- Liefde, familiegeheimen en de voorafschaduwing van een burgeroorlog -
Damascus. Op een open dag van de universiteit ziet Hamza, aankomend student bouwkunde, het meisje van zijn dromen. Hij besluit Zania, zoals ze zal blijken te heten, te volgen en belandt zo bij een proefcollege filosofie waar hij erachter komt dat de begeesterende professor Sinna al-Iskandri voor haar geen vreemde is. Hij schrijft zich in voor een bijvak filosofie en raakt zo langzaam verder in de ban van Zania en de geheimzinnige familie Al-Iskandri.
John-Alexander Janssen (1984) studeerde af in geschiedenis, filosofie en rechten. Hij woonde in Harrisonburg, Jeruzalem en Parijs, was kort in opleiding om rechter te worden en is docent geschiedenis. Naast zijn baan werkt hij aan een proefschrift. In 2014 won hij de Prix de Paris (gericht op het stimuleren van innoverend geschiedkundig onderzoek), die hem in staat stelde te werken aan zijn romandebuut Een verhaal uit de Zonnestad.
De schrijfstijl van dit boek vond ik mooi en helder, met opvallende en treffende vergelijkingen en regelmatig een onheilspellend zinnetje. Door die zinnen voel je de spanning in het verhaal. Voor het grootste gedeelte wordt het verhaal van een jongeman beschreven, die gaat studeren en voor het eerst verliefd wordt. Maar het speelt zich wel af in Damascus aan de vooravond van de burgeroorlog. Dat maakt het boek zo interessant. Je weet dat er iets afschuwelijks staat te gebeuren, maar je merkt hier vrij weinig van. Je voelt het slechts op de achtergrond. Daarnaast wordt er een heel levendig beeld geschetst van de personages en de stad. Alsof je Hamza zo in Damascus tegen het lijf kan lopen. Behalve dan dat die stad, zoals beschreven in het boek, niet meer bestaat...
Ik vond het een heel mooi boek om te lezen. Wel vond ik dat het ietwat traag op gang kwam, waardoor het even duurde voordat ik echt goed in het verhaal zat.
Verder vond ik het jammer dat de verhaallijn zich in het begin vooral richtte op Hamza en Zania samen en dat pas de laatste paar hoofdstukken dieper in gingen op de moeilijkheden die Hamza ervaart. Doordat hier zo weinig aandacht aan werd besteed vond ik het einde nogal abrupt.
Ik vind het boek zeker een aanrader en ik denk dat de cirkel wel mooi rond gemaakt wordt en toch blijf ik als lezer nog met een aantal vragen zitten waar ik graag antwoord op had willen krijg en.
Een heel mooi, dromerig en hartverscheurend boek. Het verhaal is heel gemakkelijk geschreven en is op geen moment langdradig geweest voor me.
Qua verliefdheid kon ik me er in herkennen omdat je er alles aan doet om stilletjes bij degene die je leuk vind te kunnen zijn, het boek gaf me pas richtig het einde het gevoel dat er een grote oorlog aankwam en gedurende het boek was ik betoverd door de vriendschappen en liefde.
Het moment dat je de oorlog realisseert, is het moment dat ik me erg kwetsbaar voelde en het erg dichtbij kwam. Pas op zo'n moment weet je pas echt wat het kan pijn doen.
Ik kreeg ontzettende zin om de Zonnestad zelf te gaan aanschouwen, maar helaas is dat vanwege de oorlog Nog Steeds niet mogelijk. Ik hoop dat deze stad het licht weet gaat zien en dat de mensen dat ook weer zullen zien.
Dit was op zich wel een leuk boek maar het trok me gewoon niet, vooral het filosofische gedeelte. Ik vond het soms ook een beetje vaag. Bijvoorbeeld dat er in heel het boek wordt gehint naar een ‘geheim’ van de familie die in het fort leeft, terwijl ik niet het gevoel heb dat dit geheim ooit is vertelt.
De korte hoofdstukken waren wel fijn en ik vond het leuk wanneer het verhaal zich afspeelde in het fort.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Maar het verhaal ontwikkelde zich wel heel anders dan verwacht. Want wat was nou precies het geheim van de Al-Iskandri familie? Ook jammer dat de auteur niet dieper in is gegaan op de Syrische burgeroorlog en wat voor gevolgen dat nou echt heeft gehad voor zowel de burgers als de hoofdpersonage. Hierdoor heeft het boek geen diepgang, terwijl het makkelijk 100+ pagina's langer kon zijn.
alhoewel het boek goed geschreven is en het een verhaal van hoop en wanhoop weergeeft had ik op een aantal momenten een verlangen naar meer. ik zou soms graag hebben gewild dat het verhaal net iets anders een thema zou belichten of dat het verhaal meer details zou geven. al met al zou ik het boek nogsteeds aanraden voor een snel boek tussendoor!
Niet echt mijn boek tbh. Ik vond dat op het einde het boek pas echt begon en toen werd het afgekapt.
Ook stonden er zoveel namen en waren er zoveel characters in dit boek dat ik heel vaak niet meer wist wie wie was en wat deze characters met de hoofdpersoon te maken hadden.
Het leven in het Damascus van voor de oorlog in syrië, beschreven door een jonge man die het meisje van zijn leven ontmoet. Knap weergegeven hoe de spanningen in het land plots oplopen en de angst en agressie toenemen. Mooi boek.
Je leest het verhaal van een ‘gewone’ student, met ‘gewone’ studentenproblemen, maar in de periode voorafgaand aan de oorlog in Syrië. Je voelt de onrust langzaam het leven in sluipen. Maakt de complexe situatie daar iets tastbaarder, echter en brengt het wat dichterbij.
Niet mijn standaard lectuur. Een jongen wordt verliefd op een meisje, maar niet wederkerig. Hij verliest daardoor voeling met wat er om hem heen werkelijk gebeurt en wordt daarvoor aan het einde van het boek afgestraft. Gelukkig was het een kort boek.
Fantastische schrijfstijl, met subtiele hints naar een wrede toekomst. Een mooi maar triest liefdesverhaal aan de vooravond van de Syrische oorlog. Absoluut het lezen waard.
Het verhaal vond ik niet echt verrassend, maar het las makkelijk weg. Ik vond het begin leuk opgebouwd, maar het einde voelde voor mij wat afgeraffeld.
Een prachtig vakantieboek: een verhaal over een bijzonder jongen die toevallig in Syrië opgroeit. Jammer dat de schrijver zich er bij het einde wat makkelijk van af heeft gemaakt. Het verhaal was voor mij nog niet "af".