bijnamen) van alle leden van de band, en alle losse personages en een iets andere manier van schrijven dan ik gewend ben. Maar toen ik eenmaal in het verhaal zat en de personages dichterbij elkaar kwamen heb ik erg van het boek genoten!
Ik las dit boek in precies de juiste setting. Had ik me op een druilerige maandagavond misschien heel anders gevoeld over dit sprookjesachtige liefdesverhaal, tijdens mijn dagen aan de Zweedse kust kon ik alleen maar genieten van de heerlijke schrijfwijze, de fijne karakters (doch ietwat clichématig) en de ontluikende liefdes.
Wat een heerlijk boek! Het leest echt als een trein! Natuurlijk weet je van tevoren al wat er gaat gebeuren, maar dat maakte absoluut niets uit. Ik heb ervan genoten. Alles was leuk; het verhaal, de personages en de schrijfstijl.
Wat een heerlijk boek! In één dag uitgelezen, ik kon gewoon niet stoppen met lezen. Gelukkig ligt het volgende deel al te wachten, want ik wil toch echt nog voor iets langer in de wereld van Anne (en vooral Roar!) kruipen!
Boek viel erg tegen, helaas. Voorspelbaar, één groot cliché en eigenlijk alleen maar uitgelezen omdat ik nu eenmaal niet halverwege een boek kan stoppen... Ook de manier van schrijven vond ik erg simpel en kinderlijk. Het idee/onderwerp is leuk bedacht, de uitwerking niet zo best. Jammer!
Gemengde gevoelens. Het verhaal leest heel prettig (of luistert.... in mijn geval van het luisterboek) en er zijn zeker leuke situaties. Leuk ook om met Anne mee te reizen die als journaliste en babysitter voor het zoontje van de sexy frontman Rory (Roar) een stuk over de toernee mag schrijven. Maar als ze tegen het einde van het verhaal heel goed weet wie en wat ze wil en zich dan toch als een onwetende hard to get tiener gedraagt en de beslissing niet durft te nemen krijgt het wel een erg hoog boeketreeks gehalte. Wat een muts. Als karakter valt Anne me tegen. Verder is het een relaxed tussendoortje.
Oké ja ik had al moeten slapen maar het lukte gewoon niet ik moest het boek gewoon nog uit hebben voordat ik ook echt in slaap zou vallen.
Ik vond het geen geweldig boek soms zelfs vervelend met hoe bepaalde dingen verliepen in het boek.Hoe de liefde tot stand kwam tja dat was gewoon echt voorspelbaar dat was dan wel weer jammer.
de schrijfstijl was echter wel vlot maar toch mist er wel iets aan het verhaal. een tweede keer zou ik het niet lezen.
Misschien is het geen hoogstaande literatuur maar als je zo verliefd wordt op de personages en het boek niet kunt wegleggen om dat je wilt weten hoe het verhaal verder gaat en het jammer vindt dat je het uit hebt dan is zo'n boek voor mij vijf sterren waard. Ja, ik vond het in het begin ook een beetje verwarrend, net alsof ik een hoofdstuk of deel had gemist maar dat maakt ook nieuwsgierig en alles wordt naarmate je verder hebt gelezen duidelijk. En ja: het is feelgood en daardoor waarschijnlijk wel behoorlijk voorspelbaar. Ik vond dat niet erg. En ik vond het een heerlijk verhaal! Ik heb er van genoten.
Dit recensieboek heb ik al een tijdje in huis en leek mij erg leuk toe. De cover sprak mij sowieso direct aan. En hebben jullie de binnenkant gezien van het omslag? #Pretty! Iedereen zei ook dat dit boek echt leuk is, dus mijn nieuwsgierigheid was in elk geval gewekt. Nu kan ik jullie eindelijk vertellen of ik het boek ook leuk vind.
Leest heerlijk weg Wat opvalt is dat ik vanaf de eerste letter al helemaal in het verhaal zat. Bij veel boeken heb ik toch nog wel dat ik er een beetje in moet komen, hier totaal niet. Je zit er direct in en het verhaal leest heerlijk weg. Ik vind de schrijfstijl lekker vlot. Jackie van Laren weet je te laten meeleven en ook regelmatig te laten lachen. Ook leuk is dat je een soort kijkje achter de schermen krijgt van het tourleven, of het nou klopt of niet (dat kan ik niet verifiëren). Ik kon mij ook erg goed inleven in hoofdpersoon Anne.
