What do you think?
Rate this book
Η εικονική αυτοκρατορία: Η αποικιοποίηση του φαντασιακού και ο κοινωνικός έλεγχος
Κάποιες επιχειρήσεις που πριν δεκαπέντε χρόνια δεν υπήρχαν καν, όπως η Google και η Facebook, συνιστούν σήμερα τη νέα και δυναμική πλανητική ολιγαρχία του ψηφιακού καπιταλισμού. Το Internet αντιπροσωπεύει το πλαίσιο και οι χρήστες του, δηλαδή γύρω στα τρία δισεκατομμύρια άτομα, την απαραίτητη εργατική δύναμη. Οι νέες ψηφιακές τεχνολογίες αποτελούν τώρα πια αναπόσπαστο τμήμα της καθημερινότητάς μας, τις κουβαλάμε επάνω μας και αυτές ελέγχουν ολόκληρη την κοινωνική ζωή, τους τόπους εργασίας και τους ναούς της κατανάλωσης. Αυτό το βιβλίο προτείνει έναν στοχασμό για τους μηχανισμούς μέσω των οποίων αυτή η ολιγαρχία και αυτές οι τεχνολογίες συλλαμβάνουν και αποικιοποιούν το φαντασιακό μας, με σκοπό το οικονομικό κέρδος και τον κοινωνικό έλεγχο. Και αναδεικνύει μια νέα και πρωτόγνωρη υπηκοότητα εκείνου του ψηφιακού λαού ο οποίος, διοχετεύοντας μηνύματα, φωτογραφίες, selfie, αγωνίες και επιθυμίες στις πλατφόρμες των social network, συμβάλλει με τις ίδιες του τις πράξεις στην ενίσχυση της κυριαρχίας της νέας αυτοκρατορίας. Δεν γνωρίζουμε ακόμη τις μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτής της τελευταίας εξέλιξης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Όμως εμφανίζεται ξεκάθαρα η ανάγκη να επινοήσουμε πρακτικές προσωπικής και συλλογικής αποαποικιοποίησης, προκειμένου να θεσμίσουμε στους καθημερινούς τόπους της ζωής μας περάσματα απελευθέρωσης.
142 pages, Paperback
First published January 1, 2015
1 person is currently reading
32 people want to read
About the author
Renato Curcio
32 books10 followersRenato Curcio (born 23 September 1941) is the former leader of the Italian left-wing militant organization, the Red Brigades (Brigate Rosse).
Born of an extramarital affair between Renato Zampa (brother of film director Luigi Zampa) and Yolanda Curcio, Curcio was born at Monterotondo, in the province of Rome. In April 1945, Curcio's beloved uncle, Armando, a Fiat auto worker, was murdered in a Fascist ambush. The death of Uncle Armando caused Curcio to develop a hatred towards the Nazi-Fascists,
On completing his degree in 1962, he won a scholarship to study at the new and innovative Institute of Sociology at the University of Trento, where he became absorbed in existential philosophy. During the mid-1960s, he gravitated toward radical politics and Marxism as a byproduct of his interest in existentialism and the self. By the late 1960s, he had become a committed revolutionary and Marxist theoretician. In addition to Marxism, Curcio also studied the philosophies of Lenin and Mao, further influencing his leftist ideology. In 1967, Curcio would create a "counter-university" at the University of Trento, which focused on teaching courses that were the polar opposite from what was actually being taught at the university, including anti-capitalism, revolution, and Maoist thought.
According to Alessandro Silj, three political events transformed him from a radical to an activist: two bloody demonstrations at Trento and a massacre by police of farm laborers in 1968. During the 1967-69 period, Curcio was also involved in two Marxist university groups: the Movement for a Negative University and the publication Lavoro Politico (Political Work).
Embittered by his expulsion from the radical Red Line faction of Lavoro Politico in August 1969, Curcio decided to drop out of Trento and forgo his degree, even though he already had passed his final examinations. Prior to transferring his bases of activities to Milan, Curcio married, in a mixed (Catholic-Waldensian) ceremony, Margherita (Mara) Cagol, a Trentine sociology major, fellow radical, and daughter of a pent and worker group. Curcio and Cagol began publishing a revolutionary journal in 1967, entitled "Political Work", which set up the ideological foundation for a number of groups, including the Metropolitan Political Collective (CPM). A more militant faction of the CPM, led by Curcio and Cagol, splintered off in 1967 and formed the Red Brigades, which was intended to participate politically while also conducting clandestine military operations.
