Een redelijk gelukkig huwelijk

by Fien De Meulder

Een jonge vrouw heeft het allemaal: huisje, tuintje, moderne man en kinderen om over te zeuren. Ze schrijft met humor haar frustraties en angsten van zich af. In haar verhalen laat ze pijnlijk eerlijk zien wat we allemaal denken maar niet durven te zeggen. Zelfs in een goed huwelijk hangt je partner je de keel uit en maken je kinderen te veel lawaai. Andere mensen hebben altijd een ordelijker huis en een leukere vakantie. Je vriendinnen zijn dunner en maken meer plezier dan jij. En als je over een vader aan de schoolpoort fantaseert, is het sociaal niet wenselijk om hem dat ook te vertellen.

Een redelijk gelukkig huwelijk is een herkenbaar en hilarisch portret van een jonge vrouw die haar plaats zoekt in de wereld. De vaardig geschreven debuutroman van Fien De Meulder is grappig, snel en ontwapenend. In haar verhalen laat ze pijnlijk eerlijk zien wat we allemaal denken maar niet durven te zeggen.

312 pages, Paperback

Published May 23, 2017

About the author

Fien De Meulder studeerde wiskunde in Cambridge, filosofie in Dundee en Germaanse taal- en letterkunde in Antwerpen. Ze heeft als computerlinguïst gewerkt aan de Universiteit Antwerpen en was leerkracht Engels. Ze schrijft tussen het grootbrengen van haar drie kinderen door aan haar tweede roman.

Reviews

[Annelies Kusters · Rating 4 out of 5]

Ik lees al 2,5 jaar alléén boeken op mijn Kindle - voor dit boek maakte ik een uitzondering aangezien het nog niet op Kindle verkrijgbaar is. Eerst en vooral: het boek is grappig :-) Erg graag gelezen. Om eerlijk te zijn vond ik het personage soms wel ergerlijk (1. Door haar obsessies - ik had ook massa's piekerobsessies als kind dus vond dit tegelijk herkenbaar en ergerlijk ;) en 2. Doordat ze meer vrije tijd heeft dan ik en in mijn ogen veel tijd verbrodt - waarschijnlijk ben ik gewoon jaloers ;-))... Door de eerste helft ben ik heen geVLOGEN. De tweede helft ging iets trager en ik vond het een beetje saai naar het einde toe (maar het einde zelf vond ik wel echt goed!). Doorheen het hele boek apprecieerde ik de eerlijkheid van het personage heel erg. Aanrader! En ik kijk al uit naar het volgende boek van deze schrijfster!

[Steven · Rating 3 out of 5]

De eerste helft van het boek vloog voorbij, maar daarna viel de trein bijna volledig stil. Ik heb me zo'n beetje naar het einde moeten slépen - en tussendoor heb ik een ander boek uitgelezen. Wat in het begin nog grappig is - de neurotische trekjes van een huismoeder - begint op den duur enigszins saai, voorspelbaar en irritant te worden. Dat is meteen ook een compliment voor Fien De Meulder, in de hoop dat dat precies was hoe ze haar personage wou neerzetten, want als ze ook mikte op gevoelens van sympathie en herkenbaarheid, dan ga ik haar moeten teleurstellen. Het boek heeft me vooral doen inzien dat ik blij mag zijn om op mannen te vallen, en ik hoop voor de vrouwelijke helft van de wereldbevolking dat ze niet allemaal met zoveel mondaine onzekerheden rondlopen. Lijkt me niet de makkelijkste manier om in het leven te staan, zeker niet als de vochtige doekjes op zijn ;-)

[Alice · Rating 5 out of 5]

Herkenbaar, hilarisch, meerdere keren hardop gelachen!
Een mooie review ook in de Knack van Marnix Verplancke:

