Daha çok yazar ajanlığı ve muhtelif mecralardaki eleştiri yazıları ile tanınan Barbaros Altuğ, bu sefer yazar olarak karşımızda..
"biz burada iyiyiz" matematiği iyi oturtulmuş, üzerinde çok çalışılmış bi' metin.. Twitter'ın hayatımıza getirdiği (daha doğrusu götürdüğü) uzun yazılara, metinlere vakit ayırmama iyi analiz edilmiş. Az, öz ve etkili bi' anlatım yakalanmış. Bu açıdan gayet başarılı bulduğum bi' kitap..
Roman 90 sayfa.. Ziplenmiş bölümlerde üç çocuğun kesişen hikayelerini (arka planda Gezi Direnişi ile) yer yer anlatıcıyı değiştirerek vermiş.. Bunu okuyucuyu yormadan bi' sadelikte, kitaba ahenk katarak yapmış..
Sorun şu ki; Gezi Direnişi paralelinde anlatılan olayın 'son gece'si, Gezi Direnişi ve Gezi Ruhu ile bağdaşmıyor.. Okuru şaşırtmak, ters köşeye yatırmak amacıyla yapıldıysa klişe bi' hamle olarak değerlendirilebilir.. Başka bi' amaç ile yapıldıysa daha ağır bi' tanımlamayı hak eder.. Çünkü ister istemez 'Berkin' diyorsunuz zihninizin bi' köşesinde..
Karakterlerden biri 'bu bizim hikayemiz' diyor.. Ben de diyorum ki, o 'son gece' Gezi'nin hikayesi değil!
Kurgu, matematik, anlatım olarak beğendiğim bi' metin olmasına rağmen tüm dünyada yankı bulmuş bu direniş hareketine atfedilen o 'son gece' hiç olmamış..
Aklımın bi' köşesinde "gerçek amaç ne?" sorusu dönmeye devam ediyor..