Arend

by Stefan Brijs

In ‘Arend’ vertelt Stefan Brijs het aangrijpende levensverhaal van een uitzonderlijke jongen die nergens thuis lijkt te horen. Een roman over de zoektocht van een kind naar zichzelf, naar begrip, naar liefde.Arend had nooit geboren mogen worden. Al vanaf zijn eerste levensdag kent hij geen vreugde, geen geluk en geen thuis. Hij is daarenboven te groot, te zwaar, te lelijk en vooral te veel. Zijn moeder geeft hem meer slaag dan liefde. De enige uitlaatklep waarover de jongen beschikt is zijn gehuil, dat hij dan ook tot een kunst verheft.Eenmaal uitgegroeid tot een te dikke kleuter komt Arend in aanraking met de buitenwereld. Op straat wordt hij nagestaard, op school wordt hij gepest en uitgelachen. Hij wantrouwt iedereen en is voortdurend in zichzelf gekeerd. Het liefst wil hij vleugels hebben zodat hij kan vliegen als de vogels, boven iedereen uit. Een droom waarvoor hij alles zal doen opdat hij werkelijkheid wordt.

Genres: Roman, Dutch Literature, Literature, Literary Fiction

269 pages, Kindle Edition

First published January 1, 2000

About the author

Stefan Brijs (born 29 December 1969) is a Belgian novelist writing in Dutch. He was born in Genk, where he lived most of his life. He finished his studies for teacher in 1990. Since 1999 he is a full-time writer. In 2003 he moved to the province of Antwerp.

Reviews

[Eliane · Rating 5 out of 5]

The story was very emotional, and because I was being spoiled I saw the end come but yet I cried after all. After reading this book, it gave me a thin void and a sad feeling. For a long time I kept thinking about what I had read and it made me feel and realize something about the possibilities of life. I recommend everyone to read this book, it is a very unique and powerful story. The only minus I have is the whole fetus part in the beginning (it was too detailed and unnecessary)

[Moira Macfarlane · Rating 2 out of 5]

*tweeënhalve ster
Het is lastig om precies mijn vinger erop te leggen, maar ik kon erg moeilijk me verhouden tot dit boek. De schrijfstijl is heel soepel, het onderwerp is heftig (verwaarlozing en mishandeling van een jong kind) en tegelijkertijd is het echt fictie, zodanig dat sommige elementen in het verhaal gewoon te vreemd aanvoelden, maar weer niet dusdanig vreemd waren dat het dan weer wel zou kunnen. Ergens matchten, voor mij, die drie dingen niet goed met elkaar.

Overigens is het niet zo dat ik Brijs niet waardeer als schrijver. Post voor mevrouw Bromley staat in mijn top 25 en Verhalen van het Pajottenland dat hij (tekst) samen met Koenraad Tinel (beeld) maakte vond ik ook prachtig.

"Opeens was Arend ervan overtuigd: wat voor hem lag, waren echte vleugels, helemaal en alleen voor hem bestemd, zijn vleugels. En het waren vleugels waarmee hij zou kunnen vliegen, hoger zelfs dan ooit een vlieg of een vlinder was gevlogen, en hoger dan welke vogel ook."

[Ina · Rating 5 out of 5]

Het verhaal begint met Anne, doe moeder van Arend. Zij wordt op haar vijftiende verkracht door haar vader. Dit zorgt voor een zwaar wantrouwen jegens mannen bij Anne. Aan niemand vertelt zij dit.
Als haar moeder overlijdt besluit ze weg te gaan van huis en vertrekt naar de stad, waar ze in een supermarkt gaat werken. Anne is altijd alleen gebleven, vooral door de trauma van haar vijftiende verjaardag. Op een dag besluit zij dat ze een kind wil. Ze komt over als een enthousiaste, jonge moeder voordat ze zich kunstmatig laat insemineren. Wanneer ze op een dag besluit dat ze een kind wil, gaat ze naar de spermabank en laat zich kunstmatig insemineren.
Arend, die zich als foetus al had voorgenomen niet geboren te worden en zijn moeder mee te nemen de dood in door in haar weg te rotten, toont geen interesse in zijn moeder. Anne wordt ook, naarmate de tijd verstrijkt steeds killer tegen haar zoon en begint hem op een moment zelfs fysiek te bestraffen, alleen te laten en op te sluiten.
Dit gaat op een dag zo ver dat Anne Arend bijna uit het raam gooit omdat hij maar niet op wil houden met huilen. Arend spreidt zijn ‘vleugels’ en probeert weg te vliegen. De eerste echte connectie met de vogels wordt gelegd. Het verhaal is wat voorspelbaar maar toch krijg je er de krop van in de keel. Voor mij blijft Brijs op zijn speciale manier schrijven en daar hou ik van.

