Ylenia recibió un corazón de un donante. No de cualquier donante: del amor de su vida. Una tristeza infinita se apodera de ella y prolonga su convalecencia hasta que el encuentro con Giorgia, una joven muy especial, que ha recibido un trasplante de córnea, cambiará su vida para siempre. Una gran aventura surge entre ellas y los antiguos amigos, y los lleva a investigar en el mundo del robo de órganos y la compra ilegal. Una gran novela llena de personajes queribles y dispuestos a dar la vida por resolver sus dilemas sobre el amor, la sexualidad, la amistad, la gratitud y el honor.
Pierwszy raz spotykam się z książką w której poruszamy bardzo ważny problem, albowiem handel narządów. Świetnie przedstawione realia tego i pokazanie sytuacji z dwóch stron. Fabuła jest bardzo wciągająca i książkę czyta się szybko. Za to relacje damsko-męskie..... BOŻE... Strasznie sztuczne te przyjaźnie i związki. Nie uwierzyłam w prawdziwość żadnej z relacji. Georgia jest taka irytująca, ale tłumaczę, to tym, że ma po prostu inny charakter. Gdyby nie te romanse, związki i w ogóle, to książka byłaby świetna! Niby ciekawy temat, ale moim zdaniem autor źle wykreował wszystkie relacje. Dziękuję za książkę wydawnictwomuza ♡
Solo leí este libro por falta de lectura y porque lo encontré en un hostal viajando. El agradecimiento más grande que tengo es que solo fueron esas ~200 páginas. Si no lo hubiera dejado por medios. La idea en si no está mal, pero los caracteres son muy volátiles en sus sentimientos y ergo con sus reacciones, lo cual hace difícil conectarse con ellos ya que son absurdos. Las escenas íntimas entre los personajes son (siento mi lenguaje aquí) pura basura. El autor no tiene ni idea de lo que es el erotismo y carece de imaginación absoluta para esas escenas que en si son multiples. Llegó a tal punto que solo me reia de la absurdidad. Por eso la segunda estrella, por los momentos de risa causadas🌟🌟
Ylenia abrió los ojos luego de la operación sin entender bien lo que había sucedido ¿Cómo había llegado su transplante de corazón tan rápido?, cuando se entero de la verdad su vida se desmorono, antes hubiese dado todo lo que tenia por vivir y ahora que estaba fuera de peligro daría todo por dejar de hacerlo, por suerte, con la ayuda de su familia y de sus amigos pudo salir adelante aunque parte de vida se había ido.
Todo marchaba más o menos bien, la recuperación era un proceso lento, pero su cuerpo había tomado ese corazón como propio, como si cada célula supiera la verdad. Pero la historia recién estaba comenzando, una solicitud de amistad en facebook de una chica llamada Georgia amenaza con tirar por la borda todo el progreso que ella hizo para volver a vivir. La chica en cuestión conoció la historia por los medios periodísticos y necesitaba hablar con ella urgentemente, ella también tuvo que ser operada, y al parecer, comparten algo más que eso, una parte de su cuerpo las unirá para siempre.
Tengo sentimientos encontrados con el libro, porque la parte de la trama que trata sobre la investigación que llevan los personajes y el suspense que crea me ha tenido enganchada al libro, pero la otra parte, la romántica, no la he visto por ningún lado.
Se atisba algo de romance (amor de verdad) en las últimas paginas, todo lo demás es sexo (que a veces no viene a cuento y no entiendes cómo han llegado a ello en los capítulos). Si me dicen que es un thriller con tintes eróticos, pues sí, pero una novela romántica como la primera no.
Tras lo sucedido al final de Escucharás mi corazón, las cosas cambian para Ylenia. Y en medio de ese trance que vive conoce a Giorgia, que la empuja sin saber como a investigar un caso de tráfico ilegal de órganos. Se nota un cambio enorme en los personajes entre el primer libro y Los infinitos latidos del corazón. Los personajes son más maduros, experimenta su sexualidad, y lo dan todo por ayudar a Giorgia en su investigación.