Vallen - Jackie van Laren
Geweldige personages Wat ook helpt is dat het verhaal heel realistisch aanvoelt, ondanks dat het een echte ver van mijn bed show is. Dit komt waarschijnlijk mede door het zo realistisch beschreven zoontje van Roar, de zanger van Road Rage. Op het einde van het boek kom je te weten dat de schrijfster zelf ook een driejarig kindje heeft welke de inspiratie voor Rowland is geweest. Ik ben echt van Rowland gaan houden, hij levert heel wat mooie en leuke situaties op. Eigenlijk van alle personages (op één (of zelfs twee) zeker iemand(en) na) omdat ze zo levendig beschreven zijn. In mijn hoofd zijn het echte mensen en hun interactie is zo vloeiend en realistisch. Het boek is ook mooi opgebouwd want langzaam maar zeker verandert je beeld van vele personages, en zie je dat vooroordelen en imago ook niet alles is.
Perspectieven Bijzonder is ook de manier waarop het verhaal is vormgegeven. Je leest voornamelijk vanuit het perspectief van Anne, afgewisseld met af en toe het perspectief van Rory. Maar je leest tussendoor ook wat Anne schrijft op haar laptop, haar confidant. Anne is namelijk mee op tour om een artikel te schrijven over de band, maar in haar aantekeningen praat ze ook over haar gevoelens en haar twijfels. Je leert haar echt kennen.
Vallen - Jackie van Laren
Minpuntjes? Waren er dan geen minpuntjes? Jawel. Zo hebben zowel Anne als Roar af en toe moeite zinnen uit te spreken en hakkelen ze wat. Resultaat is dat de schrijfster het woord “eh” er daardoor veel in heeft verwerkt. Dit was toch best wel irritant. Ook heb ik na het begin heel even gehad dat mijn aandacht verslapte doordat het verhaal een beetje bleef hangen in hetzelfde. En oké, die besluiteloosheid op het eind stoorde mij ook een beetje. Maar hé, als dat alles is, dan kan ik er mee leven. Heel misschien dat sommigen het boek te voorspelbaar zullen vinden, maar ik vond dat bij dit boek geen probleem. Het is een heerlijk verhaal!
Conclusie Vallen is een verhaal waar je vanaf het eerste woord goed inzit. Het verhaal is meeslepend en grappig, en bevat realistisch beschreven personages. Ik las het verhaal in een mum van tijd uit en stiekem mis ik de personages best wel. Wat mij betreft had het boek nog wel langer mogen doorlopen – gelukkig komt er ook een vervolg! Ook de setting van het verhaal (in de muziekwereld) vind ik uniek en bevalt goed. Nu ik zo genoten heb van Vallen ben ik razend benieuwd naar haar andere boeken! Als je zin hebt in een feelgood roman dan zit je goed met Vallen, voor je het weet ben je verliefd op dit boek.
Deze recensie verscheen eerst op mijn blog Reviews & Roses. Per 1 november 2024 bestaat dit blog niet meer.
3/4 sterren NL maakt me bang “Ik hou van mijn lief en mijn lief houdt van mij” houd je snatter dicht dankjewel gadverdamme VOOR DE REST HARSTIKKE LEUK HOOR
ik lees veel enthousiaste recensies maar helaas vond ik het boek erg tegenvallen.
Ik vond het begin al rommelig, net alsof je midden in een verhaal valt en je de eerste 20 bladzijdes vergeten bent te lezen. Heel veel cliches, een beetje té naar mijn idee....
Met moeite het boek toch uit gelezen (al wist ik natuurlijk van te voren wel hoe het zou eindigen ;) ).
Het verhaal vond ik ontzettend leuk, de schrijfstijl erg prettig maar de manier waarop Anne zich door Ian en Maxine liet behandelen was echt niet oké. Desondanks was het een heerlijk boek. Ik ben nu al nieuwsgierig naar het volgende boek van Jackie van Laren want ze schrijft heerlijk verslavend