Η ζωή θέλει θάρρος και η Τζόι νιώθει πλέον έτοιμη ν’ αποτολμήσει την ανατροπή της. Μια μέρα τα παρατάει όλα, γάμο, καριέρα και επιχειρήσεις, προκειμένου να ζήσει επιτέλους ό,τι είχε ονειρευτεί, δραπετεύοντας από την υποκρισία και το φθόνο. Φεύγει για τα Σφακιά, να αναζητήσει τις ρίζες της. Εκεί, μακριά από τον «πολιτισμό», θα βρει την ανθρωπιά, θα αναζωπυρώσει ξεχασμένες, αληθινές αξίες, ενώ η γνωριμία με τον Λευτέρη θα της ανοίξει νέους ορίζοντες.
Μεγάλα όνειρα, τοπία που μας ταξιδεύουν στην πιο άγρια περιοχή της Κρήτης, πλούσιες μυρωδιές και αλλεπάλληλες ανατροπές συνθέτουν μια ερωτική ιστορία όπου τα ψυχικά τραύματα συγκρούονται με την ευτυχία, η λογική με την καρδιά, ο κομφορμισμός με την τόλμη.
Ένα μυθιστόρημα για τα πάθη, τις αδυναμίες, τις κρυφές αγωνίες, τις φιλοδοξίες, αλλά και για τις υπερβάσεις που απαιτεί η αγάπη. Ένας ύμνος στην ομορφιά της ζωής.
Γαλλίδα με ελληνικές ρίζες από την πλευρά της μητέρας της, η Ζοέλ Λοπινό επέλεξε να ζει και να κάνει καριέρα στην Ελλάδα τολμώντας να γράφει σε μια γλώσσα που δεν είναι η μητρική της. Σπούδασε γαλλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Γκρενόμπλ, όπου γεννήθηκε και έζησε. Αφιερώθηκε για είκοσι χρόνια στη διδασκαλία της γαλλικής γλώσσας σε δικά της ινστιτούτα στην Αθήνα. Από το 1996 ασχολείται αποκλειστικά με τη συγγραφή μυθιστορημάτων, παιδικών βιβλίων και θεατρικών έργων. Είναι μητέρα τεσσάρων παιδιών.
3,5 αστεράκια και ακόμα ενα ωραίο μηθιστόρημα απο την συγγραφέα Joelle Lopinot.Στην αρχή η συγγραφέας ισως ειναι λίγο περισσότερο αναλυτική απ'οτι θα ήθελα παρ'όλα αυτά η γραφή της είναι πολυ καλή, βάζει σε σκέψεις τον αναγνώστη και περνάει μηνύματα!Μου άρεσε αν και η αγριλιά παραμένει σίγουρα το αγαπημένο μου!
Μία όμορφη ρομαντική ιστορία. Ίσως η περιγραφή του να καταντάει ελαφρώς κουραστική καθυστερώντας την εξέλιξη της πλοκής. Λίγο δήθεν η έντονη στροφή στη φύση αλλά παρόλα αυτά είναι ευχάριστο.
Ειλικρινά στα πρώτα κεφάλαια βαρέθηκα τη ζωή μου. Αμπελοφιλοσοφίες και γυναικείος αισθηματισμός. Σκοτώστε με τώρα. Στα τελευταία κεφάλαια κάπως τσούλησε η υπόθεση κι έκλεισε με αισιόδοξο αναμενόμενο τέλος. Απαράδεκτα τα συνεχή νοηματικά λάθη και ασυνταξίες και λίγα ορθογραφικά. Καλούτσικο αλλά καθαρά για γυναίκες αναγνώστες.