En relación a la parte de suspense, está bien llevada hasta cierto punto, y es que algunas cosas o pasos que siguen los personajes no son muy creíbles. Otro punto que no me ha gustado tanto ha sido el exceso de drama. Pueden pasar cosas en un libro, pero tantas y tan seguidas al final agota al lector, al menos a mí.
Pero bueno, en general está bien y entretiene, que es su propósito.
A medio camino... Sinceramente esta historia tenía buenos elementos: trasplante de órganos, memoria celular, duelo por la perdida de un ser querido... Pintaba bastante bien y más teniendo en cuenta que la primera parte me había dejado bastante buen recuerdo.
Por desgracia, algunos de estos elementos se han quedado un poco flojos (sin llegar a ser thriller) y otros quedaron en un segundo plano en favor de situaciones poco verosímiles (como las relaciones sexuales) o personajes/actitudes forzadas, por lo que tampoco llega a ser una novela "romántica", como sí lo fue la primera.
No me ha gustado nada el personaje de Giorgia ni lo que ha aportado a la trama o al resto de personajes. Me ha desconcertado y hasta resultado desagradable como se trata el tema de las relaciones sexuales (con encuentros esporádicos, sin venir a cuento y bruscos); y el mensaje que deja sobre las enfermedades que pueden transmitirse por fluidos o sangre (aunque no sean ETS) no me parece en absoluto acertado (todo muy laxo, como si no pasase absolutamente nada).
Me parece que si se hubiese ceñido a la parte de novela romántica, superación del duelo, encontrar ganas de vivir,... La cosa hubiese ido mucho mejor.
O borze sosnowy... Trafiłam na jakąś imprezę swingersów, której nawet scenarzyści 'Mody na sukces' by się nie powstydzili. Później wszyscy wyznają komuś miłość. W międzyczasie jest jeszcze poruszony temat nielegalnego handlu organami, co miało być osią całej historii, ale marnie to wypadło. I w życiu nie nazwałabym tej książki młodzieżówką. Chcę o tym jak najszybciej zapomnieć 🙈
Leí la primera parte de la saga el año pasado y me encantó pero hay aspectos de esta segunda entrega que no me terminaron de cerrar. Me parecieron muy interesantes algunos de los temas planteados en la novela pero siento que no estuvieron desarrollados de la mejor manera y que tampoco tenían mucho que ver con la entrega anterior. Más allá de eso “Los infinitos latidos del corazón” es un libro que se lee rápido y que invita a la reflexión.
Ylenie i Alex byli w sobie bardzo zakochani. Na drodze do ich szczęścia stanęła nieuleczalna choroba i śmiertelny wypadek. Kiedy chłopak zginął w wypadku samochodowym, dziewczyna otrzymała jego serce. Teraz są nierozerwalnie ze sobą złączeni, Ylenie dostała prezent od losu, musi dobrze to wykorzystać. Dziewczyna próbuje poukładać sobie życie na nowo, bez ukochanego. Przez media społecznościowe poznaje tajemniczą Giorgię, z którą wiele ją łączy, bowiem ta również przeszła niedawno operację, konkretnie przeszczep rogówek. Dziewczyny, wspólnymi siłami, próbują rozwiązać pewne niejasności związane ze śmiercią Aleksa. Tak docierają do groźnego świata handlu narządami. Pomimo niebezpieczeństw, jakie na nie czyhają, są zdeterminowane, by odkryć prawdę.
Na wstępie już muszę napisać, że bardzo zawiodła mnie ta książka. Spodziewałam się tutaj dużych emocji, może nawet wzruszeń z mojej strony, jednak nic takiego się nie wydarzyło. Autor miał bardzo fajny zamysł na fabułę, niestety potencjał nie został wykorzystany. Główne wątki są zbyt spłycone, za dużo jest wątków pobocznych, które psują cały obraz. Książka jest krótka, ma bardzo wiele rozdziałów, przez co czyta się szybciej, jednak nie podobało mi się, że tak ważne tematy zostały przykryte rozwiązłością bohaterów. Nie spodziewałam się tutaj erotyka z zagadką kryminalną. To zdecydowanie nie jest książka dla młodzieży.
