Båt 370 Döden på Medelhavet

by Annah Björk, Mattias Beijmo

Kom kustbevakningen? Det är sjuåriga Lamis sista ord innan hon försvinner i vågorna på Egeiska havet. När solen går upp ligger livlösa kroppar på turiststranden. På en klippa i havet står tolv unga män som lyckats simma i land.

Det är den 5 januari 2016 och svenska politiker pratar om flyktingpaus. EU gör överenskommelser med Turkiet för att hindra människor att fly in i unionen medan den maffiastyrda flyktingsmugglingen omsätter miljardbelopp. President Erdogan fängslar kritiska journalister i ett land som alltmer liknar en diktatur.

Författarnas personliga resa mot sanningen är en icke-fiktiv thriller om ett massmord med politiska förtecken. Båt 370 är ett skrämmande reportage inifrån Turkiet om vad som hände på havet, om svek och medmänsklighetens gränser.

Genres: Biography

277 pages, Hardcover

First published March 15, 2017

About the author

With 20 years of writing about women in music, award winning writer Annah Björk is one of Sweden’s most influential contemporary voices. Always with a female gaze, she has interviewed everyone from Justin Timberlake and Bono to Lana Del Rey and Miley Cyrus. She’s a staff pop culture writer at Swedens morning paper SvD, culture editor at swedish Elle and is frequently writing for Swedens biggest magazines, papers and hosted her own music chat on the biggest morning show on Swedish national tv.

2017 her first book, Båt 370 (Boat 370), about a refugee boat in the Mediterranian, was released.

Annah Björk is currently working on her second book, Ni måste flytta på er, out on Monidal förlag in autumn 2018 (read more).

Annah Björk is a jury member of the Swedish Grammy Awards as well as the Swedish MPA Awards.

Reviews

[koouvi · Rating 2 out of 5]

temat niezwykle ważny, zasługujący, a wręcz błagający o rozgłos. Książka nie skupia się tylko i wyłącznie na przemytnikach, którzy dla jednych są zbawieniem, a dla drugich katem, posuwa się do ukazania szerszej perspektywy. W niej każde życie ludzkie jest nieistotne, jest balastem, jest odpowiedzialnością zrzucaną z jednego kraju na drugi. Liczą się tylko państwa i ich położenie na arenie międzynarodowej, nie to co je buduje. Nie wspomnę nawet do podejścia władz do ciągłego łamania praw człowieka.
Niestety poza tematem i wdzięcznością, którą mam do autorów, którzy zrobili swoją robotę, mimo strachu, to żałuję, że tak ważny temat nie dostał tego na co zasłużył (lepszego tłumaczenia, bogatego, adekwatnego do sprawy języka, większego zgłębienia oraz pasji do tematu autorów, rozgłosu i oprócz szerszego obrazu, dokładniejszego wysłuchania głosów osób dotkniętych tą tragedią), a także nie mogę uciec od niesmaku, który pozostawiają mi główne postacie, które jako realne osoby, węszą, ekscytują się czyjąś tragedią dla domniemanej „wyższej sprawy”. Nie, wy po prostu dopisujecie swojemu egoizmowi i czystej ignorancji na poszczególne aspekty sprawy, altruistyczne pobudki, dobroduszność. Trudno się czyta momenty, które dla jednych są momentem przełomowym, od którego zależy czy przyjdzie im przeżyć kolejny dzień , a dla drugich zabawą, grą, tematem artykułu.

[Linda Söderlund · Rating 3 out of 5]

”...nästan alla som kommer som flyktingar till Europa idag var och en bär på en liknande och lika stark historia. Hela världen är full av tårar, som droppar till ett hav av historier från Medelhavet.”

[Weronika Zubek · Rating 4 out of 5]

4.5

[Łucja · Rating 3 out of 5]

2.75

[Anna Wilczyńska · Rating 4 out of 5]

Mam mieszane uczucia. Z jednej strony bardzo ważny temat, ogromne poświęcenie bohaterów dla sprawy migrantów_ek na morzu - zarówno zmarłych, jak i ocalałych. Ponadto bardzo poruszająco napisane fragmenty opisujące doświadczenie migrantów_ek z podróży do Europy.

Z drugiej strony mocno irytująca główna bohaterka. Kobieta miota się między dziennikarskim profesjonalizmem a "hura-aktywizmem". Działanie spod znaku "musimy jechać tu! Musimy jechać tam! Natychmiast i bez zastanowienia!" sprawia, że co kilka stron spodziewam się, że kobieta skutecznie zaszkodzi misji, której się podejmuje. Zakończenie pozwala mi domniemywać, że u tej bohaterki refleksja na temat jakości tego typu działań na rzecz migracji jednak nie nastąpiła. Może najbardziej w tej postaci denerwuje to, jak często widziałam i wciąż widzę takie podejście w akcji w działaniach na rzecz migrantów_tek i uchodźców_czyń.

Ostatecznie daję 3.5 za temat i opis relacji podróży przez morze.