"Na een huis, een tuin en twee kinderen blijft er van de meeste relaties niet veel meer over dan wat vel en botten. Dat is ook wat de vertelster in Fien De Meulders debuutroman ervaart. Ze zit thuis met K1 en K2 zoals ze haar koters noemt terwijl haar man X hele dagen uit werken gaat. Bovendien is ze een Britse die niet echt opkijkt naar de Vlaamse Werkende Vrouw en zich daarom vooral in kringen van expatvrouwen begeeft. Daar wordt vooral over ditjes en datjes gepalaverd, tot een Amerikaanse haar opwachting maakt. De tepels priemend door haar doorkijkbloesje bekent ze dat haar man waarschijnlijk iets heeft met een Mexicaanse schone en ze zich daarbij neerlegt, ook al is ze nog maar 29. De vertelster krijgt promo een natte seksdroom over haar.
En het is niet haar enige. X lijkt haar nogal te verwaarlozen, waardoor ze ook over Jeremy Irons droomt, fantaseert over die hippe SchoolPoortPa en uiteindelijk een crush heeft op PianoMan, een vrijgezel met een vlecht die net als zij pianoles volgt en met wie ze voor het examen zelfs een duet moet voorbereiden.
De Meulder kruipt helemaal in haar hysterische personage, dat niet alleen een licht anale fixatie heeft, maar ook smetvrees. Dat geeft aanleiding tot een grandioos grappige scène waarin ze op een openbaar toilet terechtkomt, helemaal 'ontploft' en dan pas ontdekt dat ze haar handtas met vochtige doekjes niet mee heeft en het wc-papier op is. Dat is trouwens nogal vaak het niveau waarop dit boek zich - immer gracieus - beweegt. Er breekt paniek uit wanneer een derde baardhaar de kop opsteekt, de prangende vraag of schaamhaar nu wel of niet afgeschoren moet worden, blijft zeuren, tot dochterlief mama betrapt terwijl ze er het mes inzet en alleen een beslissingsboom met als titel 'Mag ik de vagina aanraken' lijkt het overspeldilemma van de baan te kunnen krijgen.
Ondanks al die ongein bezit deze roman ook een bitter ernstige kern. Kan het leven meer zijn dan een desillusie? Maken we ooit een juiste keuze? Het zijn existentiële vragen waarmee Fien De Meulder de lezer retorisch om de oren slaat.

[Karel · Rating 3 out of 5]

Aan deze in het oog springende cover is onmogelijk te weerstaan. Onder de kaft zit het intieme dagboek van een chagrijnige jonge vrouw met smetvrees. Verveling, verliefdheid, depressie, zelfhaat, jaloezie, stuntelseks: niks menselijks is haar vreemd. Tot ze na een jaar vrede vindt met zichzelf: “Je neemt in het leven nooit een weloverwogen beslissing. Je slaat alleen flaters die goed uitdraaien. Ik heb helemaal niet slecht geflaterd.”

[Joost van Hoek · Rating 3 out of 5]

Het gebeurt niet zo vaak dat een roman geschreven is vanuit een burgelijk personage en toch boeit. In het boek wordt niet alleen het huwelijksleven gefileerd, maar ook een aardige analyse gemaakt van waarom mensen monogaam leven. Ook wel eens goed om te lezen.

Een nadeel is dat het boek grotendeels lijkt op een serie columns of korte verhalen. Mooi en venijnig geschreven, maar de grotere spanningsboog vind ik voor een roman te mager.

[Braekeveldt · Rating 4 out of 5]

The meat of life is cut with Fien's rational bread knife and served as a carpaccio in the many chapters in this book. Refreshing and recognizable for many I await (anxiously) her FIRST novel as I suspect the one I just finished to be close to Fien's daily bread and butter. Great to read.......so please do!!!!

[Kim · Rating 3 out of 5]

Boek in dagboekvorm. Eigenlijk gebeurt er niet zo veel, maar het leest wel vlot. Soms herkenbare fragmenten uit het gewone leven.