Autor porusza takie wątki jak pamięć komórkowa, nieodpowiedzialność związana z chorobami przenoszonymi drogą płciową, seksualność, rozwiązłość seksualna, przyjaźń, miłość, umiejętność przyjmowania oraz dawania. I oczywiście handel narządami. Bohaterowie na własną rękę próbują odnaleźć prawdę. Choć jest to niebezpieczne, niestety nie czułam tych emocji w książce. Właściwie nie czułam żadnych emocji bohaterów. Ylenie, choć bardzo zakochana w Aleksie, szybko o nim zapomniała i nie wyczułam żadnego smutku związanego z jego przedwczesną śmiercią. Dziewczyna szybko rozpoczęła nową historię miłosną.
Nieskończone bicie serca jest adresowane do młodzieży. Ja jednak mam poważne wątpliwości, czy do takich odbiorców powinna być ona kierowana. Nie niesie ze sobą żadnego przesłania, jedynie ukazuje zepsucie młodzieży i ich skrajną nieodpowiedzialność. Nie zmienia to faktu jednak, iż powieść ukazuje, jak daleko człowiek jest w stanie się posunąć, by ratować bliską mu osobę.
"Los infinitos latidos del corazón", de Alessio Puleo, publicado por dNX es un libro que tiene sus más y sus menos, con cosas positivas y otras que, para mi gusto, podrían mejorar. Esta novela es continuación de "Escucharás mi corazón", pero a la vez se puede leer de forma independiente, lo aclaro: si no has leído la anterior, puedes leer este segundo sin problema ya que te cuenta lo básico para comprenderlo, por esto mismo, si tienes pensado leer el otro, te recomendaría seguir el orden natural -y no leer la sinopsis- ya que de lo contrario te vas a comer un gran spoiler, básicamente el final sorprendente del anterior. Ambas son dos historias con la misma protagonista que narran dos momentos diferentes pero que inevitablemente van unidos, te dejo a ti la elección de cuál leer primero.
Entrando en faena, es una historia juvenil o más bien new adult, con elementos de romántica pero también algo de thriller light, ya que los protagonistas rondan los 18-20 años y tiene varias escenas de sexo, sin ser soeces, están bien tratadas sin dejar nada a la imaginación.
Iremos viendo las relaciones que surgen entre ellos y valores como la amistad, el amor, la lealtad... Como algo muy positivo, teniendo en cuenta los destinatarios de la historia (adolescentes y jóvenes), muestra las posibles consecuencias de actos "cotidianos" y relacionados con el sexo, para concienciar y exponer a la realidad. Mientras leía estas escenas aplaudía mentalmente ya que considero un acierto que los protagonistas no sean intocables y se tengan consecuencias, no sea todo idealizado.
Po pierwsze, zaczynając te książkę, nie miałam pojęcia, że jest to kontynuacja powieści „Moje serce należy do ciebie”, ale bardzo pozytywnie mnie to zaskoczyło i ogromnie się cieszę, że mogłam poznać dalsze losy bohaterów. Zacznijmy od tego, co mi się podobało. Zdecydowanie bardzo podobało mi się to, że książka była owiana taką lekką dozą tajemnicy- to było bardzo dobre i autentyczne. Książka poruszała ważne tematy oraz zawierała bardzo dużo informacji medycznych- czy prawdziwych? Niewiem, ale myślę, że tak, dzięki czemu można było się dowiedzieć nieco więcej z zakresu medycyny. Na samym początku książki styl pisania był bardzo poetycki, co dodawało tej książce klimatu. Historia, mimo że zapisana na ok.300 stronach, miała bardzo dużo wątków, a wszystkie ładnie łączyły się w całość. Teraz przejdźmy do minusów. Po pierwsze, było trochę mało informacji o bohaterach, ale był to drugi tom, więc na to można przymknąć oko. Niestety bardzo irytujące było to, że narracja (tak mi się wydaje)raz była pierwszo a raz trzecioosobowa bez żadnego zaznaczenia, że się zmienia. Łatwo było się pogubić. Czasami było podane za dużo informacji w krótkim czasie i były one złożone tak, że nie bardzo wiadomo było o co chodzi. Mimo tych minusów, książkę bardzo szybko się czytało, a ja nie mogłam się od niej oderwać. Wiek- 14+, bo było tam szczegółowo opisane kilka scen zdecydowanie 14-15+.
