ပန်းကြာဝတ်မှုန်

by ခင်ခင်ထူး

587 pages, Paperback

First published December 1, 2008

About the author

၁၉၆၅ ဒီဇင်ဘာ(၁၇)ရက်နေ့တွင် မြင်းခြံမြို့၌ အဖ-ဦးညို၊ အမိ-ဒေါ်မြတင်တို့က မွေးဖွားသည်။ မွေးချင်း(၆)ယောက်တွင် တတိယမြောက် တစ်ဦးတည်းသော သမီးဖြစ်သည်။ အမည်ရင်းမှာ ဒေါ်ထူးထူး ပင်ဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်က မြင်းခြံမြို့တွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။

၁၉၈၅၌ မန္တလေးတက္ကသိုလ်မှ ဓာတုဗေဒဘာသာရပ်ဖြင့် ဘွဲ့ရရှိခဲ့ကာ ၁၉၈၉တွင် မူလတန်းပြဆရာမအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၉ဝပြည့်နှစ်တွင် အလယ်တန်းပြဆရာမဖြစ်လာကာ ၁၉၉၂၌ မန္တလေးသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ ဧပြီလထုတ် ရွှေဝတ်မှုန် မဂ္ဂဇင်းတွင် ပါရှိသော ပန်းပန်ပါရစေ ဝတ္ထုတိုဖြင့် စာပေနယ်သို့ စတင်ဝင်ရောက်ခဲ့ သည်။

၁၉၉၃မှစ၍ မဂ္ဂဇင်းများတွင် ဝတ္ထုတို၊ ဝတ္ထုရှည်များရေးသားကာ အားကစားဂျာနယ်များတွင်လည်း ဘောလုံးဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့၏ ။ အချို့ဝတ္ထုတိုများကို ဂျပန်ဘာသာ၊ ဂျာမန်ဘာသာသို့ ပြန်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ၁၉၉၉တွင် မဂ္ဂဇင်းပါဝတ္ထုတိုများကို စုစည်းလျှက် သနပ်ခါး ဝတ္ထုတိုများထွက်ရှိခဲ့ကာ သူမ၏ ပထမဆုံး လုံးချင်းစာအုပ်ဖြစ်သည်။

၂၀၀၁ ရောက်သောအခါ အလယ်တန်းပြဆရာမအဖြစ်မှ နုတ်ထွက်၍ နောင်တစ်နှစ်တွင် 'ကျမချစ်သော ဘောလုံးသူရဲကောင်းများ' (စတားပလေယာကောက်ကြောင်း) စာအုပ်ထွက်ခဲ့သည်။ စာရေးဆရာ နေဝင်းမြင့် နှင့် အိမ်ထောင်ပြုခဲ့သည်။ ၂၀၀၃၌ ဖက်စိမ်းကွမ်းတောင်ရွှေဝတ္ထုတိုများ ဖြင့် အမျိုးသားစာပေ ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ်ဆုရရှိခဲ့သည်။

စာနယ်ဇင်းများတွင် ဝတ္ထုတို၊ ဝတ္ထုရှည်၊ ဆောင်းပါးများ အပုဒ်(၁၀၀)ကျော်ရေးသားခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။

Reviews

[sushi]

ကျွန်တော် ကဗျာတွေကို ချစ်တတ်လာပြီ။ ခံစားတတ်လာပြီ။ ငယ်ငယ်တုန်းက ကြက်တူရွေးလို ကျက်ခဲ့ရတဲ့ က‌ဗျာတွေကိုတောင် ပုံစံတစ်မျိုးနဲ့ မြင်တတ်လာပြီ။ အောင်နဲ့မေရဲ့ ကျေးဇူးတွေကြောင့်ပါ။

နွေးနွေးထွေးထွေးလေးနဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ၀တ္ထုလေး။ ဘ၀စုံတယ်။ ဇာတ်လမ်းစုံတယ်။ ကံစီမံရာမှာ ကပြကြရတယ်ဆိုတဲ့ သဘောကို ပိုပြီးနားလည်လာတယ်။ ဘယ်အရာမှ မမြဲဘူး။ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာတွေလည်း မဖြစ်သလို ဖဖြစ်ချင်တာတွေလည်း ကြုံကြရတယ်။ လူမှန်ရင်တော့ ပန်းမွေ့ရာလမ်းကို လျှောက်ရသလို ဆူးခမ်းသောလမ်းလည်း ဖြတ်ရမှာပဲ။ ဒါတွေကို ဒီ၀တ္ထု‌ထဲမှာ မီးမောင်းထိုးပြထားတယ်လို့ ကျွန်တော်တော့ ထင်တယ်။

"ဪ လူ့ပြည်လောက လူ့ဘ၀လည်း အိုရ၊ နာရ၊ သေရဦးမည် မှန်ပေသတည့်။" ဆရာဇော်ဂျီရဲ့ သင်သေသွားသော် ကဗျာလေးကို ခုပိုပြီး မြတ်နိုးမိတယ်။

[Phyu Hninn Nyein]

If not for the remarkable collection of poems put inside the story line, I would not have enjoyed the story at all. The story wasn't exciting enough. I am not sure if there is even any underlying message that the author wanted to relay. Most characters weren't given considerate weight and description. Timeline for university and career lives wasn't equally allocated. The tones abruptly changed as the story went into second part. One of the disappointing book.

[La Wunn]

I love their friendship and how they made me to realize my college life is not suck. It's so beautiful and now "Aung Naing Thu" is one of the characters I can't forget forever now. I totally fall in love with that character.

[May]

Another very cute Anyar tradition.. The unusual different names around 'Lotus' was striking