Oczekiwanie „Gar’Ingawi. Wyspa szczęśliwa”, kultowa polska powieść fantasy, która po latach wraca na półki księgarskie. O dominację w szczęśliwym wyspiarskim świecie, godnym narracji J.R.R. Tolkiena i Ursuli Le Guin, ścierają się żądze i rasy stworzeń. Lud zamieszkujący tytułową wyspę wyczekuje na powrót tajemniczego Ora – Jasnego Brata. Wygnany niegdyś Ciemny Brat – dokonuje zbrojnego przewrotu. Rozpoczyna się walka o sumienia i serca wyspiarzy. W powieści znajdziemy wszystko, czego trzeba w dobrej powieści fantasy: święte miasta wybijające się ponad gwiezdny firmament, krainy zamieszkane przez wielorękie stworzenia, uroczyska budzące grozę, upadające imperia i powstające na ich gruzach nowe. Pojawiają się epiccy herosi sagi – główny bohater Tagun, tajemniczy bard Łazęga, patriarcha Dejno Imanu, księżniczka Mdan, książę Ungana Nile. Rozmach zapierający dech w piersiach. Emocje, magia i nadzieja.
I expected a painstaking, meticulous effort in this book—given who the author is ;)
A very pleasant read; finally, a fantasy story that doesn’t rely on excessive cruelty or combat. It’s a calmly told tale—perhaps that’s why these 200 pages take much longer to get through than one might expect.
If there’s any criticism to be made, it’s that the references to a "hidden mission" or "destiny" are perhaps a bit too heavy-handed.
Perfect for an autumn evening, and I definitely intend to pick up the next volume.
Książka na pewno nie należy do tych “Lekkich, łatwych i przyjemnych”. A zdecydowanie nie do lekkich i łatwych. Przyjemność natomiast sprawi każdemu, kto lubi odczytywanie głębi przesłania spomiędzy słów. Jest to książka „nie na dzisiejsze czasy”. Nie chodzi na skróty. Domaga się wysiłku i rozsmakowania, co może być problematyczne, bo kto lubi się wysilać czytając książkę nomen omen fantasy. Ale warto.
nie polecam jeśli raczej nie siedzicie zbyt dużo w fantastyce. Często gubiłam się w bohaterach i całym wątku tej książki. Długo ją męczyłam i nie mogłam skończyć i w końcu nie przeczytałam jej do końca.