Δεν έχω µεγάλη ερωτική πείρα, όµως κάποια πράγµατα τα θεωρώ αυτονόητα. Για εµένα το φιλί ξεκινά από τον εγκέφαλο, όχι από το στόµα, και αποτελεί από µόνο του ολοκληρωµένη εµπειρία. Δεν µπορώ να το σκεφτώ απλώς σαν τον προθάλαµο της απόλαυσης. Δεν είναι ο υπαινιγµός, αλλά η καταδήλωση. Το φιλί είναι έµπνευση. Ο Άγετς και ο Κλιµτ το ζωγράφισαν, ο Ροντέν το σκάλισε στο µάρµαρο, ο Πρινς το τραγούδησε πέρυσι. Έγινε χαρντ ροκ συγκρότηµα το 1973. Οι κοµµουνιστές ηγέτες, για να δηλώσουν την αλληλεγγύη του Ανατολικού Μπλοκ, δίνουν το λεγόµενο «αδελφικό φιλί» στο µάγουλο, και οι πιο θερµόαιµοι στο στόµα, ακολουθώντας µια χριστιανική παράδοση αιώνων, αν και οι ίδιοι είναι άθεοι. Επειδή ποτέ δε θα µε µνηµονεύσουν για τις υπηρεσίες µου στην οδοντιατρική, ίσως αποκτήσω υστεροφηµία µε άλλο τρόπο. Μπορεί στο µακρινό µέλλον να λένε για εµένα: «Έγινε γνωστή επειδή φιλούσε υπέροχα».
Στα µέσα της δεκαετίας του ’80, η δεκαεννιάχρονη Ζαΐρα βρίσκεται στο Ανατολικό Βερολίνο για σπουδές οδοντιατρικής, ακολουθώντας τις βουλές των γονιών της και καταπνίγοντας το δικό της όνειρο να γίνει ζωγράφος. Στο Βερολίνο των απαγορεύσεων, εκείνη βιώνει µια ανέλπιστη ελευθερία µακριά από το αποστειρωµένο περιβάλλον του σπιτιού της. Υψώνει τη φωνή της σε µια πόλη που φιµώνει τα στόµατα των αντιφρονούντων, πιάνει τα πινέλα και τα χρώµατα και ζωγραφίζει δελφίνια που κολυµπούν ελεύθερα, διαδηλώνει µαζί µε όσους διεκδικούν ένα καλύτερο µέλλον. Μέχρι που γνωρίζει τον Μάρτιν, έναν γοητευτικό νεαρό που τα έχει καλά µε το σύστηµα…
Η Μάιρα Παπαθανασοπούλου (English: Maira Papathanasopoulou) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Σπούδασε Γερμανική Φιλολογία και εργάζεται ως μεταφράστρια. Το 1998 κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλιο, το μυθιστόρημα "Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα", το οποίο πολύ γρήγορα κατέκτησε την πρώτη θέση στον πίνακα των μπεστ σέλερ και μέσα σε δύο χρόνια κυκλοφόρησε σε περισσότερα από 250.000 αντίτυπα. Το βιβλίο που κέρδισε τους περισσότερους ΄Ελληνες αναγνώστες μεταφράστηκε και κυκλοφορεί στα αγγλικά, ισπανικά, ιταλικά, πορτογαλικά, ολλανδικά, σουηδικά, φιλανδικά, πολωνικά, εβραϊκά, τουρκικά και τσέχικα. Το 2000 εκδόθηκε το δεύτερο μυθιστόρημά της, "Οι τοξικές ενώσεις του αρσενικού" που γνώρισε και αυτό μεγάλη επιτυχία, το 2004 το μυθιστόρημα "Εσύ, γλυκιά μου εξουσία", το 2006 το "Μακάριοι οι πενθούντες" και το 2014 το "Mamma Santissima. Έχει γράψει επίσης τα παιδικά βιβλία "Τι κι αν είμαι ασβός" (2001) και "Έχω ράμματα για τη γούνα σου" (2002). Διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά, και έχει συμμετάσχει σε 2 συλλογές διηγημάτων.
Δεν έχω μεγάλξη ερωτική πείρα, όμως κάποια πράγματα τα θεωρώ αυτονόητα. Για μένα το φιλί ξεκινάει από τον εγκέφαλο, όχι από το στόμα, και απότελεί από μόνο του ολοκληρωμένη εμπειρία.Δε μπορώ να το σκεφτώ απλώς σαν προθάλαμο της απόλαυσης Δεν είναι ο υπαινιγμός, αλλά ή καταδήλωση. Το φιλί είναι έμπνευση. Το φιλί σφραγίζει συμφωνίες, συχνά με μοιραίες συνέπειες για τον αποδέκτη.