[Marcia · Rating 4 out of 5]

Arend is na De Engelenmaker het tweede boek dat ik las van Stefan Brijs. Het boek gaat over een jongetje, Arend, dat nooit geboren had mogen worden. Zijn moeder houdt niet van hem en ook zelf is hij diep ongelukkig.

Het eerste deel van het verhaal vond ik persoonlijk wat gruwelijk en het kostte me moeite om in het verhaal te blijven. Maar halverwege deel 1, en zeker in deel 2, kon ik niet meer stoppen met lezen.. De schrijfstijl van Brijs is gewoon subliem en neemt je helemaal mee in het verhaal.

Het boek is hartverscheurend, het is verschrikkelijk om te lezen hoe een kind zo liefdeloos moet opgroeien. Helaas is dit wel voor sommige mensen de realiteit.. En ergens vond ik dat de gevoelens van de moeder toch begrijpelijk gemaakt werden voor de lezer, ondanks dat je zelf nooit je kind zou slaan/mishandelen etc. Je ziet toch eens de andere kant van het verhaal.

Het einde van het boek was helaas wel wat voorspelbaar; het is alsof je hier het hele boek op hebt zitten wachten.

Al met al zeker een ontroerend en origineel verhaal.

[Beatrix · Rating 2 out of 5]

Zodra het gaat over heftige en kwetsbare onderwerpen als mishandeling/misbruik en mental health issues lees ik extra kritisch omdat ik een goede representatie van die harde realiteit belangrijk vind. Maar waar ik moeite mee heb is wanneer een verhaal met deze onderwerpen enkel een opsomming blijkt te zijn van gruwelijke en schrijnende voorvallen zonder dat je de personages leert kennen. Het verhaal krijgt dan bijna iets sensationeels en dat raakt me omdat het voor mijn gevoel geen recht doet aan die achterliggende pijn. Dit verhaal zat voor mij helaas te veel in die categorie.

[Archwood YIPPIE · Rating 5 out of 5]

Hartverscheurend

[Nathalie · Rating 4 out of 5]

Lees mijn blog hier: https://www.hebban.nl/spot/villa-nath...

[Heidi · Rating 4 out of 5]

Na De Engelenmaker, Post voor mevrouw Bromley en Maan en Zon heb ik nu pas zijn eerder werk 'Arend' gelezen. Alles in zijn boeken trekt me aan. Ik lees Stefan Brijs zo graag!!

[Livia · Rating 1 out of 5]

lol what even was this

[Brenden Van lingen · Rating 4 out of 5]

Wat een ontroerend en meeslepend verhaal. Gedurfd geschreven. De schrijfstijl van Brijs is zo vlot dat ik voor dat ik het wist het boek al uit had. Het zet aan tot nadenken en bezinning. Dit verhaal is immers voor vele kinderen een realiteit.

[Annelore · Rating 4 out of 5]

Lang getwijfeld tussen 3* en 4*
De ruwheid de moeder, de liefde van de buurman, het verdriet van Arend...
Prachtig beschreven maar blijft aan de ribben plakken

[Emma Hilbrink · Rating 4 out of 5]

Ik denk dat Brijs langzaamaan een van mijn favoriete auteurs begint te worden.🤎

[Helena]

DNF page 35

[Ramon Groenendijk · Rating 3 out of 5]

Mooie, maar ietwat clichématig aandoende vertelling over een kind dat nooit als kind geboren had willen worden, maar als vogel. Begint sterk en origineel, eindigt wat voorspelbaar..

[Denise · Rating 2 out of 5]

ontzettend saai, ondanks het heftige onderwerp. ik kwam totaal niet in het verhaal. laatste 100 pagina's meer gescand.

[Milan van den Bos · Rating 5 out of 5]

Heel beeldend, vlot en absurdistisch geschreven. Verdrietig verhaal wel.

‘Een eerste teleurstelling liep hij op zodra hij doorhad dat hij zich nog steeds in zijn bed bevond, een tweede, nog grotere teleurstelling volgde nadat hij hoopvol zijn bovenrug had betast en vastgesteld dat hij tijdens zijn dood geen vleugels had gekregen. Alleen lieve kindjes worden een engel, maalde het door zijn hoofd.’

[Sanne Koppes · Rating 3 out of 5]

3,5/5 🦅🪽🧒🏻

[Mieke · Rating 4 out of 5]

Arend vertelt het verhaal van Anna, die als kind een trauma opliep, en Arend, Anna’s zoon die eigenlijk nooit geboren had moeten worden. Arend leeft een liefde- en vreugdeloos leven en leert zichzelf de basisdingen in het leven, waaronder lopen. Arend is geen gelukkig kind maar heeft één grote interesse in zijn leven: vliegen. Deze interesse uit zich in een obsessie voor vleugels en vogels.

Stefan Brijs weet de lezer vanaf pagina één mee te nemen in het verhaal. Alle emoties en gedachten van de personages worden heel levendig beschreven, waardoor de lezer zich ook heel goed in hen kan inleven. Hierdoor wordt het boek ook meteen best zwaar en zijn zakdoekjes geen overbodige luxe.