However, after getting arrested in February 1971 for occupying a vacant house, the Curcios and the most militant members of the Proletarian Left went completely underground and organized the Red Brigades and spent the next three years, from 1972 to 1975, engaging in a series of bombings and kidnappings of prominent figures.
In 1975 Mara Cagol was shot twice and died during a shootout with the Carabinieri forces. The death of his wife forced Curcio into a deep depression, one that caused sloppiness in his work. Curcio was again captured by the authorities in January 1976, tried, convicted and imprisoned. The assassinations and kidnappings continued during his incarceration, however, creating a suspicion about whether or not Curcio was the actual leader of the group.
After Curcio's incarceration, the Red Brigades began changing its identity, with its members becoming younger and increasingly more militant and extremist. This increased militarization of the group led to a sharp uptick in the number of attacks and assassinations between the years of 1976 and 1978, culminating in the mysterious assassination of Italian Prime Minister Aldo Moro in 1978.
In 1990, while still incarcerated, Curcio started a publishing company, along with Steffano Petrella and Nicola Valentino, called Sensibili alle Foglie, or Sensitive to the Leaves.
Born of an extramarital affair between Renato Zampa (brother of film director Luigi Zampa) and Yolanda Curcio, Curcio was born at Monterotondo, in the province of Rome. In April 1945, Curcio's beloved uncle, Armando, a Fiat auto worker, was murdered in a Fascist ambush. The death of Uncle Armando caused Curcio to develop a hatred towards the Nazi-Fascists,
On completing his degree in 1962, he won a scholarship to study at the new and innovative Institute of Sociology at the University of Trento, where he became absorbed in existential philosophy. During the mid-1960s, he gravitated toward radical politics and Marxism as a byproduct of his interest in existentialism and the self. By the late 1960s, he had become a committed revolutionary and Marxist theoretician. In addition to Marxism, Curcio also studied the philosophies of Lenin and Mao, further influencing his leftist ideology. In 1967, Curcio would create a "counter-university" at the University of Trento, which focused on teaching courses that were the polar opposite from what was actually being taught at the university, including anti-capitalism, revolution, and Maoist thought.
According to Alessandro Silj, three political events transformed him from a radical to an activist: two bloody demonstrations at Trento and a massacre by police of farm laborers in 1968. During the 1967-69 period, Curcio was also involved in two Marxist university groups: the Movement for a Negative University and the publication Lavoro Politico (Political Work).
Embittered by his expulsion from the radical Red Line faction of Lavoro Politico in August 1969, Curcio decided to drop out of Trento and forgo his degree, even though he already had passed his final examinations. Prior to transferring his bases of activities to Milan, Curcio married, in a mixed (Catholic-Waldensian) ceremony, Margherita (Mara) Cagol, a Trentine sociology major, fellow radical, and daughter of a pent and worker group. Curcio and Cagol began publishing a revolutionary journal in 1967, entitled "Political Work", which set up the ideological foundation for a number of groups, including the Metropolitan Political Collective (CPM). A more militant faction of the CPM, led by Curcio and Cagol, splintered off in 1967 and formed the Red Brigades, which was intended to participate politically while also conducting clandestine military operations.
However, after getting arrested in February 1971 for occupying a vacant house, the Curcios and the most militant members of the Proletarian Left went completely underground and organized the Red Brigades and spent the next three years, from 1972 to 1975, engaging in a series of bombings and kidnappings of prominent figures.
In 1975 Mara Cagol was shot twice and died during a shootout with the Carabinieri forces. The death of his wife forced Curcio into a deep depression, one that caused sloppiness in his work. Curcio was again captured by the authorities in January 1976, tried, convicted and imprisoned. The assassinations and kidnappings continued during his incarceration, however, creating a suspicion about whether or not Curcio was the actual leader of the group.
After Curcio's incarceration, the Red Brigades began changing its identity, with its members becoming younger and increasingly more militant and extremist. This increased militarization of the group led to a sharp uptick in the number of attacks and assassinations between the years of 1976 and 1978, culminating in the mysterious assassination of Italian Prime Minister Aldo Moro in 1978.
In 1990, while still incarcerated, Curcio started a publishing company, along with Steffano Petrella and Nicola Valentino, called Sensibili alle Foglie, or Sensitive to the Leaves.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
October 24, 2022
Εξαιρετική ανάλυση του ψηφιακού ολοκληρωτισμού στον οποίο εκούσια συναινούμε (μεταξύ άλλων και στην παρούσα πλατφόρμα).
