รวมสองเล่ม ดำเนินเรื่องเร็ว เซ็ตติ้งเรื่องคืออาณาจักรใหญ่ที่มีกษัตริย์ ตระกูลขุนนาง มีอาณานิคม แต่อ่านแล้วไม่เครียดเลย เมนหลักน่าจะเป็นรอมคอม มีชิงอำนาจชิงเหลี่ยมกันเบา ๆ แทรก นางเอกเป็นคนสวย รวย เก่ง อยู่ด้วยตัวเองได้ ขี้กลัว แต่ถึงเวลาจริง ๆ ก็ไม่ยอมคน คือหาทางรอดให้ตัวเองไว้ก่อนว่างั้น (แต่อ่าน ๆ ไปละรู้สึกนิสัยนางเอกขัดแย้งมากหลายเรื่อย เลยไม่รู้จะบอกมีมิติเกินไป หรือดีไซน์ตัวละครไม่ชัดเจนดี55555) พระเอกเป็นเจ้าฟ้าลำดับสาม หล่อซึนไว้ตัว อะไรประมาณนั้น
มีความรู้สึกว่า นักเขียนยังสื่อสารออกมาไม่ค่อยเป็นระเบียบ ปมไม่เคลียร์เยอะมาก บางจังหวะบางคำคือดูดี แต่ dialogue แปลก ๆ งงมากสรุปว่าทั้งคู่ไม่รู้เหรอว่ารักกันอะ จังหวะทะเลาะยื้อยุดกันเกือบครึ่งเล่มเพื่อจะได้ฟังอีกคนบอกชอบงี้ ละจังหวะเอาปืนจ่อคือ มันบ่ได้้้้้ เราไม่สามารถเขินกะสิ่งนี้ได้จริง ๆ t — t ใช่พระเอกคนเดียวกับเล่มแรกมั้ย ละตอนเอายาคุมไปทิ้งคือ โอย ทำไมวะ ยิ่งบอกถ้าท้องจะได้แต่งเร็วขึ้นอีก toxic มาก แง เสียใจ เล่มแรกสนุกมาก ส่วนเล่มสองค่อนข้างอิหยังวะ ไม่มีเวลาให้อนิความสัมพันธ์เลย ยิ่งช่วงหลัง ๆ เหมือนเร่งเขียนให้จบ โดยเฉพาะพอนิยายจบด้วยประโยค “แต่ประวัติศาสตร์พึ่งเริ่มขึ้น” ละตัดจบด้วยคำว่า ‘จบบริบูรณ์’ โหดร้ายมาก 🥹
โดยรวมก็โอเค ถือว่าไม่ได้เสียดายเวลามาก แต่จุดติดขัด (ส่วนตัว) ของเรา มันมีนู่นนี่ มีความ stereotype และตัวประกอบแบนไปหน่อย (ซึ่งก็เข้าใจได้เพราะเรื่องนี้น่าจะเขียนมาเกินสิบปีละ) ไม่ได้เชียร์ให้อ่านแบบ must read แต่ถ้าว่าง ๆ ไม่รู้จะอ่านอะไรเรื่องนี้ก็เป็นตัวเลือกที่ไม่แย่ค้าบ
ป.ล. ชอบคู่พี่หลิงกับเฉินเสวียนมากกว่าคู่หลัก