What do you think?
Rate this book
Een zucht, een schim
Geschiedenisdocent Marc-Edouard Peiresoles is geobsedeerd door een gruwelijke gebeurtenis uit zijn jeugd. Drie tieners werden op een zomernacht op een beestachtige manier vermoord. De vermeende moordenaar zit vast, maar zijn schuld in de zaak is nooit bewezen. Als Marc-Edouard via een journalist een uitgebreid dossier over de zaak krijgt, besluit hij de moordzaak opnieuw uit te zoeken. Om de slachtoffers recht te doen, en om zijn eigen angsttrauma het hoofd te bieden. Hij verplaatst zich nauwgezet in de slachtoffers en de moordenaar. Een werkwijze met ongekende gevolgen…
448 pages, Paperback
Published June 3, 2017
3 people are currently reading
140 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 23 of 23 reviews
August 21, 2017
[Gerecenseerd voor Hebban.nl]
FASCINERENDE ANALYSE VAN EEN BLOEDBLAD
Een zucht, een schim mag dan in de Nederlandse vertaling onder de thrillers worden gerangschikt, de originele versie Un souffle, une ombre draagt het etiket roman. De derde roman van Christian Carayon om precies te zijn, maar de eerste die in verscheidene talen vertaald is, zelfs voordat het boek in Frankrijk werd uitgebracht. Een psychologische roman met een spannende plot en thrilleraspecten, dat geeft de vertelling het beste weer.
Christian Carayon is o.a. historicus. Het achterhalen, reconstrueren en analyseren van gegevens zit hem in het bloed. Hij projecteert dat - uiteraard - op zijn hoofdpersoon Marc-Edouard Peiresoles. Peiresoles lijdt aan een angsttrauma, hij zit muurvast en komt er niet meer uit. Zijn psycholoog adviseert hem zich op een onderzoek te richten en na enige twijfel maakt Peiresoles daarmee een voorzichtige start. Hij verdiept zich in het bloedbad dat in 1980, pakweg vijfendertig jaar geleden, nabij zijn ouderlijk huis heeft plaatsgevonden. Drie tieners zijn destijds op gruwelijke wijze afgeslacht, het vierde slachtoffer wist te overleven, voor zover je over leven kunt spreken. Het duurt even eer de onderzoeksdrift in Peiresoles losbarst, maar dan is hij ook niet meer te houden. Hij reconstrueert wat hij maar kan, knoopt brokjes informatie aan elkaar, vist naar geheimen en achtergehouden feiten. Kortom, hij raakt volstrekt geobsedeerd door de geschiedenis van de moordpartij op de jongelui. De waarheid moet en zal boven water komen. En hij moet zijn eigen angsten overwinnen, wat geen makkelijke opgave is.
Meeslepend verhaal, tenzij je een liefhebber bent van actie en uptempo, dan zou je het saai kunnen vinden. Voor wie van fraai taalgebruik en interessante composities houdt telt Een zucht, een schim geen bladzijde te veel. Een deel van de lof gaat naar vertaler Jaap Sietse Zuierveld, mooi gedaan!
Niet alleen Peiresoles raakt geobsedeerd, ook voor de lezer wordt de waarheidsvinding een obsessie. Carayon sleept je mee naar het eiland waar ‘het’ gebeurd is, laat je kennismaken met de – soms zonderlinge – dorpsbewoners, trekt je mee de lugubere geschiedenis in. De sfeertekening is perfect uitgevoerd, van elke beschreven locatie is volledig duidelijk hoe die eruitziet, je waant je ter plaatse. Hoofdstuk 1 hakt er meteen in … Wie? Wat? Dat blijft lange tijd verborgen.
Hoofdpersoon Peiresoles was in het begin van het boek behoorlijk van het padje af. Al lezend en met hem meelevend gun je hem dat hij het onderzoek naar de oude moorden bevredigend weet af te sluiten en dat hij zijn leven op orde krijgt. Over de overige personages vertelt Carayon slechts dat wat noodzakelijk is. De een intrigeert meer dan de ander, maar allen spelen een meer of minder belangrijke rol in het geheel.
Een zucht, een schim verdient een dikke pluim!