Το βιβλίο δεν εξετάζει μόνο τις ποικίλες (και εν πολλοίς γνωστές) μεθόδους επιτήρησης που επιτρέπουν οι σύγχρονες τεχνολογίες. Η κεντρική έννοια που αναλύει πειστικά ο Curcio είναι η "αποικιοποίηση του φαντασιακού": η ομογενοποίηση των επιθυμιών, οι διαμεσολαβήσεις της επικοινωνίας, η υπετροφία των ψηφιακών μας φαντασμάτων εις βάρος της σωματικότητας, η ανάδυση μιας νέας, εθελούσιας δουλείας. Αν και γραμμένο πριν την ανάπτυξη του metaverse το κείμενο είναι εξαιρετικά επίκαιρο, σχεδόν προφητικό. Σίγουρα θα είχε ισχυρότερα θεωρητικά θεμέλια εάν αντλούσε από τη συζήτηση σχετικά με τις αναπαραστάσεις και την κοινωνία του θεάματος, αλλά αυτό ίσως μείωνε την αμεσότητα και την εύληπτη ροή του κειμένου.
Food for thought σε κάθε σελίδα, λοιπόν, και με έναν επίλογο που ιδανικά θα αποτελέσει εισαγωγή σε μια νέα πρακτική αντίστασης και οικειοποιήσης τόσο του βιοπολιτικού όσο και του φαντασιακού πεδίου!
Το βιβλίο δεν εξετάζει μόνο τις ποικίλες (και εν πολλοίς γνωστές) μεθόδους επιτήρησης που επιτρέπουν οι σύγχρονες τεχνολογίες. Η κεντρική έννοια που αναλύει πειστικά ο Curcio είναι η "αποικιοποίηση του φαντασιακού": η ομογενοποίηση των επιθυμιών, οι διαμεσολαβήσεις της επικοινωνίας, η υπετροφία των ψηφιακών μας φαντασμάτων εις βάρος της σωματικότητας, η ανάδυση μιας νέας, εθελούσιας δουλείας. Αν και γραμμένο πριν την ανάπτυξη του metaverse το κείμενο είναι εξαιρετικά επίκαιρο, σχεδόν προφητικό. Σίγουρα θα είχε ισχυρότερα θεωρητικά θεμέλια εάν αντλούσε από τη συζήτηση σχετικά με τις αναπαραστάσεις και την κοινωνία του θεάματος, αλλά αυτό ίσως μείωνε την αμεσότητα και την εύληπτη ροή του κειμένου.
Food for thought σε κάθε σελίδα, λοιπόν, και με έναν επίλογο που ιδανικά θα αποτελέσει εισαγωγή σε μια νέα πρακτική αντίστασης και οικειοποιήσης τόσο του βιοπολιτικού όσο και του φαντασιακού πεδίου!
September 26, 2018
Το θέμα που πραγματεύεται το βιβλίο αυτό δεν διεκδικεί "δάφνες πρωτοτυπίας", δεδομένου ότι όλοι -λίγο έως πολύ- είμαστε υποψιασμένοι για τον πονηρό ρόλο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στις μέρες μας.
Παραταύτα, ο Ρενάτο Κούρτσιο καταφέρνει με τρόπο μεθοδικό να αναπτύξει τις σκέψεις του, οδηγώντας τον αναγνώστη στα σκοτεινότερα σημεία του ψηφιακού κόσμου: Σε ένα "παιχνίδι" συλλογής πληροφοριών, όπου -κατα τον συγγραφέα- δεν υπάρχουν αθώοι.
Είναι τελικά ο άνθρωπος ικανός να αποφύγει την αποικιοποίηση του φαντασιακού του; Ο Κούρτσιο θέλει να είναι αισιόδοξος, πιστεύει στον άνθρωπο και στις δυνατότητες του, αφήνοντας για το τέλος έναν χαλαρό τόνο αισιοδοξίας.
Παραταύτα, ο Ρενάτο Κούρτσιο καταφέρνει με τρόπο μεθοδικό να αναπτύξει τις σκέψεις του, οδηγώντας τον αναγνώστη στα σκοτεινότερα σημεία του ψηφιακού κόσμου: Σε ένα "παιχνίδι" συλλογής πληροφοριών, όπου -κατα τον συγγραφέα- δεν υπάρχουν αθώοι.
Είναι τελικά ο άνθρωπος ικανός να αποφύγει την αποικιοποίηση του φαντασιακού του; Ο Κούρτσιο θέλει να είναι αισιόδοξος, πιστεύει στον άνθρωπο και στις δυνατότητες του, αφήνοντας για το τέλος έναν χαλαρό τόνο αισιοδοξίας.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews