Heelmeester begint in Zürich, in 1971, als Himmel Grünewald acht jaar oud is en met een scheikundig proefje zijn ouderlijk huis opblaast. Na zijn studie treedt Himmel in dienst bij zijn vader Karl, in de Grünewald-privékliniek. Himmel en zijn vader Karl zijn mensendokters die geloven dat er meer kan dat wat de farmaceutische industrie hun verkoopt. Zij willen helpen en genezen. Lange tijd gaat het goed, maar dan dreigt een verraderlijk geheim uit het verleden de kliniek, en de familie, fataal te worden.
vanwege dit soort boeken houd ik van lezen. avontuur, spanning, humor, onverwacht, alles, echt alles zit er in. ik kan gewoon niet geloven dat iemand zo tof kan schrijven. maar het kan! supergaaf!! de schrijver heeft hartstikke eigenwijs bedacht wat hij wil schrijven, en doet dat ook. en ik geloofde iedere letter. ik kon linksboven aan de pagina niet voorspellen wat er rechtsonder zou gaan gebeuren. geen enkele formule of tactiek of wat dan ook. heel erg geweldig!!
Een bijzonder boek. Het verhaal is geen vervolg op Voor wie ik heb liefgehad, maar de hoofdpersoon uit dat verhaal is wel een belangrijk personage in dit verhaal. Om het verhaal beter te begrijpen helpt het wel als je Voor wie ik heb liefgehad eerst hebt gelezen, maar het is niet per se noodzakelijk. Ik moest in het begin wennen aan het verhaal, omdat het een tikje vreemd is. Maar toen ik er eenmaal in bezig was, vond ik het erg leuk. Juist omdat het geen alledaags verhaal is. Het verhaal draait om Himmel die samen met zijn vader allerlei ontdekkingen doet op medisch gebied. Ik heb naar dit boek geluisterd en dat is mij goed bevallen. Een aanrader.
Leuk en verrassend verhaal over Himmel, een superslimme jongen die met zijn vader medicijnen voor zo'n beetje elke ziekte bedenkt. Natuurlijk niet zo realistisch dat dat ze allemaal zomaar lukt, maar het wordt toch op een geloofwaardige manier gebracht. Himmel, zijn ouders en alle bijkomende familieleden zijn bijzonder en eigenlijk behoorlijk gestoord, maar dat levert een grappige dynamiek op. Uiteindelijk heeft het verhaal ook veel mooie en zelfs ontroerende momenten.
Een prachtig treurig en grappig boek, maar tegen het einde kon ik toch niet meer zo goed tegen alle onwaarschijnlijkheden (al moet dat waarschijnlijk juist de lol zijn).
Mijn eerste boek dit jaar. Zonder veel verwachtingen begonnen met lezen. Het verhaal is erg fantasierijk en op sommige punten absurd, maar het trekt wel naar de realiteit en grote vraagstukken toe. Het gaat over de jonge zeer intelligente Himmel die als jongetje eerst zijn hond, dan zijn kamer en daarna het hele huis opblaast. Die laatste ontploffing is cruciaal, want die zorgt ervoor dat zijn leven een andere wending neemt. Nadat hij dokter en chirurg is geworden helpt hij zijn vader om mensen van allerlei ziekten te genezen. De medische industrie is er vaak op geënt mensen pillen voor te schrijven maar geneest niet en dat is waar Himmel en zijn vader verandering in brengen met alle gevolgen van dien. Het boek heeft parallellen naar de wereld waarin wij leven, al is het wel de vraag of iemand kan leven met mensen met een dergelijk levensdoel. De heilige graal in het boek is onsterfelijkheid, maar ja is dat nu wel zo'n goed idee voor deze planeet. Er zitten hilarische stukken in het boek, maar aan het einde heeft het toch wel een hele serieuze ondertoon. Uiteindelijk zet het boek je wel aan het denken....
Met mijn eerste scheikundedoos blies ik mijn hond op, met mijn tweede doos mijn kamer, met de derde mijn huis”. Met zo’n openingszin weet je al gelijk dat je je met dit boek geen moment gaat vervelen! Heelmeester gaat over een doktersgezin, dat – nadat de zoon het ouderlijk huis met een scheikunde proefje heeft opgeblazen – in een voormalig hotel een privékliniek begint. Vader Karl en zoon Himmel zetten zich met hart en ziel in voor de patiënten en proberen ondertussen medicijnen te ontwikkelen tegen chronische ziekten. Ze boeken opzienbarende resultaten en lange tijd gaat het goed totdat een verraderlijk geheim uit de Tweede Wereldoorlog de kliniek en de familie fataal dreigt te worden. Heelmeester is de derde roman van Marcel Vaarmeijer, die ook in zijn vorige romans al liet zien dat hij je kan ontroeren maar ook kan doen schaterlachen om de hilarische scènes die hij schetst.
Het is misschien geen al te strak plan om in tijden van Corantaine een boek met medisch thema te lezen, maar na enkele pagina’s ben je helemaal in de vertelling gezogen en vergeet je alle ellende. Het verhaal zelf is eenvoudig, bijna van een niveau waarvan mijn 11-jarige zou kunnen meelezen, maar in dit geval is dat totaal geen probleem. Het is net die bijna kindse stijl die ervoor zorgt dat het zo’n boek wordt dat je eenvoudig niet kunt wegleggen. Ik heb het dan ook letterlijk in 2 ferme rukken uitgelezen, zo fijn is het om in de leefwereld van Vaarmeijers fictieve figuren te leven. Er duiken ook bekenden op en onze auteur permitteert zich zelfs om de geschiedenis te herschrijven, maar dat doet hij zo goed dat je hem bijna gelooft. Ik ben fan van Marcel (dat was ik al nadat ik ‘de gloriedagen van Walter Gom’ las) en ik zou het, denk ik, niet erg vinden om met hem virusgewijs vast te zitten, want de manier waarop hij je in een verhaal kan meesleuren doet de werkelijkheid even stil staan ...
Nadat de 8-jarige zoon Himmel eerst zijn hond, daarna zijn kamer en tenslotte het hele huis opblaast met een scheikundig proefje, verhuist het gezin naar een een voormalig hotel. Ontgoocheld door het egogedrag van de medische wereld opent Karl Grünewald een priviekliniek voor chronische zieken met de bedoeling echte zorg voor deze patiënten te bieden en hen te genezen. De vader geeft zijn zoon medische opleiding en samen met de rest van de familie zetten ze zich in voor hun patiënten. In het laboratorium ontwikkelen ze vele medicijnen en genezen ze één voor één hun patiënten. Maar de familie draagt een donker geheim uit de 2de wereldoorlog mee die de familie, de kliniek en hun ontwikkelingen bedreigen. Echt een zeer grappig geschreven verhaal die ons toch laat nadenken over hoe de medische zorg in onze maatschappij soms echt tekortschiet
Ze hadden het beter 'voor de fans van 'Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest van Joachim Meyerhoff' kunnen noemen! Het was op zich een OK boek, maar doordat ik het gevoel had dat ik een ander boek herlas erg voorspelbaar. De hoofdpersoon verschilt bijna alleen maar omdat hij een soort van enig kind is t.o.v. de twee broers van Joachim en doordat het nog een vlaagje absurdistischer is. Als deze stijl je ligt vast een leuk boek, voor mij te makkelijk en te losjes omspringen met het verleden. En net als Meyerhoff's boek soms gewoon te langdradig. Dat boek kreeg 3* van mij, dus deze 2*.
In de stijl van de 100 jarige man, een boek over een hele slimme jongen die door zijn vader wordt gestimuleerd om medicijnen te vinden voor ongeneselijke ziektes. Hierbij redt hij o.a. Freddie Mercury van AIDS. Op de achtergrond in het begin, maar op steeds meer op de voorgrond komt het familieverhaal, waarbij de gebeurtenissen tijdens de oorlog een bepalende rol spelen. Daarin blijkt zij pa in een kamp te hebben gewerkt als arts, zijn broer is overleden en een deel van zijn familie is overleden in het bombardement van Dresden. Vermakelijk maar niet geweldig.
Dit boek heb ik geluisterd via een audioboek van BookChoice. De kwaliteit van het audioboek is om te janken; meerdere malen leest de voorleesmijnheer een zin een 2e keer op. Kennelijk neemt niemand de moeite om zoiets te luisteren voor het op het internet te plempen. Erg jammer, eerste en laatste keer dat ik via BookChoice een audioboek probeer.
Het boek zelf is niet bijster boeiend. Het is wel aardig, het leest (luistert) snel weg, maar het mist elke vorm van diepgang en spanning.
Weer een overtuigend geschreven boek van Marcel Vaarmeijer. Dit is een "vervolg" op Voor wie ik heb liefgehad en het was alweer een tijdje geleden dat ik die had gelezen. Dat vond ik ook zo'n verrassend boek en ik heb nu meteen weer zin om die te lezen (ook omdat ik niet meer weet wie..... haha). Maar dit boek zet je echt aan het denken over de medische wetenschap. Zou het? Dikverdiende 5 sterren!
Een prima leeservaring. Dit boek zit vol met onverwachte wendingen, amusante gebeurtenissen en geloofwaardige karakters met hun eigenaardigheden. Het thema is goed uitgewerkt. En de grapdichtheid is goed. Top.
Wauw! Wat een geweldig boek! Het heeft me ontroerd, doen schaterlachen, in spanning gehouden, laten nadenken, glimlachen, een traan wegpinken en me geboeid tot aan het laatste woord. Ik wil meer lezen van deze schrijver.
Wat een apart boek, niet te vergelijken met iets wat ik eerder heb gelezen! Grappig, snel, verrassende wendingen, ik kon het boek bijna niet wegleggen. Aan het eind zakte het wat weg, daarom niet de volle 5 sterren.
Ik wil 3,5 sterren geven voor dit aparte verhaal over een jongen die de medische wereld op zijn kop zet. Het boek leest vlot, is bij momenten best grappig maar soms is er een hoek teveel af. Benieuwd naar het volgende boek van Vaarmeijer.
Ik twijfel tussen drie en vier sterren. De reden? Het boek begint sterk en is echt erg grappig. Een soort van nonchalante (met respect gezegd) ludieke schrijfstijl. Maar de laatste 150’pagina’s zijn nogal zwaar en dat gaat de schrijver mijn inziens minder goed af.
Aanvankelijk leek het wel grappig en absurdistisch maar de diepere laag die hij pretendeerde te hebben kwam echt totaal niet uit de verf. Een oppervlakkig, raar en flauw boek. Blij dat ik het uit had zodat ik het weg kon leggen.
Mooi geschreven, enigszins absurdistisch verhaal (op de goede manier dan).. Duidelijk dat de schrijver zijn eigen verhaal heeft weten te integreren in zijn werk. Sterk einde waarbij je je goed kan inleven in de personages en dan ook geraakt kan worden.
This entire review has been hidden because of spoilers.