Το παραπάνω απόσπασμα ήταν νομίζω από τα λιγοστά σημεία του βιβλίου που συμφώνησα με την ηρωίδα. Δεν ξετρελάθηκα με αυτό που διάβασα ενώ πραγματικά το ξεκίνησα με πολύ καλή διάθεση και ένα αν θέλετε αίσθημα ότι θα μου αρέσει αυτό που θα διαβάσω. Με βάση την περίληψη στο οπισθόφυλλο και την εισαγωγή του ή αλήθεια είναι ότι είχα φανταστεί στο μυαλό μου λίγο διαφορετικά την εξέλιξη του. Αν και πολλοί μπορεί να το χαρακτηρίσουν ένα βιβλίο με έντονο το πολιτικό στοιχείο που όντως ισχύει δεδομένου ότι εξιστορεί πολλά από τα γεγονότα που συνέβαιναν στην Ανατολική Γερμανια και συνοδεύεται μάλιστα και από σχόλια της ίδιας της ηρωίδας ιδιαίτερα καυστικά και χωρίς να θέλει να ωραιοποιήσει μια κατάσταση εγώ προσωπικά θεωρώ ότι το βιβλίο αυτό είναι περισσότερο ένα βιβλίο ενηλικίωσης για την ηρωίδα. Μια γυναικα, μάλλον ένα νεαρό κορίτσι αρχικά που ζούσε ασφαλισμένη στα «τείχη» της οικογένειας της και αναζητά μια διαφορετική ζωή στη Γερμανία. Εκεί θα γνωρίσει τον ερωτα, θα καλλιεργήσει τη σεξουαλικότητα της, θα ανακαλύψει τα πραγματικά θέλω της μακριά από την καταπίεση που της δημιουργούσαν τα αγαπημένα της πρόσωπα και ιδίως η μητέρα της και θα θελήσει να ζήσει επιτέλους τα δικά της όνειρά και όχι αυτά που της επιβάλλουν οι άλλοι. Και εδώ έρχεται η δικη μου ένσταση. Εκεί κάπου στράβωσα με την ηρωίδα. Βρίσκεται σε μια χώρα γεμάτη απαγορεύσεις και εκείνη έχει τη δυνατότητα να πετάξει εξω από το κλουβί της και να υψώσει το ανάστημα της μέχρι που της χτυπάει ο φιλος μας ο έρωτας την πόρτα. Έρχεται ο ωραίος γερμαναράς που τα πάει καλά και με το σύστημα και end of story. Γιαλελέλι γιαλελελελι γιαλελέλι ωωω σβήνω απ’ τον πόθο μ’ άλλον σαν σε νιώθω αχ Ζαίρα μου γλυκιά σε γερμανικη βερσιον που να ξερει τσιτσανη ο Γερμαναρας και παρτη κατω τη Ζαιρα. Τελοσπαντων για να μην πολυλογώ καλη ιδέα αλλά με χάλασε στην εκτέλεση. Κανε μωρη Ζαιρα την επανάσταση σου και εγώ μαζί αλλά όταν κλαψομ…. Ποσα χρόνια για έναν άντρα πώς να σε πάρω στα σοβαρά μου λες?
2,5 αστεράκια αλλα το μισό θα πάει υπερ πίστεως και πατρίδος. Δεν το δίνω στο γερμανό φλωράκο
Δεν είχα διαβάσει το "Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα" ούτε τη σειρά έβλεπα. Ήξερα μόνο για τις τεράστιες πωλήσεις που έκανε το πρώτο της βιβλίο. Από μια τηλεοπτική συνέντευξη μου φάνηκε ενδιαφέρων άνθρωπος με έξυπνο και σπινθηροβόλο βλέμμα και κοφτερό και αβίαστο λόγο. Τώρα που διάβασα και ένα βιβλίο της ένα έχω να πω. Ξέρει και να αφηγείται μια πολύ ωραία ιστορία!
Απολύτως παρεξηγημένη συγγραφέας λόγω του ''Ιούδα''. Δεν διάβασα ποτέ το συγκεκριμένο βιβλίο αλλά διάβασα όλα τα υπόλοιπα που έγραψε. Εξαιρετική γραφή, χιούμορ όταν χρειάζεται, καλή ροή κειμένου. Και πάντοτε ένα πρωτότυπο θέμα με το οποίο καταπιάνεται. Εδώ την τιμητική της έχει η παλιά ¨Λαική Δημοκρατία της Γερμανίας.
Αριστουργηματική γραφή, διαβάζεται απνευστί. Οι περιπέτειες της ηρωίδας εξιστορούνται περίτεχνα μέσα από την κριτική (και γεμάτη χιούμορ) ματιά της Παπαθανασοπούλου με φόντο τα γεγονότα λίγο πριν την πτώση του τείχους του Βερολίνου.
Η ιστορία διαδραματίζεται την εποχή του Ψυχρού Πολέμου (δεκαετία του '80), στο Ανατολικό Βερολίνο οπου η δεκαεννιαχρονη Ζαΐρα ακολουθεί το όνειρο των γονιών της να γινει οδοντίατρος, πνίγοντας το επιθυμία της να γινει ζωγράφος.
