Luna Zegers heeft net haar eerste album Entre dos Mundos uitgebracht als haar relatie van zeven jaar op de klippen loopt. Het is het moment waarop ze haar bewogen verleden onder ogen moet zien.
Lonneke wordt geboren in het Brabantse Overloon en groeit op in een liefdevol gezin waar veel aandacht is voor muziek, sport en literatuur. Een gelukkiger jeugd is bijna niet denkbaar. Maar dan, in haar eindexamenjaar, overlijdt haar vader aan een zeldzame erfelijke hersenafwijking. Niet veel later blijkt haar zus Marieke dezelfde ziekte te hebben, ook zij komt te overlijden. Ruim twee jaar daarna sterft haar moeder onverwacht aan kanker. Radeloos van verdriet zondert Lonneke zich af, alle therapieën ten spijt. Pas als ze op reis door India bij toeval kennismaakt met de Spaanse flamencomuziek, vindt ze een manier om uiting te geven aan haar grote verdriet. Lonneke wordt Luna en studeert als eerste buitenlander ooit af aan het prestigieuze conservatorium van Barcelona. Als flamencozangeres vindt ze een stem om haar bitterzoete levenslied aan te heffen.
4,5/5* Nadat ik de laatste woorden in het boek gelezen heb, ben ik meteen gaan luisteren naar haar eerste album 'Entre dos mundos' (vertaling: tussen twee werelden). Ik spreek geen Spaans, maar kon zeker de emoties voelen die uit deze flamenco spraken.
De autobiografie van Luna Zegers is een indrukwekkend en eerlijk boek in 12 hoofdstukken. In deze twaalf hoofdstukken worden ook de verschillende stijlen in flamenco behandeld door de auteur. Vanaf de eerste bladzijde betrekt Luna de lezer heel nauw bij haar leven, door haar ongedwongen, openhartige en heldere manier van schrijven.
In de proloog lees je over de twee werelden waarin het leven van de auteur zich afspeelt: "Leven tussen Barcelona en Amsterdam, Spanje en Nederland. Tussen verdriet en levenslust. Tussen flamenco en jazz. In de muziek sla ik een brug." Lees hier de rest van mijn recensie: https://graaggelezen.blogspot.com/201...