FASCINERENDE ANALYSE VAN EEN BLOEDBLAD
Een zucht, een schim mag dan in de Nederlandse vertaling onder de thrillers worden gerangschikt, de originele versie Un souffle, une ombre draagt het etiket roman. De derde roman van Christian Carayon om precies te zijn, maar de eerste die in verscheidene talen vertaald is, zelfs voordat het boek in Frankrijk werd uitgebracht. Een psychologische roman met een spannende plot en thrilleraspecten, dat geeft de vertelling het beste weer.
Christian Carayon is o.a. historicus. Het achterhalen, reconstrueren en analyseren van gegevens zit hem in het bloed. Hij projecteert dat - uiteraard - op zijn hoofdpersoon Marc-Edouard Peiresoles. Peiresoles lijdt aan een angsttrauma, hij zit muurvast en komt er niet meer uit. Zijn psycholoog adviseert hem zich op een onderzoek te richten en na enige twijfel maakt Peiresoles daarmee een voorzichtige start. Hij verdiept zich in het bloedbad dat in 1980, pakweg vijfendertig jaar geleden, nabij zijn ouderlijk huis heeft plaatsgevonden. Drie tieners zijn destijds op gruwelijke wijze afgeslacht, het vierde slachtoffer wist te overleven, voor zover je over leven kunt spreken. Het duurt even eer de onderzoeksdrift in Peiresoles losbarst, maar dan is hij ook niet meer te houden. Hij reconstrueert wat hij maar kan, knoopt brokjes informatie aan elkaar, vist naar geheimen en achtergehouden feiten. Kortom, hij raakt volstrekt geobsedeerd door de geschiedenis van de moordpartij op de jongelui. De waarheid moet en zal boven water komen. En hij moet zijn eigen angsten overwinnen, wat geen makkelijke opgave is.
Meeslepend verhaal, tenzij je een liefhebber bent van actie en uptempo, dan zou je het saai kunnen vinden. Voor wie van fraai taalgebruik en interessante composities houdt telt Een zucht, een schim geen bladzijde te veel. Een deel van de lof gaat naar vertaler Jaap Sietse Zuierveld, mooi gedaan!
Niet alleen Peiresoles raakt geobsedeerd, ook voor de lezer wordt de waarheidsvinding een obsessie. Carayon sleept je mee naar het eiland waar ‘het’ gebeurd is, laat je kennismaken met de – soms zonderlinge – dorpsbewoners, trekt je mee de lugubere geschiedenis in. De sfeertekening is perfect uitgevoerd, van elke beschreven locatie is volledig duidelijk hoe die eruitziet, je waant je ter plaatse. Hoofdstuk 1 hakt er meteen in … Wie? Wat? Dat blijft lange tijd verborgen.
Hoofdpersoon Peiresoles was in het begin van het boek behoorlijk van het padje af. Al lezend en met hem meelevend gun je hem dat hij het onderzoek naar de oude moorden bevredigend weet af te sluiten en dat hij zijn leven op orde krijgt. Over de overige personages vertelt Carayon slechts dat wat noodzakelijk is. De een intrigeert meer dan de ander, maar allen spelen een meer of minder belangrijke rol in het geheel.
Een zucht, een schim verdient een dikke pluim!
October 23, 2017
Beklemmende psychologische thriller.
Het grootste gedeelte van het boek is meer een roman dan een thriller.
Mooie schrijfstijl heeft de auteur, maar ook een boek dat je niet even snel uitleest maar waar je de tijd voor moet nemen.
De echte thrillerlezer zal het misschien een saai boek vinden maar het is mij wel bevallen.
Het grootste gedeelte van het boek is meer een roman dan een thriller.
Mooie schrijfstijl heeft de auteur, maar ook een boek dat je niet even snel uitleest maar waar je de tijd voor moet nemen.
De echte thrillerlezer zal het misschien een saai boek vinden maar het is mij wel bevallen.
January 19, 2021
Abgebrochen bei 117/572 S.
Ich habe nun fast zwei Wochen lang versucht den ZUgang zum Buch zu finden und immer wieder nach wenigen Seiten den Zugang verloren. Da mir auch nach knapp 1/5 des Buches immer noch nicht klar war, ob ich einen Kriminalroman - wie aufgedruckt - lese oder doch eher ein fränzösisches depressives Möchtegern-Philosophie-Werk, habe ich abgebrochen. Aktuell brauche ich Bücher die mitreißen, da mir das Lesen eh schon schwer fällt...