Aunque inicialmente es un poco aburrido ya después la trama se va volviendo interesante. Abarca temas muy diferentes que en el anterior, ahora el tema principal es entender porque Ylenia y Giorgia,la nueva amiga de la joven, están viento todo lo que le pasó a Ale antes de morir, durante la investigación descubren la existencia de la “Memoria celular” es decir que los recuerdos de las personas quedan en cada célula del su cuerpo y no solamente en el cerebro. Cuando comienzan a indagar se dan cuenta de que Ale solo donó una cornea y que existe un donante que no habían registrado durante el proceso de la operación. Pero durante la indagación se desatan relaciones y amores, Giorgia es un alma libre y solo busca sexo, Ylenia se convierte en una chica bisexual por un momento, todos tienen relaciones con todos, es ahí donde el libro pierde su eje y solo al final se menciona se puede ver un poco de lo que nos dice el libro (Solo en el último capítulo) lo demás es relaciones, indecisión, investigación, sexo y mas sexo. No critico esa parte pero si digo que el tema principal del libro se pierde en una parte del libro y lo que debería ser una investigación se convierte en prácticamente en todos con todos.
Esta novela es continuación de "Escucharás mi corazón", pero a la vez se puede leer de forma independiente, lo aclaro: si no has leído la anterior (como yo), puedes leer este segundo sin problema ya que te cuenta lo básico para comprenderlo, por esto mismo, si tienes pensado leer el otro, te recomendaría seguir el orden natural ya que de lo contrario te vas a comer un gran spoiler, básicamente el final sorprendente del otro. Ambas son dos historias con la misma protagonista que narran dos momentos diferentes pero que inevitablemente van unidos.
El libro se lee bastante rápido, ya que esta compuesto por capítulos cortos; pero personalmente, no merece la pena leerlo. Hay un problema con la narración, y es que todo el libro eres Ylenia y su historia, pero de vez en cuando le da el puntazo y eres otro personaje ahora contado en 3º persona, y esto confunde al lector en mas de una ocasión.
Lo único "bueno" de esta novela, es que se demuestra que todos los actos tienen sus consecuencias, pero la verdad, ni en eso gana puntos.
Personalmente, no se si sera porque he empezado por la segunda parte, pero veo el libro con demasiado sexo porque si, y demasiada poca personalidad en los personajes.
Una lástima porque tenía buenos elementos como los trasplantes de órganos, el concepto de memoria celular que me parece interesantísimo,pero toda esta posible trama prometedora quedo oculta bajo un exceso de situaciones poco o nada creíbles, un personaje exagerado, y mucho sexo que no solo no aporta nada sino que embarra la historia, prácticamente todos con todos ....muy bizarro, malísimo.
Además me quedan dudas con las diferencias de edad en las relaciones de este libro.
Opinión personal como lectora: no me gusta que se me hagan creer que un personaje rebelde que comete malas decisiones es objeto de admiración y respeto por ser "diferente" y "hacer lo que siente", generalmente la rebeldía que aplaudo es la que se basa en decisiones inteligentes y razonables, las cuales no son las que tomó el personaje de Giorgia. No se confundan, no todos queremos ser como ella y no todos pensamos que el perfil de alguien que no quiere arruinarse la vida con malos hábitos es un perdedor o un mojigato. Otra cosa: las relaciones sexuales en este libro parecen redactadas por un adolescente alterado. Me vendieron esta historia como una novela romántica pero solo encontré un posible buen thriller arruinadísimo.