Μεσα σε αυτη τη διχασμένη και γεμάτη απαγορεύσεις πόλη, η Ζαΐρα καταφέρνει να ζήσει οπως η ιδια θέλει εμπλεκόμενη σε έναν κόσμο γεμάτο απαγορεύμενη Τέχνη , εξορίες, πανκ, ζωγραφική, ποτό και ανθρωπους με πολύχρωμα μαλλιά και μοϊκάνες. Βλέπει το Τείχος του Βερολίνου,βιωνει τους περιορισμούς, διαδηλώνει υπερ των ανθρωπίνων δικαίωμάτω αλλά ως παρατηρήτρια, η οποία επιστρεφει στη πατρίδα της, Ελλάδα, ασφαλής. Μέχρι που ερωτεύεται το Μάρτιν, ένα από τα "καλά παιδιά" της κυβέρνησης του Ανατολικού Βερολίνου και μπαίνει και η ιδια στο στόχαστρο της Στάζι ως εχθρός της..
Με τον όρο «Ιεραποστολική Στάση», η συγγραφέας επιδιώκει να σκιαγραφήσει και να συγκρίνει δυο εντελώς αντίθετους κόσμους, παράλληλους, που λαμβάναν χώρα μέσα στην ίδια πόλη και να δωσει τον ορισμό της ελευθερίας. Η πλοκή εξελίσσεται ανάμεσα σε Ανατολική και Δυτική Ευρώπη με τη Ζαΐρα να προσπαθεί να ισορροπήσει αναμεσα στον έρωτα, τα προσωπικά της "πιστεύω" και όνειρα αλλά και στη πιεση της ελληνικης οικογενειοκρατιας.
Ονομάζοντας έτσι το βιβλίο της, η συγγραφέας καταφέρνει να τραβήξει τα βλέμματα του μελλοντικου αναγνώστη. Παρόμοια, δίνοντας του ως εξώφυλλο το Τειχος του Βερολίνου στη δεκαετία του '80, επιχειρεί να προβληματίσει, θέτοντας το εξης ερώτημα :
Άραγε μέσα στο βιβλίο ποιός ήταν πιο φυλακισμένος ; Η πρωταγωνίστρια ή οι ανατολικοβερολινέζοι που την περιτριγύριζαν;
This entire review has been hidden because of spoilers.
Είναι πρώτη φορά που διαβάζω βιβλίο της συγκεκριμένης συγγραφέα και μου άρεσε πάρα πολύ. Ταυτίστηκα με τη Ζαΐρα, μου άρεσε ο σχολιασμός της για τα γεγονότα που κάποιες φορές ήταν καυστικός, το πάθος που είχε για να πραγματοποιήσει τα όνειρα της.
Αλλά και η σχέση με την οικογένεια της ήταν που υπέροχη παρόλο που μπορεί να είχαν κάποιες δύσκολες στιγμές στο όμως τέλος αποδείχθηκε η δυνατή αγάπη που είχαν ο μεταξύ τους. ( Ο αγαπημένος μου φυσικά ήταν ο Φίλιππος 🥰)
Το βιβλίο επίσης ήταν πολύ ενδιαφέρον και από ιστορική απόψη γιατί η αλήθεια είναι πως εκτός από κάποιες αναφορές στο σχολείο κλπ δεν γνώριζα πολλά για το τείχος οπότε με βοήθησε να καταλάβω αρκετά. Τόσο για τη κατάσταση της Γερμανίας αλλά και της Ελλάδας.
Το μόνο που με απογοήτευσε λίγο ο τρόπος που τελείωσε θα ήθελα να μάθω τι έγινε τελικά όμως δεν είναι τίποτα μπροστά στο υπόλοιπο βιβλίο
Κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον στην αφήγησή της, η συγγραφέας εξιστορεί τη διαμονή και τις σπουδές της ηρωίδας της στην Ανατολική Γερμανία, ανάμεικτα με αναμνήσεις της παιδικής της ηλικίας, με τους φίλους και τους έρωτες που αποκτά εκεί, τους δεσμούς της με την οικογένειά της και τις εξελίξεις στην Ελλάδα, την έκρυθμη πολιτική κατάσταση στη διχοτομημένη Γερμανία, που κορυφώνεται με την πτώση του Τείχους. Ένα κορίτσι άβγαλτο και δειλό βρίσκεται στο επίκεντρο των γεγονότων κι αποκτά εμπειρίες στον δρόμο προς τη χειραφέτηση. Πολύ όμορφο βιβλίο, συγκινητικό, έξυπνο, με χιούμορ και προβληματισμούς.
H δεκαεννιάχρονη Ζαϊρα από την Αθήνα βρίσκεται στο Ανατολικό Βερολίνο για να σπουδάσει οδοντιατρική ακολουθώντας τις επιταγές των γονιών της καταπνίγοντας το όνειρο της να γίνει ζωγράφος.
Μέσα στο καταπιεστικό περιβάλλον του Ανατολικού Βερολίνου, μακριά από την οικογένειά της, η Ζαϊρα θα αναζητήσει τον πραγματικό εαυτό της κάνοντας την δική της προσωπική επανάσταση.
Ένα βιβλίο που σε ταξιδεύει στην Ελλάδα των αλλαγών του '80 και στο Ανατολικό Βερολίνο του τείχους, της πτώσης και των απαγορεύσεων. Μια προσωπική επανάσταση.