Ich habe nun fast zwei Wochen lang versucht den ZUgang zum Buch zu finden und immer wieder nach wenigen Seiten den Zugang verloren. Da mir auch nach knapp 1/5 des Buches immer noch nicht klar war, ob ich einen Kriminalroman - wie aufgedruckt - lese oder doch eher ein fränzösisches depressives Möchtegern-Philosophie-Werk, habe ich abgebrochen. Aktuell brauche ich Bücher die mitreißen, da mir das Lesen eh schon schwer fällt...
October 19, 2023
Quelle sombre histoire ! Mais l'atmosphère est incroyable et fascinante. C'est ce que je retiens principalement, le narrateur n'étant pas un personnage attachant. Le temps est long aussi. Sinon la performance audio est très correcte, sauf pour les voix féminines (cet accent pour Siobhan frise le ridicule) !
July 5, 2017
Spannende thriller! Het mooie Franse taalgebruik kostte me wat inspanning, maar het was de moeite waard. We moeten eens een vakantie plannen om het meer te ontdekken waar alles zich afspeelt!
July 11, 2017
L’unica certezza è la determinazione che muove l’insegnante a renderlo terribilmente realistico. Lui con la sua vita in declino, con l’anima in perenne tempesta, troverà il modo di liberarsi attraverso questo caso. Il peso che si portava da troppo tempo si sbriciola nell’aria quando riesce a scoprire cos’è realmente accaduto e io stessa ho provato un senso di pace e leggerezza nel aver concluso il viaggio insieme a lui. Dalle righe si evince l’amore dell’autore per la sua terra, così come la passione per la storia ed è per questo motivo che “Un respiro nell’ombra” è entrato tra i romanzi migliori che ho letto quest’anno.
Recensione completa: http://stambergadinchiostro.altervist...
Recensione completa: http://stambergadinchiostro.altervist...
August 9, 2018
Wat een fijn boek om in opgezogen te worden. Het houdt zich ergens tussen het midden van een roman en een thriller. Een spannend plot waarvan soms wat wordt afgeweken door de persoonlijke herinneringen uit het verleden van de hoofdpersoon, die soms wat uitvoerig worden beschreven. Op sommige punten haalt dit de vaart enigszins uit de plotontwikkeling, maar geeft het totale verhaal uiteindelijk de juiste body.
May 14, 2019
C'est un livre qui se mérite. Comme Le diable sur les épaules, l'énigme est bien construite et l'écriture agréable. Cependant, il y a des longueurs et des retours sur la même scène qui peuvent faire décrocher. In fine, la persévérance paie et nous refermons ce livre avec la certitude de ne jamais l'oublier. Christian Carayon m'a dédicacé cet ouvrage au Quai du polar.
August 5, 2017
Rythme lent, héros finement décrit, peu d enquête et beaucoup de réflexions, c est avant tout le récit d une obsession. On parle peu du crime et beaucoup de ses conséquences, c est un traitement original. Et l atmosphère est vraiment impressionnante.
August 26, 2017
Ik kon heel moeilijk in het verhaal komen, heb me ook afgevraagd of ik het wel uit wilde lezen, maar was natuurlijk toch benieuwd naar de ontknoping. Het viel me uiteindelijk niet tegen maar om die reden wel "maar" 3 sterren.
December 20, 2017
C’était bouleversant, terrifiant, passionant ! Je ne pouvais plus lâcher ce roman, qui est une de mes meilleures lectures de l’année si ce n’est LA meilleure (et j’ai pourtant lu le premier tome de Millenium que j’ai également adoré !). L’histoire est sombre et macabbre et certaines scènes sont si violentes que je n’arrivais plus à lire. Je pense que ce roman restera longtemps dans mes pensées. Les mots me manquent pour exprimer les qualités de ce livre et à quel point je me suis émotionnellement investi dans cette histoire ... Tout ce que je veux faire c’est lire tous les autres livres de Christian Carayon, mais pas maintenant... maintenant je dois me remettre d’Un souffle, une ombre.
