دختر ویولون زن در کوچه‌های برفی آذرماه

by سیدعلی صالحی

در این کتاب شما در دنیای شاعر غرق می‌شوید و او شما را با خود به میان کلماتی می‌برد که هرکدام تعبیر تازه‌ای را ساخته است. زبان کتاب سرشار احساسات است و استحکام خودش را دارد. کتاب دختر ویولون‌زن در کوچه‌های برفی آذرماه پر از لحظه‌های ناب احساسی است که در شعر شاعران دیگر به سختی پیدا می‌کنید. سید علی صالحی زبان فارسی را به خوبی می‌شناسد و می‌تواند به بهترین شکل ممکن از آن استفاده کند.

Genres: Poetry

110 pages, Paperback

First published January 1, 2017

About the author

سیدعلی صالحی در ۱ فروردین ۱۳۳۴ در روستای مَرغاب از توابع ایذه بختیاری در استان خوزستان در خانواده‌ای کشاورز به دنیا آمد. پدر او کشاورز، شاعر و شاهنامه خوان بود؛ و در سال ۱۳۴۰ به دلیل شیوع حصبه در مرغاب همراه با خانواده به مسجد سلیمان اقامت کرده و در سال ۱۳۴۷ در همان شهر وارد دبیرستان شد. در سال ۱۳۵۳ به دلایل تنبیه و تهدید از سوی مدرسه و مقامات ترک تحصیل کرد و یک سال بعد باز به مدرسه بازگشت و دیپلم ریاضی گرفت.

اولین شعرهای او در سال ۱۳۵۰ به اهتمام ابوالقاسم حالت در مجله محلی شرکت نفت چاپ شد. او در سال ۱۳۶۰ قصه‌گوی کودکان در مهدکودک لیلی شد که توسط پرویز رجبی و همسرش اداره می‌شد. او خود را و سرنوشت خود را مدیون این دو می‌داند و می‌گوید پاییز سال ۱۳۶۰ خورشیدی بود که آنجا کنار عزیزانم آرام گرفتم از جهان و اضطراب آن. حتی پدر و مادر و بستگانم نیز نمی‌دانستند من کجای این زندگی مفقود شده‌ام.

سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۴ صالحی همراه چند نفر از شاعران هم‌نسل خود جریان «موج ناب» را در شعر سپید پی‌ریزی می‌کند. منوچهر آتشی و نصرت رحمانی در تهران از این جریان پیشرو حمایت می‌کنند.

وی در اردیبهشت سال ۱۳۵۸ برای اقامت دایم به تهران می‌رود و در پاییز ۱۳۵۸ در کنکور رشتهٔ ادبیات دانشکده هنرهای دراماتیک قبول می‌شود. در همین زمان با حمایت اسماعیل خویی، غلامحسین ساعدی، نسیم خاکسار و عظیم خلیلی به عضویت کانون نویسندگان ایران درمی‌آید و در مطبوعات آزاد مشغول به کار می‌شود.
وی در جریان انقلاب فرهنگی زخمی می‌شود و سپس در مسجد سلیمان محاکمه شده و مورد کیفر قرار می‌گیرد.

در سال ۱۳۶۳ با نقض تقطیع سنتی و سطربندی کلاسیک در شعر سپید، پیشنهاد «تقطیع هموار و مدرن» را مطرح کرد. سرانجام موفق می‌شود این روش تقطیع را همه گیر کند که تا امروز مورد قبول است.
یک سال بعد «جنبش شعر گفتار» را با ساده کردن زبان شعر معرفی می‌کند که با آغاز دهه هفتاد به جریانی مقبول در شعر فارسی تبدیل شد. وی در این باره گفته‌است: «ریشه شعر گفتار به گات‌های اوستا بازمی‌گردد. معمار نخست آن حافظ است و نیما و شاملو هم چند شعر نزدیک به این حوزه سروده‌اند. اما فروغ دقیقاً یک شاعر کامل در « شعر گفتار» است. من تنها برای این حرکت «عنوانی دُرُست» یافتم و سپس در مقام تئوریسینِ مؤلف، مبانی تئوریک آن را کشف و ارائه کردم. همین! »

Reviews

[Sadra Kharrazi · Rating 1 out of 5]

شاعر نامیدن سید علی صالحی توهین به شعر و ادبیات فارسیه
واقعا نمیدونم اسم این خزعبلات رو چی بذارم😑

[Sara Kamjou · Rating 2 out of 5]

معمولی خوبی بود.
---------------------
یادگاری از کتاب:
چای سرد می‌شود
سکوت سرد می‌شود
سرما سرد می‌شود
دنیا از دهان می‌افتد.
...
در جنگ
به زخم‌های خود نگاه می‌کنیم.
در صلح
به جای زخم‌های خود نگاه می‌کنیم.
پس کی زندگی خواهیم کرد؟

[Nastaran · Rating 4 out of 5]

هروقت دیدی خوابت نمی‌آید
حتما از شدت خستگی‌ست که خوابت نمی‌آید
من معمولا چنین مواقعی
سعی می‌کنم آواز پرندگانی را به یاد آورم
که هرگز نشنیده‌ام.
البته که میسر است
البته که ممکن است.
شب‌ها حتما پنجرۀ اتاقم را می‌بندم
وگرنه دنیا پر از پرنده می‌شود!
یک راه دیگر هم هست؛
هروقت دیدی واقعا از وحشتِ بی‌خوابی
خوابت نمی‌آید،
خب... شعر بخوان
شعرهای مرا بخوان،
حتما
خداوند می‌آید
برایت دمنوش بابونه می‌آورد.

آذر هزار و چهارصد

[Jila · Rating 2 out of 5]

تو باید یک جایی
همین حوالی باشی

پس من
تا کی باید از این مرگ بی‌معرف فرصت بخواهم

بیا بی‌انصاف
یک وقتی دیدی کار از کار گذشت!

[Bahman Bahman · Rating 2 out of 5]

یک شب

یک آدمِ تقریباً شاعری

معلوم نشد ناگهان

از کجا پیدایش شد،

آمد رفت پرده را کنار کشید

(ازقضا پنجره باز بود)

بعد همان تقریباً تا حدودی شاعر،

اشاره کرد رو به شب،

گفت شب است،

من هم گفتم بله... شب است.

مردم

همه

از دَم؛

اندوهگین، افسرده، ناامید

همه از دَم آزرده، دلتنگ، بی‌دلیل...

(حالا بی‌دلیل آمده بودند این‌جا که چه بی‌دلیل؟!)

کوچه

از پشتِ همین میز کهنه هم پیدا بود.

برف می‌آمد یا نمی‌آمد

مردم از دَم صف کشیده مقابل مغازهٔ یک آقایی

که می‌گفتند گاهی حدوداً شبیه بعضی شاعران،

شب‌ها به روشناییِ روز فکر می‌کند

و روزها به تاریکیِ شَب.

شما اصلاً می‌دانید سه‌نقطهْ شعر...

شغلِ شریفِ بعضی از همین مردمِ به‌تقریب است!

امداد... امداد

الف. بامداد را خبر کنید!

خبر هم نکردید

نکردید...!