Van in het begin van het verhaal is het einde al grotendeels voorspelbaar maar toch raakt het einde een heel gevoelige snaar.

Ik heb genoten van Arend. Dit verhaal zal mij nog lang bij blijven.

[Bookhater123 · Rating 1 out of 5]

Ik moest dit boek lezen voor school, en al bij de eerste zin op de achterkant was de negatieve sfeer van het boek goed te proeven. Het verhaal is alleen maar depressief en er zijn bijna geen blije momenten te vinden. Als er namelijk iets leuks gebeurt of iets wat niet al te vervelend is, wordt dit afgepakt, weggegooid, kapotgemaakt of onderbroken door een veel vervelendere situatie.
Het boek is naast negatief ook nog zeer voorspelbaar, wat het echt een heel saai boek maakt.

[Eline · Rating 1 out of 5]

Geen plot, geen vooruitgang, geen karakterontwikkeling... Alles lijkt zich gewoon maar voort te slepen in dit boek. Er leek mij maar één mogelijke uitkomst. Ik bladerde dus snel even door naar het einde en mijn vermoeden klopte. Tja, dan had ik helemaal meer geen reden om verder te lezen.

[Hannelore Heyman · Rating 5 out of 5]

Arend is bizar, op een positieve wijze. Bizar op een manier zoals enkel Stefan Brijs kan schrijven.
Het ene moment komt je nekhaar recht. Het andere ogenblik weet je niet wat te voelen. Is het afkeer, ongeloof, verbazing, medelijden, walging of is het een mengeling van dat alles?
Waar Arend je steeds opnieuw beroerd, doet Anna dat ook maar in de andere richting. Hans… daar kan je enkel liefde voor voelen net als voor Arend.
Ik eindigde het boek met een traan. Dat deden weinig schrijvers hem voor.
Stefan Brijs, voor mij ook een vreemde vogel net zoals Arend dat is.
Ik heb steeds een ambigu gevoel als ik hem lees maar dat maakt het net zo boeiend voor me.
Ik hou er wel van.

[Harmke · Rating 3 out of 5]

In het begin leest het als de zoveelste ‘literaire roman’ die mij niet kan boeien. Gaandeweg raakte ik geïntrigeerd door Arend. Hoe kan zo’n situatie maar duren? Hoezo grijpt niemand in? Wat wil Brijs toch vertellen met al deze ellende? En al die ellende die bladzijde na bladzijde over Arend uitgestort wordt…
In het begin vond ik het niet boeiend en tamelijk cliché en nauwelijks 1 ster waard. Totdat het mij bij de keel greep. Dus dan toch maar 3 sterren. Mijn hele recensie lees je op Harmkes Leestips.

[Gauke Verhoeven · Rating 4 out of 5]

Of je nu wil of niet, Brijs sleept je mee Arends leven in. Als een vlieg op de muur observeer je de trieste moeder-zoonrelatie die je murw slaat en machteloos achterlaat. Als kinderpsycholoog heb ik me door deze dagelijkse realiteit heen moeten slepen, en toch maken Brijs’ woorden Arends leven licht en gemakkelijk leesbaar. De lichtpuntjes waren groter dan de beklemmende duisternis die het boek omringt.

[Ellen · Rating 2 out of 5]

Niet een echt positief en opbeurend boek... de eerste hoofdstukken gingen traag, waren niet heel uitnodigend om verder te lezen. De sfeer is en blijft beklemmend. Toch word je op enig moment nieuwsgierig naar de afloop, die overigens erg voorspelbaar is.

[Jolieg G · Rating 4 out of 5]

Dacht in eerste instantie "wat een vreemd verhaal"... maar toch door gegaan met lezen.

Het einde was niet verrassend... zag dit aankomen.
Hartverscheurend dat het zover is gekomen.
Onbegrijpelijk hoe de moeder haar zoontje zo heeft kunnen behandelen.
Gelukkig was er de lieve buurman.

[Tamara · Rating 3 out of 5]

3,5 ⭐️

Het begin was bruut en ongemakkelijk en deed me bijna stoppen met lezen. Maar door de meeslepende schrijfstijl bleef ik lezen en kreeg het boek mij toch in zijn greep.
Vloeiend en goed geschreven. Maar een heel rauw en schrijnend verhaal.

[Margriet · Rating 3 out of 5]

Verhaal pakte mij niet echt, en bleef lastig om te blijven focussen. Surrealistisch geschreven, terwijl het meeste dat niet perse was. Het geeft wel mooi weer over hoe lastig het leven kan zijn als het je al niet mee zit.

[Katrien Van Wambeke · Rating 4 out of 5]

Ontroerend & meeslepend verhaal.

[Esmee · Rating 2 out of 5]

2,5

[Chantal · Rating 2 out of 5]

Read for school, kinda liked it but also nah