April 14, 2024
Je pense que ce livre n'était pas fait pour moi, j'ai pas trop aimé l'aspect recherche historique et la révélation de ce qu'il s'était passé je l'ai vraiment trouvé dégoûtante et je n'ai pas été pleinement satisfaite de la fin
June 17, 2024
le meurtre horrible de plusieurs adolescents et un historien qui retourne sur ce passé pour comprendre… et trouver ce qui s’est passé et qui a embarqué toute cette région dans un déclin inéluctable. Très bon polar.
June 5, 2017
Un Thriller ricco di tensione,suspense , con atmosfere cupe
RECENSIONE: Un respiro nell'ombra di Christian Carayon
http://libricheamore.blogspot.it/2017...
RECENSIONE: Un respiro nell'ombra di Christian Carayon
http://libricheamore.blogspot.it/2017...
April 4, 2018
Je ne l'ai pas autant aimé que "Le diable sur les épaules" mais c'est quand même un très bon livre. J'adore cet auteur!
December 17, 2018
Goed opgebouwd, spannend verhaal.
September 10, 2019
Trage opbouw (daarom geen 5 sterren) maar éénmaal op dreef een mysterieus en sfeervol verhaal rond een verschrikkelijke gebeurtenis.
April 23, 2022
Génial jusqu'à la dernière page.
Même délire que Péter may - l'île aux oiseaux
Même délire que Péter may - l'île aux oiseaux
July 20, 2022
Moeilijk om in het verhaal te komen maar als je even doorzet wordt het daarna een super mooi verhaal
January 21, 2024
4,5/5
November 1, 2024
Immense coup de cœur pour ce roman.
Je ne connaissais pas cet auteur mais le résumé m’avait attiré.
Dès les premières pages j’ai été conquise, le style d’écriture étant très fluide et naturel.
Rajoutons à cela l’intrigue folle qui se délie lentement pour une révélation finale à la hauteur des espérances.
Il y a un énorme travail de l’auteur sur les lieux du roman, de grandes parties descriptives qui plantent le décor et lui donnent vie. On s’y croirait, et c’est un plaisir (abstraction faite de l’intrigue sordide bien entendu).
Autre point fort du livre : celui-ci commence autour de la peur du narrateur. Au début elle est lointaine, on a du mal à percevoir ce qu’elle génère chez Marc-Edouard. Pourtant au fil du récit je me suis totalement prise au jeu et j’ai ressenti l’angoisse et la peur de manière aussi efficace qu’un film d’horreur.
En bref, une irréfrénable envie d’avancer dans ce roman (preuve en est, j’ai terminé l’ouvrage en moins d’une semaine).
Je ne connaissais pas cet auteur mais le résumé m’avait attiré.
Dès les premières pages j’ai été conquise, le style d’écriture étant très fluide et naturel.
Rajoutons à cela l’intrigue folle qui se délie lentement pour une révélation finale à la hauteur des espérances.
Il y a un énorme travail de l’auteur sur les lieux du roman, de grandes parties descriptives qui plantent le décor et lui donnent vie. On s’y croirait, et c’est un plaisir (abstraction faite de l’intrigue sordide bien entendu).
Autre point fort du livre : celui-ci commence autour de la peur du narrateur. Au début elle est lointaine, on a du mal à percevoir ce qu’elle génère chez Marc-Edouard. Pourtant au fil du récit je me suis totalement prise au jeu et j’ai ressenti l’angoisse et la peur de manière aussi efficace qu’un film d’horreur.
En bref, une irréfrénable envie d’avancer dans ce roman (preuve en est, j’ai terminé l’ouvrage en moins d’une semaine).
April 5, 2016
Mais quelle excellente lecture !! Je ne m’attendais pas du tout à çà ! C’est très mature, au carré, complètement immergeant et totalement glacial ! Un véritable Truman Capote des Pyrénées en quête intransigeant de la vérité . Bref, un récit intense, puissant, parfois insupportable mais tellement addictif et immergeant qu’on en ressort complètement assommé !
http://www.ilestbiencelivre.com/1545/...
http://www.ilestbiencelivre.com/1545/...
April 3, 2016
C'est mon véritable premier thriller alors je ne sais pas si c'était un bon ou très bon. En tout cas, c'était bien écrit, fluide et presque poétique par moment. Le seul reproche que je peux faire, c'est la longueur... J'ai du interrompre ma lecture par moment mais c'était quand même long. Cela n'a pas empêché une enquête captivante et au dénouement intéressant.
Displaying 1 - 23 of 23 reviews