No entiendo como les gusta a las chicas este tipo de libros, bien mal escrito, chingaderas al azar y empeora todo lo de la obra anterior, su trama es simple: Tengo depresión, conozco a una mujer promiscua, tienen sexo con sus amigos, tiene sexo con la prota, se ponen detectives para buscar a traficantes de órganos wtfffffff, más sexo, viajan a un país de la nada (en fin lujitos de gente rica) más sexo, sexo con ciegos y más sexo, arman parejas de la nada sin construcción, más sexo y el final más pinche horrible de la nada todo sale bien lindo y deja en vacío tramas, también sexo. Bueno en fin el pináculo de la literatura jajaja, pinche libro pendejo hasta rabia me dió de lo mal escrito que está hasta yo creo que puedo escribir algo mejor en términos de romance esto simplemente es morbo jajaj, el autor tiene pinta de alto adicto al porno y escribió con verga seguro y como dijo el Spartaco18 y todo por pensar con la de abajo.
Amé este libro, aunque al principio tenía mis dudas sobre si me iba a gustar, ya que no estoy acostumbrado a la temática amorosa, me terminó encantando. Los personajes tienen tales personalidades que los terminas sintiendo como amigos íntimos.
Este libro es para tomarlo y no soltarlo hasta que lo acabes de los bueno que está. Encima de que es un libro que te sacará una risa de vez en cuando. Lo recomendaría a cualquiera de 14 años para arriba. También este libro me ha hecho pensar mucho sobre lo que muchos podría. Hacer para salvar vidas, de verdad es un libro que vale la pena leer y le daré un 10 de 10 bien merecido.
Ależ mnie ta książka wymęczyła. Krótka, szybka do przeczytania, z pozoru wartościowa młodzieżówka, a szło mi to jak krew z nosa.
Jest to kontynuacja, ale można ją czytać bez znajomości pierwszego tomu. W zamyśle miała poruszać ważny, ale i trudny temat oddawania narządów do przeszczepów. Jednak, oprócz dobrego pomysłu, całe wykonanie leży. Poszarpana, nierówna, pełna absurdalnych sytuacji, irytująca i niesmaczna. Tak szybko można podsumować całość. Bohaterzy są bezwolni, pozostają pod urokiem jednej z postaci, jednak nie jest to w żaden sposób wytłumaczone, a nawet nic nie wnosi do fabuły. Dla mnie kompletnie niezrozumiała.
Czytałam, ale bez żadnej przyjemności, a wręcz niechętnie. Niedbała, chaotyczna, a w końcówce czuć, że autor nie miał na to wszystko pomysłu, a szkoda.
Esta historia ha sido una lectura que literalmente he devorado. Me ha durado apenas 24h y me ha encantado. No esperaba para nada la trama real que tiene, imaginé que era mucho más romántico, más empalagoso y me he encontrado con todo lo contrario. Ese ha sido prácticamente el único sentimiento que no he tenido mientras leía, ése y el aburrimiento. En todo momento necesitaba saber más, de la historia, de ellos... Es una lectura que recomiendo para cualquier público.
Claro que me encanta Alessio, claro que escucharás a mi corazón me pareció maravilloso, pero la continuación me pareció de lo más extraña. ¿Qué estaba mal con Giorgia? ¿No era extraño que Claudio estuviera enamorado de Ylenia y Virginia no tuvo problemas en quedarse con él? Probablemente lo que le faltó fue desarrollo a estas partes en las que hablaban de amor, aunque claro la trama central es el tráfico de órganos.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Un libro lleno de sentimientos. Trata un tema muy importante como es la donación de órganos y como se siente el receptor del trasplante. Está llena de sentimientos, aunque la trama se ha desarrollado con calma y me hubiera gustado que ocurriera algún altibajo más. Muy apta para el público juvenil, no muy sensible.
No se que pensar, no le llega ni a los talones al primer libro. Obviamente Ylennia tenía que superar a Alessandro, pero no me gustó la forma La amiga no se si me cae bien o mal Lo único que me gustó de verdad fue lo de la memoria de órganos, y como sentía que tenía a alessandro con ella por tener su corazón
This entire review has been hidden because of spoilers.
La historia de eso libro tienes que ensenar mucho sobre el sentimiento romantico-social. El autor elige esa historia para compartir algun sentimentos muy lindos con el publico lector, entonces tiengo que traer un consejo por eso publico comprate eso libro.